Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#498 - De website

Ik open de website, kijk drie tellen naar een ronddraaiertje, schrik niet wanneer het oranje logo in beeld springt, klik op de derde dame van links op de tweede rij, controleer of mijn koptelefoon correct aangesloten is, trek de Kleenexdoos wat dichterbij, open mijn gulp en wacht niet tot de video start.

‘Die tekst schrijft zichzelf niet,’ is het eerste wat in mijn hoofd schiet wanneer ik de website en mijn gulp sluit - quasigelijktijdig, vond ik spitsvondig en werd een blijvertje. Waarom besloot ik schrijvertje te worden? Omdat ik een paar wedstrijden won? Vrij woorden laten stromen, lukte toen wel, sinds er opdrachten binnenkomen en het van moeten is, staar ik ofwel naar een wit virtueel vel papier of naar één van de dames op de website. 'Wat je staren noemt,' zegt mijn hoofd.

Ik loop de trap af, vermijd de derde en de zevende trede - die kraken en vrouw slaapt - rol mijn tong denkend aan een kop Nespresso, zie Brunello op het aanrecht staan, neem een reuzewijnglas uit de kast en schenk het glas vol en de fles leeg. Ik glimlach bij de gedachte dat ik het bij één glas wil houden vanavond. Ik weet dat er nog flessen in de kelder liggen. Ik trek mijn schouders op, loop met het glas in mijn rechterhand de trap terug op, vermijd de achtste en de twaalfde trede (juist gerekend: onze trap heeft vijftien tredes), zet het glas naast de Kleenexdoos, zak in mijn bureaustoel en typ.

In het jaar dat de klokken besloten te stoppen met tikken, ontdekte Sonja dat ze gesprekken kon voeren met de maan, vooral over kaas.

Ik herlees de zin en tik met mijn rechtervinger spastisch op mijn slaap als wil ik tonen aan de computer dat ik gek ben. De computer reageert niet - zoals elke avond, we kennen elkaar al lang - waardoor ik kwaad word en als een drummer met dezelfde vinger op de backspace knop timmer.

Het witte scherm lacht naar mij zoals de maan naar de zon. Ik zucht, nip de helft van het monsterglas, zucht opnieuw, krab aan mijn haar - veel blijft er niet over - en drink de rest van het glas leeg.

Ik open de website, kijk drie tellen naar een ronddraaiertje, schrik niet wanneer het oranje logo in beeld springt, klik op de tweede dame van links in de eerste rij, controleer of mijn koptelefoon correct aangesloten is, trek de Kleenexdoos wat dichterbij, open mijn gulp en wacht niet tot de video start.

 

Lid sinds

5 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Tony, de eerste en laatste alinea zeggen genoeg. Als je het even niet weet: de tweede dame van links. 
Moeten is nooit goed voor de inspiratie.

‘Die tekst schrijft zichzelf niet,’  ---> moet dit tussen ah-tekens?

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Moeten is sleur. Tx fief!

het gaat voor mij beter met de ahtekens, maar zou waarsch knn zonder

(btw ik maakte een dtje die je niet spotte! Weggehaald!!)

Lid sinds

5 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

(btw ik maakte een dtje die je niet spotte! Weggehaald!!)

Bewijst dat ik menselijk ben. Bovendien zijn dt-jes eerder Gi's afdeling.

Lid sinds

7 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Juist, Fief en het correcte lidwoord met daaraan gekoppeld het overeenkomstige aanwijzend voornaamwoord. Nu ik hier toch ben: dit is weer een Coppootje om duimen en vingers af te likken. Ik heb de hele woensdagnamiddag en avond naar websites met een oranje logo zitten speuren, maar helaas. Enfin, alles is nog kits achter de rits. 

Lid sinds

3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik lees je verhalen altijd graag, Tony, zo ook dit. Al vind ik het wel een mindere uit de reeks, als ik eerlijk ben. De onderbreking om ons te feliciteren met rekenkunsten over traptredes voelde vreemd, en er staan enkele woorden in waarvan ik niet kan inschatten of ze intentioneel ‘fout’ zijn of niet - bv. backspace knop i.p.v. toets?

 

Lid sinds

3 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Sorry voor de late reactie, Tony: je verhaal was ondergesneeuwd tussen de anderen, ik had hem niet gezien! 

De sleur die je hier beschrijft is heel duidelijk en ook 'pijnlijk'. Dat was het eerste woord dat in me opkwam toen ik  aan het lezen was. Schrijver zijn, het klinkt (als je jonger bent) zo poëtisch, zo vol inspiratie en zelfs levenslust die daardoor uit voortkomt. 
Maar dit is een schrijver die de andere kant van het verhaal meemaakt: als je moet schrijven, is dat ook weer de zoveelste klus. En dan zijn juist zaken als drankmisbruik en pornografie dingen die kunnen gebeuren, als de 'sleur van de gekwelde kunstenaar'. Het geheel klopt dus heel goed, zonder dat je overdreven overkomt. Het herhalen van de eerste en laatste alinea werkt daar goed bij. 

Goed gedaan! 

Groet, 

Nadine

Lid sinds

2 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Goddelijk Tony. Hèhè, wat gaan we nog allemaal te weten komen over Sonja? Bij mij zijn er ook traptreden die kraken, maar ik zou begot niet weten, dewelke, ik denk dat het telkens andere zijn al naargelang de verdeling van mijn gewicht. Ik wist niet dat je dicht aan de grens woont, zoals John suggereert.