Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#472 Holiday on Ice

In zijn hoedanigheid van inspecteur is hij niet erg geliefd bij de organisatoren van allerlei evenementen. Hij is nochtans een beminnelijk man en wanneer ze met hem kennismaakt, zegt  de Franstalige cheffin van een belangrijke Brusselse concerttempel tegen haar boekhoudster: “Ca change, il a une bonne tronche.”  In vergelijking met zijn voorgangers heeft hij inderdaad een ‘goeie kop’.

Tot grote tevredenheid van de vrouwenbeweging is ook een dame aan het roer beland van een nog grotere spektakelzaal. Jarenlang heeft de stad moeten opboksen tegen de concurrentie van de alom geroemde Wiener Eisrevue in het Antwerpse sportpaleis. Nu is de nieuwe bewindvoerster erin geslaagd om als eerste de troep van Holiday on Ice in de hoofdstad te programmeren. Zij heeft de nieuwe inspecteur nog niet ontmoet. Aan de telefoon beweert ze niet op de hoogte te zijn van de verplichting om hem per voorstelling twee gratis eersterangs kaarten te bezorgen. Hij eist die kaarten zelden op, maar deze keer wil hij zijn nichtje verrassen voor haar verjaardag. Normaal zijn de tickets bedoeld voor hem en een van zijn collega’s om te controleren of alles volgens het boekje verloopt en het aantal bezoekers correct wordt aangegeven.

Als hij zich die avond aanmeldt bij de vipbalie liggen twee uitnodigingen klaar en wordt hij door een bevallige ouvreuse naar zijn plaats begeleid.
“Deze plaatsen zijn meestal voorbehouden voor het kabinet van de burgemeester en zijn genodigden, maar vandaag heeft niemand de invitaties opgevraagd”, zegt de charmante zaaljuffrouw.
“Ach, dat was niet meteen de bedoeling, maar niettemin hartelijk bedankt”, antwoordt hij op dezelfde zeemzoeterige toon.

Hij vindt het eerder ongemakkelijk om in het zicht van de ganse zaal op de plaats van een hoogwaardigheidsbekleder te moeten plaatsnemen. Daarenboven is het net of bij het eind van elk showgedeelte de schaatsers recht op hem afkomen, waardoor hij telkens in het volle licht van de volgspot belandt. Bij het afremmen en het tot stilstand komen vliegt regelmatig een wolk van ijsvlokjes zijn richting uit. Even denkt hij dat de stoelen in zijn loge opzettelijk meer naar voor zijn geplaatst waardoor hij telkens de volle laag van ijspegeltjes over zich heen krijgt, tot groot jolijt van zijn nichtje. De brede glimlach die hij bij het groeten krijgt van de artiesten na elke tableau, verdrijven snel zijn donkere gedachten. Neen, dat kan niet de bedoeling geweest zijn.

Lid sinds

3 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Gi,

Je besteedt relatief veel aandacht aan het 'mooie voorkomen van de personages:
In vergelijking met zijn voorgangers heeft hij inderdaad een ‘goeie kop’.
door een bevallige ouvreuse
zegt de charmante zaaljuffrouw.


Ik zie dat je in het slot (waarschijnlijk?) probeert om dat van betekenis te laten zijn met: verdrijven snel zijn donkere gedachten. Neen, dat kan niet de bedoeling geweest zijn.

Maar voor mij 'landt' dat niet helemaal: daarvoor is er voor mij te veel achtergrondinformatie: hoe Holiday on Ice überhaupt in Antwerpen terecht is gekomen, de regels omtrent wie de eersterangs kaarten altijd krijgt... Het aantal woorden dat je in verhouding gebruikt daarvoor halen mij uit de beleving die ervoor moet zorgen dat ik dezelfde conclusie trek als je personage. Het zou voor mij fijner gelezen hebben als je meer vanuit het perspectief van de gebeurtenissen zou schrijven, niet vanuit het perspectief van de feiten. Bijvoorbeeld met zinnen als:
Even denkt hij dat de stoelen in zijn loge opzettelijk meer naar voor zijn geplaatst waardoor hij telkens de volle laag van ijspegeltjes over zich heen krijgt, tot groot jolijt van zijn nichtje.

Je verhaal is niet slecht, maar ik kan er helaas niet helemaal in komen. 

Groet, 

Nadine

Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Nadine, sorry maar een aandachtigere lectuur zou je al verder geholpen hebben om in het verhaal te komen. Gebeurtenissen en feiten zijn voor mij zo goed als synoniemen en HOI is in Brussel en net niet in A'pen terecht gekomen. Dat het knappe voorkomen verrassend overkomt heeft te maken met het 'feit' dat het hier een ongeliefd personage betreft vanwege zijn beroep en zo zijn er nog meer subtiliteiten die je blijkbaar niet hebt meegekregen. Better next time, maar toch bedankt om (anders dan Odile) snel, mogelijk iets te snel te reageren.  

Lid sinds

4 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Gi, je hebt een mooi verhaal neergezet. Hraag gelezen.

beweert ze niet op de hoogte te zijn over de verplichting  --> de juiste uitdrukking is: op de hoogte zijn van ... In het Nederlands althans.

het correcte aantal bezoekers correct wordt aangegeven. --> correcte en correct in één zin vind ik niet zo mooi. Misschien: het juiste aantal bezoekers?

Lid sinds

3 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Kijk aan, een verstopt verhaal. Deze had ik nog niet gelezen. Bij deze.
Ik vind dat de inspecteur zijn verdiende loon krijgt, Het is wel duidelijk dat hij kaartjes die dienen om zijn werk te kunnen doen voor privédoeleinden gebruikt worden. Schande.

Lid sinds

9 maanden 2 weken

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid

Ha Gi,

Naar mijn mening zou in de inleiding die 'strakke kop' weg kunnen. Het draag mi niets bij aan het verhaal. Of hij nou knap of lelijk is, hij is al inspecteur nier geliefd. Misschien had je dat in de volgende alinea kunnen verwerken door de Franstalige cheffin een gesprek met de dame van de spektafelzaal (mooi woord) te laten spreken over het naderend verzoek van de inspecteur. En dat een onderdeel van het verhaal laten worden.

Verder een leuk verhaal over de ijsspetters, daar had de burgermeester kennelijk ervaring mee dat hij niet kwam opdagen.

Groet.,

Lid sinds

7 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Juliamaria, bedankt om te reageren, maar net als de coach lijkt het erop dat je een aantal subtiliteiten niet hebt begrepen. Er is trouwens nergens sprake van een 'strakke' kop. Er is ook een vermoeden dat de stoelen op de eerste rij naar voor zijn geschoven, wat bevestigd wordt door de ijsspetters die ze te verwerken krijgen.