#591 De laatste keer

Dag Nicoline,

Blijf schrijven!
Als beginnend aspirant wannebee writer denk je dat je schrijfsels meesterwerken zijn. De commentaren bewezen anders. Maar ze waren stuk voor stuk terecht.
Dat herken ik. Toen ik mijn eerste bijdrage plaatste bij 'Proeflezen' dacht ik dat ik overweldigd zou worden met lof.
Ik werd afgebrand, maar dan ook totaal. Over de bombastische toon. Eén iemand zei dat ik het niet in de woorden moest zoeken, maar in wat ik eigenlijk wilde vertellen.
Twee weken later plaatste ik een stukje waarmee ik echt iets vertelde over mezelf.
Ik schilderde niet met bombastische woorden, maar legde mezelf bloot.
Degene die me had afgebrand, zweeg. Degene die me had verteld dat ik mijn eigen verhalen moest vertellen, stimuleerde me door te zeggen dat hij mijn stem hoorde.
Het is sindsdien een leidraad voor me geweest: Niet het willen schrijven, niet een schrijver willen zijn, maar de uitlaatklep vinden in het schrijven. 
En als dat in het bombastische was geweest, was zou het ook ok zijn geweest voor mij.
Maar degene die me afsabelde, had gelijk. Degene die me daarna stimuleerde, las mijn woorden.
Degene die een keuze maakt, ben ik. Degene die een keuze maakt, ben jij.
Schrijf! 
Blijf schrijven als het een uitlaatklep is, als je onder woorden wil brengen wat je in het dagelijkse leven niet kwijt kunt.
Schrijven is niet het spel met woorden. Het gaat niet om aandacht of waardering van anderen. Ook niet om bevestiging.
Het is een uitlaatklep.
In wezen is het een verhulde monoloog, niet op zoek naar aandacht en waardering, maar naar herkenning.
En als het niet wordt herkend?
Ook goed.
Zolang jij jezelf maar herkent in wat je schrijft!
Het ga je goed!
 

Helemaal eens met Angus, inclusief het vertrouwen in: Het ga je goed!

Blijf schrijven Nicoline! Je hebt niemands toestemming nodig! Ik ben blij dat het schrijfvuur goed is blijven branden, ondanks het water dat anderen er op hebben gegooid! Blijf er in poken, geef het zuurstof!

Hallo Nicoline,

Ik sluit me aan bij mijn voorgangers. Blijf schrijven! Ik herken de opmerking over zonde van je tijd, tijdverspilling. Meestal is het mijn interne criticus die het naar me roept en projecteer ik die ook nog eens naar mijn omgeving. 

Het plezier in schrijven, het nodig hebben als uitlaatklep, is voldoende om de pen of het toetsenbord te blijven hanteren. 

Ik hoop dat wij ook jou terugzien op vertelvuur. 

Van mijn kant ook dank aan jou voor al  je reacties en feedback op mijn verhalen. 

Dag Nicoline

Je geeft een eigen invulling aan de opdracht en dat vind ik prima, want het is ook een soort 'afscheid'.

Laat je niet en nooit ontmoedigen door anderen die commentaren geven om commentaren geven, schrijven is voor jezelf een toffe activiteit, zoals anderen  puzzels leggen, lezen of wandelen in het bos. Je doet nog altijd wat je wil en waar je je goed bij vloet, dus ik zou ook zeggen 'blijf schrijven en blijf je daarmee amuseren.'

Wie teksten van anderen neersabelt, lijkt me niet de meest inspirerende mens te zijn, dus ik heb dat (denk ik) nooit gedaan. Ik vind het super hoe je nu deze tekst instuurde, erg open, erg kwetsbaar ook en daarin voel ik wel je vuur om gewoon door te gaan met schrijven, doorgaan wat anderen ook zeggen.

Johanna

Inderdaad, laat je niet op je kop zitten hoor. Lekker blijven schrijven.

Hoi Nicoline,

Zonde dat anderen zoiets zeggen. Verhalen zijn al van oudsher een heel belangrijk medium om geschiedenis vast te leggen, boodschappen door te geven, of gewoon voor vermaak op donkere winterdagen zoals vandaag. Jouw woorden zijn daar harstikke geschikt voor! En is het niet voor anderen, dan wel voor jezelf. Dank voor je persoonlijke verhaal en je openheid. Hopelijk spreken we elkaar snel elders en blijf je lekker schrijven! 

Iedereen bedankt voor de opbeurende en stimulerende woorden. 

Tot snel en tot ergens anders.