#321 De regels van het woud

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#321 De regels van het woud

 

Aggressieve dauwdruppels parelen over mijn voorhoofd. Ze druipen over mijn neus, via de kin naar beneden. Bevochtigen de weinige bladeren op de droge ondergrond. De bladeren die de bomen niet willen verlaten is het schouwspel dat me vandaag, bij gebrek aan beter, bij de aandacht houdt. Tezamen met de paar gespotte trimmers die kennelijk geen voorkeur hebben voor de omgeving waarin ze hun rondjes afleggen. 

Het grote bos was te onvoorspelbaar voor mij. Daarin zaten te veel denkbeeldige wolven die me met huid en haar zouden kunnen verslinden. Wolven met nog doodsere blikken dan die van mijn chef, toen hij me vertelde dat dit bos beter me past. Een bos waar de dieren na de winterslaap direct met de zomerslaap verder gaan. Een bos waar de zaden protesteerden toen ze werden gezaaid. Een bos waar Staatsbosbeheer waarschijnlijk met tegenzin reclame voor maakt. 

Vlakbij het bos heb je een klein heideveld, die ik als het enige lichtpuntje beschouw. Hier kom je een goede dag nog wel eens konijnen tegen, die het voor hun stampvoeten liggende bos negeren. Wanneer ik langs de holletjes loop zie ik een wezentje dat er niet thuis lijkt te horen. Hij komt ongeveer tot mijn knieën en draagt een strakke overhemd dat niet bij zijn broek lijkt te passen. Zijn geur lijkt nog het meest op de zware Eau de Cologne dat diep mijn neusgaten binnendringt wanneer de chef nadert.  

‘Kijk uit waar je je reuzenvoeten neerzet,’ zegt het wezentje. Het kabouterambtenaartje wijst naar een minuscuul bordje. Wanneer ik iets door de knieën zak, weet ik dat ze daar niet voor gemaakt zijn.  

Privé-eigendom, verboden toegang op straffe van artikel 462, zegt het bord. 
‘Het is artikel 461, dit bord is niet rechtsgeldig,’ verzucht ik.  
‘Ja volgens die stompzinnige regels van de mensenwereld. Hier gelden de regels van het woud.’ 
‘Vriend, ik werk al vijfentwintig jaar als boswachter, maar ik heb nog nooit van de regels van het woud gehoord.’ 

De minuscule regeltjesneuker haalt er een boek bij, dat veel te groot lijkt voor zijn handjes. Aan de dikte en vorm te zien is het waarschijnlijk een wetboek. 
‘Artikel 1; de regels van het woud horen niet bekend te zijn bij de grote mensen.’ 
‘Dan heb je die regel zojuist overtreden, maat. Zal ik de kabouterpolitie er maar bij roepen?’ 
‘Artikel 2; grote mensen kunnen zich niet baseren op de regels van het woud. Artikel 3; grote mensen hebben altijd juridisch ongelijk, artikel 4...’ 

Zwarte vlekjes verschijnen op mijn netvlies. Langzaam lijken het heideveld, het mannetje en de vreemde regeltjes te vervagen. De vertrouwde slaapkamer verschijnt voor mijn ogen. Een nachtmerrie die je niet echt een nachtmerrie kan noemen. Of misschien zegt het niveau van deze nachtmerrie wel voldoende over mijn leven. 

 

Lid sinds

2 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Virtuoso, dit is wel een bijzondere droom die je beschrijft. Je hebt opdracht 320 en 321 weten te combineren. Ik vond het wel vermakelijk, zo'n kabouterambtenaartje met zijn eigen regeltjes. Origineel om de eau de Cologne als de veroorzaker van de stank te kiezen. Graag gelezen.
Ik vond een paar dingen in je verhaal:

Denkbeeldige dauwdruppels dwarrelen over mijn voorhoofd.  ---- hoe kunnen de dauwdruppels denkbeeldig zijn als ze toch over je voorhoofd druipen en de bladeren bevochtigen?

met huid en haren ---- de uitdrukking is "met huid en haar" 

eau de cologne  --- volgens mij hoort Cologne met een hoofdletter omdat Frans voor Keulen is.

een klein heideveld, die ik   ---- hier hoeft geen komma.
wel eens konijnen tegen, die het   ---- hier ook niet
haalt er een boek bij, dat veel te groot  ---- hier ook niet

dat dit bos beter me past.  --- "bij" ontbreekt voor me

verder gaan. ---- verdergaan.

