Start » Proeflezen » [Young adult/fictie/fantasy] FANTASMA

[Young adult/fictie/fantasy] FANTASMA

Door: evddunge
Op: 1 augustus 2017

Wat ze van het verhaal vinden, wat ik kan veranderen aan het verhaal. Wat ik kan toevoegen, of weg laten bij het verhaal. Wat in het begin als niet noodzakelijk wordt beschouwd, komt later in het verhaal terug.
Het is geredigeerd, wat vinden jullie van de redactie? Is het niet te langdradig?

Fragment: 

Hoofdstuk 3

Net als hij in slaap dommelt, hoort hij plotseling geluiden. Hij kijkt in het rond maar merkt niets op. Hij gaat verder met slapen, maar weer wordt hij wakker van geluid. Het lijkt wel of de hele kamer verlicht is. Hij wrijft zijn ogen uit, maar door het felle licht moet hij ze halfdicht houden. Bij zijn bureau is iets aan de hand, daar komt het licht vandaan.
Als hij opstaat en naar het bureau loopt, ziet hij tot zijn schrik dat er uit zijn tekening een persoon tevoorschijn komt.
Verdwaasd blijft hij kijken wat er gebeurt.
De Michelle die hij ontworpen heeft, lijkt levend te zijn geworden. Vanuit de put op het servetje, dat hij een paar dagen geleden getekend heeft, komt ze tevoorschijn.
Van schrik valt Erik naar achteren. Hij wacht af wat er gebeurt.
Uit de rookpluim verschijnt een goedgevormde, wulpse dame met een topje en een kort spijkerbroekje aan. Felrode lippen en grijsblond haar.
‘W-wie ben j-je en w-wat doe je hier?’ stottert Erik.
‘Jij hebt een paar dagen geleden een paar muntjes in de wensput gegooid en ik ben die wens,’ zegt de tekening.
Het is maar goed dat zijn moeder dit niet ziet. Erik had een beeltenis gemaakt van een vrouw en de vrouw die nu verschijnt, lijkt wel heel erg op de tekening.
Het begint tot Erik door te dringen dat hij inderdaad een paar stuivers in de put had gegooid waarover het gerucht ging dat daar, langgeleden, personen uit konden komen.
‘Ik ben Michelle, je had gisteren een wens gedaan en ik word hier wakker in een lade.’
‘Ik heb jou de naam Michelle gegeven, dat is ook toevallig,’ zegt Erik, nog van zijn verbazing aan het bekomen. ‘Dus ik mag alles wensen?’
‘Ja,’ zegt ze, ‘je mag alles wensen, alleen als iemand de tekening verscheurt, verkreukelt, weggooit of uitgumt, is die wens voorbij en verdwijn ik. Dan kun je ook niets meer wensen.’
Hij begrijpt er nog niets van en wrijft zijn ogen nogmaals uit.
‘Maar ben je een tekening, of ben je echt?’
‘Je ziet toch dat ik menselijk ben,’ zegt Michelle. ‘Ik ben je wens, maar nogmaals: als iemand de tekening iets aandoet, verdwijn ik.’ Ze vervolgt: ‘Woon jij trouwens hier? Waar is je moeder? Ben je alleen?’
Erik legt uit dat dit inderdaad zijn huis is, zijn moeder naar een tante in een andere stad vertrokken is en ze voorlopig het rijk voor zich alleen hebben.
‘Dus jij zegt dat als de tekening verscheurd wordt of nat wordt, je helemaal verdwijnt? Dan ben je ook geen persoon meer en besta je eigenlijk niet meer?’
‘Nu begrijp je het,’ antwoordt ze. ‘Ik ben maar een persoon uit de wensput. Alleen als je me vernietigt en iemand anders een wens doet, kom ik weer tot leven. Ik ben nog best vermoeid, waar kan ik slapen?’
Erik, die zich als heer wil gedragen, zegt tegen haar: ‘Mijn moeder is er toch niet, je kunt zo gauw in haar bed slapen. We hebben ook een logeerkamer waar een bed in staat. Moet je iets eten, drinken?’
‘Nee, ik zou wel iets willen om aan te trekken, want in deze kleding kan ik niet slapen,’ zegt Michelle.
Hij zoekt wat bij elkaar, een ruim zittend shirt en een sportbroek, en geeft die aan haar.
Ze trekt haar shirt uit en Erik kan net een glimp opvangen van haar mooie, welgevormde figuur. Hij ziet dat ze wel degelijk een vrouw is.

