Lid sinds

7 jaar

Rol

[Thriller] Flight

Hieronder vind je een fragment uit mijn boek Flight. Het gaat over een Israëlische minister die de Mossad clandestien inzet om de commerciële belangen van zijn schoonzoon veilig te stellen. Deze schoonzoon heeft een wapenfabriek en de clandestiene Mossad-actie is bedoeld om de Amerikaanse concurrent uit te schakelen. Graag zou ik van de lezer(es) willen weten of het goed leest, of er fouten in staan, kortom of het redelijk goed in elkaar zit. Waarvoor alvast mijn hartelijke dank.

Fragment

'Waar zit hij nu? ' vroeg Danziger. 'We hebben een signaal vanuit het strand ten zuidwesten van Haifa' zei de centralist, 'maar het valt af en toe weg door het radioverkeer van de marine'. 'Bel onmiddellijk naar Menco dat hij daar zoveel mogelijk mensen heen stuurt' beval Danziger de centralist. 'En laat een helikopter de lucht insturen, Levi en ik gaan nu ook die kant op'. Hij praatte zijn collega kort bij en excuseerde zich bij de voorzitter van het overleg. Daarna renden ze naar hun auto en zetten koers naar de stranden van Haifa. Katz had zijn UZI herladen terwijl hij Cohen scherp in de gaten hield. 'Hoezo ze wisten alles al' riep Katz. 'Ze wisten helemaal niets' schreeuwde hij er achteraan. Cohen dacht na. Maar veel kans kreeg hij daar niet voor want Katz begon alweer tegen hem te schreeuwen. 'Je bent met open ogen in hun suggestieve vraagstelling gelopen' brieste hij. 'En ik zit met de gebakken peren'. Max Cohen hoopte maar dat Katz niet op het idee zou komen dat hij uit oppertunisme zijn volledige medewerking had gegeven. Maar dat was ijdele hoop. 'Dank zij mij ben je wat je bent' riep Katz. 'En je hebt mij er gewoon ingeluisd. Als je je stil had gehouden was er niets gebeurd'. Uit zijn woorden bleek duidelijk dat hij totaal buiten zinnen geraakt was. Als er tegen een minister vermoedens bestaan van zulke zware vergrijpen dan is het zinloos om te hopen dat het wel weer overwaait. Maar het brein van Katz was volledig vertroebeld. Niet alleen door zijn hebzucht maar ook door zijn torenhoge arrogantie. En daar maakte Cohen behendig gebruik van. Hij keek langsheen de minister, alsof hij iets achter hem zag. Onwillekeurig keek Katz kort over zijn schouder. Van dat ogenblik maakte Cohen gebruik om er vandoor te gaan. Katz aarzelde geen moment. Hij richtte de UZI op de rennende Cohen en schoot. Hij miste echter en Cohen liep door. Nogmaals schoot Katz en deze keer was het wel raak. Cohen struikelde en viel bloedend op de grond. Katz rende naar hem toe en bleef enkele meters voor Cohen stilstaan, die doodstil op zijn buik op het strand lag. Op zijn rechterschouder kleurde zich een donkerrode bloedvlek. Geschrokken keek Katz er naar. Voorzichtig liep hij naar Cohen toe en probeerde deze met zijn voet op de rug te draaien. Ineens draaide Cohen zich om. Hij was dan wel gewond maar hij had zich doodgehouden en daarmee Katz naar zich toe gelokt. Hij pakte het rechter onderbeen van Katz en gaf er een stevige ruk aan. Katz ging onderuit en terwijl hij viel ging de UZI af. Maar Cohen ging ook weer neer vanwege de stekende pijn, veroorzaakt door de schouderwond. Woedend ging Katz weer overeind staan en richtte de uzi op het hoofd van Cohen. 'Je gaat er aan jij hond' schreeuwde hij. Een schot klonk. Het was afgevuurd met een precisiegeweer vanuit een helikopter van de Mossad. Het toestel hing schuin achter hen in de lucht. Katz voelde een enorme hitte langs zijn hals gaan en liet bijna zijn wapen vallen. Hij richtte de uzi nu op de helikopter en vuurde een salvo af. Er drongen kogels door in het motorcompartiment van het toestel. Een halve minuut later kwam er rook uit de helikopter en de bemanning van het toestel blies de aftocht en zocht een veilige plek om te landen. Het lukte de piloot om de heli net op tijd veilig op het strand te zetten. Katz draaide zich om en richtte zijn wapen weer op het hoofd van de weerloze Cohen. Zijn vinger spande zich om de trekker. De trekker ging verder en verder achteruit, millimeter voor millimeter. Er klonk een schot. Midden in het hoofd van de minister verscheen een klein rond gat waaruit bloed stroomde. Verdwaasd keek hij nog één maal op. '…………vallen dat wapen' was het laatste wat hij hoorde. Hij keek nog een seconde in de richting van het schot. In een rode waas zag hij nog net de scherpschutter van de Mossad die boven op een duin stond en die langzaam zijn geweer liet zakken. De rode waas werd dieprood. Minister Katz werd licht in het hoofd. Zijn bewustzijn en daarmee zijn leven stroomde langzaam uit hem weg. Daarna werd alles zwart en hij zakte in elkaar. Hij kwam gedeeltelijk boven op Max Cohen terecht. Danziger stond naast de scherpschutter van de Mossad. Hij klopte hem op de schouder. 'Goed schot' zei hij.

