Start » Forum » Het schrijfproces » Stijl en techniek » Tijdsprongen tijdens een reis

Tijdsprongen tijdens een reis

10 reacties [Laatste bericht]
Rudez
Laatst aanwezig: 3 weken 21 uren geleden
Sinds: 12 Jun 2012
Berichten: 915

Tijdsprongen tijdens een reis

Ik moet in een hoofdstuk een tijdsprong maken vanaf het moment dat mijn HP op weg gaat naar een nieuwe locatie, tot aan het moment dat er onderweg iets gebeurt.

Het is binnen een hoofdstuk, dus die 'natuurlijke sprong' van H3 naar H4 kun je niet maken, zeg maar.
Zouden jullie in enkele zinnen de voetreis samenvatten of dit geheel weglaten? En waarom?

Bovenstaande is slechts mijn mening. Feitelijk juist, geen speld tussen te krijgen en kloppend van begin tot eind, maar desondanks is het slechts een mening.

Reacties

Likaiar
Laatst aanwezig: 1 jaar 44 weken geleden
Sinds: 23 Aug 2013
Berichten: 416

Hoe belangrijk is het dat de lezer weet waar op de reis iets gebeurd? dat bepaalt het verschil tussen

Citaat:

Opeens stond er een olifant op de weg.

of

Citaat:

Het zou een makkelijke reis moeten zijn, maar toch stond er ter hoogte van [leuke stad in het midden ofzo] een hardnekkige papegaai op de weg.

je kunt ook zoiets doen als

Citaat:

Na twee dagen verveelde dingetje zich rot. Het enige wat hij zag was bomen, met hier een daar een struikje hei. Boring!
Hij wilde dat er wat gebeurde, maar daar kwam hij snel weer van terug toen hij plotseling een kameel op de weg zag staan.

Mogelijkheden zat, maar je moet je eerst afvragen wat je wil bereiken.

Rudez
Laatst aanwezig: 3 weken 21 uren geleden
Sinds: 12 Jun 2012
Berichten: 915

Nou, ik wil het gevoel overbrengen van iemand die huis en haard (een erg kleine bekende leefwereld) heeft verlaten en door een gebied trekt dat hij niet kent, op weg naar een nieuw en onbekend leven. Maar de eerste reisdagen zijn precies dat: reisdagen.

Toch moet het gevoel overkomen dat hij al even op pad is en dan iets tegenkomt op zijn weg. Een man met een paardenkar waarvan het wiel is gebroken. Maar ik lijk niet verder te komen dan letterlijke beschrijvingen en clichézinnen, en aan de andere kant is gewoon een witregel wel heel abrupt.

Bovenstaande is slechts mijn mening. Feitelijk juist, geen speld tussen te krijgen en kloppend van begin tot eind, maar desondanks is het slechts een mening.

Ostinato
Laatst aanwezig: 3 dagen 22 uren geleden
Sinds: 12 Jan 2013
Berichten: 1629

Wat is het probleem? Dit is toch heel eenvoudig te doen?

Een paar dagen later ...

De reis verliep zonder incidenten, todat ...

Henk raakte al snel in het ritme van opstaan, ontbijten, lopen, rusten, lopen, eten, lopen, lopen, lopen ... De dagen en landschappen gleden voorbij en versmolten in zijn herinnering tot een geheel.

Ontdekker van de Lekkerkerker kerkerkerkerker.
Echter niet de enige.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 8 uren 48 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4944
Rudez schreef:

Nou, ik wil het gevoel overbrengen van iemand die huis en haard (een erg kleine bekende leefwereld) heeft verlaten en door een gebied trekt dat hij niet kent, op weg naar een nieuw en onbekend leven.

Daar kun je toch zeker een interessante alinea aan wijden, in een narrative summary. Gebruik het landschap en details daaruit om zijn gemoedstoestand te benadrukken. (Je kent wel die oefening: describe a barn as seen by a man who has just lost his brother). Verwerk er wat van zijn gedachten en verwachtingen in, misschien zelfs een specifieke herinnering uit het leven dat hij achterlaat.

