Engelse plaatsnamen in een Nederlans verhaal.

Hoi, Tip: een naam kan ook een sfeer of eigenschap symboliseren. Een plaats waar nare wezens wonen, past een andere naam dan een waar het fijn is. Dat kan in alle talen, ook in een zelfbedachte. Zomaar wat voorbeelden: Grauwland Bloesemstad Zonwereld Flowerbridge School of Strict Hearttown Succes en welkom :)

Als het is omdat het je niet lukt om Nederlandsige namen te verzinnen, terwijl je dat wel zou willen, dan is dat wel een handicap. Als je het wel wil kunnen, zou ik je aanraden om voortaan goed te letten op Nederlandse plaatsnamen. Wat voor klanken doen Nederlands aan, waarom? Wat maakt iets een stadsnaam, waar komen de verschillende delen van een naam vandaan? (-tricht, -hem, - ven, - burg...). Ik vind het heerlijk om Nederlandsige namen en woorden te bedenken, en vind het altijd zonde als er voor engelsachtige (of nog erger, elfse) namen gekozen wordt zonder reden. Dat gezegd hebbende, niets is 'erg'. Je kunt doen wat je wilt. PS: Nederlans zou ik een prachtige naam vinden. Hinara vind ik ook erg mooi.

Hoi Hinata (van Naruto?), Het ligt aan het verhaal, denk ik. Is je verhaal in het Nederlands geschreven maar speelt het bijvoorbeeld in Engeland, dan vind ik het juist erg logisch. Maar speelt het in een fantasywereld, dan kan ik me juist flink ergeren aan Engelse namen in een Nederlands boek. Als je liever Nederlandse namen wilt, waarom vertaal je de Engelse namen die je nu hebt dan niet gewoon?

Soms kan één letter het verschil uitmaken. Bijvoorbeeld het plaatje hiernaast: geschoten nabij Wedge Island. Zonder de 'W' -> Edge Island. Vertaald -> Rand Eiland. "Aan het uiterste einde van de wereld, waar geen weg naar leidt, ligt in de Kristallen Oceaan verloren het onbetreden Rand Eiland, waar de zielen definitief afscheid nemen." (Enzovoorts) Andersom hoeft het dan weer niet te werken: Monnikendam... Munkdike? Of deze, die bestaat echt: Vlissingen... Flushing. (Alleen nog even de wc doorvlissen?)

Allemaal bedankt voor het antwoorden!

Hoi Hinata (van Naruto?), Het ligt aan het verhaal, denk ik. Is je verhaal in het Nederlands geschreven maar speelt het bijvoorbeeld in Engeland, dan vind ik het juist erg logisch. Maar speelt het in een fantasywereld, dan kan ik me juist flink ergeren aan Engelse namen in een Nederlands boek. Als je liever Nederlandse namen wilt, waarom vertaal je de Engelse namen die je nu hebt dan niet gewoon?

Met fantasielanden probeer ik altijd niet-bestaande woorden te bedenken. Engelse namen zet ik hier niet tussen. Het verhaal wat gewoon op Aarde is, ben ik een plaats aan het creëren dat niet hier op Aarde bestaat. Klinkt misschien een beetje raar, maar ik houd er niet van om me aan die vaste feitjes te houden. Veel te veel gedoe en ik creëer liever mijn eigen zweer. Ik heb met Nederlandse woorden dat het allemaal zo suf klinkt. Bijvoorbeeld Flamevillage word dan Vlammendorp. Op de één of andere manier vind ik dat minder fijn klinken. Ik vraag me af of je er alleen -dorp achter kon plakken. Misschien zijn er andere woorden, zodat niet alle dorpjes eindigen met -dorp. Hinata is inderdaad van Naruto. :)

Nee, Vlammendorp klinkt inderdaad nergens naar, maar daar heb je ook niet erg je best op gedaan... Flame Village klinkt nou ook niet alsof er serieus over nagedacht is.

