Start » Proeflezen » [YA] Breker

[YA] Breker

Door: jemand
Op: 23 augustus 2018

Hallo allemaal!

Dit is de eerste keer dat ik een stuk opstuur. Ik vind schrijven heel leuk. Ik ben 14 jaar oud, en ik weet dat het niet uitmaakt dat ik iets heel serieus of lang schrijf, maar het lijkt me echt super om een heel boek geschreven te hebben.

Zie dit stukje als het begin van een boek.

Kunnen jullie mij vertellen:
Of jullie het leuk vinden/meer zouden willen zien.
Of jullie eventuele (stijl)fouten zien; ik gebruik volgens mij te veel komma's.
Of jullie het er mee eens zijn dat het genre YA is, en niet iets anders. (de hoofdpersoon is 19)
Of jullie nog tips en tops hebben.

Fragment: 

Een ademtocht floot over zijn lippen. Alsof hij aan het roken was. Een klein wolkje schoot de lucht in en voegde zich bij de dikke mist. Sneller weg dan het gekomen was. Het oneindige ademen was het enige constante van zijn leven. Soms was het oorverdovend. Soms stelde het hem gerust. Vandaag was hij echter met heel iets anders bezig. Hij vloog door de straten op een fiets die zeker niet van hem was. Hij had een missie.
Zijn glanzend bruine haar metselde zich vast aan zijn voorhoofd. Daaronder twee wilde ogen en een stevig paar wallen, die bijna zijn lichtroze blos overschaduwden. Haren prikten door zijn wangen, gepaard met rimpels die er eigenlijk nog lang niet hadden moeten zijn.
Zijn lichaam moest hard werken om te blijven fietsen. Zijn schouders wezen naar beneden en zijn rug boog in een onnatuurlijke hoek. Hij was er bijna.
Op het eerste gezicht leken alle straten normaal, maar met een scherp oog zag het eruit alsof alle huizen maar door een stuk of drie architecten ontworpen waren. Fin, de persoon op de gestolen fiets, wist waarom dat was. Het was waarschijnlijk op het nieuws geweest, maar Fin moest het doen met kranten uit het afval. Het waren de simulaties. De nieuwe kunstmatige intelligentie. De overheid maakte er gebruik van om de wereld te perfectioneren. De kunstmatige intelligentie, ROBOT genaamd, heeft wereldproblemen opgelost, en je huis ontworpen. Het vindt de beste manier om de wereld in te richten en te verbeteren. Het probeert elke mogelijkheid uit met behulp van de simulaties, perfecte digitale kopieën van de wereld.
Niemand had honger, iedereen had werk, een huis. Geen rede voor ontevredenheid dus. Toch waren er nog steeds de mensen die geen huis in hun handen gedrukt wilden hebben. Die nog steeds stalen, nog steeds angst aanjaagden. Fin was er een van, op zijn roze kinderfiets.
Grappig hoe goed hij in het straatbeeld paste. Een groepje scholieren passeerde hem, luid discussiërend. Twee tweelingzusjes struikelden met hun oma over de stoep. Ze zagen er sip uit met hun kleurrijke rugzakjes. Hij knipoogde naar het dichtstbijzijnde meisje. De bejaarde vrouw legde meteen een beschermende hand om haar fragiele schouder. In tegenstelling tot de meisjes, had Fin wel heel veel zin om naar school te gaan. Hij had altijd al willen lesgeven.
Hij arriveerde een beetje te vroeg. Parkeerde zijn fiets door het in een hoekje te smijten. Hij liep vastberaden het schoolplein op. Het kleine aantal kinderen lette weinig op hem. Ze speelden, lachten. Terwijl hij doorliep langs de oude speeltoestellen, een kleine sprong bij elke stap, bedacht hij wat hij tegen zijn leerlingen zou zeggen.
Hij arriveerde bij de vriendelijke glazen deur. Die stond wijd open. Hij marcheerde binnen, warmte omhelsde hem, en hij ging de eerste deur binnen die hij vond. Van het interieur van het schoolgebouw zag hij alleen de vage kleuren van knutselwerken hangend aan de muur. Dat is iets wat hij niet zo goed deed. Kijken.
De enige persoon in het lokaal was een jonge vrouw met een slordige knot en rode lippenstift. Ze keek op van een stapel papieren voor haar neus. Permanente frons beschilderd op haar voorhoofd. Ze zag er professioneel uit. Fin keek afstandelijk naar haar. Opeens wist hij niet helemaal precies wat hij er precies aan het doen was.
‘Kan ik iets voor u doen?’ Haar stem klonk als ruis. Misschien had ze de vorige nacht iets te veel gefeest. Hij stapte verder naar haar toe.
‘Hallo. Ik ben hier om… Ik kom je klas vandaag overnemen.’ Hij wilde dat ze het zou begrijpen.
Ze stond langzaam op. Haar bureaustoel rolde naar achter.
‘Pardon? Heb je een leerling in deze klas?’ Hij noteerde het verschil in voornaamwoord.
‘Nee,’ Hier kwam het op aan. ‘Ik ben gestuurd om je te vertellen dat je voor een week bij een andere school moet invallen. Ik zal het hier van jou overnemen.’
‘Wie ben jij?’ Ze rook naar lavendel en zweet. Hij kwam dichterbij.
‘Het maakt niet uit.’ Dit beviel hem niet.
‘Wacht even. Je valt voor mij in, terwijl ik dat bij een andere klas ga doen?’ Ze reikte naar de zak van haar jurk. De vorm van een telefoon erin
Nee! Dit is niet wat moest gebeuren, dacht hij. Hij kon nog terug, een open deur achter hem.
In plaats daarvan sprong hij naar een van de tafeltjes. Daarop een plastic bak met scharen. Hij pakte er een en gooide de bak op de grond, haar lichaam gespannen door de plotselinge klap. Ze had duidelijk nog nooit zoiets meegemaakt. Hij liep terug, een nieuw wapen in zijn hand.

