#91 Herboren

Cliché of niet je gedicht loopt erg mooi, in deze vorm van korte zinnen.

als je hem weglaat (verrast t/m zat) loopt het nog steeds mooi maar als jij je in een cliche kan vinden ... het is er niet voor niets een; iedereen kan het herkennen

Ik vind je gedicht iets hebben, Willemina, eerst die 'a' evenals de herhalingen van de -ui klank. Luidop lezen komt het echt goed over, behalve heb ik neiging om dan luidop te lezen 'De kleurenpracht van tulp en druif doet mij besluiten...' de -au- zit er m.i. vreemd tussen (ik begrijp dat je de bloem wil specifieren, maar voor mij is het klaar en duidelijk!) Heel mooi! - en wat betreft je cliché, het past hier wel!

@Willemina, ik weet niet of jij echt op mijn reactie zit te wachten. Ik vind het clichématig hoewel ik om het aanhalen van je blauwe druifjes - ook een van mijn lievelingsbloemen - moest glimlachen.

Cliché of niet je gedicht loopt erg mooi, in deze vorm van korte zinnen.

Dankjewel, Nyceway. :)

als je hem weglaat (verrast t/m zat) loopt het nog steeds mooi maar als jij je in een cliche kan vinden ... het is er niet voor niets een; iedereen kan het herkennen

Schrijvenmaar, Het kan inderdaad zonder,, maar ook dan blijft het een cliché van fluitende vogels enzo - ik kan me er wel in vinden. Het geeft precies weer hoe ik me voel: elk jaar opnieuw verrast omdat het zo lang duurde en het dan ineens losbarst. Ik heb altijd het idee dat de lente me overkomt (in de zin van overvalt). Dank voor je reactie.

Ik vind je gedicht iets hebben, Willemina, eerst die 'a' evenals de herhalingen van de -ui klank. Luidop lezen komt het echt goed over, behalve heb ik neiging om dan luidop te lezen 'De kleurenpracht van tulp en druif doet mij besluiten...' de -au- zit er m.i. vreemd tussen (ik begrijp dat je de bloem wil specifieren, maar voor mij is het klaar en duidelijk!) Heel mooi! - en wat betreft je cliché, het past hier wel!

Bedankt voor je mooie reactie, Marlie. Ik begrijp wat je bedoelt met die "au". Ik heb het geprobeerd maar zonder "blauwe" zie ik echter toch de vrucht en niet de bloem, ik laat het maar zo staan ;) .

@Willemina, ik weet niet of jij echt op mijn reactie zit te wachten.

Letterlijk? Nee :) . Wel stel ik je kritische blik en dito opmerkingen op prijs.

Ik vind het clichématig hoewel ik om het aanhalen van je blauwe druifjes - ook een van mijn lievelingsbloemen - moest glimlachen.

Ik had de voorzet al gegeven, je hoefde 'm er alleen nog in te koppen ;) . Ja, het blauwe druifje - alweer - fijn dat die een glimlach op je gezicht kon toveren.

Dat het een lente gedicht is is wel helemaal duidelijk. Hoe herkenbaar voor nagenoeg iedereen. Leuk, Willemina!

Dankjewel, Maddbrug.

Willemina, cliché of niet, een mooi gedicht. Is de lente an sich en de blijkbaar onbedwingbare aandrang haar te bezingen en te bejubelen ook niet een cliché? Elk jaar opnieuw immers springt ze uit de wintercoulissen tevoorschijn.

Wilhelmina, wat een fijn lentegedicht. Het ritme en de korte zinnen maken het lichtvoetig.

Herboren weer is daar het tere groen veel sneller dan verwacht verrast springt mijn hart open als een bloem die in de knop verborgen zat de kleurenpracht van tulp en blauwe druif doet mij besluiten erop uit te gaan de vogels fluiten luid ze vliegen af en aan ik onderga dit alles als herboren Hallo Wilhelmina, Over clichés zeg ik hier maar niets ;-). Of toch: die hele lente is natuurlijk een cliché van wedergeboorte, nieuw begin etc... Maar we worden er allemaal toch ieder jaar weer blij van en dat drukt jouw gedicht uit. Het loopt lekker en je hebt je aan de opdrahct gehouden: het lentegevoel oproepen zonder het rechtsstreeks te benoemen. Blijf dichten, met of zonder clichés. 'Als je ze maar goed gebruikt,' zoiets zei Gerard Reve, die zelf niet vies was van vette clichés. Groet van Wilma van den Akker, Mevrouw SchrijfTaal

Dos, Nel en Wilma, Bedankt voor jullie mooie reacties. Ik ben er blij mee!