Start » Proeflezen » [thriller] Het gefluister van de doden deel twee

[thriller] Het gefluister van de doden deel twee

Door: John Doe
Op: 19 juni 2018

Voor het eerste gedeelte kreeg ik waardevolle feedback van de lezers.
Nu dan het tweede deel waarin ik terug ga naar hoe alles begint.
Margreet krijgt een aanbod waar ze geen nee op kan zeggen,
Wordt de spanning in het verhaal goed opgebouwd?
Wil je na dit te hebben gelezen weten hoe het verder gaat met Margreet
En voor de rest is natuurlijk alle commentaar welkom.
Alvast bedankt.

Fragment: 

Hij liep stevig door. Het was bijna twintig graden die dag in mei. Een zonnetje stond aan de licht bewolkte hemel en in de struiken naast het pad maakten zingende merels hun aanwezigheid kenbaar.
Het pad kwam uit op een grote bosvijver met daaromheen verschillende bankjes. Op het water zwommen een tiental eenden en een zwanenpaartje. De hele omgeving straalde een zorgeloze opgewektheid uit.
Mensen wandelden langs de vijver, hier en daar een stelletje hand in hand , anderen verzonken in een boek of gewoon op hun gemak om zich heen kijkend. Kinderen vermaakten zich in het speeltuintje en rollerskaters zoefden langs.

Die ochtend bij het wakker worden wist hij wat hem te doen stond. Opgewonden sprong hij uit bed en voelde gelijk de spanning die bezit van hem nam. Zijn kunstenaarshart bonsde luid en verraadde de opwinding die zich van hem meester maakte.
Zijn laatste project was een jonge man geweest die hij had achtergelaten in de kamer van een louche hotel langs de snelweg. De kans dat er ooit iets van hem zou worden terug gevonden, op een paar tanden na, was heel erg klein. Op het laatste moment , voordat het zwavelzuur zijn vernietigende werk zou doen had hij nog een aantal foto's van het lichaam in de badkuip gemaakt. Goed was te zien wat de man had moeten doormaken voordat de verwoeste zenuwen niet meer in staat waren signalen van pijn naar de hersenen te sturen. De onderkaak die er half uit lag, de darmen die rond zijn buik waren gedrapeerd. Verbazend hoe lang dat orgaan was. Hij had nog kunnen kijken wat zijn slachtoffer voor het laatst had gegeten. Zijn galgenmaal, zogezegd. Lege oogkassen in het uitgemergelde hoofd, gevangen in de lens. Gruwelijke foto's waar hij trots op was. Op zijn manier was hij uniek in de wereld. Nergens was een gelijkwaardige kunstenaar.
Hij had ze opgestuurd naar de vrouw wiens foto in zijn portemonnee zat.
Voor alle zekerheid had hij de gegevens van haar genoteerd voordat hij de portemonnee in het zuur had gegooid. Misschien dat hij haar later nog eens met een bezoekje ging vereren om oude herinneringen op te halen.
Mensen wilden om een of andere reden altijd weten wat er met hun dierbaren gebeurd was. Waarom het ze was overkomen. Alsof ze ze daarmee terug kregen.
Zijn ogen zwierven over de bankjes maar niemand voldeed aan zijn verwachtingen. Een groeiende onrust maakte zich van hem meester. Verward haalde hij zijn hand over zijn hoofd. Hij kon zich niet voorstellen dat zijn intuïtie hem de verkeerde kant op had gestuurd. Misschien moest hij nog iets verder lopen. Boos op zichzelf liep hij verder, rustig, het laatste wat hij wilde was opvallen. Hij was er niet bij met zijn gedachten. Concentratie was vereist.
Opeens bleef hij staan en een tevreden glimlach krulde zijn dunne lippen. Daar was ze...zijn intuïtie had hem niet in de steek gelaten.

Margreet had het gevoel alsof ze al een marathon had gelopen. Vanaf acht uur was ze aan het werk. Doe dit, doe dat. Dat oude mens stuurde haar het hele huis door. Hier schoonmaken, daar schoonmaken. Als Margreet klaar was met haar werk ging ze er zelf achteraan. Dan trok ze haar belachelijke witte handschoenen aan en streek over alle randjes heen waar Margreet was geweest. Als het goed was hoorde ze niets, en als ze ook maar een klein beetje achtergelaten stof ontdekte kreeg ze een afkeurende blik. Vanaf het begin had Margreet voor haar de naam madam Mikmak bedacht. Die naam was blijven hangen.
Tegenwoordig was ze in de pauze gewend even bij te komen in het park. Lekker zitten op het bankje,boterhammen eten en naar de zorgeloos zwemmende eendjes kijken. Ze wierp een snelle blik op haar horloge. Nog drie uur voordat ze haar dochtertje Amy van school moest halen en nog een half uurtje lunchpauze.Margreet zuchtte en opende haar trommeltje. Dit keer had ze zichzelf extra verwend met een sappige peer en aan banaan. Zonnestralen streelden haar gezicht. Genietend leunde ze met gesloten ogen achterover en nam een flinke hap uit de peer. Ze had het pas door dat er iemand naast haar ging zitten toen het bankje gevaarlijk kraakte. Snel keek ze opzij. Het was een man van middelbare leeftijd, netjes in het pak en een bril op zijn neus. Hij knikte haar vriendelijk glimlachend toe.' Een heerlijke middag, vindt u niet?'
Geforceerd glimlachend beaamde Margreet het.

