UKV’s van de week: Presentje en Feedbackbloempjes

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

Wat denk je 't eerst? – Trudy Pas

In de wachtrij ontstaat een gesprek over konijnen. Ze vertelt over haar dochter van tien. ‘Ze wil dierenarts worden, maakt altijd zelf het hok schoon.’

‘Dat bij haar al zo jong zich een talent openbaart! Slim kind zeker?’

‘Het wordt lastig, ze wil niet meer naar school.’

‘Geeft u haar zelf les?’

‘Nee, dat lukt ook niet.’

Hoe doet ze dat met de inspectie, vraag ik me af, en denk aan boetes.

‘Nu hoop ik dat ze voor die studie de noodzaak inziet tot schools leren, ‘ zucht de moeder. ‘Ik heb vier hoogbegaafde kinderen thuis met een schooltrauma.’

Presentje - Gea van der Helm

‘Mag ik je een tip geven?’

‘Hoezo?’

‘Helpend bedoeld.’

‘Zie ik er hulpbehoevend uit?’

‘Nou nee, maar ik dacht …’

‘Dat is dan jouw probleem.’

‘Ik wilde gewoon wat tegen je zeggen.

Zie het als een cadeautje.’

‘Toe dan maar.’

‘Nou, gisteren …’

‘Gisteren?

En daar kom je nu mee?’

‘Ik had niet eerder tijd.’

‘Dus ga je nu die oude koe uit de sloot trekken?’

‘Laat maar.’

‘Oké, opgelost.

Haal jij koffie?’

Schrijfoefening #20-2026 - Asko De Vries Robles

Met angst en beven heb ik een jaar geleden feedback gegeven. Geheel tegen mijn gewoonte in.

Een waarschuwing flikkerde in beeld.

Dergelijk taalgebruik kon en mocht niet worden getolereerd.

Voortaan hou ik wijselijk mijn mond.

Elk verhaal bestaat uit een begin, midden en eind.

Dan is het voor mij rond.

Bovendien, wie ben ik om feedback te geven.

Mijn verhalen zijn doorgaans niet rijp. Met wortel en al trek ik ze uit de geestelijke grond.

Ontlok daarmee volkomen terecht overigens, zelf de nodige feedback.

Beter hou ik gewoon mijn mond.

Feedbackbloempjes - Marijcke Cauwe

Feedback geven wordt maar heel weinig gegeven. Ik moet bekennen ‘mea culpa’. Eigenaardig genoeg was ik de afgelopen dagen met dit gegeven bezig. Ik schrijf nog voor een andere site, waar elke dag een prikkelwoord wordt gegeven.

Het prikkelt me inderdaad. Verwacht leuk commentaar op een volgens mij geslaagd stukje. Nietes. Noppes. Maar doe ik het zelf wel? Nietes. Noppes. Heel af en toe. Ik heb mij voorgenomen om mijn schrijversleven te verbeteren. Geef complimentjes. Strooi met bloempjes. Soms kunstig verpakt in een kleine tip tot verbetering. En…het werkt! Laten we dat met z’n allen ook hier eens proberen.

 

Terug – Milly Lanser

Beste M.

Je schrijft schrijfoefening dikgedrukt. Dat lijkt mij onnodig. Dikgedrukte letters worden vaak als schreeuwerig ervaren. Je zou kunnen overwegen om het in normale letters te doen, desnoods onderstreept.

In je tweede zin ontbreekt een onderwerp cq. een zelfstandig naamwoord. ‘Een pittige oefening….’ zou dit verhelpen.

De rest is warrig. De aanhalingstekens en de haakjes zijn nog te begrijpen. De toevoeging achter de punt is echter een persoonlijke overweging zonder praktisch nut. De zogenaamde smiley maakt het er niet beter op. Het sluitend haakje ontbreekt geheel. Ik zou je adviseren om dit deel zakelijker te houden.

Het blijft natuurlijk aan jou hoe je met mijn feedback omgaat. Ik neem de oefening in ieder geval ter harte.

Met vriendelijke groet, Milly