#512 De dosificering in je
'Vind je ook niet Jen, dat de dosificering in de samenleving is toegenomen?'
Het michielvolume; het hele terras mag zijn aanwezigheid voelen. Zijn glimlach voelt ijskoud, nog koeler dan het glas Mojito met de benodigde ijsklontjes. Ik neem een flinke slok, echt puur om tijd te winnen. Of nee, ook wel om moed in te drinken.
'Doos, dozen, je hebt ze in alle maten. Kijkdoos, boekendoos, weet-ik-veel-doos...'
Gegniffel bij het jonge stelletje op het tafeltje naast ons. Geamuseerd kijken ze onze kant op, wat Michiel doet bevriezen. Nu volgt 'de blik', het laatste waarschuwingssignaal voor hij op oorlogsstand gaat. Ik heb het zelf verpest, zijn one man show verziekt met mijn flauwe antwoorden. De doos in de tribune die wel even grappiger dacht te zijn dan de professional.
'Je weet dat ik dat niet bedoel Jen. Je weet dat dit niet over die dozen gaat. Typisch dat je dit soort spelletjes blijft spelen, om maar niet naar jezelf te hoeven kijken. Soms...soms lijkt het wel alsof het je helemaal niet interesseert wat ik zeg.'
'Michiel liefste, alsjeblieft...'
'Dit bedoel ik, je laat me niet eens uitpraten. Ik probeer nog op rustige filosofische wijze je erop te wijzen, maar het lijkt wel alsof je me compleet negeert. Kun je soms niet tegen kritiek? Constant val je me aan, en dan mag ik je nog niet eens indirect een doos noemen als weerwoord? Heb ik dan geen rechten meer?'
Zijn gebruikelijke passief-aggresieve toon is nu een hysterische. Het klinkt vreemd, alsof hij paddo's gebruikt heeft.
Mijn benen hebben een eigen wil, en zijn begonnen te rennen. Zo snel als de plateauzolen me kunnen dragen sprint ik in de richting van het Amsterdamse Bos.
'Jennifer, verdomme,' schreeuwt hij nog, terwijl ik verder weg sprint langs de Bosbaan. Hij had me gewoon moeten slaan. De publiekelijke aframmeling moeten geven die ik verdiend zou hebben. Hysterie klopt niet in dit plaatje. Waarom volgt hij me trouwens niet? Ik had al aan mijn haren naar de BMW moeten zijn teruggesleept, dit past niet. Terwijl een paar studentenroeiers geamuseerd in mijn richting kijken, zoek ik naar het groene houten bankje. Het 'denkbankje' dat me altijd wat ingevingen brengt. De enige manier om mijn status als doos wat af te doen nemen, is proberen uit te vinden hoe ik hem wat minder beledig.
Boeiend, wow, je hebt wat te…
Lid sinds
3 jaar 7 maandenRol
Boeiend, wow, je hebt wat te vertellen. Alleen komt het er nog niet uit (voor mij). Doseren? (doos-eren?) ik heb het gevoel dat je erg veel wil brengen in weinig woorden, wat uiteraard kan, maar ik volg je nog niet, behalve dat ik graag de (verschillende) verhalen willen ontdekken.
is dit de essentiële zin, waar je her kan rond bouwen?
Dosificering, die vind ik…
Lid sinds
7 jaar 11 maandenRol
Dosificering, die vind ik echt heel leuk bedacht. :) De eerste alinea vind ik erg goed en leest prettig.
Aan het eind van de tweede alinea wordt het voor mij wat chaotisch. Een stem alsof hij paddo's heeft gebruikt... hoe klinkt dat? Ik heb er een voorstelling bij.
Dan rent ze ineens weg, zijn er verschillende gedachten, blijkbaar klopt hysterie niet en had hij achter haar aan moeten komen, dan gaat ze op een bankje zitten terwijl ze op de vlucht was voor hem. Ik kan het niet zo goed volgen.
De zin die TonyCoppo aanhaalt vind ik wel mooi, daar zou je misschien wat meer mee kunnen doen.
Hoi Virtuosu, het verhaal…
Lid sinds
5 jaar 5 maandenRol
Hoi Virtuosu, het verhaal intrigeert me, maar ik krijg de vinger ook niet precies op wat je wil vertellen. Waar komt de discussie, de tirade van Michiel vandaan? Wat is hun relatie? In eerste instantie dacht ik aan een echtelijke ruzie, maar het zou ook zomaar een werkrelatie kunnen zijn. De betekenis die je hier aan het woord doos geeft, is in ieder geval origineel.
Dank voor het lezen en alle…
Lid sinds
10 jaarRol
Dank voor het lezen en alle feedback. Misschien is het toch wat te chaotisch opgeschreven. Het is in de basis bedoeld als 1 verhaal; hp heeft een narcistische agressieve partner, en is hier inmiddels op een dusdanige wijze 'gewend' aan geraakt, dat ze vindt dat ze het verdiend heeft. Het niet-normale is genormaliseerd.
Gaandeweg typeer je de…
Lid sinds
18 jaarRol
Gaandeweg typeer je de relatie en het mondt uit in de vreemde verwachting voor de buitenstaander van de vrouw. Haar gedachten zijn verward en inderdaad het niet-normale genormaliseerd. Dat doosgesprek is daar een symbool van en lijkt een opmaat of voorspel voor zijn uitval. Ze is verbaasd dat hij haar laat rennen. Een verhaal om te herlezen. Ik vind het juist mooi, de verwarring die ontstaat past voor mijn gevoel beter dan bij een verhaal waarbij er geen gekte is bij zo'n situatie.