Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#508 Wachtlijst

31 mei 2024 - 12:01

 

17 februari

Veertien maanden totdat ik behandeld kan worden. Hoe doe je dat, wachten? Ik smeer mijn brood, bestel de boodschappen, poets mijn tanden soms, maar vaker niet. Ik slaap, dan gaat de tijd het snelst. Zou ik veertien maanden kunnen slapen?

20 april

Het doet zoveel pijn. Ik voel me zo alleen. Het enige wat helpt is extra medicatie nemen die ik van de huisarts heb gekregen, me zo klein mogelijk oprollen onder de deken en wachten totdat de chemicaliën mijn lijden toedekken met een deken van versuffing.

8 mei

Ik lig in bed en kan nauwelijks meer ademhalen. Elke inademing doet pijn en kost meer energie dan ik heb. De gordijnen zijn dicht en ik probeer te slapen. Mijn lichaam heeft teveel geslapen, en heeft er niets van opgeladen. Mijn hoofd heeft te weinig geslapen, veel en veel te weinig.

12 mei

De huisarts vindt ook dat het zo niet langer meer kan. Ze heeft een spoedaanmelding gedaan. Hopelijk komt er nu snel hulp.

14 mei

Vijf maanden. Dat is de wachtlijst voor spoedgevallen. Over vijf maanden kan er een intake gepland worden, kunnen ze onderzoeken wat er met me aan de hand is en een behandeladvies geven. Dan is het te hopen dat zij de behandeling kunnen gaan uitvoeren en dat ik niet doorverwezen wordt naar een andere afdeling. Ik zou blij moeten zijn dat het zoveel sneller gaat, maar ik ben niet blij, ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst blij was. Vijf maanden, hoe wacht je vijf maanden?

6 juli

Zou je niet moeten wennen aan verdriet en angst? Ik wen er in ieder geval niet aan. Vanochtend werd ik wakker met een verdriet dat groter is dan ik, dan mijn slaapkamer, dan mijn appartement. Het past hier niet meer. Het verdriet en de angst zijn zo groot en ik ben zo klein. Ik ben bang dat er niets meer van mij over is als ik over drie maanden geholpen kan worden.

21 september

Er is een capaciteitstekort en het is nog onduidelijk wat de gevolgen daarvan zijn voor de wachtlijst. Korter zal die er in ieder geval niet van worden. Vanmiddag was ik weer bij de huisarts, die niets voor me kan doen, maar die de enige is die tijd voor me heeft, wel tien hele minuten. Ze zei dat ze me niet nog meer pillen kan geven. Ik moet echt wachten op de GGZ.

 

Lid sinds

5 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
31 mei 2024 - 12:53

Heftig verhaal, Dreaming, vooral door die laatste zin. Je verhaal geeft de "pijn" van het wachten luid en duidelijk weer. Hopelijk niet uit eigen ervaring beschreven, zo leest het namelijk wel.

Vanochtend werd ik wakker met een verdriet dat groter is dan mij  --> mij moet ik zijn

Lid sinds

4 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
31 mei 2024 - 13:45

Hoi Dreaming, 

Erg pijnlijk, zo vat ik je verhaal kort en krachtig samen. Je beschrijft de fysieke en mentale pijn namelijk erg goed, met precies genoeg detail om het niet te 'simpel' , maar ook niet te overdreven te laten lijken. En dan komt er nog eens bovenop dat de hele situatie vanuit een meer objectief perspectief ook erg pijnlijk is. Moeten wachten op zorg die zo hard nodig is, dat idee alleen al doet zeer, laat staan voor degenen die het meemaken. 

De slotzinnen zijn misschien nog wel het pijnlijkst: wel tien hele minuten.  Alsof je in je handjes mag knijpen. Gezien de omstandigheden misschien wel, alhoewel het idee dat die zinnen 'bij elkaar horen':  "Ik mag van geluk spreken dat er nog iemand tien minuten tijd voor me heeft." Dat zou gewoon geen uitspraak mógen zijn. En dan nog de GGZ ook. Als je die nodig hebt ben je ongelooflijk kwetsbaar. Wachten is op zichzelf al een kwetsbaar iets en hoe je personage het dan meemaakt...

Je verhaal en de bijbehorende schrijfstijl was erg zwaar om te lezen, en hoe cru dat misschien ook klinkt gezien het onderwerp, was dat erg passend en zelfs fijn. Het komt niet vaak voor dat iets kwetsbaars ook zodanig wordt geschreven in deze mate. Mijn dank en complimenten dat je dat toch hebt aangedurfd. 

Groet, 

Nadine
 

Lid sinds

6 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
1 juni 2024 - 14:26

Hai Dreaming, iedere regel schreeuwt wanhoop en angst zonder sentimenteel te worden. Goed gedaan. Er is wel een ding dat ik niet begrijp. Over vijf maanden kan je terecht voor een intake gesprek en dan hoop je dat ze je niet doorsturen naar een andere instelling. Bij mijn weten wordt je behandeld bij de GGZ waar je de intake hebt. Iedere instelling heeft daarvoor genoeg in huis. Chapeau.

 

Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
2 juni 2024 - 11:21

Bedankt voor jullie reacties, ik word er helemaal blij van. 

@Fief: dankjewel. Ik merk dat ik geen duidelijk antwoord kan geven op je vraag of het vanuit eigen ervaring is. Dat was niet mijn insteek toen ik het schreef, mijn eerste inspiratie was de huidige situatie rondom de steeds langere wachtlijsten in de GGZ. Het depressief zijn, moeten wachten op hulp en niet de juiste hulp krijgen heb ik echter wel zelf meegemaakt, daarom kan ik het zo opschrijven denk ik. Dus het korte antwoord is: nee en ja.

@Nadine: bedankt voor je uitgebreide reactie en mooi om te lezen dat de schrijfstijl die ik gekozen heb passend is, al is het wat zwaar.

@John Doe: dankjewel. Doorsturen naar een andere instelling komt inderdaad niet vaak voor als je bij een grotere GGZ-instelling aangemeld bent. Naar een andere afdeling dan weer wel: je bent aangemeld bij stemmingsstoornissen, maar we denken toch dat u eerst bij verslaving moet zijn, of je bent aangemeld bij de afdeling angststoornissen maar wij denken toch dat het autisme is. En dan begint het circus weer opnieuw...