Start » Proeflezen » [Thriller] Tussen leven en dood

[Thriller] Tussen leven en dood

Door: Georges Elemans
Op: 27 september 2018

In mijn ogen staat of valt een boek met het eerste hoofdstuk. Als deze mijn interesse niet kan opwekken naar het volgende laat ik een boek al makkelijker liggen. er zijn natuurlijk boeken waarvan je, van kennissen, goede reviews hebt gekregen. deze krijgen enkele extra hoofdstukken om zich te bewijzen.

Nu schrijf ik al sinds ik een tiener was maar nooit echt serieus. Het laatste jaar mij er toe opgelegd om m'n niveau te verhogen en hopelijk een boek te kunnen schrijven die mensen willen lezen.

Wat ik van jullie wil weten is wat jullie van een deel van het eerste hoofdstuk vinden.

-zijn de karakters duidelijk genoeg
-klopt de verhaallijn of is ze te langdradig.
-zijn er bepaalde dingen die jullie anders zouden doen.

verder zijn alle tips omtrent schrijven welkom

Fragment: 

In zijn kamer zat hij recht op zijn bed. Nog voor de wekker het begin van de dag had aangekondigd was Edvard Olson al wakker. Dit gebeurde elke dag. Een soort van ritueel. Edvard werd wakker enkele minuten voor zijn wekker afging en zette zich recht wachtend op de herrie die uit het onding kwam. Met een zachte toets drukte hij de wekker uit en ging staan. Oplettend, dat hij zijn hoofd niet tegen de lamp stootte, wandelde hij rustig naar de badkamer. Het was niet zo dat Edvard groot was maar eerder dat zijn flat in Glasgow lage plafonds had. Hij woonde graag in deze flat ook al waren de plafonds iets lager dan bij andere. Het had alle comfort dat hij nodig had. Zijn badkamer was net een balzaal, de keuken was ruim en modern ingericht en de eetkamer en leefruimte waren ruim genoeg om een etentje in te houden. Niet dat Edvard dit vaak deed. Zo nu en dan kwamen zijn buren eten en ging hij bij hen eten. Eenmaal in de badkamer ging Edvard naar de toilette en stapte hij in de douche. Gewassen en gedroogd kwam hij naakt de badkamer uit. Ondanks dat zijn slaapkamer een glazen muur had en de mensen, in het tegenoverstaande gebouw, binnen konden kijken. Al wat hij aanhield was zijn ketting met een kruis aan. Dit deed hij nooit uit. Het was niet dat Edvard uiterst gelovig was maar hij vond dat het kruis een soort van troost gaf. Hij deed zijn boxer aan en zwaaide naar de dame aan de overkant van de straat die aan het staren was. Met rode wangen liep de vrouw snel door. Edvard kleedde zich verder aan en ging naar de keuken waar zijn geautomatiseerde koffiemachine al een tas koffie had klaarstaan. Zoals altijd had hij een geklede broek en hemd aan. In de wintermaanden deed hij er een overjas bij aan maar nooit een kostuumvest. Dit vond hij te formeel. Na zijn overheerlijke kop koffie nam hij zijn sleutels en ging hij naar zijn persoonlijke lift die hem naar de garage bracht. Van de tweede verdieping naar de garage duurde niet lang. Met zijn blauwe BMW M5 was hij zowel elegant als sportief en kon hij zich overal vertonen. Als het kon ging Edvard te voet naar zijn bestemming aangezien het verkeer in Glasgow vaak last had van verstoppingen. Hij stapte in zijn auto en draaide aan de sleutel. Met een grom van de uitlaat kwam de auto tot leven. Hij drukte op een knop in de auto waardoor de garagepoort opende. Rustig kroop de wagen naar buiten tot hij ver genoeg was om de poort te sluiten. Edvard stopte altijd en wachtte geduldig tot de poort weer gesloten was. Hij zorgde altijd dat zijn flat en garage goed afgesloten waren. Eenmaal alles goed afgesloten was reed hij rustig weg.

Eenmaal bij zijn bestemming parkeerde hij de wagen en keek rond. Hij stapte uit en ging naar de doulton fontein. Op de, van terracotta gemaakte, fontein stonden beelden van de vier gebieden die ooit onder het verenigd koninkrijk behoorden. Zo was er een beeld voor Canada, Zuid-Afrika, Australië en India. Bovenop de fontein kon men de koningin Victoria. Naast de 14 meter hoge fontein voelde Edvard zich elke keer klein en toch was dit net een van de redenen waarom hij hier graag kwam. Op de zelfde locatie was er ook het people’s palace museum te vinden. Vlak voor het museum waren twee bankjes waar Edvard altijd even tijd nam om naar de schoonheid van de fontein te kijken. Dit was ook de plaats waar hij zijn baas sprak en zijn opdrachten kreeg. Vandaag was net zo een dag. Vanop een afstand zag Edvard hem al aankomen. Met zijn kale hoofd en grijze snor leek de man jaren ouder dan dat hij werkelijk was. Hier en daar waren ook al wat rimpels te zien. De man ging zelf nooit naast Edvard zitten maar nam plaats op het tweede bankje. Hij nam de krant, die onder zijn arm zat, vast en begon deze rustig te lezen. Na enkele minuten vouwde hij de krant toe en legde die naast hem op de bank. Uit zijn bruin leren aktetas nam hij een gele enveloppe en stak deze in de krant. Hij stond op en vertrok zonder een woord te zeggen en zonder zijn krant. Edvard stond een minuut later op, liep naar de bank en nam de krant. Hij stak deze onder zijn arm en liep weg. Zoals gewoonte was ging Edvard na de krant op te halen naar de kerk waar hij in alle rust zijn pakketje kon bekijken.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 1 uur 19 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5952

