Start » Proeflezen » [Thriller] De verlaten boerderij

[Thriller] De verlaten boerderij

Door: E. R. Grinwald
Op: 4 januari 2019

Tijd geleden, een HELE tijd geleden. Maar goed, ik zou graag willen weten hoe het is geschreven. Is de schrijfstijl aangenaam? Zie je alles voor je? Voel je de spanning? Zijn er onduidelijkheden? Gaat het te snel?

Ik heb er zelf eerlijk gezegd nog niet zo héél veel naar gekeken, dus weet dat dit een ruwe eerste versie is. Het is bovendien niet het begin van mijn boek, maar net iets verder in het verhaal. Hopelijk stoort het niet dat je de context en de wereld (het is enigszins futuristisch) nog niet kent.

Laten we hier maar afsluiten met de aloude vraag: zou je doorlezen? Ik kijk uit naar de reacties.

Fragment: 

Het glas brak in stukken en rinkelde op de keukenvloer. Kay stak zijn arm door het gat en tastte in het donker naar de deurklink. In plaats van koud ijzer was er iets ruws en splinterigs. Hout met spijkers. Kay zuchtte en haalde zijn arm terug. Dan maar een ander inbrekerstrucje.
Binnen merkte hij pas hoe gespannen hij was. Het was donker. Het glas kraakte onder zijn voeten. Zijn ademhaling leek meer intens. Hij liep door de keuken naar de woonkamer, zijn pistool recht voor zich uit. De lichtstraal van zijn zaklamp trilde. Het huis was precies hetzelfde zoals hij het zich kon herinneren. Omar Nyong’o was sowieso nooit het type dat van verandering hield. Kay probeerde zichzelf voor te stellen hoe hij met zijn vader hier had gezeten. De bank stond er nog, net als de rode nepplant in de hoek van de kamer. Omar vroeg dan altijd of hij wat fris had gewild. Zijn vader vroeg altijd een water. En dan praatten ze daar op de bank. Meestal verveelde hij zichzelf, maar nu hij er zo op terugkeek, was hij ervan overtuigd dat hij het geweldig vond om er op bezoek te gaan. Het was een van de weinige momenten dat hij zijn vader daadwerkelijk leerde kennen.
De deur naar de hal ging nog altijd even lastig open. Toen hij de deur opentrok, klonk een hard fuuu-geluid, als metaal dat over metaal schuurt. Fuuu-ghlaclaclac Hij liep de trap op, keek op naar de overloop en zag niets anders dan een schilderijtje scheef hangen aan een witte muur. Zijn oren begonnen te suizen.
Plotseling popten zijn oren. Er flitste iets voorbij: het beeld van een woestijn. Zijn voet bleef haken en hij klapte vol met zijn kaak op een traptrede. Hij proefde bloed, slok het door, kwam snel overeind. Het beeld van de woestijn flikkerde als een vliegenlamp. Wanneer het beeld weg was, zag hij het nog steeds voor zich. Het voegde zich samen met de realiteit. Een woestijn. Kay greep zijn oude Glock en strompelde verder omhoog. De pijn schoot door zijn knieën. Zijn gezicht verzuurde. Op de eerste verdieping stonden alle deuren open. Het liefst deed hij ze eerst allemaal dicht voordat hij verder ging verkennen. Het gaf hem het gevoel dat hij elk moment beslopen kon worden. Hoe zou het bij Ezrah gaan?
Fuuu-ghlaclaclac. Weer flitste het beeld van een woestijn door zijn hoofd. Kay verkende alle deuren, maar er was niemand. Zijwaarts liep hij een slaapkamer binnen. Hij was nog nooit eerder boven geweest. Omar had dat nooit prettig gevonden. Zijn vrouw ook niet.
De slaapkamer was verrassend netjes en modern, zeker voor een boerderij. De beddenlakens lagen half opengeslagen. Een lamp naast het bed brandde nog. Rechts van hem was een enorme kast met spiegels als schuifdeuren. Kay streek zijn inktzwarte haren weg en wendde zijn blik af naar een deur die op een kier stond. Op het tapijt ervoor zaten bloeddruppels.
Kay kneep in het handvat van zijn Glock. Om hem heen zag hij af en toe de woestijn als een panorama, een virtual reality. Fuuu-ghlaclaclac. Fuuu. Hij knipperde, hield met zijn ene hand het pistool vast en scheen door de kier de badkamer in. Met zijn andere hand gaf hij de deur een zetje, die langzaam openzwaaide.
De deur was nu helemaal open en Kay zette direct twee stappen achteruit. Een huivering. Zijn ogen gleden naar de badkuip, waaruit een bleke hand bungelde. De haren in zijn nek kropen rechtop. Hij had het koud. Iets in hem wilde de zaklamp uitzetten, maar hij deed het niet. In plaats daarvan kwam hij dichterbij. Lopen ging nog steeds moeizaam. De lichtbundel kroop over de badrand. Daar lag mevrouw Nyong’o. Dood. Er was geen donkerrood gekleurd water, zoals je vaak in films zag. Er was alleen opgedroogd bloed op de randen en de muren en de vloer en de spiegel. Overal zaten sporen. Kay was versteend. Nog nooit in zijn hele carrière had hij een moordzaak meegemaakt. Wel aanslagen of kleine incidenten, maar dan meestal vanachter zijn computer. Hij voelde de neiging om haar hand aan te raken, haar te troosten. Haar ogen waren gesloten en haar kleren waren gekreukeld, doordrenkt met bloedvlekken. Het tochtte, leek het.
De geur was nog erger. Ze lag hier misschien al weken, maanden. Wie zal het zeggen? Er kwamen nooit mensen naar de Verlaten Streek. Iedereen vermeed liever de vluchtelingen uit het buitenland, bang dat het allemaal onderduikende terroristen waren. Moordenaars. En eigenlijk gaf hij ze groot gelijk.

