Start » Proeflezen » [Thriller/Detective ] Terug naar het heden

[Thriller/Detective ] Terug naar het heden

Door: Greenman
Op: 10 juli 2018

Beste Proeflezers,

Ik ben geheel nieuw in de schrijfwereld en waar ik het voorheen als een expressie van mijn creatieve geest zag, heb ik nu besloten om een meer serieuze weg in te slaan. Jullie feedback is daarom ook meer dan welkom aangezien ik me echt nog in de "leer-fase" bevind.

Mijn vragen zijn om dit moment voornamelijk:
- Wekt het verhaal uw interesse?
- Moet ik meer omschrijven? (Ik heb voor mijn gevoel moeite een hoofdstuk te "vullen")
- Kan u zich inleven in de personages en diens emoties?

Verder zijn uiteraard alle tips en grammatica verbeteringen meer dan welkom.

Bij voorbaat dank.

Fragment: 

Knipperend springt de TL-buis aan. Het kunstmatige licht is in schel contrast met de pikdonker kamer die het een paar seconden daarvoor geweest was. Het meisje dat op bed ligt bedekt haar ogen tegen het felle licht.

“Aahh toe. Mag ik nog even blijven liggen”, zegt ze slaperig.
“Het is tijd”, zegt de man afstandig.
“Echt!!”.

Een lach verschijnt op haar gezicht. Ze gaat rechtop zitten en de ketting die haar voet met het bed verbindt rinkelt. De man haalt uit zijn zak een sleutel en verlost het meisje van haar boeien. Ze kan het bijna niet geloven en wrijft over haar enkel. Het was al even geleden dat de onderliggende huid frisse lucht gevoeld had. Het was een rare vertoning. De afdruk van het metalen slot met daaronder een kinderlijke roze enkelband.

“Ik heb nog wat eten voor je en dan zal ik je naar huis brengen”.

De man staat op en loopt de kamer uit. Nog steeds dringt het niet tot haar door. Ze begint te lachen zonder geluid en kan haar tranen van blijdschap niet tegen houden. Eindelijk weer haar vader en moeder zien. Die moeten zich enorme zorgen gemaakt hebben. Eindelijk weer haar vriendinnen om mee te spelen en boven alles eindelijk weer een normaal leven. Als ze achter de man de eetkamer binnen loopt ziet ze haar bordje al klaar staan. Verdoofd door alle emoties staart ze naar haar bord.

“Eigenlijk heb ik niet zo trek”, zegt het meisje verontschuldigend.
“Ga toch maar zitten en eet wat. Het is een belangrijke dag voor je en dan kan je niet met een lege maag aankomen”.

Twijfelend kijkt ze naar de man als ze gaat zitten. Eigenlijk wil ze niet eten. Ze wil alleen maar weg. Maar als haar bord leeg eten het enige is wat nog rest dan zal ze eten wat hij haar voorschotelt.

“Is het lekker?”, klinkt de zware bulderende stem terwijl hij vanaf de andere kant van de tafel naar haar kijkt.

Het meisje knikt terwijl ze tevreden haar mond vol stopt. Het smaakt ook echt heerlijk. Nu ze terug denkt heeft ze eigenlijk altijd lekker eten van de man gehad. Ze wilt nog een hap nemen maar het kost haar ontzettend veel moeite om haar hand op te tillen. Met alle kracht in haar lijf weet ze haar hand een stukje omhoog te brengen. Met een klap laat ze deze weer vallen op het kommetje, die daardoor met veel kabaal van de tafel af valt. Verschrikt kijkt ze de man aan. Vastberaden blijft hij haar aan kijken. Het doet hem pijn om haar zo te zien maar de keuze is voor hem gemaakt. Langzaam vertroebeld de blik van het meisje tot ze haar bewustzijn verliest en de wereld om haar heen zwart wordt.

