UKV's van de week: Vogelvrij en Zwaartekracht

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Vogelvrij – Marijcke Cauwe

7 mei 2026

Ik heb mezelf vogelvrij verklaard.

Luid krijsend

klapwieg ik de einder tegemoet.

Ik weet niet wat en waar

de einder is,

maar eens zal ik hem vinden

zoals de duif haar doffer vindt.

Mensen hebben mij voor gek verklaard.

Luid krijsend dat ik hier moet blijven.

ik weet niet wat en waar

de einder is,

maar kan mezelf niet vinden

in het hier en nu

dat hen verbindt.

Ik heb mezelf vogelvrij verklaard

luid krijsend

omdat een vrije vogel schreeuwt van vreugde

zonder eind en einder.

Op vleugelslag zal ik het vinden:

het Al

dat mij bemint.

Puur – Chamira van Valderen

6 mei

Het plein wordt gevuld met haar schaterlach, zelfs de zakenman wordt tot een glimlach gedwongen.

Ze stampt in het rond door het water en haar grote blauwe ogen stralen. Nog geen drie jaar oud.

Samen met de duiven dartelt ze rond in de fontein en gilt het uit van pret als de waterstralen haar raken.

Ze buigt zich lichtjes om het water op te vangen en de zon schijnt op haar blonde krullen.

We beseffen allemaal dat zij de belichaming is van onbevangenheid.

VRIJHEID – Jan Poldervaart

6 mei

Vrijheid is voor mij de ruimte om te lezen en te schrijven wat ik wil, luisteren naar muziek die me raakt en te zeggen wat ik denk. Altijd met respect voor de ander. Het is mezelf mogen zijn, terwijl anderen diezelfde ruimte krijgen. In Nederland betekent vrijheid dat ik mag geloven of niet, liefhebben wie ik wil en mijn mening mag uiten. Mogen kiezen voor betrokkenheid of juist afstand. Vrijheid is leven zonder strijd, elkaar waarderen, seksuele geaardheid accepteren. Geen oorlog of dictatuur, maar democratie. Laten we onze vrijheid koesteren en beschermen, zodat we in blijvende vrijheid kunnen leven.

Zwaartekracht - Nel Goudriaan

7 mei

Op weg naar ultiem geluk vloog ze te hoog en scheurde haar rechtervleugel. De lucht hield haar niet langer vast; ze viel, gehavend, in een onzeker nieuw bestaan. Dagen werden schraal, nachten zwaar van vragen, die haar wakker hielden.

Ze leerde te leven met pijn, het verlies te dragen zonder het te bezweren. Stap voor stap vond ze ritme in wat overbleef. Zwaartekracht werd geen vijand maar een stille hand die haar naar de grond begeleidde. Daar, tussen stof en wortels, ontdekte ze een andere vlucht: trager, dichterbij, maar werkelijk. Ze koos te blijven en opnieuw te beginnen. Vandaag.

OOIT – Mechtilde Meijer

6 mei

Hij misbruikt zijn vrijheid om de democratie te ondermijnen, giftige commentaartjes te strooien op de socials.

Zij heeft geen socials, geen vrijheid en op dit moment niet eens een dak boven haar hoofd.

Hij verkiest het comfort van werkeloos klagen en alle buitelanders eruit.

Zij sjouwt met hout en verscheurt haar jurk om de wond van een kind te verzorgen.

Hij kijkt tv en zapt verveeld weg. ‘Dat hoef ik allemaal niet te zien.’

Zij heeft hoop en vertrouwt op de helden - dichtbij en ver weg - die haar vrijheid zullen herstellen, ooit.