Start » Proeflezen » [triller ] KIM

[triller ] KIM

Door: Ria Smit
Op: 5 september 2018

Dit is de eerste pagina van het boek
mijn vraag
wil je doorlezen of haak je af
en waar haak je dan af
het verhaal wordt vertelt vanuit Erik. doe ik dat hier goed? (perspectief)
word je nieuwsgierig?

Fragment: 

Wij mensen vergissen ons vaak en veel. Onze zintuigen schijnen ons vaak te misleiden en met het verstand maken we ook behoorlijk wat fouten. Hoe misleidend zijn onze ogen? Onze oren? En ten slotte wordt het cognitieve vermogen om helder en correct te denken zwaar beproefd. De verklaring is, te zoeken in onze evolutionaire geschiedenis.
Erik van Delft verbaast zich telkens weer over de lezingen bij de vrijmetselarij. Hier in deze ruimte die inmiddels vertrouwd voor hem begint te worden. De houten lambrisering die de ruimte iets statigs geeft, de hoge ramen waar het zonlicht doorheen schijnt, geven de ruimte ook iets kerk-achtigs. Het dagelijks leven lijkt zo gewoon, je gaat naar je werk en je doet dat zo goed mogelijk, maar er kan dus van alles misgaan. Het is goed daar wel eens bij stil te staan, je bent een mens en een mens kan fouten maken. Dat is een troost, maar het lijkt ook iets engs te hebben, zo te horen. Nog steeds vindt Erik de lezingen van de kring waardevol om te overdenken, het is goed voor je algemene ontwikkeling. Toch vertelt hij tegen niemand dat hij ze bezoekt, iedereen verklaart hem voor gek. Heel voorzichtig heeft hij het een keer in een gezelschap laten vallen en iedereen keek hem vreemd aan.
Hij is nog in gedachten als hij in de vrieskou naar buiten stapt en ineens merkt dat Hans, lange grijze man met een paar donkere priemende ogen, naast hem loopt. Erik had Hans al vaker naar hem zien kijken.
‘Hoe vond je de lezing?’ vraagt Hans.
‘Interessant, het zet je altijd weer aan het denken. Maar de lezing van vandaag brengt me ook wel aan het twijfelen. Een mens kan zich kennelijk vaak vergissen zonder dat hij het in de gaten heeft.’
‘Ja, volgens mij moet je er niet teveel bij stil staan, je moet het accepteren.’
‘Ik hoop er van te leren.’
‘Til er niet te zwaar aan, Erik. Zo heet je toch?'
Hij knikt.
‘Wat doe je in het dagelijks leven?’
Erik vertelt over zijn werk, de loonadministratie van een ziekenhuis in de provincie. En hij voegt er aan toe dat hij het daar goed naar de zin heeft, al ruim tien jaar. Hans beheert samen met zijn vrouw en dochter een hotel. Enthousiast vertelt hij daarover. Een oud familiehotel op het platteland, Erik kan zich er wel wat bij voorstellen, fijn om daar te wonen, denkt hij. Zelf lijkt hij nu ineens heel saai.
Erik vindt hem wel aardig. Het is de aanleiding hem uit te nodigen voor een middag Bach cantates in de kerk bij Erik in de buurt. Zoveel sociale contacten heeft hij niet. Hans voelt daar wel voor, het is ook zijn smaak muziek.
‘Ik ga naar mijn auto. Zie je zaterdag.’
‘Ja, tot dan.’

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 1 uur 23 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5936

Ria Smit,

'wil je doorlezen of haak je af
en waar haak je dan af'
Al vrij snel omdat ik het perspectief zwakjes vind. Maak een keus: een krachtige vertellersstem die rechtstreeks over de personages vertelt of vanuit Erik schrijven, zoals hij voelt, denkt, ziet enz. Nu hangt het er een beetje tussenin.
Je begint met een duidelijke mededeling in de 1e zin. Vervolgens ga je die mededeling afzwakken met 'schijnen' en 'behoorlijk wat'

Citaat:

Wij mensen vergissen ons vaak en veel. Onze zintuigen schijnen ons vaak te misleiden en met het verstand maken we ook behoorlijk wat fouten.

Je kunt de lijn vd 1e zin ook voortzetten, voorbeeld:
Wij mensen vergissen ons (vaak en veel). Onze zintuigen misleiden ons en ook ons verstand maakt fouten.
Het is overigens onduidelijk wie dat allemaal vindt. Personages dragen het verhaal. In het intro is geen personage. Het perspectief is daarom naar mijn smaak onduidelijk.
Tip, begin met: Erik van Delft verbaast zich telkens weer over de lezingen bij de vrijmetselarij. Dan heeft de lezer in elk geval een houvast (en een decor).