Reacties

PeterFD
Laatst aanwezig: 23 weken 6 dagen geleden
Sinds: 20 Mei 2014
Berichten: 1706

John: wat een griezel

naar mijn gevoel kun je de hele eerste alinea in de vijver kieperen en beginnen met Die ochtend

ik ken jouw luie duim die een spatie na een punt of komma vergeet (heb ik ook last van)

je maakt een geslaagde perspectiefwisseling

uit je inleiding:

Margreet krijgt een aanbod waar ze geen nee op kan zeggen,- dat aanbod zou ik graag lezen

Wordt de spanning in het verhaal goed opgebouwd? - ja, heel rustigjes, elk detail wekt opnieuw verbazing, werkt verontrustend, ik vraag me af of je niet onnodig veel weggeeft, hou je wel voldoende gruwelen over voor de volgende honderd pagina's?

Wil je na dit te hebben gelezen weten hoe het verder gaat met Margreet - nee, als dat weer een clichématig zuurbad wordt, ja, als het origineler wordt, in dit genre is alles al zo'n beetje uitgevonden

het sterkste vind ik de beleving van die engerd, zeg maar hoe hij zich verkneukelt als hij zich verdiept in zijn voornemens, de voorpret is vaak het plezierigste toch? dat doe je goed

ik heb onlangs Tijl van Daniel Kehlmann gelezen, daarin staat een samenspraak van een ingehuurde beul en zijn slachtoffer in dat jou zou aanspreken; de verhanging wordt voorgespiegeld als een door God geschonken verlossing van de door de duivel ingegeven marteling, een kwelling die de bekentenis moet bewerken, een bekentenis die wordt voorgezegd en uit het hoofd geleerd, waarmee wordt aangegeven wat een farce het is, vooropgezet om hoge heren hun macht over leven en dood te bewijzen

door je perspectiefwissel verwacht ik dat het entertainment zal zitten in de gespiegelde beleving van dader en slachtoffer

hoe sterk zijn hun karakters, hoe laat je die ontwikkelen in een stresssituatie? hoe pakt je spel tussen verdorven manlijkheid en maagdelijkheid uit?

Peter Fiedeldij Dop, informatieve teksten, verhalen, historische streekromans
redacteur FES Magazine en Elsevier Senioren Nieuwsbrief

'leeghoofd'
Laatst aanwezig: 1 jaar 3 weken geleden
Sinds: 14 Nov 2016
Berichten: 328

Akkoord met Peter dat de eerste alinea eruit kan/mag.

Zijn ogen zwierven over de bankjes maar niemand voldeed aan zijn verwachtingen.
laten vooraf gaan door een zin die aantoont dat hij in het park is.


en verraadde de opwinding die zich van hem meester maakte.
heb je al eerder. Hij springt nl opgewonden uit bed.

Beamen in laatste is stijf. Bevestigen ?

Het aanbod waar ze geen nee op zegt. Peter wil het te weten komen. Dat is natuurlijk het vorige dat je geplaatst hebt, als ik goed lees gaat dit vooraf? Een tante die haar huis aan zee aan M. verhuurt?

De spanning bouw je op naar het einde, naar de vraag hoe hij met M verder in contact zal komen. Door zijn eerdere daden die je gretig being evil en uitgebreid beschrijft, haal je hier al de spanning weg, weet ik al te veel. Ook daarin volg ik Peter, als hij hetzelfde bij haar van plan is.
Mijn spanningsvraag, waarom net zij? Hij zoekt zijn slachtoffers uit, op basis van wat ook. Maakte ze onrechtstreeks deel uit van zijn verleden? Is zij de weduwe van het toenmalige slachtoffer, een zus? Een getuige?

It's not that I'm afraid to die, I just don't want to be there when it happens. (W. Allen)

John Doe
Laatst aanwezig: 1 dag 23 uren geleden
Sinds: 28 Mrt 2018
Berichten: 469

Hai Peter en Leeghoofd,

Niets is wat het lijkt in dit verhaal. Denken jullie echt dat ik al mijn kruit al ga verschieten.
Jij denkt dat in dit genre alles al is uitgevonden?
Helaas Peter, dat is niet zo. De fantasie reikt verder zoals je tzt zal achter komen.
Bedankt dat jullie de moeite hebben genomen het te lezen en van feedback te voorzien.

Ooit wordt het nog wel eens wat

Diana Silver
Laatst aanwezig: 1 uur 25 min geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4934

Neerbuigend doen tegen je proeflezers... altijd 'n goeie binnenkomer disgusted

Waar waren we gebleven?

PeterFD
Laatst aanwezig: 23 weken 6 dagen geleden
Sinds: 20 Mei 2014
Berichten: 1706

John: je schenkt me vertrouwen en maakt me nieuwsgierig naar het vervolg

Peter Fiedeldij Dop, informatieve teksten, verhalen, historische streekromans
redacteur FES Magazine en Elsevier Senioren Nieuwsbrief

Ria Smit
Laatst aanwezig: 12 weken 3 uren geleden
Sinds: 9 Feb 2018
Berichten: 77

of je de hele eerste alinea weg moet doen, dat betwijfel ik maar een zin als

'de hele omgeving straalde opgewekte enz,

is volgens mij overbodig dat moet blijken en blijkt al uit wat je beschrijft.
zwavelzuur: jammer dat je daar meteen mee komt, ik mis een opbouw.

de beschrijving van het slachtoffer levert voor mij geen spanning op

als hij zijn slachtoffers willekeurig kiest vind ik het juist niet interessant.
wel als er een gedachte een rede achter zit om iemand om zeep te helpen

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Verkrijgbaar vanaf 2 augustus.

MELD JE AAN