Reacties

jemand
Laatst aanwezig: 26 weken 6 uren geleden
Sinds: 22 Aug 2018
Berichten: 2

Is er een reden waarom niemand gereageerd heeft? Is het stuk niks bijzonders of zijn jullie niet geïnteresseerd in deze doelgroep? Vertel me aub waarom, dan kan ik dingen verbeteren!

Yrret
Laatst aanwezig: 6 uren 22 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5964
jemand schreef:

Is er een reden waarom niemand gereageerd heeft? Is het stuk niks bijzonders of zijn jullie niet geïnteresseerd in deze doelgroep? Vertel me aub waarom, dan kan ik dingen verbeteren!

Inderdaad opvallend dat er geen enkele reactie is.

Ik heb jouw fragment al meerdere keren gelezen - heb nog even geduld.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Yrret
Laatst aanwezig: 6 uren 22 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5964
jemand schreef:

Zie dit stukje als het begin van een boek.

Ik zie - een jonge schrijver die heel veel wil vertellen.

jemand schreef:

Of jullie het leuk vinden/meer zouden willen zien.

Leuk is het [nog] niet - maar ik wil graag meer zien.

jemand schreef:

Of jullie eventuele (stijl)fouten zien; ik gebruik volgens mij te veel komma's.

Maak je geen zorgen over de komma - ik zie niets opvallends, ook niet als ik echt oplet.

jemand schreef:

Of jullie het er mee eens zijn dat het genre YA is, en niet iets anders. (de hoofdpersoon is 19)

YA - tot nu toe ben ik het met je eens.

jemand schreef:

Of jullie nog tips en tops hebben.

Top - jij schrijft.
Top - het is ietwat verwarrend - maar toch heb ik het idee dat je een idee hebt.
Tip - probeer in een fragment niet te-veel-te beschrijven.

Jouw hp, Fin.

jemand schreef:

Een ademtocht floot over zijn lippen. Alsof hij aan het roken was. Een klein wolkje schoot de lucht in en voegde zich bij de dikke mist. Sneller weg dan het gekomen was. Het oneindige ademen was het enige constante van zijn leven. Soms was het oorverdovend. Soms stelde het hem gerust. Vandaag was hij echter met heel iets anders bezig. Hij vloog door de straten op een fiets die zeker niet van hem was. Hij had een missie.
Zijn glanzend bruine haar metselde zich vast aan zijn voorhoofd. Daaronder twee wilde ogen en een stevig paar wallen, die bijna zijn lichtroze blos overschaduwden. Haren prikten door zijn wangen, gepaard met rimpels die er eigenlijk nog lang niet hadden moeten zijn.
Zijn lichaam moest hard werken om te blijven fietsen. Zijn schouders wezen naar beneden en zijn rug boog in een onnatuurlijke hoek. Hij was er bijna.
Op het eerste gezicht leken alle straten normaal, maar met een scherp oog zag het eruit alsof alle huizen maar door een stuk of drie architecten ontworpen waren. Fin, de persoon op de gestolen fiets, wist waarom dat was. Het was waarschijnlijk op het nieuws geweest, maar Fin moest het doen met kranten uit het afval.

Als - het oneindige ademen van Fin, het enige constante van zijn leven is - denk ik; bestaat dat?
Als - het glanzend bruine haar van Fin zich vast metselde aan zijn voorhoofd - denk ik; gel?

De fiets!

jemand schreef:

Hij vloog door de straten op een fiets die zeker niet van hem was.
Zijn lichaam moest hard werken om te blijven fietsen.
Fin, de persoon op de gestolen fiets, wist waarom dat was.
Fin was er een van, op zijn roze kinderfiets.
Parkeerde zijn fiets door het in een hoekje te smijten.