Reacties

Henkie
Laatst aanwezig: 5 uren 39 min geleden
Sinds: 1 Aug 2016
Berichten: 211

Dag meneer Grinwald,

Hier wat mij opvalt in de volgorde van je fragment:

'Dan maar een ander inbrekerstrucje.' In de alinea die volgt, is je hoofdpersoon Kay opeens binnen. Is het de bedoeling dat je lezer niet meekrijgt wát dat trucje precies inhoudt?

In de tweede alinea probeer je denk ik de sfeer die binnenin de boerderij heerst te omschrijven, samen met hoe Kay zich voelt. Dat doe je een beetje door elkaar: eerst is het 'Hij merkte hoe gespannen hij was', dan ga je opeens over naar het trillende licht van de zaklamp. Dat komt op mij rommelig over, het leest niet fijn.

Het stukje waarin Kay herinneringen ophaalt aan de keren dat hij vroeger in de boerderij is geweest intrigeert mij wel. Het is trouwens 'Meestal verveelde hij zich', in plaats van 'Meestal verveelde hij zichzelf'. Kijk uit met denken in het Engels, als je dat hier hebt gedaan - bij mij zorgt dat voor van die kromme zinnen.

Wat je met het metalen 'fuuu-geluid', of met 'fuuu-glacglacglac' bedoelt, is mij een raadsel, sorry. Misschien kun je een luisterboek maken. smile
Ikzelf vind letterlijke beschrijvingen van geluid nooit zo erg mooi staan.

Slok het door = slikte het door.

De vergelijking van de woestijn met de vliegenlamp zegt mij weinig, want ik weet niet wat een vliegenlamp is. Misschien is het handig als je een bekender voorwerp neemt om het beeld mee te vergelijken, of je zegt gewoon: het beeld van de woestijn flikkerde, wat de leeservaring hier - in mijn geval - intenser zou maken. Enge dingen tierelantijnen geven om ze enger te maken helpt meestal niet.

