Afbeelding

Twee kleine meisjes in de jurken knuffelen elkaar

Credit: Magnific, Freepic.diller 

UKV's van de week: Twee zusjes en De jongen uit Rome

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Roy Ramakers - Coma

14 november

Met gesloten ogen ontrafelde haar brein zich tot een duistere gevangenis zonder muren.

Alleen een zijden draad van gedeelde hoop hield haar in leven.

‘We moeten geduld hebben,’ zeiden de artsen, terwijl haar dagen in het ziekenhuis weken werden. 

Als in een droom, kwamen plots de wazige beelden van een man, het douchegordijn, toen de slang om haar nek.

Hijgend opende ze haar ogen.

‘Iedereen, Elise is wakker!’ riep moeder opgewonden.

Langzaam kwamen er gezichten in beeld. Mama, Naomi, papa, Marco… Verbijstering overmeesterde haar hart.

‘H-h-het was Marco,’ fluisterde ze.

De deur sloeg dicht.

Piepende banden schreeuwden zijn bekentenis.

Jacqueline Van Meerten - De jongen uit Rome

15 november 

Tegenover mij zat Rome: inktzwarte ogen, een stille schoonheid, iets ondoorgrondelijks. Terwijl Italiaanse allure om hem heen danste, keek hij me aan. Opmerkzaam, alsof hij wilde peilen wie ik was.

Niet iedere Italiaan bleef graag dicht bij zijn ouders, vertelde hij. In Nederland fietsten zijn kinderen naar school. Als jongen in Rome had hij nooit buiten kunnen spelen.

‘We willen onze kinderen altijd een beter leven geven dan wij zelf hebben gehad,’ zei ik.

Heel even verdween de volwassen man. Ik zag de jongen die binnen had moeten blijven. Hij raakte iets ouds in mij aan. Mijn hart opende.

Elka Le Mair - Geknakt

18 november

Tijdens haar studies klopte een eetstoornis aan. Ze knokte, studeerde cum laude af, kreeg een baan. Klaar om te vliegen, werd ze gekooid. Haar energie lekte weg. Burn-out, zei de bedrijfsarts. Bore-out, dacht ik.

Ze heeft een nieuwe baan. Achter haar vrolijke masker schemert het.

We zijn een weekend bij elkaar. Als iedereen naar bed is, opent ze zich.

‘Kijk mam, tijdens mijn studie voelde ik me zo.’ Haar hand vouwt zich open. ‘Nu voel ik me zo.’ Haar hand knakt naar beneden, de vingers buigen naar elkaar toe. Tranen staan in haar ogen en springen in de mijne.

Elsbeth Boom - Twee zusjes

18 november

Twee zusjes, verkleed als Sinterklaas en Piet. Het grotere meisje in een geelrood gympakje heeft haar rechterarm om haar zusje geslagen, links heeft ze een stofzuigerstang vast. Op haar hoofd draagt ze een papieren mijter.

Haar zusje draagt een badmuts en een blauw pyjamaatje.

-5 december 1978- staat achterop de blije foto.

Niks te zien van dagenlange ruzies. Hoe het oudste zusje besloot er toch nog een leuke avond van te maken voor haar huilende zusje.

En het wérd een leuke Sinterklaasavond.

7 december gingen Sint en zijn pieten terug naar Spanje.

En papa en mama uit elkaar.

Luc Vos - Boos

19 november

'Wie denk je wel dat je bent?’

Enige reactie blijft uit. 

'Ik ben het. Doe je nu alsof je mij niet kent? Dat gaat zomaar niet. Je zal luisteren. En snel.’

Nog steeds blijft alles stil. 

'Dan maar de harde manier. Als je niet horen wil, moet je voelen.’

Een luide vloek weerklinkt. 

'Ben je nu boos? Serieus? Weet je wel hoe laat het is?’

'Schat? Wat heeft die hond vandaag? Hij is zo hevig!’

'Gaf je hem al eten?’

Een snelle blik naar een lege bak. 

'Och, hij is uitgehongerd. Kom hier, vriend.’

’Was dat nu zo moeilijk?’