5 zinnen! De fiets is [zeker] niet van hem! Hij parkeerde zijn fiets! De gestolen fiets! Zijn roze kinderfiets! Ik denk, dat ik weet, waarom zijn lichaam hard moest werken.

jemand schreef:

De nieuwe kunstmatige intelligentie. De overheid maakte er gebruik van om de wereld te perfectioneren. De kunstmatige intelligentie, ROBOT genaamd, heeft wereldproblemen opgelost, en je huis ontworpen. Het vindt de beste manier om de wereld in te richten en te verbeteren. Het probeert elke mogelijkheid uit met behulp van de simulaties, perfecte digitale kopieën van de wereld.
Niemand had honger, iedereen had werk, een huis. Geen rede voor ontevredenheid dus. Toch waren er nog steeds de mensen die geen huis in hun handen gedrukt wilden hebben. Die nog steeds stalen, nog steeds angst aanjaagden. Fin was er een van, op zijn roze kinderfiets.

Er is dus ook een oude kunstmatige intelligentie.
Er is een overheid die de wereld perfectioneert. Is er nu maar 1 overheid - voor de gehele wereld?
ROBOT heeft wereldproblemen opgelost. Wat is ROBOT? Dé KI?
Niemand had honger! Iedereen had werk! Iedereen een huis! Mooi - maar dat is niet waar!

jemand schreef:

Dat is iets wat hij niet zo goed deed. Kijken.

Fin kan dus niet zo goed kijken. Wat kan dat betekenen?

jemand schreef:

‘Pardon? Heb je een leerling in deze klas?’ Hij noteerde het verschil in voornaamwoord.

Het verschil in voornaamwoord [in gedachten] noteren?
Een woord dat naar iets of iemand verwijst? Enkelvoud - geen meervoud?
Een leerling? Dat is heel scherp, maar is Fin echt zo scherp?
En is het van enig belang?

jemand schreef:

‘Nee,’ Hier kwam het op aan. ‘Ik ben gestuurd om je te vertellen dat je voor een week bij een andere school moet invallen. Ik zal het hier van jou overnemen.’

Na een komma mag je beginnen met een kleine letter. Of een punt?

‘Nee.’ Hier kwam het op aan. ‘Ik ben gestuurd om je te vertellen dat je voor een week bij een andere school moet invallen. Ik zal het hier van jou overnemen.’

Toch, mijn bewondering en verwondering heb je. Schrijvers van 14 zijn zeldzaam.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Elza
Laatst aanwezig: 25 weken 9 uren geleden
Sinds: 1 Dec 2014
Berichten: 308

Hoi,

Of jullie het leuk vinden/meer zouden willen zien.
Ja, ik vind dit zeker leuk! Ik las eerst dat je 14 was en las toen vol verbazing het stuk. Je schrijft goed, intrigerend, mooi. Zeker doorgaan hiermee!

Of jullie eventuele (stijl)fouten zien; ik gebruik volgens mij te veel komma's.
Is me niet opgevallen. Heel soms las een punt niet lekker, alsof er iets werd afgebroken wat nog door zou moeten lopen in de volgende zin. Dus dan zou je juist meer komma's moeten gebruiken smile.
Hier ook een voorbeeld van wat ik vaker langs heb zien komen in je stukje (vergeef me als het dubbel is, ik had niet de tijd om Yrrets stuk te lezen):
'In plaats daarvan sprong hij naar een van de tafeltjes. Daarop een plastic bak met scharen. Hij pakte er een en gooide de bak op de grond, haar lichaam gespannen door de plotselinge klap. Ze had duidelijk nog nooit zoiets meegemaakt. Hij liep terug, een nieuw wapen in zijn hand.'
In deze zinnen mis ik een aantal woorden. Ik zou zeggen: 'In plaats daarvan sprong hij naar één van de tafeltjes, pakte een schaar uit een bak en gooide deze met een klap op de grond. Haar lichaam spande zich bij de plotselinge klap. … De zin 'haar lichaam gespannen door de plotselinge klap' kun je niet zo vastplakken aan de zin met 'hij' als onderwerp. Zo zijn er meer plekken. Misschien helpt het als je je tekst hardop voorleest, dan haal je dit soort dingen er vaak wel uit.

Of jullie het er mee eens zijn dat het genre YA is, en niet iets anders. (de hoofdpersoon is 19)
Ja, denk het wel. En zo niet, wat maakt het uit?

Of jullie nog tips en tops hebben.
Ik heb, nogmaals, niet zoveel tijd, maar kwam mooie zinnen en beelden tegen. Probeer er alleen niet teveel in te stoppen, want dan haal je juist de kracht eruit.

Succes met schrijven!
Groetjes Elza

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee