UKV's van de week: Vakantie en Het pakje

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

---

Elsbeth Boom - Engel des Doods: de flat

22 augustus

Het is een zachte zomerdag.
‘U woont hier mooi. Prachtig uitzicht ook.’
Ze knikt.
‘Eenzaam zeker, zo’n flat.’
Ze knikt weer.
‘Wilt u misschien koffie?’
‘Nee hoor. Ik zou graag alles meteen willen afhandelen.’
Ze wijst naar de tafel. ‘Alles ligt klaar, zoals u gisteren mailde.’
Hij kijkt naar het stapeltje papieren.
‘Adressen? Bank, hypotheek, testament?’
‘Ja.’
‘Afscheidsbrieven? Sommige mensen hebben nog veel af te ronden.’
‘Eén brief. Voor de buurvrouw van nummer 12.’
‘Mooi. Komt u dan maar mee.’
Ze lopen samen naar het balkon.
‘Ik vang u beneden op. Dat is alles.’
In alle rust springt ze.

Luc Vos - Plan

24 augustus

‘Laten we een boom planten voor elk kind dat we willen,’ zegt hij lachend tegen zijn vrouw, nadat ze nog eens oefenden in hun jonge bed.

‘Dan kunnen we een schommel maken en hebben ze schaduw om in te spelen.’

Ze knikt en kust hem zacht. ‘Laten we dan snel nog eens proberen eentje te maken.’

Het is koel in de tuin. Grote bomen werpen lange schaduwen op de mooi onderhouden tuin.

‘Het liep anders dan gepland, hè schat,’ fluistert hij met tranen in zijn ogen.

Enkel het geluid van de schommel weerklinkt als hij heen en weer gaat.

Ria Streng - Het pakje

26 augustus

Op het tafeltje ligt de catalogus.

Een setje, lichtblauw in alle maten.

Lea heeft een grote maat besteld. Ze is wat dikker tegenwoordig. Ze heeft het geaccepteerd. Ze zucht, ze moest wel. De medicijnen zijn echt nodig. To live or not to live. ‘Beweging krijgt ze genoeg. Iedere dag een flinke wandeling met jou hè Quaas,’ zegt ze tegen de bouvier.

Aan de andere kant van het land staat Kathy voor de spiegel. Kritisch. Zit daar een vetrolletje? Ze kijkt nog eens.

Tjonge, je zal die maat hebben. XXL, bizar, dan kun je beter in een tent gaan lopen.

Mechtilde Meijer - VAKANTIE

26 augustus

Na weken van zwembad, speelparadijs, dierentuin en museum sloten we de vakantie af met veertien dagen Zuid-Frankrijk. Afgezien van de bosbrand, die ons noopte eerder naar huis te gaan, en de gebruikelijke ruzietjes best geslaagd.

Vandaag begint het normale leven weer. Bruinverbrande kinderen met hun rugzakjes vol verhalen, lunchbox en gymkleren staan al klaar.

Mijn echtgenoot werpt me een smekende blik toe.

‘Nee,’ zeg ik lief lachend. ‘Jouw beurt. Meiden, zijn jullie zover?’

Terwijl ik hen uitzwaai maak ik mijn koffie en land ermee op de bank, twee honden aan mijn voeten. ‘Heerlijk hè, jongens?’ zeg ik. ‘Eindelijk vakantie.’

Mette-Indra Lofthus - In het water

26 augustus

Zonder dat zijn vrouw het weet, haalt hij de regenkleding en paraplu’s uit de auto. Die hebben ze immers niet nodig! Ze gaan naar het altijd zonnige Italië. Fijn genieten aan het Gardameer.
Een paar dagen lijkt het goed te gaan, dan slaat het weer om. Dikke regendruppels kletteren op het dak van de caravan. De wind is nog krachtiger dan de adem van de wolf en de drie biggetjes. Tennisballen liggen voor het oprapen.
Vloekend slaat hij alles gade. Kijkt naar de gehavende voortent, terwijl hij zeiknat tot aan zijn enkels in de drek staat.