Start » Proeflezen » [thriller] Mr.Dubb deel 2

[thriller] Mr.Dubb deel 2

Door: wilfredbreda
Op: 11 juli 2017

Loopt het verhaal een beetje lekker krijg je als lezer niet teveel info in een keer
volgen de gebeurtenissen elkaar logischerwijze goed op

en verder zijn alle op en aanmerkingen welkom

Deze scene begint bij agent Jenkins die zich zorgen maakt over het feit dat het volgens hem te lang duurt voordat de commissie naar buiten komt.
Uiteindelijk weet hij de bewaker zo ver te krijgen dat die contact opneemt met de binnenpost

Fragment: 

Jenkins keek weer op zijn horloge. Een gevoel van onbehagen groeide in hem. Het was gestopt met regenen en een waterig zonnetje prikte tussen de grijze wolken door. Hij liep voor de derde keer naar de bewaker in het huisje en tikte op het raam. Met een verveeld gezicht sloeg de jonge man het blad dicht dat hij aan het lezen was , stond op en liep naar de openstaande deur. 'Wat?'
'Ze zijn nu al een uur binnen. Het duurt te lang.'
De jongeman trok zijn schouders op.' Wat wilt u dat ik doe. Het heeft wel eens langer geduurd. Misschien hebben ze meer tijd nodig.'
'Ik wil dat je contact opneemt met je collega's binnen en vraagt of alles in orde is.'
Misschien lag het aan de dringende klank in de stem van Jenkins dat de man knikte en op het controle paneel voor hem een schakelaar overhaalde. Vervolgens trok hij een microfoon naar zich toe.'Post 1. Meld je alstublieft. Hier buitenpost. Meld je Post 1.'
Jenkins wenkte de mannen die in het busje zaten te kaarten. Ze legde de kaarten neer en stapten uit het busje. Hij liep ze tegemoet met een zorgelijke trek op zijn gezicht .'Ik vertrouw het niet. We hebben al meer dan een uur niets van ze gehoord.'
De jongeman uit het wachthuisje kwam naar buiten. Zijn stem klonk onzeker en angstig. 'Ze reageren niet.'
Jenkins vloekte. 'Wat kunnen we doen?'
Alle vijf de mannen draaiden zich tegelijkertijd om naar het complex .'Niets,' antwoordde de bewaker.' Ze kunnen alleen van binnen uit de stalen poort open maken.'
Jenkins ademde zwaar uit .'Dus een onneembare vesting.'
De woorden bleven tussen de mannen in hangen. En op dat moment klonk een krakende stem uit het wachthuisje .'Hier is Dubb. Ik heb vijf gijzelaars.'

Hangrove voelde zich als een zwemmer die de oppervlakte bereikt. Ze hapte naar adem, opende haar ogen en miste het vertrouwde gevoel van de bril op haar neus. Haar haren die ze altijd keurig had gekapt hingen nu slordig voor haar gezicht. Ze veegde een lok voor haar ogen weg en hoorde kettingen rammelen.
'Hij heeft ons aan elkaar geketend.'
Hangrove draaide haar hoofd moeizaam opzij en keek in het gezicht van Judith. Judith's korte haar piekte alle kanten op en haar ogen waren opgezwollen van het huilen. De altijd zorgvuldig opgebrachte make up was uitgelopen. Hangrove boog zich voorover en zag in de schemering haar vier collega's half liggend, half zittend tegen de muur aan hangen. Een van hen , Paul Denvers ademde zwaar en leek in een soort verdoving. Hangrove wist dat hij suikerpatient was. Hij moest medicatie hebben.
'Wat..wat is er gebeurd?',' vroeg ze aan Judith
Haar herinneringen waren een puinhoop en wanhopig probeerde ze alles in haar hoofd op een rijtje te krijgen.
'Dunn heeft twee bewakers doodgeschoten en daarna heeft hij ons in deze kamer bij elkaar gezet.'
Hangrove haalde sneller adem en pijnigde haar hersenen. 'Ik was bewusteloos,'zei ze fluisterend,' hoe ben ik hier gekomen?'
'Wij hebben je aan je enkels hierheen moeten slepen. 'vertelde Judith zacht.
Hangrove moest alle informatie even verwerken. Opeens schoot haar de verschrikkelijke gebeurtenis met Langdon te binnen.
'Langdon?'
Judith schudde haar hoofd. 'Voor zover ik weet ligt hij nog steeds onder de tafel. Er is geen mogelijkheid dat hij die klap heeft overleefd.'
'Waar is Dubb?
'Dat weten we niet. Nadat hij ons aan elkaar heeft vastgeketend is hij weggegaan.'
Een gevoel van uitputting maakte zich meester van Hangrove.'Hoe..hoe lang zijn we hier al?'
'We gaan dood hier,'riep Harris, een van de mannen naast Denvers wanhopig.'We worden vermoord door die gek.'
Opeens begon Hangrove om Dubb te schreeuwen. Harris had gelijk , dit was allemaal haar schuld en ze moest ervoor zorgen dat er niet nog meer slachtoffers vielen. 'Dubb,'riep ze weer, zo hard dat haar keel er rauw van werd.'Dubb..ik wil je spreken.'
Ze balde haar vuisten in machteloze woede en rammelde met de kettingen. Het geroep van Hangrove galmde als een echo door de gangen van het complex. Uitgeput stopte ze toen er opeens een geluid klonk. Een slepend geluid alsof er een zak met cement over de vloer werd mee getrokken. Het licht dat vanuit de gang in de kamer viel werd onderbroken door een verschijning. Dubb kwam binnen en smeet een matras op de grond. Dubb was een grote man met lang haar dat vet en onverzorgd langs zijn dikke gezicht viel. Hij had knap kunnen zijn als zijn gezicht niet zo overduidelijk geweld uitstraalde.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 7 uren 8 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5106
wilfredbreda schreef:

Loopt het verhaal een beetje lekker [...]

Ja.

wilfredbreda schreef:

[...] krijg je als lezer niet teveel info in een keer [...]

Neen.

wilfredbreda schreef:

[...] volgen de gebeurtenissen elkaar logischerwijze goed op

Ja.

wilfredbreda schreef:

en verder zijn alle op en aanmerkingen welkom

De interpunctie in dit fragment is ernstig slordig.

wilfredbreda schreef:

Een slepend geluid alsof er een zak met cement over de vloer werd mee getrokken.

Van de bijna 8 miljard mensen op Aarde zijn er 1.849.765 mensen die wel eens een zak cement in handen hebben. 7.840 mensen slepen zo`n zak wel eens achter zich aan - om het daarna nooit meer te doen. Dan blijven er wereldwijd precies 687 mensen over die weten hoe een over de vloer getrokken zak cement klinkt. Hangrove is niet één van die mensen.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 10 uren 4 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 48

Ik maak ervan" alsof er een zware zak over een cementen vloer werd getrokken"
wellicht kunnen meer mensen zich hierin herkennen

bedankt voor je commentaar

best indrukwekkend, hoe je die research hebt gedaan over dat cement

janpmeijers
Laatst aanwezig: 8 uren 28 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5061

wilfredbreda,
ik vind het niet lekker lopen omdat je veel woorden gebruikt en weinig toont, en hier en daar slordig formuleert.
de 1e zin

Citaat:

Jenkins keek weer op zijn horloge terwijl een groeiend gevoel van onbehagen zich van hem meester maken.

dat 'terwijl' werkt als een stoorzender, vervang het door een komma. Schrap dat cliché 'zich van hem meester maakte' (maken is onjuist) en schrijf hoe het is zonder die omhaal: 'een gevoel van onbehagen groeide in hem'
2e zin:

Citaat:

Inmiddels was het gestopt met regenen en een waterig zonnetje prikte tussen de grijze wolken door.

schrap 'inmiddels', het heeft in deze zin geen functie. Schrap ook de overige ballast. 'En de zon prikte door de wolken' is echt genoeg, het gaat immers om de personages. Zo snel mogelijk door naar de actie, dit is geen moment voor vertragen.

Citaat:

Met een verveeld gezicht sloeg de jonge man het blad dicht dat hij aan het lezen was en draaide het raam omlaag.

laat dit beter zien, nu is het net een auto. In de zin hiervoor is het een huisje. Kies je woorden zo dat de lezer het ziet.
enz.
succes.

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 10 uren 4 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 48

Bedankt voor je heldere en nuttige reactie JanP . Ik ga er mee aan de slag

Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsbrief.

Het is gratis!
Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg ons!
Geef Schrijven Magazine cadeau! (Beeld: SXC)

Geef Schrijven Magazine cadeau!
(en krijg zelf ook een presentje) 

Bestel nu!
Gratis bij Schrijven Magazine: 1 jaar Van Dale Online Taalhandboek Nederlands

Gratis bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Word nu abonnee!