De regen valt als een stortbui naar beneden en klettert op de regenjack van de rechercheur. Normaal gesproken zou er niemand rond dit tijdstip door het park lopen maar het is nu druk bevolkt door mannen in witte pakken die op zoek zijn naar elk spoor dat ze kunnen vinden.

“He Maarten”, zegt een doorweekte politieagent. De agent heeft waarschijnlijk al de hele nacht het rood/witte lint voor hem bewaakt.

“We hebben er weer één hoor. Precies hetzelfde als de vorige 4”.

“Ik was er al bang voor”, zucht maarten. “Waar moet ik zijn?”.

De agent wijst naar een witte tent midden op een groot grasveld. De regendruppels maken een scherp geluid terwijl ze neervallen op het plastic zeil als Maarten de tent binnen stapt. Elke keer stond de tent daar om iets gruwelijk te bedekken. Iets waar de buitenwereld niks van mee mag krijgen. Naast het beschermen van de buitenwereld beschermt de tent ook alle sporen tegen de vernietigende weersomstandigheden.

Als Maarten de tent binnen stap valt al het geluid om hem heen stil. Twee mannen in steriel witte pakken staan stilzwijgend te kijken naar een laken met daaronder een levenloos lichaam.

“Wat hebben jullie voor me mannen?”.

“Weinig Maarten. Het betreft dezelfde modus operandi. Weer een jong meisje. Ze is helemaal gewassen, haar haren zijn gekamt en hij heeft weer een glimlach op haar gezicht getekend.”

Een van de mannen tilt het laken omhoog zodat Maarten eronder kan kijken. Het meisje ligt er zo vredig bij, dat het net lijkt of ze slaapt. Aan de andere kant van het laken ziet Maart de twee witte voeten. Het enkelbandje van het meisje kleurt fel af tegen haar witte huid.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 2 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5932
Greenman schreef:

Wekt het verhaal uw interesse?

Ja.

Greenman schreef:

Moet ik meer omschrijven? (Ik heb voor mijn gevoel moeite een hoofdstuk te "vullen")

Wat is voor jou 'vullen'? Het vullen van een hoofdstuk leer je o.a. door boeken te lezen - met de nadruk - hoe schrijvers dat doen.
Dat kan op een heel ouderwetse manier. Gewoon door te schrijven. Mijn persoonlijke ervaring is dat je door veel te schrijven - in het beginstadium van je leerproces - teveel schrijft. Dan leer je te schrappen. Door het schrappen van wat je teveel schrijft - leer je minder, maar wel meer nuttig - te schrijven.
Een manier om dit te leren is het simpel nadoen van je favoriete schrijvers. Hoe doen zij het? Hoe kan ik het beter doen? Ga eens naar de kringloopwinkel. Koop meerdere boeken in jouw gewenste genre. Men neme een markeerstift - ga analyseren - maak notities - zoek naar hun vulwoorden, maar zoek vooral naar het weglaten van vulwoorden. Smaak is van belang. Dus ontwikkel je smaak.

Greenman schreef:

Kan u zich inleven in de personages en diens emoties?

In dit fragment wel. Ik denk dat je voor dit fragment geen 'vulling' nodig hebt.

Misschien is het verstandig/handig dat je - voor mijn beeldvorming - voorbeelden geeft wat jij bedoelt met het 'vullen'. Het kan ook zijn dat ik dat niet helemaal begrijp.

Greenman schreef:

Verder zijn uiteraard alle tips en grammatica verbeteringen meer dan welkom.

Een enkele.

Greenman schreef:

“Weinig Maarten. Het betreft dezelfde modus operandi. Weer een jong meisje. Ze is helemaal gewassen, haar haren zijn gekamt en hij heeft weer een glimlach op haar gezicht getekend.”

Dit is goed - alles wat is gesproken binnen de aanhalingstekens. Echter, een komma te weinig. Teveel 'weer'. Modus operandi - zegt in feite alles al. Dit zijn 2 mannen met vakkennis wat m.d. is. Ben je aan het vullen? Wat ben je onbewust/bewust aan het vullen?

