UKV's van de week: Softies en De grote oversteek

Luc Vos – Softies

10 november  

‘Men zegt - ik kan dat beamen - dat thrillerauteurs in het echte leven softies zijn, geen vlieg kwaad doen en behoorlijk romantisch zijn.’
Stilzwijgend kijkt hij naar het overwegend vrouwelijk publiek. 
‘Wat ik me dan afvraag, is: geldt het omgekeerde ook voor feelgoodschrijvers?’ Een voorzichtige blik door de zaal. 
‘Zoals jullie? Zijn jullie in werkelijkheid koelbloedige en sadistische moordenaars?’
Niemand antwoordt. Hij schrikt op als de deur in het slot valt en het geluid van een opgespannen revolver dicht bij zijn oor klinkt. 
‘Dat was een grapje,’ stamelt hij. 
‘Zie je iemand lachen?’ is het laatste wat hij hoort.

Paul de Jong – schrijfoefening 45

11 november
Twee kinnetjes rusten op de fluwelen stof van de zitting. Met de ogen tot luikjes toegeknepen en de punten van beide oortjes naar voren wijzend, sijpelt er sereniteit van de snoetjes.
Ik kom iets te dichtbij.
Een oortje ontwaakt en draait zich vlot in mijn richting. De nabijheidssensoren zijn geactiveerd. Eén van de hoofdjes komt op, gevolgd door de ander.
Indringende oogjes, direct ontdaan van alle behaaglijke kalmte, volgen synchroon nauwgezet alles wat nu volgt. 
Onverzettelijk vertellen de priemende blikken mij dat mijn aanwezigheid (in mijn eigen huis) getolereerd wordt. Maar geen gekkigheid.
We hebben ze net anderhalve week.

Marloes Postma-Schel - Koning Pluis

11 november

Dit is mijn domein, mijn toren. Ik ben niet ver verwijderd van het plafond. Mijn staart hou ik stil, alleen de punt beweegt. Mijn oren vangen ieder geluidje, mijn blik is strak. Er ontgaat me niets. Dit mandje bovenin is zacht, maar vandaag slaap ik niet. 
Ik wacht, of mijn Siberische huisgenoot het nog een keer waagt om omhoog te klimmen. Zijn nagels in de paal, van mandje tot mandje springend, tot hij boven aankomt. Maar hij zal niet lekker kunnen liggen. Ik waak en met één boksbeweging tegen zijn neus ligt hij weer beneden. 1-0 voor de Ragdoll

Gea van der Helm – Delen

11 november 

‘Hoeveel komen er gemiddeld?’
In de straatapp worden de statistieken van de afgelopen jaren gedeeld.
Ze rekent. Sinds de buren van nummer drieëndertig zijn verhuisd, zijn het er alweer vier minder. Of de pas gescheiden bewoner van negenenzestig deze week de kinderen heeft, is onduidelijk. Hoeveel zakken mini’s zal ze kopen? Een overschot betekent dagenlang snoepen, een tekort de gordijnen dicht, licht uit en schreeuwende kinderen voor de deur.
Ze neemt het zekere voor het onzekere en koopt een kaartje voor de film

Ria Streng - De grote oversteek.

11 november

Aarzelend staat ze aan het begin van de oversteekplaats.
In de verte komen auto’s aanrazen.
Ze stapt, met haar stok als partner, voorzichtig het zebrapad op. Voetje voor voetje schuifelt ze richting de overkant. Halverwege blijft ze even staan, en gluurt over haar bril naar links en naar rechts.
Ze voelt het ongeduld…
Getoeter.
Even tilt ze haar stok op, zal ze? Nee nog niet.
Ze schuifelt door.
Aan de overkant staat ze stil, draait zich om, en als een heks tilt ze haar stok in de lucht. Zwaait.
Dan verdwijnt ze met snelle stappen in de menigte.
Grijnst.

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.