Pseudoniemen: tien redenen

Iedereen kent ze: auteurs met een andere naam. Een nom de plume, een pseudoniem. Waarom zou je een pseudoniem gebruiken?

• Privacy: ik wil m’n leven en literaire werk gescheiden houden (Nescio).
• Genre: ik wil m’n poëtische werk graag scheiden van m’n romans en verhalen (Atte Jongstra).
• Verleden: m’n eigen naam heeft een duister verleden en ik wil niet dat m’n literaire werk daaronder lijdt (DBC Pierre).
• Vooroordeel: ik wil niet dat m’n lezers en critici afgeleid worden door een vrouwelijke auteursnaam (Andreas Burnier).
• Oeuvre: onder een andere schrijversnaam kan ik heel andere verhalen, romans of gedichten schrijven (Marek van der Jagt).
• Marketing: wie koopt nu een boek van ‘Hans van der Keulen’ (Havank).
• Mysterie: ik hou van de spanning en geheimzinnigheid van een schuilnaam, dat prikkelt me (Hergé).
• Kunstenaarschap: als kunstenaar is mijn leven zo veranderd dat ik niet meer onder m’n oude naam wil leven (Armando).
• Inspiratie: onder m’n schuilnaam durf ik heel anders te schrijven dan onder m’n eigen naam (Mark Twain).
• Uitdaging: ik wil laten zien dat m’n werk ook zonder m’n overbekende naam een publiek kan vinden (Doris Lessing als Jane Somers).
• Idee: de schrijversnaam is als een vlag – hij moet uitdrukken wat ik wil zijn (Multatuli, "hij die veel geleden heeft").