Hoe snel geeft een uitgeverij uit?

'Een boek dat bijna af is' is meestal nog lang niet af. Dat wil zeggen: in de ogen van redacteuren/uitgevers.
Daarom zit er veel tijd tussen het aanbieden van een manuscript en het via een serieuze uitgever uitbrengen als boek.

Er gaat van alles gebeuren. Tekst moet misschien op onderdelen herschreven worden, verhaalstructuur herzien, dan zijn er nog correctie, vormgeving, contacten met boekhandels en beurzen, en tot slot het drukken. Dat kost tijd.

Als je daarbij weet dat dat éne manuscript een van meerdere is, die dat hele proces ook moeten doorlopen, kan je begrijpen waarom er zo veel tijd zit tussen het aanbieden van een manuscript aan een uitgeverij en het als boek in de winkel vinden.

Daar heb je natuurlijk een goed punt, Thérèse.

Al heeft mijn manuscript dadelijk weinig bewerking meer nodig, want daar is al een heel goede corrector / redacteur overheen geweest ;-)

Een (kort) jaar is gebruikelijk. Uitgevers hebben doorgaans een zorgvuldige planning met meerdere titels, vaak over meerdere genres verspreidt. Ze houden rekening met jaargetijden, vakanties en feestperiodes om titels te pluggen. Zomaar boeken op de markt plempen is zonde van de tijd en energie; die gaan niet verkopen. 

Zelf uitbrengen of een via uitgeverij hangt af van wat je wil bereiken. Kleine kring, zelf marketen, geen al te hoge ambities? Dan kan zelf uitbrengen een passende weg zijn. Wil je met je boek een groter publiek (proberen te) bereiken, dan is een uitgever onontbeerlijk. Alleen is het verrekte moeilijk om je manuscript door hen gelezen te krijgen, en dan ook nog eens geaccepteerd. Daarom is er zo'n grote markt voor al die semi-uitgevers waarbij je zelf moet investeren.

Al heeft mijn manuscript dadelijk weinig bewerking meer nodig

Een corrector is iets anders dan een redacteur, bovendien zijn er grote verschillen in kwaliteit. Een professioneel redacteur, betaalt door de uitgever, kijkt met andere ogen naar je manuscript. 

Dankjewel voor je reactie, ManMetPen.

Alleen is het verrekte moeilijk om je manuscript door hen gelezen te krijgen, en dan ook nog eens geaccepteerd.

Dat is voor mij een tweede, grote reden om niet naar een uitgeverij te stappen. Het voelt zo machtsongelijk. Ik krijg dan het gevoel dat ik liever de eer (en nogmaals; ook de controle en de rechten) aan mezelf hou. Maar het klopt wat je zegt; qua bereik kom je zelf meestal niet ver (uitzonderingen daargelaten).

Daarom is er zo'n grote markt voor al die semi-uitgevers waarbij je zelf moet investeren.

Een goede vriend van mij heeft maar liefst 7.000 euro betaald om zijn boek uitgegeven te krijgen. Internationaal, dat dan wel. Maar wat heeft de uitgever - Novum Publishing om precies te zijn - daarvoor gedaan? Zijn boek door een vertaalmachine gehaald en in het Engels omgezet. De cover is duidelijk door AI gegenereerd. Nul promotie.

Die laatste opmerking van mij naar Thérèse was niet serieus bedoeld, maar meer een inside-joke. Vandaar de knipogende smiley erachter.

Dag The Menace,

Misschien wat relevante context bij:

Een goede vriend van mij heeft maar liefst 7.000 euro betaald om zijn boek uitgegeven te krijgen.

Je vriend is, helaas, opgelicht. Er is een belangrijk verschil tussen reguliere, bona fide uitgevers en partijen die jou geld vragen voor de uitgave. Het verdienmodel van een echte uitgever is jouw boek aan lezers verkopen. Het verdienmodel van oplichters is om schrijvers te laten betalen voor de uitgave. Nadat de schrijver de 'uitgeverij' betaald heeft, heeft de uitgeverij z'n geld op zak en geen enkele incentive meer om het boek te verkopen. Dit heet vanity press (omdat het op de 'ijdelheid' van schrijver zou teren. Al vind ik dat een kutwoord, want de zogenaamd 'ijdele' schrijvers zijn niet het probleem; zij zijn het slachtoffer van gierige oplichters. Maar dat terzijde.)

Hoe het verschil te spotten? Als de uitgeverij jou geld vraagt zonder zelf te investeren, dan is het oplichterij.

Een derde categorie is publish on demand. Dit zijn partijen die transparant en zonder gouden kastelen te beloven, jouw boek voor je drukken. Zij bieden vaak ook redactie en opmaak e.d. aan tegen vergoeding. Dit zijn de partijen waar jij naar op zoek lijkt.

Hoe het verschil te spotten tussen oplichters en legitieme POD-bedrijven? Een POD-bedrijf is eerlijk over wat ze zijn, en noemen zichzelf geen uitgeverij. Red flags zijn 'uitgeverijen' die jou de hemel in prijzen, je op hun website groot succes beloven en dingen beweren als 'elke manuscript verdient het om uitgegeven te worden'. Reviews opzoeken online is natuurlijk ook altijd een aanrader.