De keuze is natuurlijk aan jou als schrijver - als jij het geen probleem vindt in jouw verhaal, kan het zijn dat het prima past. Zelf vind ik Engelse namen in een Nederlands verhaal storend, tenzij er door de locatie, de personages of een ander aspect van het verhaal aanleiding is om Engels te gebruiken. Toen ik besloot een verhaal dat ik oorspronkelijk in het Engels had geschreven te vertalen, heb ik ook alle namen veranderd - plaatsen, personen, rassen: alles. Daarbij heb ik namen niet vertaald, maar nieuwe gekozen die ten opzichte van elkaar en de Nederlandse context het beste pasten. Latharnia is bijvoorbeeld Helbergen geworden; Kay of Cathmore werd Michaël van Haamstede.

Ik heb met Nederlandse woorden dat het allemaal zo suf klinkt. Bijvoorbeeld Flamevillage word dan Vlammendorp. Op de één of andere manier vind ik dat minder fijn klinken.

Omdat je Engels ziet als filmtaal, spannend of exotisch? Iemand die Engels vloeiend spreekt en leest, zal Flamevillage net zo 'suf' vinden. Pueblo de Fuego - Ciudad de Llamas - hetzelfde geldt voor andere talen.

Ik zie dat terug bij heel erg veel mensen, dat ze Engels een mooiere taal vinden dan Nederlands, omdat alle gave films Engels gesproken zijn, bijvoorbeeld. Zo ga je automatisch Engels linken aan gave concepten. Maar Nederlands kan net zo gaaf zijn, en Engels net zo suf, zoals Mirandala al zei. Bij beide talen moet je gewoon een beetje experimenten met wat klinkt. Vlammendorp, nee, maar Vlamstad klinkt in mijn oren al beter. Flamevillage klinkt voor mij net zo erg als Vlammendorp, maar Flameville is al iets beter. Maar Engelse plaatsnamen in deze wereld vind ik helemaal geen probleem, zolang de plaatsen liggen in een Engelstalig land. Anders is het natuurlijk onlogisch. :P

Sintelstee.

Brandstad. Vuurheim. Vonkel. Assig. Koolder. Gloeina.

Roodenkol, Vonker, Haarden... Ik weet niet of er een on-line vertaalmachine naar bv het keltisch, ijslands of oud-noors is. Soms klinken die woorden vreemd vertrouwd en toch anders. Whisky (whiskey) kan dan teruggeleid worden naar 'vuurwater'. Of de romaanse talen. Iets frans: Feur. Iets spaans: Smolder. Via italiaans: Zeeneer Toegegeven, het engels bekt (tegenwoordig) erg goed, en na eeuwenlange indoctrinatie geloven we er zelfs in. Maar het juiste woord is als naam of handeling of duiding toch altijd de feitelijke essentie van hetgeen dat wordt bedoeld. En als je dat gevonden hebt...

Engelse plaatsnamen en termen in een Nederlandstalig verhaal wat zich niet op Engelstalig grondgebied afspeelt komt inderdaad vreemd over. Maar waarom zou je beperken tot het Engels? Met woorden als Minas Tirith, Nazgûl, Arrakis of Shai Hulud maakt het niet uit in welke taal je schrijft. Toegegeven, van deze vier namen is er maar één een stad. Maar dat weet de lezer alleen omdat de schrijver het als dusdanig benoemd. Ik heb geen flauw idee of Tolkien of Herbert naar andere talen hebben gekeken voor inspiratie, maar wat belet jou om dat juist wel te doen. Er zijn meer talen dan Engels. Om je maar een aantal voorbeelden te noemen: Khanate (Oud-Mongoolse politieke term) Ulver (Noors voor wolven) Dimmuborgir (IJslands voor duistere burchten, is een bestaand gebied in IJsland) Toevalligerwijs ken ik deze namen omdat het ook allemaal namen van bands zijn. Zelf zou ik niet direct een andere taal kiezen voor het verzinnen van plaatsen e.d. maar de taal gebruiken als leidraad voor het bedenken van pakkende namen in een fantasiewereld.