Lid sinds

7 jaar 3 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Beste Jan Jans, Ik ben het eens met Diana, je perspectief lijkt te wisselen waardoor het als lezer niet helemaal duidelijk is welke hoofdpersoon je volgt. Ik vind het stuk op zich goed te lezen, het leest vlot weg. Leuk ook dat je veel dialogen gebruikt. Wel een aantal aandachtspunten: - je taalgebruik vind ik niet altijd overtuigend. Een gewetenloze moordenaar die ' ik zit met de gebakken peren' zegt, komt op mij eerder hilarisch dan dreigend over. De persoon Danziger in het begin lijkt me een legerofficier oid, iemand met een formele positie, ik zou dan ook formelere taal gebruiken. - je schrijft vaak 'riep' en 'schreeuwde', dat is mij wat teveel van hetzelfde - let op het ' show don't tell', bv. ' uit zijn woorden bleek dat hij totaal buiten zinnen was geraakt' - het ligt misschien aan mij maar ik vond het einde niet bepaald verrassend. Ik kreeg de indruk dat ik een dergelijke scene al tig keer in een actiefilm had gezien. Succes!

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik ben het eens met Diana, je perspectief lijkt te wisselen waardoor het als lezer niet helemaal duidelijk is welke hoofdpersoon je volgt.
Toch even een kanttekening: mijn vragen bedoelde ik niet retorisch; ik ben oprecht geïnteresseerd in het antwoord.

Lid sinds

7 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Wat voor perspectief wil je gebruiken? Schrijf je het verhaal als alwetende verteller of wil je vanuit Cohen schrijven?
Diana, dank voor je reactie. Om te beginnen: ik ben nog niet zo op de hoogte met alle begrippen etc. in de schrijverswereld. Het is de eerste keer dat ik een fragment van een boek op het internet zet. Maar ik schrijf inderdaad als alwetende verteller, die dus als het ware boven het verhaal zweeft en alles weet. Heb ik je vraag zo voldoende beantwoord? Met vriendelijke groet, Jan Jans.