George Elemens,

'zijn de karakters duidelijk genoeg'
De opsomming van gewoontes en het uiterlijk vd baas zijn duidelijk. Karakters niet.
'klopt de verhaallijn of is ze te langdradig.'
langdradig
'zijn er bepaalde dingen die jullie anders zouden doen.'
vermijd herhaling en formuleer helder.
wat voorbeelden, je opening:

Citaat:

In zijn kamer zat hij recht op zijn bed. Nog voor de wekker het begin van de dag had aangekondigd was Edvard Olson al wakker. Dit gebeurde elke dag. Een soort van ritueel. Edvard werd wakker enkele minuten voor zijn wekker afging en zette zich recht wachtend op de herrie die uit het onding kwam. Met een zachte toets drukte hij de wekker uit en ging staan

Er staat nog al wat herhaling in, mijn tip: beschrijf wat er gebeurt in één keer, in jouw woorden als voorbeeld:
‘Edvard werd wakker enkele minuten voor zijn wekker afging, zoals elke dag. Hij zette zich recht en wachtte op de herrie. Met een zachte toets drukte hij de wekker uit en stond op.‘
Het is de helft minder in woorden, maar het beeld lijkt me duidelijk.

Citaat:

Oplettend, dat hij zijn hoofd niet tegen de lamp stootte, wandelde hij rustig naar de badkamer.

Ik vind het geen duidelijk beeld: oplettend en toch rustig wandelen. Streef naar een woordkeus die een eenduidig beeld geeft.

Citaat:

Het was niet zo dat Edvard groot was maar eerder dat zijn flat in Glasgow lage plafonds had. Hij woonde graag in deze flat ook al waren de plafonds iets lager dan bij andere.

Vermeld de lage plafonds eenmaal.

Citaat:

Al wat hij aanhield was zijn ketting met een kruis aan. Dit deed hij nooit uit.

Vermeld het in 1 keer en juist. (Zijn ketting met kruis deed hij nooit af.)
Enz.
Je tekst verloopt traag en bestaat vooral uit een opsomming van handelingen die vooralsnog geen betekenis lijken te hebben. Haal de ontmoeting met de baas in elk geval naar voren. Probeer ook te letten op de indeling van je tekst. Het is nu een muur van zinnen.

succes.

Diana Silver
Laatst aanwezig: 2 uren 27 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4936
Citaat:

In mijn ogen staat of valt een boek met het eerste hoofdstuk.

Of zelfs al met de eerste regels?

Jouw eerste regels weten mijn interesse niet te wekken. Ik bekijk je versie nu even zoals ik een boek in de winkel zou bekijken - wat een beetje oneerlijk is, want daar is redactie overheen gegaan en over jouw tekst niet.

Maar na vijf regels over Edvards wekker zou ik het boek terugzetten en verder lopen. Dertien in een dozijn mensen worden wakker, zetten hun wekker uit en lopen door hun huis naar de badkamer. Waarom zou ik daar een uitgebreide omschrijving over willen leven?

'Interesse maar het volgende' is inderdaad wat ik mis.

Waar waren we gebleven?

madam Bovary
Laatst aanwezig: 14 weken 6 dagen geleden
Sinds: 17 Okt 2017
Berichten: 380

@ Diana Silver

c'est toujours les mëmes qui s'ecrivain.

Harryhol
Laatst aanwezig: 8 weken 6 dagen geleden
Sinds: 26 Jul 2010
Berichten: 1818

Een van de meest gemaakte beginnersfouten is starten met een hoofdpersoon in bed. Niet doen. Tenzij er in bed iets geweldig interessants gebeurt, is dat opstaan niet van belang.

In dit specifieke fragment kost het me moeite om er bij te blijven. Er gebeurt niets. Het is irrelevante informatie en (sorry dat ik zo bot ben) ontzettend saai.

Pas in de laatste paar regels gebeurt er iets wat prikkelt. Een man krijgt een pakje bij een fontein en moet daar iets mee. Dat is waar het verhaal dan dus feitelijk begint.

