Lid sinds

9 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

#357 Gebroken

Gebroken

Al meer dan vijftig jaar voel ik de zachte huid van haar lippen voorzichtig tegen me aandrukken. Voel ik hoe ze net voor de eerste slok zachtjes over mijn rand blaast. Hoe de vingers van haar linkerhand een kommetje om mij heen vormen. Eerst raken alleen de vingertoppen mij aan de bovenrand, maar na verloop van tijd sluiten de kootjes aan op mijn gladde oppervlak, tot ik helemaal in haar hand rust. De wijsvinger en duim van haar rechterhand omklemmen mijn oor. 

Ik voel aan de grip dat het weer geen goede dag is.

Het is stil. Zelfs de radio staat uit.

'Ze luistert niet meer,' tingelde de klok me vanmorgen toe.
'Laat haar maar,' rammelde ik zachtjes vanaf het aanrecht.
'Zo raak ik nooit leeg,' blies de koffiekan zijn stoom af.

Mijn maat hield zijn kop.

Het is waar. Ze houdt zich de afgelopen dagen niet meer aan het oude ritme: 
Kwart voor acht 's ochtends de eerste kop koffie, de eerste gesprekken. Om vijf voor acht de tweede kop en de radio die aangezet wordt. Acht uur het nieuws. Twee minuten na acht de commentaren op het nieuws. Om half twaalf en half vijf dezelfde rituelen.

Haar wijsvinger en duim knijpen in mijn oor tot het zeer doet. Ze brengt me voorzichtig omhoog. Over haar schouder zie ik kort hoe hij daar op het aanrecht staat. Mijn maat. Uit dezelfde geschenkverpakking opgepakt en meegenomen naar ieder nieuw huis, steeds op dezelfde tijden gevuld en altijd samen op het tafeltje.

Voorzichtig blaast ze over me heen in een veel te lange zucht.

'Wat moet ik toch zonder je,' mompelt ze.

Lid sinds

2 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Een hele mooie, Hadeke. Vooral het beeld dat zijn maat onaangeraakt op het aanrecht blijft staan, zegt genoeg. 

Lid sinds

1 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo Hadeke,

Prachtige (taalkundige) vondsten, mooi omschreven en een mooie onthulling. Ik vind het ook knap gedaan dat je laat zien dat ook de andere meubelstukken hun mening vormen, hoewel je niet vergeet wie je 'hoofdpersoon' is.

Ik heb je verhaal met veel plezier gelezen. 

Groet, 

Nadine

Lid sinds

5 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Hadeke, nog net de tijd voor de volgende er aan komt: dit was een perfecte invulling van deze opdracht, inclusief de woordgrapjes. Dat oor van de hp heeft wel afgezien en krijgt nu best wat rust.

Lid sinds

3 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Tussen al die woordgrappen door vond je zowaar ook nog de mogelijkheid om de dreiging er in te laten sluipen. Mooie tekst. Ik vraag me af of de titel nog mooier was geweest als je de breuk in het kopje had kunnen werken. Of zat het erin toen haar vingers over de rand gingen, maar heb je het gerepareerd? I wonder.