“Weinig, Maarten. Dezelfde modus operandi. Een jong meisje, helemaal gewassen, haren gekamd en een glimlach op haar gezicht getekend.”

Helemaal gewassen! Alle sporen [dna] weg? Hoe weet je zeker dat ze helemaal is gewassen? Getekend!? Dan mag je invullen! Getekend met rode lippenstift? Welk merk? Welke rode kleur?

Ze is verkracht - dus daarom 'helemaal' - dus ook haar intieme delen zijn gewassen. Rode lippenstift - volwassen maken [?] - om de profielschetser later in beeld te brengen want we hebben te maken met een seriemoordenaar?

Greenman schreef:

“Wat hebben jullie voor me mannen?”.

Geen punt achter het vraagteken. Een komma.

“Wat hebben jullie voor me, mannen?”

Greenman schreef:

“We hebben er weer één hoor. Precies hetzelfde als de vorige 4”.

Alles binnen de aanhalingstekens. Dus ook de punt. 4 = vier.

https://onzetaal.nl/taaladvies/getallen-in-letters...

“We hebben er weer één hoor. Precies hetzelfde als de vorige vier.”

Greenman schreef:

“Aahh toe. Mag ik nog even blijven liggen”, zegt ze slaperig.
“Het is tijd”, zegt de man afstandig.
“Echt!!”.

Voor mij is één uitroepteken voldoende. En deze 'echt' is óók een vraag. Geen punt na een uitroepteken.
Ze vraagt meer, dan ze zegt. Vraagteken.
Alles binnen de aanhalingstekens. Zie ook in je overige gesproken zinnen.

“Aahh toe. Mag ik nog even blijven liggen?” vraagt ze slaperig.
“Het is tijd,” zegt de man afstandig.
“Echt?!”

Citaat:

Overigens houden uitgevers van romans en andere fictieboeken vaak net iets andere regels aan. Ze hanteren de ELDA-regel: ‘eerst leesteken, dan aanhalingsteken’. Dat wil zeggen dat de komma in de volgende zinnen in veel boeken binnen de aanhalingstekens wordt geplaatst, hoewel die eigenlijk niet bij het citaat hoort:

“Ik hou niet van appeltaart,” zei ik.
“Waarom,” wilde mijn broertje weten, “zijn bananen krom?”

https://onzetaal.nl/taaladvies/aanhalingstekens-en...

Greenman schreef:

Twee mannen in steriel witte pakken staan stilzwijgend te kijken naar een laken met daaronder een levenloos lichaam.

De witte pakken zijn niet steriel!

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Greenman
Laatst aanwezig: 4 weken 4 dagen geleden
Sinds: 27 Jun 2018
Berichten: 4

#yrret

Ten eerste super bedankt voor de feedback. Het maakt me enthousiast en ik ga er meteen mee aan de slag. Wat betreft het "vullen" begrijp ik dat het weinig zegt zo.

Ik merk tijdens het schrijven dat ik probeer om zoveel mogelijk te beschrijven zonder de aandacht van de lezer te verliezen. Toch heb ik aan één A4 vaak genoeg om een hoofdstuk te schrijven. Ik vind het moeilijk om tussen de spanningsmomenten ook momenten van rust te vinden die er misschien minder toe doen voor het verhaal.

Wat je advies betreft begrijp ik helemaal wat je zegt. Ik heb dit eerder geprobeerd met mijn favoriete schrijver maar merk dat zijn style niet binnen mijn schrijfstyle valt. Maar dat wil niet zeggen dat de zoektocht daar ophoudt. Ik ga weer lezen:)

Nogmaals dank

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 2 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5932
Greenman schreef:

Ik heb dit eerder geprobeerd met mijn favoriete schrijver maar merk dat zijn style niet binnen mijn schrijfstyle valt.

Het ontwikkelen van je eigen [schrijf]stijl doe je bij voorkeur niet aan de hand van één schrijver.

