#91 - Maart roert staart

Mooi hoe je de natuur verbindt met de beleving van de HP. Grappig dat je de minpunten eruit pikt. Eerst het zuur dan het zoet.

@Madd, je hebt de nodige assonantie weten in te brengen. Vermoeid verloren vlokken vind ik een mooi beeld. Wellicht kun je nog de minimussen aan elkaar zingen en zou 't bange-blote-benen-verhaal zo beter staan, jij, fietsfanaat? ;)

duidelijk lente, duidelijk gemengde lente-gevoelens brengt steeds weer een glimlach op mijn gezicht

Mooi. Behalve die laatste regel. Die haalt mij er uit. Maar da's een kwestie van smaak. Wellicht omdat ik geen last van hooikoorts heb en dus niet ervaar dat het voordeel van de lente ook zijn nadeel heb. (Johan leeft voort in eeuwige lente :nod: )

Ken ik, dat het sneeuwt op ontluikende krokussen. Mooi geschreven, de grens, het randje tussen nog net winter die overvloeit naar de lente. ja, die hatsjie, zoals Angus schrijft, maar ik vermoed dat je de nadruk wilde leggen op de -ie- klank?

Nyceway, inderdaad, het zoetzure lentegevoel is net zo lekker als zoetzure augurken. Mili, ik volg je advies op, zet de mussen vast aan mini en plaats een streepje tussen de benen. Ga vanmiddag fietsen, zal aan je denken. schrijvenmaar, wat fijn dat je glimlacht. Angus, Johan zei ook, "om iets te doen moet er een reden zijn.En als die reden er niet is, doe je het niet" Vandaar, hatsjie. Marlie, die grens heb ik proberen te raken met de woorden. Hatsjie vanwege de ie, en de kriebel. Dank jullie wel voor de reacties.

maddbrug, Mooi gedichtje dat naast het (opnieuw) ontluiken vd natuur ook de vergankelijkheid van de mens laat zien.

@Madd, ik zie een hele tekenfilm bij harshatende kuiten die volop rokjesdagweer huilen. Maar dat is waarschijnlijk mijn afwijking. Het is harsverscheurend! En ik weet zeker dat jij een kostelijk boek zou kunnen schrijven met de titel 'Het bange-blote-benen-verhaal'. Wie verzint zoiets? :thumbsup: :)

Prachtig gedicht, maddbrug! Mooi die overgang naar de lente in de eerste strofe. Genoten van de rokjes strofe.

Maddbrug, Wanneer de vlokken nog ronddwarrelen krijg ik persoonlijk geen rokjesdagweergevoel ;) Verder een mooi gedicht al mag je wat mij betreft "weer" voor rokjesdagweer weglaten. "Vlokken vallen vermoeid verloren op ontluikende krokussen" - dit roept bij mij het beeld op van grote sneeuwvlokken die meteen wegsmelten zodra ze de krokussen bereiken. Mooi.

Janp, de cirkel van het leven janp, seizoen na seizoen. Elyse, moest lachen om je reactie en fijn dat je weer terug bent! Harsen vind ik vreselijk, ik zag mijn beenhaartjes al trillen bij de gedachte. Nel, graag wat humor gegeven met de rokjesdag. Willemina, ieder stukje zegt iets over de lente. Vandaag, als de sneeuwvlokjes langs mijn kuiten waaien, hul ik mijn pootjes in de panty natuurlijk. Dank je wel voor jullie reacties. Altijd fijn om te lezen!