Schrijfpartner gezocht voor een donker psychologisch verhaal.

Interessant uitgangspunt! Ben wel benieuwd naar je ideeën. Op zich sta ik er wel open voor om eens met je mee te denken (als advocaat van de duivel), ik heb alleen beperkt tijd, meeschrijven zal niet echt een optie zijn. Laat maar weten. 

Wil je inspiratie opdoen dan zou je het boek "Het onzichtbare leven van Addie Larue" eens kunnen lezen. Dat gaat over een meisje dat uitgehuwelijkt wordt, en op haar smeekbeden voor meer tijd een aanbod krijgt van de duivel. Eeuwig leven, maar wel dat mensen haar onmiddellijk vergeten zodra ze zich omdraaien. Mooi boek en een verrassend einde.

Bedankt voor je reactie! 😊 Ik vind het eigenlijk al interessant dat je als “advocaat van de duivel” wil meedenken, want net die kant van het verhaal vind ik heel belangrijk.Ik ga je tip over Het onzichtbare leven van Addie LaRue zeker eens bekijken. 

Ik ben nu nog vooral nog bezig met het uitwerken van de personages enzovoort... Lijkt me leuk om eens ideeën uit te wisselen.

Interessant uitgangspunt! Ik zie het al voor me: iemand krijgt deze kans, begint met een kleine wens en wil daarna steeds meer.

Waar ik wel benieuwd naar ben: waar loopt je hoofdpersoon tegenaan? Als iemand alles in de schoot geworpen krijgt, wordt het leven makkelijk, en dan dreigt het verhaal zijn spanning te verliezen. De kracht zit volgens mij in de prijs. Misschien worden de mensen die lijden steeds dichterbij, eerst vreemden, later collega’s, vrienden, de ouders. Of misschien voelt de hoofdpersoon zich ondanks alles wat hij krijgt steeds leger. Of de duivel speelt met de woorden van het contract, zodat een wens net anders uitpakt dan bedoeld.

Dus eigenlijk: hoe zorg je dat elke vervulde wens het leven van je hoofdpersoon niet makkelijker maar juist zwaarder maakt?

Een tweede valkuil is volgens mij het begin. Het is verleidelijk om eerst uitgebreid te laten zien hoe iedereen om de hoofdpersoon heen vooruitgaat en hoe hij zelf vastloopt. Maar als dat te lang duurt, verliest de lezer zijn aandacht voordat de duivel überhaupt verschijnt. Misschien kun je juist vroeg beginnen, bijvoorbeeld met het moment van het aanbod, en de achtergrond (de ouders, het gevoel van falen) gaandeweg laten doorsijpelen in korte flashbacks of gedachten.

Ik vind het concept in ieder geval interessant genoeg om mee te denken en te schrijven. Als je wilt, kunnen we eens ideeën uitwisselen over de hoofdpersoon en hoe de eerste wens eruit zou kunnen zien. 🙂

Groet, Ronnie

Bedankt voor je uitgebreide reactie! Daar kan ik echt iets mee.

Je raakt eigenlijk precies de kern van het verhaal. De wensen maken het leven van de hoofdrolspeler op het eerste gezicht beter, maar de prijs wordt bij elke wens steeds zwaarder. In het begin treft het mensen die verder van de hoofdrolspeler af staan, maar gaandeweg komt het steeds dichter bij de eigen omgeving. Daardoor wordt elke volgende wens moeilijker om te maken en raakt de hoofdrolspeler steeds meer verscheurd tussen wat hij of zij wil en wat het kost.

Ook je opmerking over de duivel die met de woorden van het contract speelt vind ik interessant. 

Over het begin heb je misschien ook wel een punt. Ik ben nog aan het zoeken naar de beste balans tussen de achtergrond van de hoofdrolspeler en het moment waarop de duivel verschijnt. Ik wil dat de lezer begrijpt waarom die zo vatbaar is voor het aanbod, zonder dat het te lang duurt voordat het verhaal echt op gang komt.

En een samenwerking zie ik zeker wel zitten! Het lijkt me leuk om eens ideeën uit te wisselen en kritisch mee te denken over elkaars verhalen.

Bedankt voor het meedenken. Zulke feedback helpt me echt om kritisch naar het verhaal te blijven kijken.

Dag sambxb,

Misschien kun je hier wat inspiratie uit halen:

Het Stanford-gevangenisexperiment (Engels: Stanford prison experiment), uitgevoerd in 1971 onder leiding van psycholoog Philip Zimbardo aan Stanford University.

Het Milgram-experiment (uitgevoerd in 1961 door sociaal-psycholoog Stanley Milgram aan Yale University) is een ander beroemd en berucht psychologisch experiment.

Huiveringwekkend materiaal!

Ik hoop dat je hier wat aan hebt,
Willem

In het begin treft het mensen die verder van de hoofdrolspeler af staan, maar gaandeweg komt het steeds dichter bij de eigen omgeving. Daardoor wordt elke volgende wens moeilijker om te maken en raakt de hoofdrolspeler steeds meer verscheurd tussen wat hij of zij wil en wat het kost.

Als ik een duit in het zakje mag doen: je kunt overwegen om vanaf de allereerste wens de persoon van wie iets afgenomen wordt, al heel dicht bij de hoofdpersoon te laten staan. Haar zus, haar beste vriendin, haar eenzame vader... Want je wil dat het aangrijpt vanaf het begin, niet pas vanaf de achterendertigste wens. Als het metéén al dichtbij is, lanceer je je verhaal direct in super high-stakes territory. Vanaf dat moment weet de hoofdpersoon wat de duivel doet: haar de pijn van haar wensen genadeloos laten meemaken. Dat zou mijn aanpak zijn, als het mijn verhaal was.

Natuurlijk moet je verhaal ook een element hebben dat progressief erger en erger wordt naarmate het verhaal vordert. Dat zou ik de precieze vorm van de wensen maken. Eerst ging het om een kleinere wens. Maar de hoofdpersoon kan zichzelf minder en minder inhouden, of wordt meer en meer meegesleurd door het verhaal en haar eigen tekortkomingen, waardoor ze - ondanks de altijd directe afrekening voor iemand die haar na staat - toch heftigere en heftigere wensen doet.
Bijkomend dramatisch effect is, dat het de schuld & keuze is van je hoofdpersoon, dat het steeds erger wordt. Dat is altijd dramatischer dan wanneer een externe kracht (de duivel, die een proxy is van de schrijver...) de boel verergert. Laat me zien en meevoelen hoe je hoofdpersoon zichzelf niet kan stoppen, en zichzelf al dit leed op de hals haalt. Waarom? Wat drijft haar? Van welke grotere pijn probeert ze zichzelf te redden?

Voel je 'n beetje aan waarom dat dramatischer zou zijn dan wanneer een ánder, een gemene duivel, ervoor zorgt dat ze steeds meer lijdt?

(Bonuspunten als je een plotescalatie uitwerkt waarin de hoofdpersoon zélf beïnvloedt wie de prijs van haar wens betaalt, en zélf ertoe gedreven wordt om de kosten van haar wensen te laten betalen door mensen die haar steeds nader en nader staan... om een of andere reden. Als je dát overtuigend kan neerzetten, noem ik je een meester-thrillerauteur ^.^)

Tot zo ver mijn persoonlijke take. Even erbij zeggen: ik ben niet zo van het subtiele, kabbelende drama. En ik vermoed ergens dat jouw verhaalidee zich erg goed leent voor diephakkende escalatie - eerder dan slow-burn psychologisch lijden.

Up to you natuurlijk!

@silver: Bedankt voor je uitgebreide reactie! Ik begrijp zeker je punt.

Ik zal mijn visie eens uitleggen. Voor mij gaat het verhaal niet alleen over de duivel die steeds ergere gevolgen veroorzaakt, maar vooral over de keuzes van de hoofdrolspeelster zelf.

De vijf wensen komen niet alleen voort uit verlangen, maar ook uit pijn, liefde en het willen herstellen van wat verloren is gegaan. Ze krijgt deze kans op het moment dat ze geen uitweg meer ziet en haar leven wil opgeven. Ze zit op haar dieptepunt, na een opeenstapeling van teleurstellingen, verliezen enz…

Mijn ruwe idee is momenteel ongeveer dit(kan nog veranderen):

De eerste wens gaat over succes. De hoofdrolspeelster is een balletdanseres die altijd net naast de grote rol grijpt. Ze wil eindelijk bewijzen dat ze goed genoeg is, vooral omdat haar moeder ziek is (schildklierkanker) en ze haar ouders trots wil maken.

Daarna volgt een wens voor rijkdom, omdat haar ouders altijd hard hebben gewerkt maar nooit echt financiële zekerheid hebben gehad…

De volgende wens gaat over liefde: Ze verlangt naar een persoon die verliefd is op een ander. Dus onbereikbaar.

Daarna komt de wens voor een kind. Door jarenlang intensief ballet en het verwaarlozen van haar eigen lichaam is ze onvruchtbaar geworden( menstruatie uitgebleven enz…). Maar om die wens werkelijkheid te maken, moet iemand anders iets verliezen wat voor haar onvoorstelbaar waardevol is: een kind.

Het idee achter de wensen is dus: Dat wat de hoofdrolspeelster krijgt, wordt ergens anders afgenomen.

De laatste wens doet ze eigenlijk met tegenzin. Tegen die tijd ziet ze hoeveel schade haar eerdere wensen hebben veroorzaakt en hoeveel mensen rondom haar lijden. Maar wanneer haar zieke moeder dreigt te sterven, kan ze het niet verdragen en gebruikt ze toch haar laatste wens om haar moeder te genezen.

Alleen komt dan de ultieme prijs: haar eigen kind sterft.

Het is nog een ruwe versie, maar de kern van het verhaal is voor mij dat de duivel wil bewijzen dat mensen niet slecht geboren worden. Zelfs goede mensen kunnen hun eigen verlangens blijven rechtvaardigen wanneer ze iets heel graag willen of wanneer ze geloven dat ze het voor een ander doen... zoiets dus…

@willem: 

Bedankt voor de suggesties! Ik ken het Stanford-gevangenisexperiment en het Milgram-experiment nog niet uitgebreid, maar ik ga me er zeker eens in verdiepen.

Het interessante eraan vind ik dat het blijkbaar ook onderzoekt hoe gewone mensen kunnen handelen wanneer ze in een bepaalde situatie of onder bepaalde omstandigheden worden geplaatst. Dat sluit wel aan bij het thema dat ik met mijn verhaal wil onderzoeken: niet dat mensen slecht geboren worden, maar hoe ver mensen kunnen gaan en hoe ze hun eigen keuzes kunnen blijven rechtvaardigen.

Bedankt om mee te denken, ik denk dat ik hier zeker inspiratie uit kan halen!

thankyou!!!

Mij lijkt dit cruciaal voor je verhaal:

Op het moment dat deze persoon geen uitweg meer ziet, verschijnt de duivel met een aanbod: een contract waarin elke wens werkelijkheid kan worden. Maar elke wens heeft een prijs… wat jij krijgt, wordt iemand anders afgenomen.

@ Thérèse:

De duivel is in mijn verhaal vooral een filosofisch personage. Hij verschijnt niet zoals we hem vaak kennen: met horens of een duister uiterlijk enzovoort…Hij verschijnt juist als een charmante, jonge man die vertrouwen uitstraalt tegenover de hoofdrolspeelster.

De hoofdrolspeelster heeft in het begin niet door dat ze met de duivel praat. Ze voelt zich veilig bij hem, omdat hij op haar dieptepunt verschijnt en overkomt als iemand die haar wil helpen.

Pas wanneer hij haar een contract met vijf wensen aanbiedt, begint ze te twijfelen(ze vind het ook erg vreemd wat hij haar aanbied).Toch zit ze zo diep dat ze denkt: waarom niet en heb ik nog te verliezen?

Wanneer haar eerste wens uitkomt, begint ze te beseffen dat er meer achter deze man en contract zit.

Dit is voorlopig wat ik in gedachten heb. Kan natuurlijk veranderen, leuke ideetjes zijn altijd welkom! <3

Als ik het zo lees, kan dit wel eens de betere versie worden van 'De Duivel en het meisje' van Paulo Coelho ;-)

Van het Stanford-prisonexperiment zou ik me niet teveel aantrekken, dat kan op z'n zachtst gezegd dubieus genoemd worden. Lees bijvoorbeeld 'De meeste mensen deugen' van Rutger Bregman, of gewoon Wikipedia. Het experiment van Milgram is, zover ik weet, inderdaad huiveringwekkend.

Maar sambxb, je hebt blijkbaar heel concrete ideeën over wat je wil met je verhaal en hoe het eruit moet gaan zien. Wat is de reden dat je het niet gewoon helemaal zelf wil schrijven?

Het doet mij in zekere mate aan de betoverde jas van Dino Buzatti denken. Alleen breidt je het concept hier natuurlijk uit door verder te kijken dan geld alleen! Succes met het verhaal alleszins! 

@The Menace: Dank je voor de tip! 😊

En eerlijk gezegd weet ik niet of het mij zal lukken. Ik zit vaak vast enz…

Maar met alle tips die ik hier al gekregen heb en de namen van boeken die jullie hebben aangeraden, ga ik me er verder in verdiepen en gewoon blijven schrijven. 😅✍🏻

Het zal een soep worden, maar dat is toch ook leuk… 😄

@David3000: Ooh, bedankt voor de tip! 😊 Deze kende ik ook nog niet, dus ik zet hem zeker op mijn leeslijst (voor research). Altijd interessant om nieuwe inspiratie op te doen! 👹🤘