Lid sinds

1 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 354 Nog eens bellen

6:23
Iets na zes uur wakker geworden met kramp op mijn borst. Voelt een beetje als mijn maagzweer, maar dan alsof iemand op mijn ribben duwt. Ga nu douchen. Lijk ook beetje grieperig.

8:04
Dokter T gebeld, assistente gesproken, zal bericht doorgeven. Voel mij nog steeds slap en ademen gaat lastig, druk op borst is minder. Lijkt inderdaad op griep maar niet helemaal. Ben benieuwd, ga bijhouden, altijd handig voor verhaaltje.
Werk afgebeld, heb geen zin in de vergaderingen dus dat komt goed uit.  Ga nu ontbijten, heb niet echt honger, maar een kopje thee en beschuit staan mij aan te kijken. 

8:54
Schrijf alleen in de vakantie zo vroeg, maar om te zeggen dat ik een vakantiegevoel heb, nou nee. Even teruggebladerd, vier augustus heb ik voor het laatst voor negen uur ‘s morgens een aantekening gemaakt: (8:21 naar de bakker in Frejus, hilarisch stuk. Moet ik eens omschrijven voor SOL. Bij een opdracht over dagboeken ofzo)

9:17
Ass T teruggebeld, ik kan vanmiddag om kwart over twee langskomen.  Kan ik mooi even liggen. 

10:33
Diep inademen voelt vreemd, net als bij de maagzweer. T weer gebeld, assistente wil mij er niet tussen schuiven. Ben op internet wezen zoeken, daar word je niet vrolijk van, snel de boel dichtgeklikt. Ik laat mij niet gek maken, zo zit ik niet in elkaar. Ga nu even slapen, schrijf vanmiddag verder.

11:48
Er zit een olifant op mijn ribbenkast te duwen, zo voelt het als ik lig. Als ik omhoog kom lijk ik in een middeleeuws martelwerktuig te zitten: een metalen band om mijn borst die steeds verder wordt vastgedraaid,  linkerarm steekt.
Dit schrijven gaat ook niet lekker, dokter T kan de rambam krijgen ik bel de am

 

 

 

 

 

Lid sinds

10 maanden 3 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Oei! Geen nieuws meer sinds 11:48? Dagboek zal ongerust zijn!

Dokter T en die assistente zijn wat anders aan het doen.

 

PS: marterwerktuig, expres of typootje? (marteLwerktuig)

Lid sinds

2 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Jeetje MCH, dat je in die toestand tijd en zin hebt om het op te schrijven. Gezien het einde, vrees ik met vrezen. Sterkte of RIP? 

vier augustus ---> een datum mag je in cijfers schrijven: 4 augustus

Ass T terug gebeld ---> teruggebeld

Ben op internet wezen zoeken --> "Op internet gezocht" leest beter

daar wordt je niet vrolijk van ---> word zonder t

Er zat een olifant op mijn ribbenkast te duwen  ---> zat te duwen leest niet mooi. Of: Het was alsof er een olifant op mijn ribbenkast zat. Of: Een olifant duwde op mijn ribbenkast.

Als ik omhoog kom lijkt ik  ---> lijk zonder t

Lid sinds

1 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Tony, bedankt de marter is gemarteld.
Hoi Fief, bedankt. Correcties doorgevoerd, niet allemaal sommige zinnen waren expres als snelle dagboekaantekening om later uit te werken naar verhaal.

Overigens, ik heb nog geen nieuwe tekst in het dagboek van hp zien staan.

Lid sinds

1 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag MCH,

Je schrijfstijl maakt het overtuigend een dagboekfragment. Toen ik het las vond ik er veel herhaling in zitten, waardoor ik een beetje geïrriteerd raakte. Door het einde viel dat weg. De HP is angstig en door de herhaling wordt die groter. Als lezer krijg je daar steeds meer begrip voor. Mooi gedaan!

Lid sinds

6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik dacht ook aan een hypochonder, omdat de assistent na nog een keer bellen niet echt doorpakt, maar ik ben er bang voor als ik het eind zo zie..

Lid sinds

1 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag MCH, Het komt op mij over als een echt dagboekfragment. Schrijf- en taalfouten horen daar wel in, want dat is het laatste waar de auteur zich dan druk over maakt. Boeiend om te lezen, zeker omdat er eerst een griepje wordt verondersteld (corona dacht ik als eerste), maar dat pakt toch dramatischer uit. Waarschijnlijk ervaart iemand met een hartinfarct het ook zo; eerst zoiets van het zal wel meevallen. 
En ook leuk dat grapje naar SOL.

 

 

Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Oplopende spanning in dit dagboek MCH! Ik vroeg me even of je er wel aan toekomt om te schrijven tijdens deze symptomen. Maar ik kan het me toch voorstellen, juist door die korte fragmenten, het abrupte einde, en omdat je het uitlegt; zo blijft het geloofwaardig. Ik heb het graag gelezen, en benieuwd naar het vervolg. 

Suggestie; kijk nog eens kritisch naar je woordkeuze. Zo gebruik je in de eerste alinea twee keer het woord 'beetje.' Dit is sowieso een woord waarvan je je moet afvragen of het iets toevoegt, dat geldt ook voor 'even' en 'nu.' Bedenk telkens of het zinvol is om ze te gebruiken. En let op actief taalgebruik; je eerste zin wordt dan 'Iets na zes uur wakker met kramp op mijn borst,' in plaats van 'geworden.' Daarmee maak je de tekst krachtiger. Want ook al is het een dagboek; als je het publiceert moet het zo leesbaar mogelijk zijn;-)! 

Lid sinds

1 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo m, bedankt voor je reactie. Je diagnose is correct, inclusief je inschatting van de reactie van de hp (als de eerste licht voelt). 

Lid sinds

1 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo Lizette, bedankt. Ik ben ook benieuwd naar het vervolg, ik hoop dat er nog in het dagboek wordt geschreven. Het gebruik van twijfelwoorden en overbodige woorden is opzettelijk, als snelle schets zonder te kunnen redigeren en de overbodige woorden en zinnen en ideeën eruit te halen. Ik zou er een minder kunnen doen.

Lid sinds

1 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Erg geestig dit postuum verschenen dagboekfragment. Met een grote grijnslach gelezen. Origineel einde (al moest ik wel even hier aan denken).

Lid sinds

4 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Jee, MCH, hoewel jouw dagboekfragment waarschijnlijk leuk en komisch bedoeld is, bracht het me terug naar de herinnering aan het overlijden van mijn broer die 's nachts aan een hartstilstand overleed, terwijl hij die avond nog iets  in zijn dagboek had geschreven. Mooie tekst, uit het leven gegrepen,  

Lid sinds

1 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hallo Musonius en Carneli, ondanks mijn eerdere bijdragen, die, dat kan ik niet ontkennen, in meer of mindere mate een bepaalde komische onderlaag zouden kunnen bevatten, is deze bijdrage niet komisch bedoeld. 
Uit het leven gegrepen, zou best kunnen kloppen wat het beschrijven van de symptomen betreft, gelukkig valt er daarna nog te schrijven. 

Musonius, goeie cartoon :)