Sokkengezeik op de Haagse Markt.

Hoi allemaal,

Ik ben een beetje aan het klooien met een kort verhaal met een Haagse tongval. Het heet ‘Sokkengezeik op de Haagse Markt’ en het gaat (ja sorry) over sokken, de markt en gezeik met de politie.

Even eerlijk erbij: het “Haagsch” is niet echt plat Haags. Meer een geschreven versie, een beetje Haags-light met wat klankspelling. Daarom ben ik extra benieuwd of het toch lekker leest, of dat het juist nep aanvoelt.

Zouden jullie feedback willen geven op:

• Klinkt de stem geloofwaardig, of te gemaakt?

• Werkt de humor, of wordt het flauw?

• Waar hapert het ritme / waar wil je afhaken?

Alles mag, ook kort en bot .... liever eerlijk dan lief.

Sokkengezeik op de Haagse Markt

Mogguh, goos. K flikkert m'n oge open. Den Haag zit me meteen in m'n nek, tram die rammelt, iemand die staat te schelde en verderop zo'n scootertje dat jankt as een kapotte grasmaaier. M'n bek is drooggies, m'n kop hangt nog scheef, maar m'n maag zoekt al ruzie. Buiten is 't nat. Van die miezer die onder je kraag kruipt, ff blijft plakke en dan weer weg pleurt met een grote bek. K trek m'n jas an, kraag omhoog, en k pleur de deur uit. Vandag mot ik wat, al weet ik nog van geen hout.

K sjok deur de Schilderswijk heen met m'n kraag hoog, want die wind hep weer zin om te knokken. Op de hoek staat ouwe Sjaak al te ouwehoere met z'n peuk in z'n bek. 'Hee goos,' roept-ie, 'waar mot jij heen met je haaste kop? Je ken net zo goed thuis blijve.' Ik zeg: 'Naar de bakker, ouwe. M'n maag loopt te zeike en ik ga nie met honger de dag in.'

Bie die bakker sta je nooit alleen. Altijd van die lui die doen as ze d'r ingeschreven staan. Eentje hep altijd haast en niemand weet waarvoor. Eentje dringt voor, tuurluk. 'Hoor es, maat,' zeg ik, 'ga ff achteran, ja? We benne hier nie in Rotterdam, hier wor je gewoon uitgeflote.' Die gast trekt zo'n smoel, schuift een halve teen op en doet dan as-ie de stad gered hep. Netjes.

K haal ff een kadetje met kaas en een bakkie pleur, zo zwart dat je d'r deurheen ken glure. Buiten komt Mauk aansjokke, trainingspak, skoene die alleen maar zon kenne en nog nooit een plas hebbe gezien. 'Jahaa, daar heppie 'm,' zegt-ie. 'Ga je nog wat doene vandag of ga je weer zitte lulle tot je tong moe is?' Ik zeg: 'We gaan naar de Haagse Markt, man. Kijke wat er te snaaie valt.'

Op die markt schreeuwt iedereen harder as z'n buurman. Vis, groente, nep-Nike, alles deur mekander. D'r ligt een krat aardbeie in januari en niemand stelt vragen. Er staat ook zo'n gozer opladers te verkope die al kapot kijke, maar goed, je ken nie alles hebbe. Mauk koopt drie sokke voor een euro en noemt dat een deal. Ik lach me de pleuris. Den Haag, goos, tis nie mooi, maar tis wel echt....

We staan nog te kauwe op dat wafelding, komt d'r ineens zo'n busje met blauw anrollen. Twee agenten stappe d'r uit, strak smoelwerk, maar je ziet 't. Ze hebbe d'r ook geen zin in. Die ene prikt met z'n vinger naar Mauk z'n tasje, zo'n vinger die al honderd keer 'graag' heb gezegd en d'r zelf moe van is.

'Meneer, wat zit d'r in dat tasje?'

Mauk trekt z'n wenkbrauw op. 'Sokken, goos. Wil u d'r ook drie? Is een euro, ken u nie van de dienst doen.'

Foute grap. Die agent komt dichterbij. 'ID. Laten zien.'

K zeg: 'Hij hep alleen z'n bonuskaarte, telt dat ook? Staat bijna een foto op. Ken u gelijk punties pakke.'

Nou, toen was 't feest. Mauk gaat lopen mopperen, ik schiet in de lach op precies het verkeerde moment, en heel die markt zit ineens met z'n nek te draaien. Op 't end laten ze ons gaan, maar nie voordat we een heel lesje over 'orde' en 'gedrag' over ons heen krijge. Mauk fluistert: 'Zie je wel, zelfs m'n sokke motte netjes op papier zijn in deze stad.'

We lope weg met dat gezeik nog in m'n oor, hoor ik achter me: 'Hee, wacht es!' Diezelfde agent. K denk: nou, daar ga je weer. Hij komt dichterbij en doet ineens zachter, as iemand die stiekem om hulp mot vraage.

'Hee luister.... m'n dochter hep d'r gymtas late legge. D'r sokke zatte d'r in, maar die zijn pleite. Jullie hebbe toevallig....?'

Mauk kijkt me an met zo'n kop van: zie je wel. Hij graait in z'n tasje en trekt drie van die veel te felle sokke tevoorschijn. 'Deze houwe 't wel vol, goos. Zelfs as je achter iemand an mot rennen, en dan nog op natte tegels ook. Ken u d'r gelijk mee remme.'

Die agent doet z'n best om streng te kijke, maar z'n mondhoek verraadt 'm. 'Wat koste ze?'

'Voor u? Twee euro, en u mot nie doen of u me moeder bent. Da's een ander tarief.'

Hij drukt twee muntjes in Mauk z'n hand, trekt die sokke over z'n broekspijp, net twee vlagge, stapt terug naar z'n busje en laat die sirene heel kort janken: woe-woe. Dan roept-ie: 'Warmte-actie, heren. Nou gauw opzoute, netjes!'

Mauk tikt op z'n tasje en zegt: 'Zie je nou wel. In Den Haag koop je de wet nie om, maar je ken 'm wel warme voeten geve.'

K neem een slok pleur en denk: zelfs de politie loopt hier op aanbiedingen....