Verderop een ander detail over hoe Kay zijn 'inktzwarte haren' van zijn voorhoofd veegt. Onbelangrijke gegevens als haarkleur zou ik in een andere scène dan een spannende als deze omschrijven. Nu haalt het me een beetje uit de spanning van de kamer die je net hebt opgeroepen.

Wie zal het zeggen? = Wie zou het zeggen, je hele verhaal staat immers in ovt

Aan de rest van je fragment heb ik weinig op te merken. Je gebruikt er korte zinnen en dan past wel bij de sfeer van het verhaal. Alleen... zou de dode hand van mevrouw Nyong'o niet groen zijn geworden, na een paar maanden? En waarom rook Kay het lijk niet meteen bij het binnenkomen?
En wat is een Glock? Ik vind het wel lief klinken, maar misschien bedoel je er het een of andere wapen mee.

Veel succes!
Chrissie.

Chrissie de Jager

janpmeijers
Laatst aanwezig: 11 min 49 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5883

E.R. Grinwald,

Over schrijfstijl. Ik haak al snel af omdat ik zinnen lees waarvan ik vermoed dat de schrijver er geen aandacht aan heeft besteed:

'Het glas brak in stukken en rinkelde op de keukenvloer.'
het breken van het glas valt samen met de val - en rinkelen? Nee, ik zie en hoor niets. Probeer het beeld te vangen zodat de lezer (ik) het wel voor zich moet zien.

'Kay stak zijn arm door het gat en tastte in het donker naar de deurklink.'
op de tast dus - prima, maar dan 'in het donker'. Hoezo? tasten doe je altijd als je niets ziet. Daarbij, is Kay al binnen dat hij weet dat het donker is?

'In plaats van koud ijzer was er iets ruws en splinterigs.'
Hoezo 'in plaats van'? Hij is toch aan het tasten - of verwachtte hij ijzer. Schrijf dat dan of houd het bij wat hij wel voelt.
Kortom, ik word niet meegenomen door de tekst.

succes.

Saga
Laatst aanwezig: 18 weken 3 dagen geleden
Sinds: 17 Jul 2018
Berichten: 15
schreef
E.R. Grinwald,

Over schrijfstijl. Ik haak al snel af omdat ik zinnen lees waarvan ik vermoed dat de schrijver er geen aandacht aan heeft besteed:

'Het glas brak in stukken en rinkelde op de keukenvloer.'
het breken van het glas valt samen met de val - en rinkelen? Nee, ik zie en hoor niets. Probeer het beeld te vangen zodat de lezer (ik) het wel voor zich moet zien.

'Kay stak zijn arm door het gat en tastte in het donker naar de deurklink.'
op de tast dus - prima, maar dan 'in het donker'. Hoezo? tasten doe je altijd als je niets ziet. Daarbij, is Kay al binnen dat hij weet dat het donker is?

Ik ben het eens met Jan en wil hier graag aan toevoegen dat het, door gebruik van het woord 'keukenvloer', ook over kan komen alsof er een drinkglas op de grond valt. Dan leest de volgende zin ineens heel vreemd. Deze omschrijving kan wat uitgebreider, zodat er geen meerdere opvattingen bij de eerste zin ontstaan.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • Carry Slee onthult haar schrijfgeheimen
  • Waarom je niet moet wachten met je debuut
  • Schrijftips van John Boyne (De jongen in de gestreepte pyjama)
  • Wat verdient een schrijver aan een boek? (En hoe eerlijk is dat)
  • 9 (te) gekke manieren om inspiratie op te doen
  • Ontdek waarom je van je leven een schrijf-mijnenveld moet maken. 
  • Interview met Simone van der Vlugt
  • Tips door Bregje Hofstede en Saskia de Coster, ze schreven allebei boeken die uitblonken in originaliteit en kwaliteit. Hoe deden ze dat? 
  • We spraken Sabine van den Berg over haar carrière, prozawerk, de liefde voor het schrijven van gedichten en over studenten zonder talent
  • Uitblinken in Spoken Word en/of Performance Poetry?

Als je je aanmeldt vóór maandag 27 mei 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN