Lid sinds

12 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker

schrijfopdracht#66- al dat lawaai om niets

“Luister alsjeblieft naar me. Ik smeek je, laat me het uitleggen! Je weet dat mijn moeder...” “Zwijg in Godsnaam over je moeder. Ja, ik weet dat ze veel heeft meegemaakt. Ja, ik weet dat ze haar echtgenoot en een dochter verloren heeft bij een tragisch auto-ongeval. Dat ze zich sindsdien aan jou vastklampt met alle tentakels die ze maar heeft. En nu wil ze dat je gaat trouwen met één of ander wicht uit haar geboortedorp. Ik wil het niet horen!” “Maar je weet dat ik van joodse afkomst ben. Ik kan niet met jou trouwen. Je bent een christenmeisje. Mijn moeder zou het besterven. Ik hou van jou, van jou alleen. Er verandert niets tussen ons. Ik kom net als altijd een paar nachten in de week bij je slapen. We gaan mooie reizen maken, ik blijf je verwennen, er zal niets in jouw leven veranderen.” “Niets veranderen? Ik ben al vijf jaar je vriendin en nu degradeer je me tot je minnares? Maak dat je wegkomt. Ik wil je niet meer zien! Eruit.” “Hé hé zeg, je hoeft niet met je vuisten op mijn borst te trommelen. Blijf hier. Je moet me begrijpen. Au, niet agressief worden, hè?!” “Laat me los, laat me los, zeg ik je.” “Nee, ik laat je niet los. Ik kan je niet missen, snap dat toch! Mijn moeder wil een kleinkind dat is alles. Wordt nou niet hysterisch hè? Hou op met dat gejank en sta op. Wat doe je daar nou op de grond?” “Ik wil dat je weggaat, laat me met rust, laat me...” “Kom, ik draag je naar bed. Laten we elkaar liefhebben. Maar jij bent een kleine, wilde boskat! Hoe moet ik morgen verklaren hoe ik aan die krabben kom? En al dat lawaai om niets. Dat huwelijk is maar een formaliteit.” “Eruit zeg ik je. Lafaard, stomkop. Eruit en gauw anders....” “Ik ga al. Laat die schemerlamp maar staan. Ik bel je morgen wel als je wat gekalmeerd bent.”

Lid sinds

5 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hoi Blavatski, Een verhaal dat lekker loopt, tenminste op de meeste plekken, want ik heb één zin waar ik wat moeite mee had.
Luister alsjeblieft naar me. Ik smeek je, laat me je het kunnen uitleggen! Je weet dat mijn moeder...
probeer deze eens hardop uit te spreken en dan nog eens op een geagiteerde manier. Dan denk ik dat je vastloopt. Na die eerste zin greep het verhaal me vast en liet het me pas na de laatste punt weer los. Ik heb het dan ook met plezier gelezen

Lid sinds

12 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je Pim voor je bezoekje en je positief commentaar. :) Ik had al problemen met die zin, maar ik dacht dat het aan mij lag kwestie van lezen. Maar als jij het ook voelt, is er inderdaad iets mis aan de zinsstructuur. Ik ga het proberen beter te schrijven. Een fijn weekend toegewenst.

Lid sinds

6 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Een interessante dialoog. :thumbsup: Ik begrijp alleen de wit regels niet. Hier op SOL heb ik geleerd dat je een dialoog/verhaal moet zien als een tennisspel: als de bal (de focus van de lezer) het net overgaat moet men beginnen op een nieuwe regel. Een wit regel geeft een sprong in de tijd aan. Wat wilde je met de wit regels bereiken? Mag ik meteen nog even inhaken op een reactie bij een ander verhaal? Daar begreep ik dat jij misschien wel een van de oudste actieve leden hier op SOL bent! Hartstikke leuk! Dat verdient een dikke :{} !

Lid sinds

12 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Dank je wel Marietje voor je leuke en positieve reactie. Ik heb nu van jou :p geleerd hoe het zit met de witregels. Ik deed dat meer op gevoel. Maar ik zie dat de techniek er ook is. Ik zal het aanpassen. Zo zie je maar, een mens is nooit te oud om bij te leren. Dank voor de duim en de dikke kus.

Lid sinds

7 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Blavatski, Het conflict tussen die 2 is wel duidelijk. Echter tegen het eind raak ik kwijt wie wat zegt, hier:
Wordt nou niet hysterisch hè?
of ben je gewoon een " vergeten (?) dingetje: 'in een tragisch auto-ongeval.' - bij een tragisch

Lid sinds

12 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Dag Janpmeijers, dank je wel voor je bezoekje en je positief commentaar. Ik heb je aanwijzingen toegepast! Er stond een " te veel! Weer iets geleerd van een medeSOL-schrijver. :o