Lid sinds

7 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Beste Jan Jans, Ik ben het eens met Diana, je perspectief lijkt te wisselen waardoor het als lezer niet helemaal duidelijk is welke hoofdpersoon je volgt. Ik vind het stuk op zich goed te lezen, het leest vlot weg. Leuk ook dat je veel dialogen gebruikt. Wel een aantal aandachtspunten: - je taalgebruik vind ik niet altijd overtuigend. Een gewetenloze moordenaar die ' ik zit met de gebakken peren' zegt, komt op mij eerder hilarisch dan dreigend over. De persoon Danziger in het begin lijkt me een legerofficier oid, iemand met een formele positie, ik zou dan ook formelere taal gebruiken. - je schrijft vaak 'riep' en 'schreeuwde', dat is mij wat teveel van hetzelfde - let op het ' show don't tell', bv. ' uit zijn woorden bleek dat hij totaal buiten zinnen was geraakt' - het ligt misschien aan mij maar ik vond het einde niet bepaald verrassend. Ik kreeg de indruk dat ik een dergelijke scene al tig keer in een actiefilm had gezien. Succes!
Elha, dank voor je reactie. Het gaat hier niet over een gewetenloze moordenaar, maar over een zwaar corrupte minister die zelf een dodelijk slachtoffer wordt. Maar 'gebakken peren' ga ik wel wijzigen. Dank daarvoor. Het personage Danziger is een Mossad agent die in opdracht van Hogerhand de minister 'een handje moet helpen' om het hoekje om te gaan. Omdat de minister razend van woede is schreeuwt hij veel. Dat vind ik in deze situatie aannemelijk. En ik moet inderdaad zelf laten zien dat de minister buiten zinnen is, dat vind ik een hele goede tip van je. Tot slot: dit was nog niet het einde. (Grappige woordspeling zie ik ineens). Er komen nog ongeveer 6 pagina's aan tekst na bovenstaand fragment, en dan is het boek afgelopen. Maar met de dood van de minister wordt het einde van het boek wel ingeluid. Nou, ik hoop dat mijn uitleg tot je tevredenheid is. NB: Het afgelopen jaar heb ik vier boeken geproduceerd. Het bovenstaande fragment is uit mijn voorlaatste boek. Hierna ga ik proberen of ik een uitgever kan vinden die er iets in ziet. Mocht je daar nog goede tips voor hebben dan zie ik die graag. (En hetzelfde geldt ook voor Diana). Nogmaals dank voor je reactie! Jan Jans

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ja, duidelijk. De alwetende verteller. Vind ik zelf een van de moeilijkste perspectieven om in te schrijven. Ik vind hem in deze tekst ook niet erg geslaagd. De vertelstem klinkt niet zozeer als verteller, dan wel als commentator, die wil toelichten wat er gebeurt: - Uit zijn woorden bleek duidelijk dat hij totaal buiten zinnen geraakt was. - En daar maakte Cohen behendig gebruik van. Dit soort toevoegingen maken je verhaal niet sterker. Deze dingen moeten uit de handelingen van je personages duidelijk worden. Het is toch best frapant dat mij als lezer verteld moet worden dat iets 'duidelijk bleek' hetgeen ik net gelezen heb - mee eens? Zo ook Cohen die gebruik maakt van de opening die Katz hem geeft: uit de handelingen zelf moet duidelijk worden dat Cohen een opening heeft, en wanneer hij vervolgens een slimmigheid gebruikt om Katz af te leiden, hoef je niet van te voren aan te kondigen dat Cohen een handig trucje gaat doen. Dus probeer iets minder aanwezig te zijn als verteller. De handelingen van je personages, en wat ze zeggen - laat die dingen voor zichzelf spreken. Schrijf ze op de beste, meest treffende manier op, dan hebben ze geen omlijsting nodig. Ik zie ook op veel plekken dat de verteller het verhaal juist wil tegenspreken: - maar veel kans kreeg hij daar niet voor - Maar dat was ijdele hoop. - Maar het brein van Katz was volledig vertroebeld. Tegenstelling kunnen heel goed werken in een tekst. Het woordje 'maar' geeft contrast aan; je wekt in het eerste deel van de zin een suggestie, om die daarna met een krachtig 'maar' onderuit te halen en te vertellen wat er écht gebeurt. Een heel verleidelijke constructie. Maar ;) om zulke tegenstellingen te pas en te onpas te gebruiken, dat getuigt van een gebrekkige schrijfstijl. Wees je a. bewust van de kracht van een goedgeplaatste tegenstelling, en probeer b. om tegenstelling alleen dáár te gebruiken waar ze echt sterk zijn. In stukken waar de scène niet om een tegenstelling vraagt, gebruik er ook geen: - Cohen had weinig tijd om na te denken want Katz begon alweer te schreeuwen. - Cohen hoopte dat Katz niet op het idee zou komen dat hij uit opportunisme zijn medewerking had gegeven. IJdele hoop. (Note: hier is de tegenstelling niet echt weg. De eerste zin staat nog altijd is scherp contrast met de tweede. Juist doordat de tweede zin nu ultrakort is, wordt dat contrast nog sterker.) ...bijvoorbeeld. Hoop dat je er iets aan hebt. Er zijn ook enkele interpunctie- en opmaakdingen die niet helemaal goed gaan, maar dat zijn dingen die je ook op kunt zoeken. :)

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hierna ga ik proberen of ik een uitgever kan vinden die er iets in ziet. Mocht je daar nog goede tips voor hebben dan zie ik die graag. (En hetzelfde geldt ook voor Diana).
Bot is het laatste wat ik wil zijn, maar eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat deze tekst nog niet het niveau heeft om uitgegeven te worden.

