# 158 - Een oude koffer

Het rieten koffertje ... Nu is het dan zover, mam vertrekt binnenkort naar een appartement. Het heeft wel wat voeten in aarde gehad, want oh, wat moest er veel weggedaan worden en:... ‘zonder dat allemaal was haar leven, haar leven niet meer’ heeft ze dikwijls genoeg gezegd. Tja, wie zijn wij dan om daar wat van te zeggen. Tot het punt dat het haar zelf duidelijk werd: ‘Niet tot het laatst wachten, maar nog wat rustig genieten van de tijd die mij nog rest’, is nu haar credo. Opluchting alom. Met mijn zus Ina, begin ik welgemoed op zolder diverse dozen, tassen en koffers naar voren te halen Pfff… wat een stof. Een rieten koffertje helemaal achteraan trekt onze aandacht. ‘Heb je dat wel eens eerder gezien?’ ‘Ne-e’ en zich al uitrekkend en op haar lip bijtend, volgt een hatsjie… dan heeft ze het te pakken. Ina peutert aan de riemen van het koffertje en onder weer een luide nies, verwijdert ze het bovenstuk. Een vreemde geur en allerhande kaarten en foto’s uit Bali komen ons tegemoet. ‘Wat ter wereld is dit?’ Mam had altijd al een voorliefde voor Indonesië maar dat ze daar ooit is geweest? ‘Ien, ik denk dat dit een duister stukje verleden is met een bitter smaakje. Hoewel; kijk eens wat een mooie donkere man en … we rommelen verder – een slendang en babysokjes; waren die van een eerder kindje van haar? ‘Kijk eens wat een mooie man’. Wij ontdekken nog meer foto’s van lachende Indonesiërs. Een kunststukje gemaakt van een schelp. Een zakje tot stof vergane kruiden en een gesneden beeldje van een Balinese vrouw en wow, een boek van Vicki Baum: Liefde en dood op Bali. Verbijsterd kijken we elkaar aan en lezen dan: Het einde der geboorte is dood. Het einde des doods is geboorte. Zo is het beschikt. (Bhgagavad-Gita)

Lid sinds

7 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
Wauw Riny, wat een prachtig en mysterieus verhaal. De geur van Indonesië ik ruik het gewoon. Prachtland. Het zo voor te stellen dat dit een verhaal uit het leven gegrepen is. Ik vind je bijdrage erg geslaagd.
1 September 2017 - 17:02

Lid sinds

10 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Riny, ontroerend. Hoe de twee dochters een ander, eerder liefdesleven van hun moeder vinden. Ik droomde weer weg, net als bij @Marceline. Hoe zou het voor hen geweest zijn als zij het na de dood van hun moeder ontdekten? Ik zou persoonlijk met name de eerste alinea wat inkorten en aan de andere kant is het ook zo des Riny's. ;) (het is: voeten in de aarde en aanhalingstekens sluit je na de punt)
1 September 2017 - 20:10

Lid sinds

8 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Riny, wat een prachtig verhaal, waarin ik volledig opging. Je begint zo mooi met het veranderde inzicht van de moeder en eindigt dan weer zo in prachtig evenwicht met je citaat. Wat een mooie ronde tekst!
1 September 2017 - 20:29

Lid sinds

7 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Riny, ik ben onder de indruk van je verhaal. Zo compleet en gedetailleerd. Om als dochter dit stukje van je moeder te 'ontdekken' lijkt mij een cadeautje. Dank voor je verhaal, was fijn te lezen, Connie
2 September 2017 - 9:28

Lid sinds

7 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wat een bijzonder verhaal Riny. Heerlijk om te lezen en een fantastich mysterieus en toch ook romantisch einde. Ik hku daar w van. Mag ik ook een tip ter mogelijke perfectie plaatsen? Voor 300 woorden is de beschrijving van het vinden en openen van de koffer wat lang. Daar staat wel tegenover dat het goed geschreven is en lekker wegleest. Nogmaals: bijzonder en heerlijk verhaal.
2 September 2017 - 12:19

