#335 Heaven
Ze rende langs de eindeloze haag. Opeens kwam ze tot stilstand. Er zat een fraai bewerkt poortje inde haag, dat volledig aan het zicht werd onttrokken door ongetemde begroeiing. Met één hand reeds op de kruk wierp ze een vluchtige blik over haar schouder. Haar blonde lokken volgden elke beweging. Niemand had op haar gelet, iedereen was bezig. De donkere figuren in de verte keken niet op, hun neergeslagen ogen vingen geen zonlicht meer.
Ondanks de afstand tussen haar en de groep maakte ze de poort uiterst voorzichtig open. Ze had haar hele gewicht nodig om hem open te duwen. Het leek een doodnormaal klein poortje.
Toen ze de poort achter zich sloot, keek ze om zich heen, de wilde geur van de kleurrijke bloemen drong zich aan haar op. Het wolkige groene gras onder haar voeten gaf haar een gevoel van vrijheid. Zolang ze rende had ze zich verloren gevoeld maar dit voelde als thuiskomen. Met haar vingertoppen beroerde ze de bloemen, die smeekten om aandacht, ze leken haar te strelen. Terwijl ze verder liep klonk er een melodie van water en vogels die haar wezen vulde met verrukking. Ook de zon deed zich tegoed aan haar lach. Een boom die door zijn leeftijd met zichzelf verstrengeld was geraakt nodige haar uit. Kinderlijk wierp ze zich op de schommel die aan een van de hoogste takken was geknoopt. Het leek alsof de wind hier op haar had gewacht. Ze tolde rond en viel uitgeput in de armen van haar herinneringen in slaap. Gemist werd ze, al had het afscheid reeds plaatsgevonden.
Met het risico -uit mijn…
Lid sinds
3 jaar 7 maandenRol
Met het risico -uit mijn positie te spreken - doe ik het toch.
Hoewel je erg mooie zinnen vormt, begrijp ik het verhaal niet goed. Dat kan aan mij liggen, maar toch zou ik je graag tippen om iets meer de lezer te laten meedromen. Het komt nu over dat je vooral goed bent met woorden en zinnen, maar nog niet voldoende teruggeeft aan de lezer (wat dat ook mag zijn)
Dag Tony Bedankt voor de…
Lid sinds
4 jaarRol
Dag Tony
Bedankt voor de commentaar
Ik denk dat je inderdaad wel gelijk hebt, het gaat over de hemel, het hp weet op dit moment ook nog niet dat ze daar is aangekomen. Ik vind het heel moeilijk om een goed evenwicht te vinden tussen alles uitschrijven en alles vertellen en de lezer in zijn eigen fantasie te laten. Ik heb zelf een hekel aan ellenlange beschrijvingen waardoor ik ze heel erg mijd. Anderzijds is het denk ik ook een beetje mijn stijl om de lezer dit zelf te laten invullen en nadenken. Maar het kan beter, ik ga er nog eens over nadenken!
De donkere figuren in de…
Lid sinds
4 jaarRol
als ik hier ipv donkere figuren “rouwende figuren” zet, is het dan al duidelijker?