Lid sinds

7 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Hierna ga ik proberen of ik een uitgever kan vinden die er iets in ziet. Mocht je daar nog goede tips voor hebben dan zie ik die graag. (En hetzelfde geldt ook voor Diana).
Bot is het laatste wat ik wil zijn, maar eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat deze tekst nog niet het niveau heeft om uitgegeven te worden.
Jullie kritiek ter harte nemend heb ik het fragment geredigeerd: De mobiele telefoon van Danziger, die samen met zijn collega Levi in het departement van premier Raflin een spoedoverleg bijwoonde, ging over. Het was een centralist van het Shin Bet hoofdkwartier. 'Meneer Danziger' zei de centralist, 'Max Cohen heeft zich aan zijn elektronisch toezicht onttrokken'. 'We hebben nu net weer een signaal van hem' vervolgde de centralist, 'de stroom is een poosje geleden uitgevallen door een kapot getrokken kabel en het noodaggregaat had opstartproblemen'. 'Waar zit hij nu?' vroeg Danziger. 'We hebben een signaal vanuit het strand ten zuidwesten van Haifa' zei de centralist, 'maar het valt af en toe weg door het radioverkeer van de marine'. 'Bel onmiddellijk naar Menco dat hij daar zoveel mogelijk mensen heen stuurt' beval Danziger de centralist. 'En laat een helikopter de lucht insturen, Levi en ik gaan nu ook die kant op'. Hij praatte zijn collega kort bij en excuseerde zich bij de voorzitter van het overleg. Daarna renden ze naar hun auto en zetten koers naar de stranden van Haifa. Katz had zijn UZI herladen terwijl hij Cohen scherp in de gaten hield. 'Hoezo ze wisten alles al' riep Katz. 'Ze wisten helemaal niets' schreeuwde hij er achteraan. Alle zintuigen van Cohen waren tot het uiterste gespannen. Katz begon alweer tegen hem te schreeuwen. 'Je bent met open ogen in hun suggestieve vraagstelling gelopen' riep hij. 'En je hebt mij geruïneerd'. Als Katz maar niet op het idee komt dat ik uit opportunisme mijn volledige medewerking heb gegeven flitste er door de gedachten van Cohen. Maar hij kwam er al snel achter dat dit ijdele hoop was. 'Dank zij mij ben je wat je bent' riep Katz. 'En je hebt mij er gewoon ingeluisd. Als je je stil had gehouden was er niets gebeurd'. David Katz was totaal buiten zinnen geraakt. Het drong niet meer door tot zijn brein dat als er tegen een minister vermoedens bestaan van zulke zware vergrijpen dat het zinloos om te hopen dat het wel weer overwaait. En daar maakte Cohen behendig gebruik van. Hij keek langsheen de minister, alsof hij iets achter hem zag. Onwillekeurig keek Katz kort over zijn schouder. Van dat ogenblik maakte Cohen gebruik om er vandoor te gaan. Katz aarzelde geen moment. Hij richtte zijn UZI op de rennende Cohen en vuurde een paar schoten af. Hij miste zijn doel en Cohen rende door. Nogmaals schoot Katz en deze keer was het wel raak. Cohen struikelde en viel bloedend op de grond. Katz rende naar hem toe en bleef enkele meters voor Cohen stilstaan, die doodstil op zijn buik op het strand lag. Op zijn rechterschouder kleurde een donkerrode bloedvlek. Geschrokken keek Katz er naar. Voorzichtig liep hij naar Cohen toe en probeerde hem met zijn voet op de rug te draaien. Ineens draaide Cohen zich om. Met een snelle beweging pakte hij het rechter onderbeen van Katz gaf er een ruk aan. Katz ging onderuit en terwijl hij viel ging de uzi af. Maar Cohen ging ook weer tegen de vlakte vanwege de stekende pijn die veroorzaakt werd door de schouderwond. Woedend krabbelde Katz weer overeind en richtte de uzi op het hoofd van Cohen. 'Je gaat er aan jij hond' schreeuwde hij. Er klonk een schot. Het was afgevuurd met een precisiegeweer vanuit een helikopter van de Mossad. Het toestel hing schuin achter het tweetal in de lucht. Katz voelde een enorme hitte langs zijn hals strijken en liet van schrik bijna zijn wapen vallen. Hij hernam zich direct en richtte de uzi nu op de helikopter. Hij vuurde een salvo af. Er drongen kogels door in het motorcompartiment van het toestel. Een halve minuut later kwam er rook uit de helikopter. De piloot blies de aftocht en zocht een veilige plek om te landen. Het lukte hem wonderwel om de heli net op tijd veilig op het strand te zetten. Katz draaide zich om en richtte zijn wapen weer op het hoofd van de weerloze Cohen. Zijn vinger spande zich om de trekker. De trekker ging millimeter voor millimeter achteruit. Een schot klonk. Midden in het hoofd van de minister verscheen een klein rond gaatje waaruit bloed sijpelde. Verdwaasd keek hij nog één maal op. '…………vallen dat wapen' was het laatste wat hij hoorde. Hij keek nog een seconde in de richting waar het schot vandaan kwam. In een rode waas zag hij nog net de scherpschutter van de Mossad die boven op een duin stond en die langzaam zijn geweer liet zakken. De rode waas werd dieprood en ging over in zwart. Minister Katz werd licht in het hoofd. Hij verloor het bewustzijn en zijn leven stroomde langzaam uit hem weg. Hij zakte in elkaar en kwam gedeeltelijk boven op Max Cohen terecht. Danziger stond naast de scherpschutter van de Mossad. Hij klopte hem op de schouder. 'Goed schot' zei hij.

