Start » Dossier » Alice XL

Alice XL

Zomerse Ultra Korte verhalen

Lekker los

Bamboleo, bambolea, zing ik uit volle borst mee. Ik ben zo aritmisch als een steunbalk maar het interesseert me geen biet. Op Ibiza kan alles.

Volle maan aan Galway Bay

Het zachte avondlicht verdoezelt het afbladderend pleisterwerk en geeft de witte Inn aan het einde van de weg een feeërieke uitstraling.

Ontspiegeling

Principes vallen losjes langs zijn gezicht
waaien op in veerkrachtige krullen
hij strijdt niet in gesloten rijen
verslindt steevast de laatste man

Kaarten en krukken

Nee, volgens mij zitten er geen goede kanten aan kanker. Zelfs geen kleine goede kanten. Niet voor niets heeft kanker geen verkleinwoord. Je kunt een verkoudheidje opgelopen hebben, last hebben van een buikgriepje, virusje hier of daar. Maar iemand met een kankertje?

Gekooid

Gevangengezet. In een kooi van krap 3 bij 3 meter. ‘Als een leeuw in een kooi’, heet het.
Ik ben geen leeuw. Ik ben een cheeta; het snelste roofdier ter wereld. Altijd aan het rennen. Dat kan nu dus niet. Hooguit een beetje om mijn eigen as draaien, wat ik ook voortdurend doe. Mijn lijf protesteert; wil sprinten, jagen, achter een prooi aan. Nog even en ik ga mezelf bijten.

Bloedige lente

Twee weken geleden begon de astronomische lente. Om de vrolijkheid van lammetjes en bloemetjes wat contrast te geven, organiseerden we een schrijfwedstrijd met als thema Bloedige lente. De afgelopen weken ontvingen we ruim 100 inzendingen. Hieronder publiceren we de top drie.

Wat nooit vergeten mag worden

Een man gaat zitten op een van de muurresten die nog overeind staan bij station Z. Ik staar naar hem, wil hem erop aanspreken, maar laat het net zo snel weer varen.

Zwarte lippen

Ik drenk haar woorden in de inkt van een
vulpen voor ik ze bewaar, en de woorden
druppelen, lopen uit, zij knippert de huifjes
van haar ogen, mascara trekt korrelige

Pensioen

‘Hou het maar stil, jongens,’ had hij zijn collega’s met een verlegen glimlach verzocht. Ze hadden zich er niets van aangetrokken. Iedereen wist het: vandaag was zijn laatste werkdag.

Ergens in de tachtig

In stoffige stilte lepelen
we ons slagroom advocaatje
sabbelend in onze
gemeenschappelijke mond.
Ergens in de tachtig,

met onze hond.

Quinoa

Terwijl ik een van de drieëntwintig ingrediënten,
voor een lauwwarme salade met Quinoa,
volgens recept,

Machoman

Wat zie ik toch in zo’n machotype? Oké, hij heeft een zelfverzekerde tred en zijn body is een lust voor het oog. Maar hij voelt zich overduidelijk wel erg prettig in zijn vel en dat maakt me eerlijk gezegd een beetje onrustig.
Zo’n echte he-man heb je nooit alleen. Overtuigd van zijn atletische figuur weet hij vele blikken te trekken. Een streling van zijn ego, die hem nog zelfverzekerder maakt.

Het leven is niet makkelijk

Toen ze zes waren, waren ze al eens getrouwd geweest,maar nu hadden ze dan werkelijk verkering. Dit moest volgens Sanne, en na wat overreding ook volgens Mark, gevierd worden met een romantisch etentje in de stad, zonder volwassenen. De moeders waren het echter niet met hen eens, dus had Sanne zich bij een etentje in de keuken thuis moeten neerleggen, onder voorwaarde dat de ouders zich nergens mee zouden bemoeien en dat ze het goede servies uit de kamer mochten gebruiken.

Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg ons!
Verkoopt jouw boekhandel Schrijven Magazine?

Benieuwd of jouw boekhandel of kiosk Schrijven Magazine verkoopt? Zoek het op in de storelocator...

Zoek een verkooppunt

Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsbrief.

Het is gratis!
Schrijven Magazine Schrijfdag 2017

We hebben weer een geweldig programma voor je samengesteld!

Meer informatie