Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

#309 – Zout (Mark Kurlanksy)

 

De nacht valt snel zo dichtbij de evenaar. Ik klamp me vast aan het voorwerp dat, nadat ik er naartoe was gezwommen, een smerig stuk plastic bleek te zijn met amper drijfvermogen.  

Pas na de crematie was ik er helemaal gerust op geweest en had ik mijzelf getrakteerd op een cruise in de Stille Zuidzee. Haar onverwachte overlijden. De niet aflatende treiterijen waarbij madam ondertussen goede sier maakte met mijn zuur verdiende centen. Jaren die voorbij gleden, terwijl ik me aan haar vastklampte als een reddingsboei. Gevolgd door het genadeschot – het al opgemaakte bed in de logeerkamer. Niet veel later de oorlogsverklaring; ‘Het is beter wanneer we apart slapen.’ Het fiasco van de huwelijksnacht. Mijn laf gemompelde ‘ja’ op haar rechtstreekse aanzoek. Jojanneke die met haar zwierende paardenstaart en bijbehorende heupbewegingen om mij heen cirkelde. De baan als analytisch laborant na de studie geneeskunde.

De realiteit van de dag is zo mogelijk nog erger. Ik denk aan het college waar de professor, met een sardonisch glimlach, in detail het verstervingsproces had verwoord. Zonnestralen als gloeiende speldenprikken. Dorst is de ergste van alle menselijke kwellingen. Ik kijk om me heen. Overal, zover het oog reikt, niets dan water. De tong die zodanig  opzwelt dat slikken onmogelijk wordt. Of toch niet. Een vin die langzaam, op een meter of vijf, om mij heen cirkelt en daarna weer verdwijnt. Oververhitting omdat het dik geworden bloed niet meer circuleert. Dit is zinloos. Ik besluit de volgende fases – hallucinaties, delirium en stuiptrekkingen – niet af te wachten. Met mijn ring sla ik het horlogeglas kapot en begin in de aderen bij mijn polsen te kerven. Bloed sijpelt al snel van het dobberende plastiek het water in. Dan zie ik het oorlogsfregat. Gevolgd door een torpedo, een paardenstaart, een vin die genadeloos de aanval inzetten.

 

 

 

Lid sinds

1 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Novus, ik snap de behoefte aan die Stille Zuidzee cruise. Ik kom er in het verhaal echter niet achter hoe je in het water terecht bent gekomen of wat je daar aan het doen bent.
Ik ken het verhaal van deze schrijver niet, maar ik heb jouw verhaal met interesse gelezen. Je hebt een aparte manier van schrijven. 

Jojanneke die, met haar zwierende paardenstaart en bijbehorende heupbewegingen, om mij heen cirkelde. --- in deze zin hoeven geen komma's te staan. Het leest beter zonder.
Je gebruikt veel komma's in je zinnen, dan leidt soms af. Je kunt dat betere kortere zinnen maken of anders formuleren. Maar dat is mijn persoonlijke mening. 

Een analytisch laborant functie vooraf gegaan door een studie geneeskunde. --- ik vraag me af wat de meerwaarde is van deze zin. Als het op de volgende zin slaat, staat het hier op de verkeerde plek.

 

Lid sinds

6 maanden 4 weken

Rol

  • Gewone gebruiker

Mooie stijl, waarvoor je je, stel ik me zo voor, door de schrijver hebt laten inspireren. Ik ga hem eens lezen. Bedankt voor de tip!

De analytisch etc. zou ik weglaten, die zaait verwarring en voegt niets toe. De laatste zinnen begrijp ik niet, wordt de HP hier op vier fronten aangevallen? Dan begrijp ik niet wat de paardenstaart (Jojanneke? Zijn vrouw?) daar tussen doet. Of is zij een schim uit het dodenrijk?

 

Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Fief,  'Jojanneke die, met haar zwierende paardenstaart en bijbehorende heupbewegingen, om mij heen cirkelde.' Ik dacht altijd dat wanneer je de bijzin weg kon laten - je krijgt dan 'Jojanneke die om mij heen cirkelde.' je komma's kon zetten. Inmiddels al even gekeken op wat websites waaruit blijkt dat ik nog wat te leren heb, als beginnend schrijver op gebied van komma's op de juiste plek zetten. Bedankt voor de tip. Verder lijkt het erop dat ik het verhaal, en niet voor de eerste keer misschien te cryptisch heb gemaakt. "Een analytisch laborant functie vooraf gegaan door een studie geneeskunde." kan misschien anders/beter worden verwoord maar kan zeker niet weg en slaat op het voorgaande zowel als het vervolg. 

Lid sinds

1 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Katja, toen ik voor mijn boekenplank stond viel deze titel mij op. Het is een non-fictie boek over de - volgens de subtitel - wereldgeschiedenis van het zout. Ik denk dat de hp, al dan niet, door maximaal drie partijen wordt aangevallen waarvan de paardenstaart er inderdaad een is.

Lid sinds

3 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Novus, boeiend geschreven, ik heb me HP te doen. Zijn leven was geen feestje en als je dan uiteindelijk een cruise maakt, loopt het verkeerd af. Zijn keuze aan het eind snap ik wel, maar vergt veel moed. Graag gelezen!

Met vriendelijke groet,
Ton Badhemd

Lid sinds

2 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Hoi Novus,

Ik heb genoten van je verhaal. Sterk geschreven, ik werd erdoor gepakt. Ik ken het boek 'Zout' niet, maar op basis van van jouw verhaal zou ik het willen lezen. Erg goed.

Groeten Jurrit

Lid sinds

14 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

Ik zou het beroep niet weglaten want het geeft een hint om het einde te kunnen duiden. Ik ben een liefhebber van lange zinnen en ze lopen goed. Ik voel met de hp mee.