Lid sinds

9 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Jan Jans, Ook je in herschrijf is het perspectief rommelig en gebruik je veel cliché's en overbodige zinnen. een voorbeeld:
Daarna renden ze naar hun auto en zetten koers naar de stranden van Haifa.
dat blijkt al uit de vorige zin: 'Levi en ik gaan nu ook die kant op' en dat is echt voldoende. Let ook op dit soort dingen:
Meneer Danziger' zei de centralist, 'Max Cohen heeft zich aan zijn elektronisch toezicht onttrokken'. 'We hebben nu net weer een signaal van hem' vervolgde de centralist, 'de stroom is een poosje geleden uitgevallen door een kapot getrokken kabel en het noodaggregaat had opstartproblemen'.
de centralist is feitelijk doorlopend aan het woord, toch sluit je af met ' en opent de volgende zin weer met een ' en dit:
'…………vallen dat wapen'
het beletselteken bestaat uit drie (3) puntjes - niet meer niet minder. Advies: kies een duidelijk hoofdpersoon en vertel uitsluitend vanuit die persoon en vermijd het vermelden van gedachten/overwegingen e.d.van de andere personen. Succes.

Lid sinds

7 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Jan, Als 'alwetende verteller' weet je wat de verschillende personages gaan doen. Dan kun je dat in die hoedanigheid toch ook omschrijven? Die werkwijze zie ik ook wel bij schrijvers. Maar misschien zie ik het wel helemaal verkeerd. Sta altijd open voor kritiek, maar wil het wel graag begrijpen. Dank voor je reactie, Jan Jans

Lid sinds

12 jaar 2 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Wat je over de alwetende verteller zegt klopt. Ik denk dat JP je dan ook wil aanraden om niet in dit perspectief te schrijven, maar het eerst een vanuit het personaal perspectief te proberen. Omdat het makkelijker is om verhalen spannend te maken in het personaal perspectief dan vanuit een alwetende verteller.

Lid sinds

7 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Hallo Jan Jans, Het laatste wat ik zou willen horen als mijn boek af is, is waarschijnlijk feedback dat ik het beter in een ander perspectief had kunnen schrijven. Maar ik denk wel dat Diana en Jan gelijk hebben. Het goede nieuws is wel dat je al een hele prestatie heb neer gezet met naar mijn mening een goed resultaat. Hoe vet is het als wat je nu al hebt alleen nog maar beter kan worden? Heel veel succes en ik hoop dat je de kracht in je kan vinden je verhaal om te schrijven tot een pareltje :)