Dus ... ongeveer zo;

Jouw wens is een Thriller/Detective te schrijven.
Dan zou ik een Nederlandse schrijver en een buitenlandse [USA/VK] zoeken.
Van elk een man en een vrouw. Van elk een huidige - en een duidelijk vroegere periode.

Dus ... ongeveer zo;

Jan Terlouw en Lee Child.
Plus
Saskia Noort en Tami Hoag.
Plus
Agatha Christie en Ellery Queen.
Plus
Maj Sjöwall en Per Wahlöö - Nicci Gerrard en Sean French

Hoe groter de variatie - hoe kleiner de kans dat je een kopie bent van een andere schrijver. En van één schrijver laat je een ander nooit weten hoeveel invloed die op jou heeft. Bij mij zal dat E.R.B. zijn - niet verder vertellen. Het zou ook Terry Goodkind kunnen zijn. Of het zou zelfs J.R.R. Tolkien kunnen zijn en Boer Gilles van Ham. Of in de verre toekomst - Greenman.

Greenman schreef:

Maar dat wil niet zeggen dat de zoektocht daar ophoudt. Ik ga weer lezen:)

Goed plan.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

janpmeijers
Laatst aanwezig: 4 min 59 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5908

Greenman,

'Moet ik meer omschrijven?'
'Verder zijn uiteraard alle tips en grammatica verbeteringen meer dan welkom.'

Ik beperk het even tot je opening:

Citaat:

Knipperend springt de TL-buis aan. Het kunstmatige licht is in schel contrast met de pikdonker kamer die het een paar seconden daarvoor geweest was. Het meisje dat op bed ligt bedekt haar ogen tegen het felle licht.

Het is tl-buis. Elke lezer weet dat dat kunstmatig licht is, vermeld het daarom niet.
Het licht staat in contrast met - niet 'is'.
Pikdonker - pikdonkere.
De zin met het contrast licht/donker is wat omslachtig. Waarom wil je dat contrast benoemen? Je kunt dat contrast ook laten zien door het meisje haar ogen te laten bedekken ipv het uit te leggen. Deze twee zinnen zijn al genoeg:
Knipperend springt de TL-buis aan. Het meisje dat op bed ligt bedekt haar ogen.

succes.

Greenman
Laatst aanwezig: 4 weken 4 dagen geleden
Sinds: 27 Jun 2018
Berichten: 4

#janpmeijers bedankt voor de feedback en de fouten heb ik gecorrigeerd. Raak je wel geïnteresseerd in het verdere verloop van het verhaal?

Bij voorbaat dank,

Greenman

janpmeijers
Laatst aanwezig: 4 min 59 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5908

Greenman,

Ik heb geen interesse in de verdere verloop van het verhaal. Dat heeft vooral te maken met het genre/type verhaal. Bij deze zin haak ik al af:
'Ze gaat rechtop zitten en de ketting die haar voet met het bed verbindt rinkelt.'
Het is altijd een meisje/jonge vrouw die aan de ketting ligt en de ontvoerder is altijd een man.
Daarnaast maak je geen duidelijke keus hoe het verhaal de lezer bereikt. De informatie komt letterlijk uit verschillende standpunten. Dat leest niet fijn. Voorbeeld:
'Een lach verschijnt op haar gezicht.' dat is een registrerend standpunt van buiten af, een verteller dus.
'Ze kan het bijna niet geloven en wrijft over haar enkel.' dit is vanuit de beleving van het meisje
'Nu ze terugdenkt heeft ze eigenlijk altijd lekker eten van de man gehad' - dit is zelfs vanuit de gedachte van het meisje
'Het doet hem pijn om haar zo te zien maar de keuze is voor hem gemaakt.' dit is vanuit de beleving van de man.

