Start » Proeflezen » [thriller] nog geen titel

[thriller] nog geen titel

Door: Fjj Cox
Op: 5 februari 2019

Voor het eerst ben ik bezig met het schrijven van een thriller. Onderstaand fragment komt uit het begin, pakweg pagina 40-42

- Nodigt het uit tot lezen?
- Loopt de tekst
-Houdt het spanning vast?

Uiteraard zijn allerlei opmerkingen welkom

Fragment: 

‘Verdomme,’ klinkt het in Colombia. ‘Dat is Diego.’ Hij kijkt Javier en Oscar aan. ‘Jullie zoeken uit wat er gebeurd is. Ik praat met hem.’
Javier begint te bellen, Oscar loopt de kamer uit. Hugo zet zijn telefoon op de speaker. In gedachten bereidt hij het gesprek voor.
‘Hugo Jimenez.’ Even blijft het stil.
‘Diego hier, wat hebben jouw mannen gedaan?’
‘Mijn mannen?’ vraagt Hugo. ‘Hoezo mijn mannen?’
‘Lijkt me duidelijk,’ antwoordt Diego staccato. ‘Vier van mijn mannen zijn inmiddels ijskoud. Vermoord door jou idioten! Hoe haal je het in je hoofd om een deal af te sluiten in een stadion dat propvol zit en waar wordt gevochten? En waar ongetwijfeld een hoop agenten rondlopen. Stomme sukkels!’ Terwijl hij het zegt borrelt de woede in hem op, hij wil wil schreeuwen maar beheerst zich. Vlak voor hem in het gras speelt zijn jongste dochtertje met haar poppenwagen. Oorspronkelijk was dat wagentje van zijn oudste. Diego herinnert zich hoe hij dit samen met zijn vrouw heeft gekocht. Dat was een mooie dag. Er verschijnt een glimlach op zijn gezicht.
‘Mijn mannen zouden dit niet doen! Wij denken dat er een derde partij tussenin is gekomen,’ start Hugo zijn verdediging.
‘Er is geen derde partij tussenin gekomen,’ sist Diego met opeen geklemde tanden. ‘Geen derde partij! Jou groepje werd zenuwachtig toen er werd gevochten in het stadion. Daardoor escaleerde de situatie.’
Hugo seint Javier mee te luisteren.
‘Helaas weet nog niemand precies wat er is gebeurd,’ antwoord Hugo, ‘zowel mijn als jou mannen hebben het niet overleefd.’
‘Weet je,’ zegt Diego op vragende toon. ‘Ik zit in Mexico en jij zit in Colombia. Je zit vlakbij de plek waar het is gebeurd. Hoe kan het dat ik nu al meer weet dan jij? Wat ben jij voor iemand? Regel je zaken, dit soort onzin past niet in ons vak.’
‘Hoe kan dit?’ fluistert Hugo naar Javier.
Diego gaat door. ‘Ik heb een overlevende. Een getuige dus. Die man zit nog in Bogota. Als hem iets overkomt kom ik met alle vuurkracht die ik heb naar je toe en maai ik alles wat van jou is om. Begrepen?’
Hugo fronst de wenkbrauwen.
‘En als laatste,’ gaat de Mexicaan verder, ‘is er eentje van jou weg. Die heeft heel veel geluk gehad. En laat dat nou net de ongelukkige zijn die jij koud gaat maken. En weet je waarom? Als boetedoening voor jou fouten.’ Diego gooit de knuppel in het hoenderhok. Die Colombiaan zal weten met wie hij te maken heeft.
Zijn oudste dochter brengt hem een glas limonade. Lekker met deze hitte. ‘Dank je wel schat,’ fluistert hij. ‘Papa is zo klaar met bellen en dan gaan we lekker zwemmen, oke?’ Zijn dochter geeft hem een kus op de wang en duikt weer het zwembad in.
‘Ik geloof dat jij gestoord bent,’ schreeuwt Hugo door de kamer. Het liefst zou hij zijn telefoon tegen de muur gooien. Javier wijst met de vinger naar zijn hoofd. Een Mexicaanse idioot.
Hugo wordt nu echt pissig. ‘Luister jij eens goed en wel heel goed,’ vervolgt hij op luide toon. ‘Ik vermoord niemand, hooguit jou man in Bogota. Ik spoor hem op en stuur hem in stukjes terug. Krijg je iedere dag een klein stukje personeel per post. Van mijn mannen blijf jij af! Geen Carlos, geen Roberto of geen Julio. Wie van de drie het ook overleefd mag hebben.’ Javier knikt instemmend.
Het is even stil. ‘Ik heb hem,’ denkt Hugo. Maar dan volgt een onverwacht antwoord.
‘Het is geen van de drie die jij noemde.’
‘Geen van die drie? Er was niemand anders bij.’
‘Toch wel,’ zegt Diego.
Javier en Hugo kijken elkaar vragend aan. Ze hebben verder niemand gestuurd. ‘Zoek uit of dit klopt en wie erbij was,’ gebaart hij. Javier stuift de kamer uit.
‘Weet jij dan niet wie?’ merkt Diego verbaasd op.
Hugo weet even niet wat te zeggen. Hij moet het gesprek over een andere boeg gooien.
‘Dan weet jouw man ook waar het geld en de drugs zijn gebleven.’
Diego neemt een slok van zijn limonade. ‘Ja, dat weet hij.’
Javier rent intussen over het terrein naar de poort. Luis, een van de bewakers, zit daar al sinds de ochtend.
‘Luis, wie zijn vanochtend met Carlos meegegaan naar Bogota? Snel!’ Uiteraard weet Luis al van de gebeurtenissen van vanmiddag.
‘Carlos, Roberto en Julio. Moge ze in vrede rusten,’ antwoordt hij plechtig. Javier begrijpt het niet. Wie is dan de vierde persoon waar Diego over spreekt?
‘Zat je hier wel vanochtend toen ze vertrokken, Luis?’ Er komt een schuldbewuste blik op het gezicht van de bewaker. ‘Nou, sorry Javier. Eigenlijk was ik er net even niet. Ik zat te kaarten. Carlos heeft de poort zelf geopend.

Schrijftips van Murakami? Lees Schrijven Magazine
  • De 9 grootste schrijfvalkuilen – en hoe je ze voorkomt
  • Het geheim van goede personages
  • Tutorial schrijven met al je zintuigen.
  • Schrijftips krijgt van de Japanse grootmeester Haruki Murakami.
  • Jaap Robben over het  geheim van de perfecte zin.
  • Schrijven gelukkig maakt - nu wetenschappelijk bewezen!.
  • Schrijftips van Paolo Giordano (De eenzaamheid van priemgetallen).
  • Bouw je eigen fantasywereld.
  • Show don't tell in non-fictie/

Wie zich vóór maandag 21 januari 16:00 u. heeft aangemeld als abonnee, krijgt dit nummer thuisbezorgd.

MELD JE AAN
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!