Lid sinds

8 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Genies, foto's,vergane kruiden, een beeldje, babysokjes, een boek ... een sprong in het verleden, en duik in moeders herinneringen. Prachtig zo, met geluid en beeld!. Memorabel en heel vlot neergezet Riny!
2 September 2017 - 21:07

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Hi Mili, ... je hebt gelijk, maar ik beleefde het helemaal mee. Het werd voor mij ook een doorleefd verhaaltje, ik begreep zowel de moeder als haar dochters. Eigenlijk 'wist' ik dat die eerste alinea wat lang is, maar ik vond het belangrijk om beide argumenten van ma te noemen. Ik zal toch wel eens proberen ze in te korten, misschien dat het goed zal doen aan het verhaal. Dank voor je reactie. (De kleinigheidjes heb ik al verbeterd.)
3 September 2017 - 11:04

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Mw. Marie, ... dank voor je mooie en positieve reactie. Ik zal nu zeker: 'Liefde en dood' weer eens herlezen. Ik heb dat eens als verjaardagscadeau van mijn man gekregen. Zo kan schrijven toch weer heel wat teweeg brengen.
3 September 2017 - 11:08

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Dag Blavatski, .. dankjewel voor je reactie. Het kan best zijn dat mam er nog zelf mee op de proppen komt. Wij weten niet hoe de vork in de steel steekt. Het kan ook een miskraam geweest zijn of ...
3 September 2017 - 12:40

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Connie, ... dankjewel voor je positieve reactie. Zo'n ontdekking lijkt me ook bijzonder. Het is wel leuk om er verder over te filosoferen. Mijn moeder heeft wel, meerder malen zelfs, gezegd dat ieder mens zijn verhaal heeft. Er werd vroeger helaas niet veel gesproken. Wel met wijsheden gestrooid, zoals: Een moment van onbedachtzaamheid maakt dat men jaren schreit.
3 September 2017 - 12:51

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Marceline, ... ook jij dank voor je reactie. Dat doet me goed, ook dat je vertelde, dat het zoeken met de koffer wel wat lang duurde i.v.m. de 300 woorden. Klopt, ook de alinea's aan het begin. Maar het was allemaal zo 'waar'. Opeens 'had ik het' met dat rieten koffertje. Fijn dat je het lekker weg vond lezen.
3 September 2017 - 12:57

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Maddy, ... ja, rieten koffertjes hebben voor mij ook iets dat is nu wel gebleken. Volgens een opdracht schrijven is leuk omdat er zoveel naar boven komt wat je kunt combineren tot een verhaal. Dat is dan nu wel gebleken. Dank voor je reactie.
3 September 2017 - 13:08

Lid sinds

10 jaar 4 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
De hatsjie's zijn een heerlijk detail. De opbouw is m.i. goed, de lange alinea geeft een mooie levensles weer en zorgt ervoor dat de actie te verklaren is. Het wordt niet genoemd maar nu is er een mogelijkheid voor de dochters om het aan de moeder te vragen. :thumbsup:
3 September 2017 - 13:38

Lid sinds

10 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Riny, je had me van het eerste tot het laatste woord, prachtig, elke zin bevat mogelijkheden waar je als lezer je vingers bij aflikt: dit kan en dat kan of zou het toch...? Compliment! Cora
3 September 2017 - 18:23

Lid sinds

11 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
i-Kat, ...dankjewel voor je reactie. Ja, ik zie het nu ook: twee keer mooie man. De dochters raakten ook onder de indruk van die mooie Balinese mannen. Fijn dat je het ontroerend vond - ja, die sokjes.
4 September 2017 - 17:15

Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Riny, een mooi verhaal over twee dochters die stuiten op een verborgen leven van hun moeder. In de eerste alinea laat de de overgang van strijd naar overgave zien. Zo krijg ik even een beeld van de moeder in het heden. Ik hoor haar praten. Een prachtige voorlaatste alínea met de details: de voorwerpen, de geuren en de kleuren. De sfeer is voelbaar. Ook het zoeken en vinden op de zolder heb je beeldend neergezet. Dank je voor deze bijzondere invulling van de weekopdracht.
4 September 2017 - 21:51