Drie keer raden: ik zou dit punt in het verhaal zeker uitschrijven; gebruiken. Tenminste, als je daarmee nieuwe informatie in het verhaal weet te stoppen. Als je zijn gemoedstoestand al helemaal hebt uitgewerkt in een roerende afscheidsscène, dan moet je dat zeker niet nog eens overdoen om een reisperiode mee op te vullen.

't Is zoals Ostinato zegt: de hele periode in één bijzin wegzetten is een volkomen legetieme optie.

Waar waren we gebleven?

Yrret
Laatst aanwezig: 9 uren 32 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5998
Rudez schreef:

iemand die huis en haard (een erg kleine bekende leefwereld) heeft verlaten

Kruip in de gedachten van de reiziger die alleen maar die erg kleine bekende leefwereld als een mantra beleefd - terwijl hij tegen een boom staat te plassen - een bergtop hééééél ver weg ziet - een konijn of een eend doodschiet - en die mantra - in zijn hoofd - pas loslaat als het gebroken wiel in zicht is.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Rudez
Laatst aanwezig: 3 weken 21 uren geleden
Sinds: 12 Jun 2012
Berichten: 915

Juist! Dit is wat ik nodig had! Dit zorgt dat mijn hersentjes weer aan het borrelen gaan smile Dank u zeer! Ik kom later terug met mijn uiteindelijke keuze.

Bovenstaande is slechts mijn mening. Feitelijk juist, geen speld tussen te krijgen en kloppend van begin tot eind, maar desondanks is het slechts een mening.

Likaiar
Laatst aanwezig: 1 jaar 44 weken geleden
Sinds: 23 Aug 2013
Berichten: 416

Ik ben benieuwd!

Rudez
Laatst aanwezig: 3 weken 21 uren geleden
Sinds: 12 Jun 2012
Berichten: 915

http://schrijvenonline.org/proeflezen/roman-sem-ti...

Hier is mijn experimentje te vinden!

Bovenstaande is slechts mijn mening. Feitelijk juist, geen speld tussen te krijgen en kloppend van begin tot eind, maar desondanks is het slechts een mening.

anoniem67
Laatst aanwezig: 3 jaren 40 weken geleden
Sinds: 24 Okt 2012
Berichten: 447

Poul Anderson heeft meen ik eens een werkje geproduceerd dat je temporale kwabben voorgoed in de knoop legt. Maar anders kan je ook starten met Dinosaurusstrand van Laumer of desnoods Het Restaurant ~ van Adams.
Dan blijkt ineens dat die geforceerde sprongen helemaal niet nodig zijn. Maar de truc is nauwelijks uit te leggen.

Richard van T.
Laatst aanwezig: 1 jaar 24 weken geleden
Sinds: 31 Aug 2010
Berichten: 483
au Bergine schreef:

Poul Anderson heeft meen ik eens een werkje geproduceerd dat je temporale kwabben voorgoed in de knoop legt. Maar anders kan je ook starten met Dinosaurusstrand van Laumer of desnoods Het Restaurant ~ van Adams.
Dan blijkt ineens dat die geforceerde sprongen helemaal niet nodig zijn. Maar de truc is nauwelijks uit te leggen.

Yep, Poul Anderson kan er wat van: Tunnels door de tijd, of: Avontuur in het verleden, allebei een uitstekend voorbeeld. Wel en moeilijk voorbeeld, maar eentje die is aan te raden.
Keith Laumer en Douglas Adams zijn ook prima suggesties. Daarbij kan ik de droge humor van Adams zeer waarderen.

Greg Bear met het verhaal Eon en het vervolg op Eon is ook een aanrader, een hoop tijdspaghetti op zo'n manier geschreven dat het, met de nodige aandacht , te volgen is en je echt meesleept in het verhaal.

In the darkness you cannot see. www.ricksplace.nl
In the light you are blinded. It is within the shadows that things become clear.

Lees Schrijven Magazine
  • Schrijflessen van thrillerkoning Stephen King
  • Wanneer ben je klaar voor een uitgeverij?
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • Wat kun je doen tegen een schrijfdip?
  • Hoe voorkom je langdradige dialogen?

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

Introductiekorting!
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!