#590 Spreken is zilver, zwijgen is goud?

Een mooi sfeervol verhaal dat goed past bij de tijd die je zelf aangeeft. (1904)

Voor mijn gevoel is het wel wat vol met verhaallijntjes. Ik begrijp wel dat het voortkomt uit de associaties met de verloving, maar voor zo'n kort verhaal zou ik wat schrappen. Je hebt nu o.a. de (mijmeringen over de) relatie van de ouders, de schulden van de hoofdpersoon, de afgebroken verloving, de aanstaande verloving, de dienstmeid, een tafelschikking. Ik denk dat wat slimme keuzes het verhaal sterker maken óf maak er een hele roman van, daarvoor zitten er genoeg ingrediënten in dit verhaal.

Je schrijfstijl vind ik mooi en zoals al aangegeven is de setting mooi neergezet. Veel schrijfplezier naar de toekomst!

Hoi Emmy,

Ik sluit me aan bij Hadeke wat betreft inhoudelijke feedback. Mooi verhaal, maar erg vol. Leent zich uitstekend voor een iets langer (kort) verhaal of zelfs boek. Sfeer is weer uitmuntend neergezet en schrijfstijl heerlijk warm. Zeer Graag gelezen, hopelijk lees ik je op een andere plek weer, wellicht het alternatief van Tony. Fijne feestdagen verder!

Dag Emmy,

Ook ik sluit me aan bij de reactie van Hadeke, en dus ook bij die van Sonnema.
De sfeer is weer uitstekend neergezet in een mooie schrijfstijl.
Maar...de kern van het verhaal kan ik helaas niet grijpen.
Desondanks weer graag gelezen.
(Er staan wel wat fouten in. met elkaar verstrengelt waren  en ‘U beschuldigd mij van diefstal? etc.)

Hallo Hadeke, dankjewel voor je constructieve feedback. Dat iets te vol proppen van een kort verhaal is een makke waar ik de komende tijd wat meer balans in wil vinden. Het is als met de feestdagen :-) Er is zoveel! en tja, dan is het ineens té. 

@Sonnema, dank! Ben blij dat de sfeer goed overkomt. Wie weet kan ik het onderwerp elders in een langer verhaal onderbrengen. Ik heb in elk geval veel plezier gehad met het schrijven ervan. 

@Angus: Dank dat je de schrijffouten er hebt uit weten te vissen. Ze waren aan mijn aandacht ontglipt en ik ben erg blij als een ander me daarmee helpt. Jammer dat de kern verloren is gegaan. Voor mij was die er wel degelijk, maar dat heb je al gauw als je het zelf bij elkaar verzonnen hebt. (De vele onderliggende problemen in het gezin droegen allemaal bij tot de sfeer.)

 

Er zijn ook liefhebbers van volle verhalen, zoals ik. Past beter bij mijn eigen behoefte aan complexiteit. Net zoals er liefhebbers zijn van kaalheid. Barok of minimalisme kan ook met verhaallijnen.

Het ongebruikelijke spel met het mes houdt mijn aandacht goed vast. Ik vraag mij wel nog steeds af waarom de  verzorgster vertrekken moest en daarna terug naar zijn wens dat moeder en vader meer naar toe zouden trekken in een kleiner huis. En wat is het motief van geld en schuld daarin? Waarom legt hij het mes terug? Ik blijf langer door de vragen nadenken over het verhaal.

Ook ik waardeer de authentieke warme toon waarmee jij vertelt, die me doet denken aan Chaim Potok. 

Ik zal het missen om je hier tegen te komen.

Ha Odile,
Ik zal het zeker ook missen, hopelijk blijven we elkaar op andere plekken tegenkomen. Ik waardeer je inbreng zeer. 
Simons flashback tijdens het oppakken van het mes, is het kader waarbinnen het hele verhaal zich afspeelt. Het mes brengt alles wat de vorige avond en die ochtend had plaatsgevonden weer scherp bij Simon in herinnering. Het is het moment van toegeven dat hij de schuldige is van het ontbreken van de messen. Hij legt het terug op tafel omdat dit een reflexmatige handeling is wanneer iets op de grond valt: Het weer op zijn plek terug te leggen. Maar in huize Nissenbaum komen de dingen, doordat hij niet gelooft wordt, niet meer op hun plek. Een belangrijk persoon in zijn leven is de laan uit gestuurd. 

De dienstmeid moest vertrekken omdat ze vals beschuldigd werd, Dat zij haar ervan verdachten dat de messen ontbraken. Simon zegt te laat dat hij het gedaan heeft, zijn ouders geloven hem niet. Ik ben blij dat je mijn tot de rand toe gevulde verhalen kan waarderen. Het is soms een beetje schipperen wat té is en wat precies goed is. 
Het schrille contrast van de initialen van Simons ouders in het lemmet van het mes (onderdeel van hun huwelijksuitzet), brengen de mislukking van zijn eigen verloving ook naar boven. Er ontbreekt in zijn leven een goed voorbeeld van een geslaagd huwelijk. Bindingsangst, er is veel bij te verzinnen :-) Wie weet werk ik het ooit nog uit tot een roman. (Maar er liggen nog andere verhalen op de plank die ik eerst nog voltooien wil voor ik hier weer mee verder kan gaan.) 
Nogmaals heel veel dank!

Hoi Emmy, ik vind het mooi geschreven, maar het leest alsof ik een boek opengeslagen heb en halverwege het verhaal inval. Ik zie daarom de context niet zo goed. Ben dus eigenlijk wel benieuwd naar de rest.

‘Opgestaan is plaatsvergaan.’ Had zijn zus gegrapt.  --> plaats vergaan (twee woorden). De punt moet een komma zijn en Had met kleine letter.
‘Opgestaan is plaats vergaan,’ had zijn zus gegrapt. 

‘Weet jij waar ze zijn?’ Had Markéta hem gevraagd. -->  ‘Weet jij waar ze zijn?’ had Markéta hem gevraagd.

Hoi Emmy, je schetst een beeld van belevenissen in een andere tijd en plaats dan het hier en nu. Wat dat betreft vind ik het een mooi verhaal, maar ik heb wat moeite met de volheid en complexiteit van je verhaal. Op dat punt sluit ik mijn beleving aan bij Fiefs beeld van het opengeslagen boek.