Ik hoop dat dit je helpt bij het verder zoeken naar de beste route voor jouw werk!

Je vriend is, helaas, opgelicht.

Die conclusie had ik ook getrokken, Silver :-D

Een derde categorie is publish on demand.

Printing on demand, denk ik dat je bedoelt, toch? Ben ik bekend mee, maar het nadeel daarvan is dat je de publiciteit nog altijd zelf moet doen. En nou net daar heb ik geen kaas van gegeten (en ook geen zin in trouwens), vandaar dat ik overweeg om misschien toch wat uitgeverijen of een literair agent te benaderen. En toen hoorde ik dus van die vriendin van mij die, als het doorgaat, begin 2028 uitgegeven gaat worden. Pfff ...

Printing on demand, denk ik dat je bedoelt, toch?

Haha, oeps, dat is zeker wat ik bedoelde ^.^

In Nederland zijn er blijkbaar 3,5 MILJOEN mensen die de (stille) wens hebben een boek te schrijven. Een miljoen schijnt dat ook te doen. Uitgevers worden erdoor overspoeld... de kans om uit die stortvloed (slushpile) geplukt te worden is echt minimaal. Je hebt dus een kruiwagen nodig. Fijn als je iemand kent, zoals die vriendin van je. Maar dan moet het manuscript maar net passen bij het fonds van die uitgever.

Een goed 'tussenstation' is inderdaad een literair agent; die kent de markt en de uitgeverijen - en als het goed is vice versa. Naast veel kleine bedrijfjes en eenmanszaken zijn er twee grotere, die er echt toe doen: Sebes & Bisseling en Marianne Schönbach Literary Agency (ik zit bij de tweede). Maar ook zij zijn héél kritisch op wie ze vertegenwoordigen. Logisch, want aan loze beloftes hebben zij ook niets, bovendien hebben ze hun goede reputatie hoog te houden bij de uitgevers. 

En nogmaals, een doorlooptijd van een jaar is niet vreemd in professioneel boekenland. Uiteindelijk draait het om én het best mogelijke boek te maken, én er zoveel mogelijk van te verkopen. Als schrijver wil je gelezen worden, toch? Allebei is een vak op zichzelf, dat de (betere) uitgevers beheersen.

Een goed 'tussenstation' is inderdaad een literair agent; die kent de markt en de uitgeverijen - en als het goed is vice versa. Naast veel kleine bedrijfjes en eenmanszaken zijn er twee grotere, die er echt toe doen: Sebes & Bisseling en Marianne Schönbach Literary Agency

Naast veel kleine bedrijfjes en eenmanszaken zijn er twee grotere, die er echt toe doen: Sebes & Bisseling en Marianne Schönbach Literary Agency (ik zit bij de tweede).

Die twee tipte Thérèse ook al. Paul Sebes neemt geen Nederlandstalige manuscripten meer aan, maar misschien toch Marianne Schönbach eens een berichtje sturen. Bedankt, ManMetPen!

En wat ik wil bereiken, Thérèse? Eigenlijk schrijf ik gewoon wat er in me opkomt, die ideeën moeten er nou eenmaal uit. Maar kort geleden zei iemand dit over mijn huidige manuscript:

dit verhaal – de moeite en tijd die het gekost heeft om het te schrijven, de intentie en intensiteit ervan, de toegankelijke stijl, de goede beschrijvingen, de empathie, de ontwikkelingen, de onderliggende boodschap – vind ik de moeite waard voor een groter publiek

Vandaar dat ik voor het eerst overweeg om het uitgeven aan iemand anders over te laten :-)

Eerste 50 pagina's verstuurd naar Marianne Schönbach. Nu vier maanden wachten ...

Houd ons op de hoogte, The Menace. We duimen voor je.

Doe ik, Thérèse! Dankjewel ;-)

Je vriend is, helaas, opgelicht.

Juridisch en in praktische zin is dit natuurlijk een grijs gebied. Het boek is vertaald en uitgegeven. En als vooraf duidelijk is beschreven wat het kost en wat zo'n uitgever minimaal doet, dan is het geen oplichting. Hooguit onnozel van die vriend om niet beter onderzoek te doen.

Maar neemt niet weg dat het echt jammer is dat zulke partijen bestaan en er ook mee weg komen. 

En ontopic, wil je snel dan kun je het beste het boek zelf publiceren bij BNB, Pumbo, Amazon, etc. Zorg er in ieder geval voor dat je goed onderzoek doet naar alle mogelijkheden en waar voor jou de voordelen of nadelen zitten.

Dankjewel, Huiz.

Ik heb zijn contract wel een keer ingezien, maar ik weet nu niet meer exact wat daarin stond aangaande publiciteit. Hij wilde gewoon dat het boek een zo breed mogelijk bereik had en was bereid daar geld voor te betalen. Dat het vertaald zou worden door AI en een door AI gegenereerde cover zou krijgen, stond denk ik niet expliciet vermeld.

En wat mezelf betreft ligt mijn manuscript nu ter beoordeling bij Marianne Schönbach. Wil zij er niet mee aan de slag, doe ik het gewoon weer zelf. Komt goed.