Zodra Erik weer wakker is, spurt hij naar beneden, zet koffie, bakt een eitje en roostert brood. Met het hele ontbijt gaat hij naar boven, waar Michelle ook ontwaakt is.
‘Ik weet niet of je honger hebt en überhaupt moet eten, maar ik heb wat voor je klaargemaakt.’
‘Als ik uit de tekening ben, kan ik wel eens honger hebben. Ik ben wel een wens, maar ook een mens.’
Hij gaat bij haar op bed zitten en ze vraagt aan hem of ze ergens kan douchen. Ondertussen eet ze wat hij klaargemaakt heeft.
De moeder van Erik heeft wel wat make-up die ze kan gebruiken en ze kan douchen bij hem in de woning. Ze vraagt of hij wat andere kleding heeft om aan te trekken.
‘Nee,’ zegt hij. ‘Je kunt wat van mijn moeder aantrekken, als het je past.’
Gelukkig heeft moeder dezelfde maat als Michelle en ze probeert wat uit de kast. Haar topje en korte spijkerbroek kunnen voorlopig de was in. Zij vraagt aan hem wie hij is en wat hij doet.
Erik legt in korte bewoordingen uit wie hij is, dat hij nog op school zit en binnenkort misschien examens heeft. Als hij daarvoor in aanmerking komt. Dat hij in een snackbar werkt en voor zijn rijbewijs bezig is.
‘Maar nu jij?’ vraagt hij.
Dan klinkt plotseling de deurbel en staat Peter voor de deur.
‘Ga je mee naar de stad?

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 9 uren 22 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4489

Hoi Eric,

Ik vind dat de scène niet vloeit. Je legt het er te dik bovenop, denk ik. Erik is eindeloos vast stuk gebracht, Michelle legt hem de situatie drie keer uit en nog zit hij te doen alsof hij haar niet gehoord heeft... Aan het eind van het stuk weet hij op de valreep nog vast te stellen dat ze een vrouw is (wat had ze anders moeten zijn?)
Ik snap dat het een onverwachte situatie is en dat verbijstering een logische reactie is, maar Eriks vorm van verbijstering lijkt eerder uit een overdreven tekenfilmpje voor achtjarigen te komen. Ik denk dat je je meer kunt inleven. Bekijk deze scène niet als een schrijver, voel je niet genoodzaakt om alle informatie helder op een rijtje te zetten en daarna te voorzien van een laagje verbijstering aan Eriks kant. Dat werkt niet.
Stel je de scène voor als werkelijkheid. Jij wordt wakker. Jij ziet een jonge vrouw uit een vel papier klimmen. Denk niet aan lezers of aan uitleg of aan zinnen om het te omschrijven. Speel de ontmoeting uit, speel beide rollen, vul het in als een toneelstuk, en zorg dat de reacties en interacties van de scène geloofwaardig zijn. Echt zijn. Ga je daarna pas buigen over hoe je dat in woorden op schrift zou vatten.

Ik weet niet of je hier wat mee kunt, ik hoop het. Misschien helpt het ook om openingsscènes uit fantasy-boeken te analyseren, en goed te letten op hoe fantastische elementen gebracht worden.

Een poging tot negenvoudige sublimatie.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 8 uren 25 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5061

evddunge,

'Het is geredigeerd, wat vinden jullie van de redactie?'
Naar mijn smaak matig redactiewerk, ik beperk me tot de beginzinnen:

Citaat:

Net als hij in slaap dommelt, hoort hij plotseling geluiden.

indommelen betekent 'geleidelijk in slaap vallen', 'slaap' in je zin is daarom niet juist. Daarnaast kan hij niets horen als hij al in slaap zou zijn. Het gebruik van 'plotseling' is af te raden. Al met al geen openingszin die uitnodigt tot verder lezen.

Citaat:

Hij kijkt in het rond maar merkt niets op.

uiteraard merkt hij wel iets op, echter niets dat afwijkt. Wees zuinig met 'maar'.

Citaat:

Hij gaat verder met slapen, maar weer wordt hij wakker van geluid.

slapen komt hier over als een vorm van werken, formuleer het anders. Wees zuinig met 'maar'.

Citaat:

Het lijkt wel of de hele kamer verlicht is.

lijkt dat zo? of is het zo? Als ik de volgende zin erbij haal:

Citaat:

Hij wrijft zijn ogen uit, maar door het felle licht moet hij ze halfdicht houden.

Er is licht, Duidelijk, het lijkt niet zo, het is zo. Wees zuinig met 'maar'. wink

Schrijven is zorgvuldig formuleren, elk zin opnieuw.

succes.

evddunge
Laatst aanwezig: 11 weken 3 dagen geleden
Sinds: 26 Mrt 2015
Berichten: 8

Beste Jan en Diana,
Hartelijk dank voor jullie reactie op mijn manuscript FANTASMA.
Ik heb er ontzettend veel aan en ga dit zeker gebruiken en veranderen.

Na mijn  twee boeken: ''Zeg, ken ik jou niet ergens van?'' en ''Ik vind je lekker!'' en ''Zeg het maar! Over uitkeringsinstanties, moeilijke werkgevers en sollicitatiegesprekken, tegengewerkt worden bij het beginnen voor je eigen. Binnenkort verschijnt FANTASMA, een fantasy-verhaal. 

Ontdek je schrijftalent!

Volg onze online cursus voor beginnende schrijvers!

Vanaf € 90,-!
Geen schrijfwedstrijd meer missen? Volg Schrijven Magazine op Facebook!

Like Schrijven Magazine op Facebook!

Vind ik leuk!
Jouw verhaal laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Proza!  Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!

Lees Tekstblad!

Neem een (proef)abonnement