Ik kijk nog even in de spiegel, trek het lijfje van de jurk recht en maak de sleep aan mijn schouders vast.

Dit was wat in mij opkwam, maar romantischer wordt het er niet van, wel pittiger denk ik.

Bedenk me wel ineens dat je een sleep natuurlijk niet aan je schouders vastmaakt, maar ergens aan de jurk met klittenband of zo of een speld. Het lijkt me niet fijn om dat in je schouders te prikken.

Of een oma in een rolstoel, die de sleep met bibberende handen vastmaakt. Het is een van de laatste dingen die ze voor haar kleindochter kan doen, want ze weten dat oma niet lang meer te leven heeft.

Hmm, ik drijf een beetje door geloof ik...

Zjors, als kenner van trouwjurken!

@ Zjors: lol, ik ben ook in het zwart getrouwd (en in het wit gescheiden, hahaha).

Maargoed, weer even on topic. Mijn moeder is coupeuse en maakt avondkleding, galakleding en trouwkleding. Ook bij haar creaties zie ik dat de sleep rond het middel wordt bevestigd. Het lijkt me trouwens ook niet echt fijn, een sleep vanaf de schouders. Stel je hebt zo'n trouwjurk a la Sissi of Lady DI, dan sleep je toch een metertje of tien stof mee, vanaf je schouders. Lijkt me hernia-technisch gezien niet echt verantwoord

In de spiegel taxeer ik mezelf nog een laatste ogenblik. Het lijfje van mijn jurk moet ik strakker trekken, de lange voile sleep valt soepel achter mijn rug.

Mijn redenering was: je bekijkt jezelf om te checken of alles goed zit. Het lijfje zat gekreukeld en je sleep hangt er perfect bij. Waaraan hij precies hangt, doet dat ertoe? Ik heb hem nu van voile gemaakt, je kunt hem wit, creme, ivoor, van zijde of whatever maken.

Dromerig kijk ik naar mezelf in de spiegel, mijn lijfje zit niet mooi genoeg. Ik moet het nog even liefkozend gladstrijken. Nu valt de (creme? ivoren) voile sleep ook mooier. Naar mezelf koketterend draai ik nog een laatste rondje voordat ik de trap af schrijd.

Leo, je had dat heel goed gezien, dat de zin uit de context gerukt was. Geen van jullie opmerkingen was echt 'mijn ding', maar jullie hebben me wel uit de impasse geholpen. Bedankt!
Zjors en Siobhan, bedankt voor de hulp met de sleep. Rond het middel dus. Mijn trouwjurk was een gebatikte jurk van ruwe zijde, zonder sleep.

Verliest de zin nu niet teveel vaart bij 'satijnen'?

Ik kijk nog even in de spiegel, verberg mezelf achter de sluier en bind zorgvuldig het (satijnen) lint van de sleep rond mijn middel.

Het volledige stukje luidt als volgt:

Ik kijk nog even in de spiegel, verberg mezelf achter de sluier en bind zorgvuldig het (satijnen) lint van de sleep rond mijn middel. Dan stap ik opnieuw het kleine terrasje op. Moeizaam klim ik op de smalle leuning en spring.

bind het lint.

En ik hoop dat het water door de afvoer verdwijnt. Erlangs geeft zo´n rommel.

En nee, ik kon me al niet voorstellen dat de scene zo romantisch was als ze leek. Bij jou is niets wat het lijkt!

Een bijzonder gevoel voor romantiek, Runaway!

Morbide? Misschien.
Maar ook uniek, onverwacht, verfrissend.
( Ik denk nu even aan je marathon verhaal.)
Je maakt het jezelf in elk geval niet gemakkelijk. Er zit veel -denk- werk in je verhalen.

die sleep van jou geeft volgens mij nogal wat na-sleep