Lid sinds

9 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker

#73 de sint

9 november 2015 - 13:51
Het was natuurlijk stom van me geweest om te beginnen over die hele zwarte piet. Hij keek stuurs voor zich uit, zijn gezicht diep achter zijn sjaal weggedoken, terwijl hij zijn pas versnelde. Ik hield hem amper bij, zigzaggend tussen het winkelend publiek en de ijzel door, maar ik wilde die paar straten naar huis zo snel mogelijk door, zodat niemand mijn tranen zag. Toen we er arriveerden dook hij meteen achter zijn computer. Terwijl ik de hazenpeper van de traiteur in de koelkast zette voelde ik hoe het razende gevoel in mijn maagstreek zich tot een storm ontwikkelde. Mijn kaken klemden zich samen, mijn lijf verkrampte. Ik sloeg de deur van de woonkamer met een klap achter me dicht en stampte de trap op. Ik kon er nooit tegen als hij me negeerde en het kon natuurlijk niet zo zijn dat hij zo zijn wensen zou afdwingen. Ik wikkelde mezelf in het drie dubbeldikke dekbed en dacht na. Het was toch debiel dat we hier geen normaal gesprek over konden voeren? Als twee volwassen mensen. Ik haalde diep adem en daalde de trap weer af, klaar om de confrontatie aan te gaan. ‘Ik wil wat tegen je zeggen.’ Hij keek me aan met die donkere ogen die mijn haardvuur waren en wachtte af. ‘Het is jouw keuze om jezelf te verkleden, maar ik wil dat je weet dat ik daar wel iets van vind en ik vind het belangrijk dat je me de ruimte geeft om dat hardop kunnen te zeggen.’ Met een zucht draaide hij zich naar me toe. ‘Oké. Je mag er iets van vinden. Het is gewoon zoals we het altijd gevierd hebben. Mijn vader deed het ook altijd voor ons.’ Er klonk een bibbering in zijn stem en ik zag hoe hij aan die ene ring draaide. ‘Hij vond het ‘t mooiste feest van het jaar.’ Mijn hart vulde zich en ik omarmde hem. ‘Lieverd, we gaan er een mooi feest van maken.’ Na onze verstrengeling kuste hij mijn wang en zei. ‘Zal ik dan eens een lekkere mok warme chocomel voor je maken?’

Lid sinds

10 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
9 november 2015 - 19:40
@Eline77, eerst was ik huiverig een policorstukje te gaan lezen door 'die hele Zwarte Piet' in de eerste zin. Waarom je in de beschreven commotie moet vermelden dat hp hazenpeper van de traiteur in de koelkast wegzet, is m.i. niet relevant, eerder storend. Ik begrijp sowieso haar heftigheid niet. Ik vind het over 'the top'. 'Mijn hart vulde zich' (waarmee?) en 'verstrengeling' dragen hiertoe bij. Het haardvuur in zijn donkere ogen lijkt mij erbij gesleept. Is die ene ring van zijn vader?

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
9 november 2015 - 19:52
ik snap hem niet. Is het een donkere man die zich als Sinterklaas wil verkleden? Maar voor wie dan, de setting lijkt me kinderloos. Daarnaast sluit ik me helemaal aan bij Mili's tweede alinea. (Hazenpeper van de traiteur vind ik daarentegen weldegelijk een zinnig detail over hoe zij een mooie avond denkt te maken.) Wat is haar bezwaar nou? Ik blijf in verwarring achter.

Lid sinds

9 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
10 november 2015 - 10:13
Hoi Mili en Schrijvenmaar, Bedankt voor jullie reacties! De vrouw is zo boos omdat haar man haar de mond heeft gesnoerd. Ze heeft iets gezegd over zwarte piet en hij heeft niet eens willen luisteen en is weggelopen, een nog al kinderlijke reactie natuurlijk, voor een volwassene. Er blijkt wel een goede verklaring te zijn voor zijn kinderljke gedrag, zijn verdriet over zijn overleden vader. Zij moet dat eerst zien voor de zich over zijn bejegening kan heenzetten. Mili, de andere dingen die jij noemt zijn juist dingen waar ik op het laatst nog over twijfelde. Ik dacht ik zet de sfeer flink aan en zo zie je maar dat dat soms ook weer teveel kan zijn voor Iemand.

Lid sinds

10 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
10 november 2015 - 22:06
Ik vulde in dat de blanke vrouw een relatie heeft met een getinte man en hij het Hollandse Sinterklaas feest als beledigend beschouwt . :eek: Blijk ik het ff mis te hebben. :confused: De overleden vader als pijnlijke herinnering haalde ik er dus niet uit. En van wie is nu die ring? Een intrigerend stukje! :nod:

Lid sinds

9 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
11 november 2015 - 10:27
Ha Marietje, Dank voor je reactie! Ik had er niet bj stil gestaan dat het zo op te vatten was. Das goed om te weten. Eigenlijk zocht ik gewoon een onderwerp waarover een stel ruzie kon hebben en kwam zo bij zwarte piet uit. En ik wilde er bewust geen pleidooi voor het een of ander van maken, maar het vooral laten gaan over hoe die twee mensen ruzieen en weer tot elkaar komen. De personages kunnen wat mij betreft elke kleur hebben. Maar ja, misschien roept de keuze voor het onderwerp van de ruzie ook wel meer op dan ik door had. Ergens had ik dit ook wel kunnen weten :) En ja, de ring is een erfstuk van de vader...

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
17 november 2015 - 17:58
Beste Eline, Intrigerend is het inderdaad. Je geeft weinig informatie, waardoor elke lezer het op zijn eigen manier invult. op zich kan dat heel goed een kracht zijn, maar zoals uit de andere commentaren is gebleken is het in dit geval een beetje verwarrend. Wat ik wel heel mooi gedaan vind, is de opbouw. De storm gaat langzaam liggen, er komt berusting voor in de plaats. Ze komen geleidelijk tot elkaar en dat was ook het doel van de opdracht. Ik kan je aanraden in het vervolg minder heftigheid en iets meer context in je verhaal te verwerken. Op die manier kun je de lezer nog beter meetrekken. Bedankt voor je bijdrage!