Wanneer ik iets door de knieën zak, weet ik dat die daar niet voor gemaakt zijn.   ---- waar zijn je knieën niet voor gemaakt?

Lid sinds

4 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Virtuoso, knap gevonden.
Zeurtjes: op de 9e regel : beter BIJ me past en het is:  het heideveld, DAT - het wezentje, DAT en het overhemd, DAT

Lid sinds

7 maanden 3 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Leuk verhaal,Virtuoso!
Hoe durft zo'n ambtenaartje te wijzen op een verbodsbord dat je niet behoort te kennen. Heel kafkaiaans.

Paar puntjes:

  • Ik stoorde mij aan de die/dat-fouten. Gi wijst er ook op.
  • een strakke overhemd die = een strak overhemd dat.
  • Denkbeeldige dauwdruppels ... denkbeeldige wolven ... Ik zou denkbeeldige uit de tekst schrappen.
  • dauwdruppels dwarrelen over mijn voorhoofd; ze dwarrelen niet, maar parelen.
  • Langzaam lijkt het heideveld, het mannetje en de vreemde regeltjes te vervagen; Langzaam lijken ... etc., of: Langzaam lijkt het heideveld met het mannetje en de vreemde regeltjes te vervagen.
  • Kijk nog eens goed naar je interpucties; je zet vaak punten neer waar eigenlijk (naar mijn gevoel) komma's horen.

Wanneer ik iets door de knieën zak, weet ik dat die daar niet voor gemaakt zijn. In tegenstelling tot Fief is mij deze zin wel duidelijk; ik kan ze in mijn gedachten horen kraken.

Lid sinds

2 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Wanneer ik iets door de knieën zak, weet ik dat die daar niet voor gemaakt zijn. In tegenstelling tot Fief is mij deze zin wel duidelijk; ik kan ze in mijn gedachten horen kraken.

De zin is wel duidelijk, alleen snap ik niet wat het probleem van de boswachter is. Knieën zijn toch juist gemaakt om te buigen, dus als je op je hurken moet zul je ze moeten buigen.

Lid sinds

7 maanden 3 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Als antwoord op door Fief

Klopt, Fief, wellicht is het beter te schrijven: Wanneer ik iets door de knieën zak, weet ik dat die daar niet op gemaakt (of gebouwd) zijn.
En let wel: het gaat om de knieën van hem, niet om knieën in het algemeen.
Afijn, het is aan de schrijver.

Lid sinds

2 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

Misschien dan beter: dat zijn knieën daar niet op gemaakt zijn. Wel vreemd voor een boswachter. Is hij op leeftijd dat hij niet door de knieën kan?

Lid sinds

4 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Virtuoso, wat een leuk verhaal. De insteek van de verschillende wetten vind ik origineel! En inderdaad, Kafka zou zich voor zo'n verhaal niet hoeven schamen ... 😋

 

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dank voor alle feedback. Ben trouwens dol op het werk van Kafka, dus die vergelijking is eigenlijke een te grote eer.

Dank ook voor alle aanmerkingen op de vele stijlfouten in de tekst. Ik merk dat ik toch een beetje te vluchtig heb doorgelezen. Heb het nogmaals bekeken en de tekst er zo veel mogelijk op proberen aan te passen. Hoop dat ik nu alles heb meegenomen.

De tweede 'denkbeeldig' (bij wolf) heb ik trouwens wel laten staan, omdat dit niet over een echte wolf gaat, maar een overdrijving van gevaar van de chef. Bij de knieen doelde ik vooral op de staat van de knieen; de boswachter heeft last van knieklachten en het idee dat zijn knieen niet goed functioneren (vergelijk het met knieen die op slot staan, dat schijnt ook heel pijnlijk te zijn).

Lid sinds

2 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Dag Virtuoso

De medelezers hebben een aantal terechte bemerkingen gemaakt. Ik vind dat je je verhaald mooi hebt opgebouwd. Je had nog wat meer kunnen spelen met de stank van de kabouter denk ik. Dat zou mooi gepast hebben, je hebt je namelijk geboden of gehurkt om hem beter te aanhoren, wat al geen sinecure was, die je je wellicht beklaagde van zodra je hem sterker rook.

De wending vind ik ook goed te smaken.

Fijne invulling van de opdracht

 

Johanna