Halverwege de dialoog schakel je naar indirecte rede:

Citaat:

Erik vertelt over zijn werk, de loonadministratie van een ziekenhuis in de provincie. En hij voegt er aan toe dat hij het daar goed naar de zin heeft, al ruim tien jaar.

Warom zou je dat doen, het kost meer woorden en leest afstandelijk. Je kunt gewoon doorgaan na de vraag van Hans.
'Wat doe je in het dagelijks leven?’
'Ik werk al tien jaar op de loonadministratie van een ziekenhuis. En nog steeds naar mijn zin.'
en vervolgens laat je Hans aan het woord over het familiehotel.

kortom, probeer het meer levendig te maken, zodat de lezer meegaat en nieuwsgierig wordt naar deze personages. Nu werd ik nog niet nieuwsgierig

succes

Diana Silver
Laatst aanwezig: 4 uren 8 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4936

Ik vind de zin "Erik van Delft verbaast zich telkens weer over de lezingen bij de vrijmetselarij" een veel intrigerendere en aansprekendere binnenkomer dan de keukentafelwijsheden van de eerste alinea.

Waar waren we gebleven?

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 43 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5958
Ria Smit schreef:

wil je doorlezen of haak je af

Ik wil doorlezen.

Ria Smit schreef:

het verhaal wordt vertelt vanuit Erik. doe ik dat hier goed? (perspectief)

Voor mij wel.

Ria Smit schreef:

word je nieuwsgierig?

Ja.

Ria Smit schreef:

Dit is de eerste pagina van het boek

Helder.

Ria Smit schreef:

Wij mensen vergissen ons vaak en veel. Onze zintuigen schijnen ons vaak te misleiden en met het verstand maken we ook behoorlijk wat fouten. Hoe misleidend zijn onze ogen? Onze oren? En ten slotte wordt het cognitieve vermogen om helder en correct te denken zwaar beproefd. De verklaring is, te zoeken in onze evolutionaire geschiedenis.

Als ik mij niet vergis - is dit een paradox.

Ria Smit schreef:

Zelf lijkt hij nu ineens heel saai.

Erik is snel misleid.

Mooi fragment. Toch ... zou ik het allemaal Erik laten zijn in plaats van "wij mensen" en "onze".

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Ria Smit
Laatst aanwezig: 15 weken 6 dagen geleden
Sinds: 9 Feb 2018
Berichten: 77

Dank jullie wel voor de reacties
Ik kan weer lekker aan de slag

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 1 dag geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Ria Smit

"onze zintuigen schijnen ons vaak te misleiden"

wat je niet ziet telt in het leven, wat je ziet is meestal theater, maskerade.
Wat er binnen in een prostaat gebeurt is interessant. De zoveel miljoenste gameet besluit om het spel niet langer mee te spelen, lapt de bevelen aan zijn laars, begint voor zichzelf te vermenigvuldigen. Je hebt hem nooit gezien, je zal hem nooit te zien krijgen maar hopla, hij besluit dat je kan doodvallen.

Ria Smit
Laatst aanwezig: 15 weken 6 dagen geleden
Sinds: 9 Feb 2018
Berichten: 77

ter verduidelijking: het begin van de tekst is een lezing van de vrijmetselarij
dat is dus niet duidelijk?

Diana Silver
Laatst aanwezig: 4 uren 8 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4936

Mij was dat niet geheel duidelijk; het hadden ook gedachten van Erik kunnen zijn, of een bespiegeling van de verteller. Je kunt overwegen om het tussen aanhalingstekens te zetten?

Waar waren we gebleven?

Ria Smit
Laatst aanwezig: 15 weken 6 dagen geleden
Sinds: 9 Feb 2018
Berichten: 77

Dank je wel Diana
volgens mij is het dan ook duidelijk dat het over een lezing van de vrijmetselarij gaat

janpmeijers
Laatst aanwezig: 1 uur 23 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5936
Ria Smit schreef:

ter verduidelijking: het begin van de tekst is een lezing van de vrijmetselarij
dat is dus niet duidelijk?

Ria, na het lezen van de 1e alinea zou de lezer kunnen concluderen dat een lezing betreft. Het stukje staat echter niet tussen aanhalingstekens, het kan dus ook een gedachte zijn of de verteller.
Als je met het personage begint vermijd je die verwarring.

Ria Smit
Laatst aanwezig: 15 weken 6 dagen geleden
Sinds: 9 Feb 2018
Berichten: 77

herschrijf 1

Erik van Delft verbaast zich telkens weer over de lezingen bij de vrijmetselarij.
'Wij mensen vergissen ons vaak en veel. Onze zintuigen misleiden ons en ook ons verstand maakt fouten. Hoe misleidend zijn onze ogen? Onze oren? En ten slotte wordt het cognitieve vermogen om helder en correct te denken zwaar beproefd.'
Deze ruimte begint vertrouwt te worden voor Erik. De houten lambrisering die de ruimte iets statigs geeft, de hoge ramen waar het zonlicht doorheen schijnt, geven de ruimte ook iets kerk-achtigs. Met voorin de spreker van die dag. Het dagelijks leven lijkt zo gewoon, je gaat naar je werk en je doet dat zo goed mogelijk, maar er kan dus van alles misgaan. Hij vindt het goed daar wel eens bij stil te staan, je bent een mens en een mens kan fouten maken. Dat is een troost, maar het lijkt ook iets engs te hebben, zo te horen. Hij vindt de lezingen van de kring waardevol om te overdenken, het is goed voor je algemene ontwikkeling. Toch vertelt hij niemand dat hij ze bezoekt, bang dat iedereen hem voor gek verklaart. Heel voorzichtig heeft hij het een keer in een gezelschap laten vallen en iedereen keek hem vreemd aan.
In gedachten stapt hij naar buiten in de vrieskou en merkt ineens dat Hans, lange grijze man met een paar donkere priemende ogen, naast hem loopt. Erik had Hans al vaker naar hem zien kijken.
‘Hoe vond je de lezing?’ vraagt hij.
‘Interessant, het zet je weer aan het denken. De lezing van vandaag brengt me ook wel aan het twijfelen. Een mens kan zich kennelijk vaak vergissen zonder dat hij het in de gaten heeft.’
‘Ja, volgens mij moet je er niet teveel bij stil staan, je moet het accepteren.’
‘Ik hoop er van te leren.’
‘Til er niet te zwaar aan, Erik. Zo heet je toch?'
Hij knikt.
‘Wat doe je in het dagelijks leven?’
'Ik werk op de loonadministratie van een ziekenhuis, ruim tien jaar. En dat bevalt nog steeds goed.'
Hans kijkt van opzij naar hem en knikt.
'En jij?' vraagt Erik.
'Samen met mijn vrouw en dochter beheer ik een hotel. Een oud familiehotel op het platteland. Ik heb het overgenomen van mijn ouders. Het is fijn te weten dat gasten ervan genieten om bij ons te logeren en het is een prima plek om van daaruit wandel en fietstochten te maken.'
Erik kan zich er wel wat bij voorstellen. Zelf lijkt hij nu ineens heel saai.
'Zaterdag is er in de kerk bij mij in de buurt een uitvoering van Bach cantates. Ga je een keer mee?'
Erik vindt hem heel aardig en veel sociale contacten heeft hij niet.
'Ah.' Hans lijkt even verbaasd. 'Ja, ik houd wel van klassieke muziek.' Weer knikt hij naar Erik. 'Goed.'
'In de oude Sint Jozefkerk, om drie uur.'
'Goed, ik ga naar mijn auto. Zie je zaterdag.’
‘Ja, tot dan.’

janpmeijers
Laatst aanwezig: 1 uur 23 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5936

Ria Smit,
ik vind de herschrijf een verbetering.

Citaat:

Deze ruimte begint vertrouwt te worden voor Erik. De houten lambrisering die de ruimte iets statigs geeft, de hoge ramen waar het zonlicht doorheen schijnt, geven de ruimte ook iets kerk-achtigs.

Je begint met een algemene zin, je zou ook direct kunnen beginnen met de lambrisering die vertrouwd begint te worden. Probeer het ook concreet te houden, dus niet ‘iets statigs’ en ‘iets kerkachtigs.' Schrijf wat Erik vindt.
Geldt ook voor:

Citaat:

Zelf lijkt hij nu ineens heel saai.

Ik denk dat Erik zelf, dat echt vindt. ‘Hij vindt zichzelf ineens saai.’ Leest directer.
Probeer je steeds te verplaatsen in de beleving van Erik.
Het perspectief ligt nu duidelijk bij Erik.

Succes.

Ria Smit
Laatst aanwezig: 15 weken 6 dagen geleden
Sinds: 9 Feb 2018
Berichten: 77

Dank je wel Jan

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees hier hoe het werkt!

en krijg zelf een cadeau!

Lees hier hoe het werkt!