UKV's van de week: Brief niet bezorgd en Gezaag

Iedere week zetten wij vijf ultrakorte verhalen in de schijnwerpers. Wil jij ook een ultrakort verhaal schrijven? Doe mee in onze Facebookgroep.

---

Paul de Jong - Brief niet bezorgd

26 juni

De bovenhoek van de brief krult om en het logo van vrouwe Justitia vervliegt in een aura van vuur en rook.
De uitstervende vlam op het stompje van de lucifer likt nog even de dikke lagen nicotine op Manfred’s vingertoppen.
‘Zo,’ zegt hij, ‘die brief heb ik nooit gezien en ik ga toch niet naar zitting. Als dat kutwijf mijn kinderen wil, moet ze ze maar komen halen.’
Tussen de lege halve liter blikken op de salontafel vindt hij de afstandbediening waarmee hij het ochtendnieuws uitzet. Dan merkt hij een nog halfvol blik op.
‘Mooi!’ slaakt hij, ‘Volkoren granenontbijt!’

Daan Bos - Sprookjes zijn geen poëzie

29 juni

Een bloemkool, rood als bloed. De schaft, zwart als ebbenhout. En ogen, diep als de zee? Nee, als een waterval.

Typisch gevalletje van onoplettendheid.

Het eten moest snel klaar en gegeten worden want we verwachtten gasten. Het bier stond al koud, het ijs was gedraaid en lag voor het grijpen in de diepvries. Het dochtertje kwam speciaal mee voor dat superdupe, extra-lekkere ijs.

Het aanrecht had zo vol gestaan dat de bloemkool, in de lucht, met een extra scherp broodmes gesneden werd. Bij de laatste snede schoot het mes uit.

Ik vier het met de geboorte van een UKV.

Luc Vos - Gezaag

30 juni

'Ik kan er niet meer tegen!’

Fronsend neemt ze hem op. ‘Waar kan je niet meer tegen?’

'Al dat gezaag. Iedereen die de hele tijd kankert op alles wat er misgaat in de wereld. Die een mening heeft over alles. En enkel het negatieve. Commentaar op wat goed gaat in de wereld hoor ik niet. Complimenten geven, ho maar. Alleen maar gezaag gezaag. Ik word er gek van.’

Ze drukt een kus op zijn mond en streelt over zijn hoofd. Met een glimlach neemt ze zijn mobieltje uit zijn hand en legt het opzij.

'En wat doe jij, schat?’

Ria Streng - Oranje

30 juni

De straat was een feest, de huizen vrolijk oranje.

Ballonnetjes huppelden aan de kozijnen en vlaggetje wapperden van huis naar huis. Kratten bier, oranje tompoucen en oranje chips werden naar binnen gedragen.

‘Wij gaan ze een poepie laten ruiken,’ schreeuwt Karel. ‘Wij gaan winnen vannacht.’

De nacht veranderde alles.

Nu hangt er hier een daar een troosteloos stukje touw, ballonnen kapotgetrapt op de stoep, de slingers met vlaggetjes afgerukt en bij de kliko gegooid.

Als de straat weer kleurloos is, zegt Karel: ‘Zij hebben verloren, dat was toch geen voetbal.’

Gea van der Helm - Fiep en Annie

1 juli

‘De kinderen vervelen zich,’ zegt Fiep.

‘Dat hoort erbij.’

Annie steekt een sigaret op.

‘Geef ze een bal.’

‘Hebben we al gedaan.’

Fiep tekent een jongetje met een wipneus en een streepjestrui.

‘Misschien een verhaal?’

‘Waar niets in gebeurt.’

‘Met een kat en een hond?’

‘En een beer.’

‘Een beer is te groot.’

‘Dan maken we hem klein, dat vinden ze grappig.’

Annie knikt.

‘Geen wijze les.’

‘Waarom niet?’

‘Omdat kinderen slimmer zijn dan grote mensen denken.’

Fiep lacht.

‘Nog een sigaret?’

‘Nee,’ zegt Annie. ‘Nog een kind.’

Fiep pakt een schoon vel papier.

‘Dat kan ook.’