Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

# 125 Laatste avondmaal

'Sorry dat ik stoor, maar ik moet even iets heel belangrijks vragen...' Het geanimeerde gesprek aan tafel valt stil. De stem stokt. Het zijn de blikken van mijn tafelgenoten die de jongeman die naast me staat tot het besef lijken te doen komen dat hij een ongeschreven wet heeft overtreden. Niet alleen door het bordje 'besloten avond' aan de deur te negeren, maar vooral door zijn hand op mijn schouder te leggen. Hij zet een onhandige pas terug, wankelt net niet. Zijn hand maakt nu een onbestemde, bijna verlegen, beweging in de lucht. 'Sorry.' De lippen van Walter die links van me zit, krullen omhoog. Zijn ogen twinkelen kil geamuseerd terwijl hij de smalle stuntelaar opmeet. Hij lijkt te verlangen naar een teken van mij om hardhandig wat lessen in omgangsvormen te geven. Ben leunt achterover in zijn stoel. Hij veinst louter aandacht voor de duim van zijn rechterhand die de gemanicuurde vingertop van zijn wijsvinger streelt. Drago, tegenover me, kijkt naar het plafond, schudt mismoedig zijn hoofd en haalt daarna zijn schouders op. 'Het is goed. Niets aan de hand. Zeg het maar.' Ik glimlach naar de jongeman. Vaderlijk. 'Nou...eh. Mijn patroon heeft de transcriptie van het telefoongesprek met de tipgever ontvangen. De naam is niet weggelakt.' De jongen is het geld voor het spelen van de rol van stagiair op het kantoor van meester Topov dubbel en dwars waard. Ik kijk Louis, die bij de laatste woorden van de acteur zijn stoel al iets achteruitschoof, strak aan terwijl ik mijn hand uitstrek om de bruine envelop aan te nemen. Als hij zijn hoofd buigt, reageert Toni als eerste. 'Vuile rat.' Drago is zonder iets te zeggen opgesprongen, sneller dan je van iemand met zijn postuur zou verwachten, en heeft de eerste klap al uitgedeeld. Die is zo hard en goed geplaatst dat Louis de keiharde high kick die erop volgt waarschijnlijk niet eens meer voelt en het gevloek van de anderen niet meer hoort. 'Het kanaal?' vraagt Walter. 'Verzuipen als ie weer is bijgekomen. Zonder ballen. Neem je tijd.'

Lid sinds

11 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Crimineel goed verhaal, Angus. Ik moest het wel even twee keer lezen om het een en ander goed tot me door te laten dringen maar ik vind het top. Spannend. Een fragment en toch een verhaal op zich. Ik vind het mooi geschreven (struikelde wel even tijdens het lezen van het stukje: 'de jongeman die naast me staat tot het besef lijken te doen komen dat, enz.') :thumbsup:

Lid sinds

4 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Crimi geweldig Angus. Geeft me het gevoel van een verhaal in de stijl van 'The Godfather'. Aaah, die allerlaatste zin. Zalig. Ik moet er meer bij grijnzen dan dat ik angst krijg voor het leven van die rat Louis. Ik had het niet echt moeilijk, in de zin die Willemina vermeldt, maar ik begrijp dat twee maal 'die' en een keer 'dat' lichtjes verwarrend kan werken. Schrijf me nog eens zoiets!

Lid sinds

8 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
De situatie zet je goed neer, de aanwezigen worden voorgesteld en als lezer ben ik goed voorbereid op wat er komen gaat. Duidelijke taal. Overzichtelijk. En spannend, Angus.

Lid sinds

5 jaar 11 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
verwarrend is de zin op zich niet, maar wellicht zou simpelweg "de jongeman naast me" of zelfs enkel "de jongeman" nog net ietsje mooier lezen, nu hikt hij wel een beetje. in elk geval weer een goed verhaal!

Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je, Willemina. Lange zinnen; ze lijken een microbe die ik maar niet kan verdrijven.

Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je, marlie. Ik laat het even van de volgende opdracht afhangen. Mocht die zich lenen voor een stukje in het genre, dan zal ik je er ook nog een rol in toebedelen. Dat zal je leren })

Lid sinds

7 jaar 9 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je, schrijvenmaar.
maar wellicht zou simpelweg "de jongeman naast me" of zelfs enkel "de jongeman" nog net ietsje mooier lezen,
Ik denk dat enkel 'de jongeman' inderdaad zou volstaan.

Lid sinds

3 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Goed geschreven! Je weet de sfeer mooi neer te zetten en de spanning bouwt al flink op in het begin. Ik moest wel even twee keer lezen voor ik begreep wat er precies gaande was, maar dat is niet erg. Heel klein dingetje: De jongen opent met 'ik moet even iets heel belangrijks vragen...' maar vraagt vervolgens niets.

Lid sinds

3 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Goede weergave van sfeer en personen. Laat veel aan de lezer over, maar daarvoor moest ik het een paar keer lezen. Boeiend geschreven, Connie

Lid sinds

3 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Interessant stukje. Roept om wraak en om meer. De bruine envelop, die neem je aan van de jongeman veronderstel ik? Buigt Louis het hoofd uit nederigheid? In de hoop dat hij het er levend van afbrengt? Tsts, wat verwacht hij dan?