UKV's van de week: Helemaal verkeerd en Buikpijn

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

---

Jup Goffin - Helemaal verkeerd

6 juli

Zit ik in bus lijn 7 naar Zuilen, komt er een dame naast me zitten van het type onbereikbaar. Knap, gekleed in volgens mij maatwerk, dat haar figuur eer aandoet. Afijn, na enige aarzeling wil ik toch proberen een gesprek aan te gaan, kijken hoe ver ik kom, als ze haar mond opent:

‘Sjouffeur!’

‘Ja mevrouw?’

‘Gaot deese bus naor Overveg?’

‘Nee mevrouw, naar Zuilen’

‘Krijgt nou de vinketering, en nou? Gaot ik un keer met dat klote opebaorvervoer, zit ik heulemaol vekee’d.’

Ik heb mijn stoute schoenen maar snel uitgetrokken en ben de volgende halte uitgestapt.

Elsbeth Boom - Buikpijn

6 juli

‘Ik wil naar huis. Ik vind het niet leuk hier.’
Het is stil aan de andere kant van de lijn.
‘En ik heb echt vreselijke buikpijn.’
Hans’ stem breekt.
‘Lieverd, luister. Vorig jaar had je ook last van buikpijn de eerste dagen. Weet je dat nog?’
‘Ja. Maar…’
‘En later vond je het toch wel leuk? Toen kreeg je vrienden…’
‘Het is anders nu. En je zegt elk jaar, dat ik het wél leuk ga vinden. Wat nou als…’
‘Hans, stel je niet aan. Haal diep adem. Wees een vent. De andere vaders zeuren toch ook niet?’
[…]

Laura Weterings - Duivels ...

7 juli

Die tegengoals zouden niet mee moeten tellen. Die waren saai. Slaapverwekkend saai gewoon.

Onze goal? Mensen blijven erover praten. Fenomenaal. Ik heb veel goals gezien, heel veel goals, en geloof me: het was zonder enige twijfel de beste goal die ooit gemaakt is.

Wat ik niet begrijp is waarom zo’n mooie goal niet meer punten oplevert. Echt waar. Je maakt een gewone goal: één punt. Je maakt de mooiste goal ooit: ook één punt.

Met zo'n goal zou je de beker eigenlijk meteen moeten krijgen. Medailles uitdelen en naar huis. Klaar.

Weet je wat? Ik ga mijn vriend even bellen.

Asko De Vries Robles - MOEDERZIEL

7 juli

Beetje bij beetje brokkelt haar geest af.

Steeds vaker trekt zij zich terug in haar eigen binnenwereld.

Dag in, dag uit zit zij voor de televisie.

Moederziel alleen in het grote huis.

Ooit klonk het er vol kinderstemmen

Stampte manlief de trap op en af.

‘Denk toch aan de buren,’ riep ze dan.

Haar ogen fonkelden.

‘Maak je toch niet zo druk.’

Met een dikke kus smoorde hij haar protest.

Hij plaagde haar zoals alleen hij dat kon.

Nu is het stil in huis.

maar ook zo stil in haar.

Robert van der Meulen - NIKSDOEN

7 juli

Ik ben nog lang niet klaar. Maar mijn kop loopt over. Dus ga ik wandelen. De route leidt langs de knikkerclub voor betergesitueerden, gelegen middenin het mooiste park van Nederland.

In essentie is golf een simpel spelletje. Het balletje moet in een kuiltje. Dat valt blijkbaar nog niet mee, want een Homo Ludens Pensionadus staat tot aan zijn heupen tussen de brandnetels. Hij zoekt maar vindt niet. Dan hoor ik: ‘Laat maar Harry, voor vandaag doen we hélemaal niks meer.’ Met dat laatste zou ik best willen meedoen. Want het mooie van níksdoen is dat je nóóit klaar bent.