Ik heb geen flauw idee of Tolkien of Herbert naar andere talen hebben gekeken voor inspiratie

Zeer zeker wel. Tolkien basseerde zijn talen voornamelijk op Germaanse talen, Herbert op Arabische.

De truc is iets te bedenken dat niet bestaat, maar zo passend en logisch klinkt dat de lezer onmiddellijk aanneemt dat het zou kúnnen bestaan. En hoewel dat bedenken begint bij een woord, een plaatsnaam, een personage, een wereld, uiteindelijk is dat hele verhaal of boek niet meer of minder dan de schrijvers fantasie - verwoord. Als dat bedenken héél goed lukt, is er zelfs een kansje dat een bedenksel werkelijkheid wordt. http://nl.wikipedia.org/wiki/Willy_Dobbe

Ik vroeg me af of het erg was dat ik Engelse namen gebruik, terwijl ik gewoon in het Nederlands schrijf.

Dat hangt er vanaf waar je verhaal zich afspeelt. Je kunt in het Nederlands schrijven over de suburbs van Londen of eender welke Engelse stad. Ik denk dat het er wel toe doet dat plaatsnaam en naam van je personages in balans zijn met elkaar. Als je iemand in Flowerbridge of Hearttown laat wonen, zoals Mirandala zo mooi oppert, kan je personage alleen Grietje of Henk heten als je dat door het verhaal heen aannemelijk maakt. Heet je personage echter John of Daisy - bedenk maar een naam - dan zijn personage en plaats compatible en dan kun je in het Nederlands schrijven over Engelstalige plaatsen waar mensen met Engelsachtige namen wonen.

Ik heb met Nederlandse woorden dat het allemaal zo suf klinkt. Bijvoorbeeld Flamevillage word dan Vlammendorp. Op de één of andere manier vind ik dat minder fijn klinken. Ik vraag me af of je er alleen -dorp achter kon plakken. Misschien zijn er andere woorden, zodat niet alle dorpjes eindigen met -dorp.

Dorp > oord, stee, stad, buurt - maar alle dorpen eindigen sowieso niet met -dorp. Laat je inspireren door de atlas en mix een beetje.

Ik denk dat wat jij zoekt, Hinata, in dezelfde lijn ligt van Helmond, Rozendaal of Zwijndrecht. Het probleem is echter dat wanneer je zelf zo'n naam verzint het al gauw gekunsteld overkomt. Je zegt dat je ook een naam voor meren e.d. wilt bedenken. Verbindt deze aan de naam van de plaats. Bijvoorbeeld Maastricht (een rivier, maar toch). Dat is misschien niet de meest beeldende naam, maar wel een stuk geloofwaardiger dan een verzinsel met een beeldend woord erin. Ik denk dat je eerder moet kijken naar een pakkende naam moet kijken. Zoals Therese zegt kan een atlas heel goed van pas komen. Maar vergeet het geschiedenisboek niet. Nederland zag er duizend jaar geleden heel anders uit. Mirandala, wat dacht je van deze: http://en.wikipedia.org/wiki/Exorcist_steps

Allemaal heel erg bedankt voor de reacties! Ik heb er veel aangehad. Ik was al een beetje bezig met namen te vervormen uit de atlas. Engelse namen zijn nu geen probleem meer, daar ben ik nu lekker vanaf. Ik heb al lekker wat Nederlandsachtige woorden gevonden die ik ga gebruiken. Ik denk erover om in sommige verhalen alleen maar Nederlandse woorden te gebruiken en in andere verhalen van die "fantasienamen". Als ik namelijk namen ga vervormen, kom ik op de raarste dingen. Acapusto, Baleston, Calgaros, Dartør of Diwarz. Hier een vijftal van wat ik er allemaal van gemaakt heb. Waarschijnlijk - als ik deze ook echt ga gebruiken - ga ik ze dan in de complete fantasieverhalen stoppen.

Succes Hinata :) HHJT: http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Bloedstraat En uit het hart: http://nl.m.wikipedia.org/wiki/Dorstige_Hartsteeg