Als dit je eerste hoofdstuk is, zou ik bijna alles schrappen en beginnen bij de fontein en het moment dat het pakje wordt overgedragen:

Citaat:

Edvard Olson parkeerde zijn BMW in de buurt van de Doulton fontein en stapte uit. Daar keek hij even op naar de beelden van de vier gebieden die ooit onder het verenigd koninkrijk behoorden. Zo was er een beeld voor Canada, Zuid-Afrika, Australië en India. Bovenop de fontein stond een beeld van koningin Victoria.
Hij nam plaats op een van de bankjes. Dit was ook de plek waar hij zijn baas sprak en zijn opdrachten kreeg. Vandaag was net zo een dag. Vanop een afstand zag Edvard hem al aankomen. Met zijn kale hoofd en grijze snor leek de man jaren ouder dan dat hij werkelijk was. Hier en daar waren ook al wat rimpels te zien. De man ging zelf nooit naast Edvard zitten maar nam plaats op het tweede bankje. Hij nam de krant, die onder zijn arm zat, vast en begon deze rustig te lezen. Na enkele minuten vouwde hij de krant toe en legde die naast hem op de bank. Uit zijn bruin leren aktetas nam hij een gele enveloppe en stak deze in de krant. Hij stond op en vertrok zonder een woord te zeggen en zonder zijn krant. Edvard stond een minuut later op, liep naar de bank en nam de krant. Hij stak deze onder zijn arm en liep weg. Zoals gewoonte was ging Edvard na de krant op te halen naar de kerk waar hij in alle rust zijn pakketje kon bekijken.

Alle andere dingen die we over Edvar moeten leren, komen later wel. En vooral: nu kan het ons wat schelen wie Edvar is, want er is een mysterie. Dat prikkelt om door te lezen.

Een man die opstaat en koffie drinkt? Niet.

Georges Elemans
Laatst aanwezig: 46 weken 2 dagen geleden
Sinds: 19 Sep 2018
Berichten: 6

ik wil iedereen bedanken voor de reacties. Ondanks dat het soms moeilijk is om kritiek te krijgen is dit wel correcte kritiek.

Als ik jullie reacties lees voel ik me soms dom omdat het allemaal dingen zijn waarbij ik eerder had moeten stilstaan.

Dit stuk zal ik zeker herschrijven. Na het enkele dagen te laten liggen en dan te lezen merk ik dat dit stuk tekst nog iets ontbreekt en heel veel heeft dat hier niet hoort. Bv. de koffie en badkamer.

Bedankt voor jullie ongezouten mening. Het prikt een beetje maar zo kan ik er iets van leren.

Harryhol
Laatst aanwezig: 8 weken 6 dagen geleden
Sinds: 26 Jul 2010
Berichten: 1818
Georges Elemans schreef:

ik wil iedereen bedanken voor de reacties. Ondanks dat het soms moeilijk is om kritiek te krijgen is dit wel correcte kritiek.

Als ik jullie reacties lees voel ik me soms dom omdat het allemaal dingen zijn waarbij ik eerder had moeten stilstaan.

Dit stuk zal ik zeker herschrijven. Na het enkele dagen te laten liggen en dan te lezen merk ik dat dit stuk tekst nog iets ontbreekt en heel veel heeft dat hier niet hoort. Bv. de koffie en badkamer.

Bedankt voor jullie ongezouten mening. Het prikt een beetje maar zo kan ik er iets van leren.

Je bent niet dom. Je bent aan het leren. Kritiek accepteren en het serieus nemen is een teken van groei. Wees trots op het feit dat je schrijft, je werk laat lezen en je lezers serieus neemt.

Succes met herschrijven!

Deborah de Meijer
Laatst aanwezig: 14 weken 4 dagen geleden
Sinds: 28 Aug 2018
Berichten: 15

Door je beschrijvingen zie ik de naakte man al door zijn huis lopen. Daar begint een lichte spanningsboog voor de lezer: waarom kan het hem niets schelen dat iedereen van buiten hem kan zien? Om de lezer vanaf de eerste regel te triggeren, is het inderdaad een goed idee om tijd te nemen voor de openingszin. Probeer iets te zeggen waarbij de lezer denkt: 'Huh, wat?' of 'waarom?' Dan wil hij doorlezen.

Harryhol
Laatst aanwezig: 8 weken 6 dagen geleden
Sinds: 26 Jul 2010
Berichten: 1818
Deborah de Meijer schreef:

Door je beschrijvingen zie ik de naakte man al door zijn huis lopen. Daar begint een lichte spanningsboog voor de lezer: waarom kan het hem niets schelen dat iedereen van buiten hem kan zien? Om de lezer vanaf de eerste regel te triggeren, is het inderdaad een goed idee om tijd te nemen voor de openingszin. Probeer iets te zeggen waarbij de lezer denkt: 'Huh, wat?' of 'waarom?' Dan wil hij doorlezen.

Maar zoals je wellicht weet, worden de beste openingszinnen meestal bij het herschrijven pas neergezet.

In dit specifieke geval is het ook niet de eerste zin waar het verkeerd gaat, maar met waar het verhaal qua handeling zou moeten beginnen.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Topaanbieding