Na de opening volgt een scène met de politiemensen. Daar gebeurt weer hetzelfde qua verschillende standpunten.
Mijn tip: kies in elk geval per scene een duidelijk standpunt/perspectief van waaruit je schrijft. Een neutrale verteller, of vanuit de beleving van 1 personage, dan wel direct vanuit 1 personage inclusief het daadwerkelijke denken.
extra tip: wees je bewust dat elk standpunt vraagt om een specifieke woordkeus. Als je vanuit het meisje schrijft kun je niet de vertellersstem gebruiken. Voorbeeld:

Citaat:

Ze kan het bijna niet geloven en wrijft over haar enkel. Het was al even geleden dat de onderliggende huid frisse lucht gevoeld had. Het was een rare vertoning.

de 1e zin is duidelijk het meisje zelf. Prima. De 2e zin heeft een heel andere toon. Het is duidelijk niet wat het meisje zelf vindt. Het is een afstandelijke verteller. De lezer voelt zich bij de 1e zin wel betrokken, bij de 2e zin niet. De 3e zin is zo mogelijk nog afstandelijker. Het is in elk geval geen conclusie van het meisje zelf.
Als je wilt dat je lezer zich inleeft in de personages en hun emoties, zul je zoveel mogelijk vanuit een personage moeten schrijven. In het voorbeeld dus alleen zin 1.

succes.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 10 weken 2 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Greenman

"grammatica verbeteringen meer dan welkom"

het kommetje, die daardoor met veel....

het kommetje is onzijdig daarom moet het zijn: het kommetje, dat daardoor met veel...

Saga
Laatst aanwezig: 23 weken 4 dagen geleden
Sinds: 17 Jul 2018
Berichten: 15

Welkom namens een andere nieuweling!

Antwoorden op je vragen:

- Ja. Ik zou graag verder willen lezen.

- Wat mij betreft niet, je kunt als lezer alles inbeelden.

- Ja. Kleine grammatica vraag, is het niet 'kunt u zich...'?

Jij ook bedankt voor het interessante stuk, ik heb er oprecht van genoten. Succes met je boek.

madam Bovary
Laatst aanwezig: 10 weken 2 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Greenman

net als janpmeijers heb ik geen interesse in het genre, heb je fragment en de reacties ondanks dat toch gelezen.

De reacties van het meisje komen voor mij zeer ongeloofwaardig voor. Hoe oud is het kind? Acht, negen of tien? In ieder geval op een leeftijd waar ze nog met vriendinnen wil spelen.

Ze denkt dat haar vader en moeder zich enorme zorgen hebben gemaakt. Zou het niet eerder zo zijn dat ze heel verdrietig is omdat haar vader en moeder haar niet komen halen/redden? Dat ze zich afvraagt waarom ze dat niet doen? Zouden ze haar graag kwijt zijn? Houden ze niet meer van haar?

Ik las het niet in jouw fragment, maar volgens Yrret is het meisje verkracht. En waar ze normaal napijn en angst voor de man zou moeten voelen, reageert ze op hem alsof het haar vriend of vader is.

Een zware, bulderende stem vraagt of het lekker is.
Het meisje schrikt niet, kruipt niet in elkaar maar stopt tevreden haar mond vol.

Greenman
Laatst aanwezig: 4 weken 4 dagen geleden
Sinds: 27 Jun 2018
Berichten: 4

#janpmeijers ontzettend bedankt voor je kritische blik. Zeker een eye-opener voor mij en een goede les. Ik was me hier niet eens van bewust totdat je het benoemde. Zoals yrett mij al adviseerde ga ik weer lezen om te bestuderen hoe mijn favoriete schrijvers dit doen.

Wat betreft het genre begrijp ik je gevoel helemaal. Dit stuk is in eerste instantie voor iets anders dan een boek gemaakt. Omdat ik met andere projecten verder gegaan ben maar toch graag feedback op mijn schrijfstijl wilde heb ik het gepost. Ik hoop je in de toekomst meer te kunnen verrassen.

#madam Bovary Bedankt

Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Verkrijgbaar vanaf 2 augustus.

MELD JE AAN
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!