Start » Proeflezen » [Thriller] Connor

[Thriller] Connor

Door: DeOnkundeZelve
Op: 22 november 2018

Hallo allemaal. Vanuit gemeenschappelijke interesse hebben een vriend en ik besloten om te werken aan een boek. Het betreft een thriller. Wij zouden van jullie critici willen horen wat jullie vinden van onder andere het taalgebruik, de samenhang, de spelling en interpunctie. Andere verbeterpunten zijn ook welkom. Het is een epiloog. Bedankt alvast!

Fragment: 

Het claxonneren van de taxi geeft aan dat het tijd is om te vertrekken. ''Nogmaals bedankt dat je de komende week op de kinderen wil passen, Michelle''. Judith kijkt Michelle met oprechte dankbaarheid aan. ''Geen probleem'', fluistert Michelle. Het is half drie 's nachts. Van haar kinderen heeft Judith gisteravond afscheid genomen. ''Mama is maar een paar nachtjes weg'', had zij hen toevertrouwd. Ze weet zelf wel dat het minimaal twee weken gaat duren voordat ze weer thuis komt van haar reis naar Helsinki. Haar leven is de laatste jaren steeds verder in een ravijn gevallen. Het lijkt alsof er geen eind komt aan de negatieve spiraal. Vier weken geleden is ze als gevolg van een auto-ongeluk haar vader, haar moeder en haar beide broers verloren. Deze samenloop van omstandigheden heeft ervoor gezorgd dat ze in een depressie terecht is gekomen. Slapeloze nachten voeren de boventoon. ''Judith, kom je nog''? Peter gebaart haar om richting de taxi te lopen. ''Ja, sorry. Ik was even aan het nadenken. Is goed. Dag Michelle. Laat me weten hoe het met Connor, Caleb en Fee gaat. Tot gauw.''. Tegelijk met haar echtgenoot Peter stapt ze de deur uit. De taxi zal hen naar het vliegveld brengen. Vanuit daar vliegen ze om half vijf rechtstreeks richting Finland. ''Het is maar een kwartiertje rijden, dus we zijn ruim op tijd'', zegt Peter. In Helsinki heeft Judith een meerdaags consult van experts op het gebied van depressies en rouwverwerking processen. Via een online forum is ze in contact gekomen met professor Korhonen. Hij is een specialist op het gebied van rouwverwerking en heeft meerdere prijzen gewonnen voor zijn onderzoeken. Judiths verhaal heeft Korhonen in zoverre geraakt dat hij haar heeft uitgenodigd om naar zijn kantoor in Helsinki te komen. In eerste instantie heeft Judith dit geweigerd, maar Peter overtuigde haar om in zijn bijzijn toch te gaan. Het is immers, zo vertelde professor Korhonen, een gratis consult. Judiths beste vriendin Michelle vond het geen probleem om voor de drie kinderen te zorgen. Michelle is sinds enkele maanden werkloos en begint over een maand pas bij haar nieuwe werkgever. Nu zit Judith samen met Peter in de taxi richting het vliegveld, in de hoop dat het na het bezoek aan Finland allemaal goed gaat komen.

De borden aan de zijkant van de snelweg geven aan dat ze over drie kilometer bij het vliegveld zullen arriveren. Het regent de afgelopen dagen onafgebroken. Deze regen gaat samen met een zeer koude en snijdende wind. Deze nacht vormt daarop geen uitzondering. De ruitenwissers van de taxi draaien op volle toeren. ‘’Laten we hopen dat het weer in Finland beter is dan in ons land’’, zegt Peter, terwijl hij zijn handschoenen aantrekt. De taxichauffeur laadt hun koffers, welke zijn volgeplakt met herkenbare gele stickers, uit en wenst het tweetal een goede reis. Hand in hand stappen zij de vertrekhal in. Een muur in de hal toont de woorden ‘een goede reis’ in zevenendertig verschillende talen. Peter bekijkt het met bewondering. “Het Fins staat er ook tussen”, merkt hij op. In de vertrekhal hangen diverse borden met daarop vertrektijden van vluchten in elke windrichting. Judith bekijkt een van de borden. De vlucht naar Helsinki zou om half vijf vertrekken. “Peter, ik zie onze vlucht er niet tussen staan”. “Dat zal wel aan jou liggen”, grapt Peter, nog steeds kijkend naar de teksten op de muur. “Oslo, Stockholm, Athene, waar staat Helsinki verdomme”? Ook Peter krijgt nu een vertwijfelde blik. Op datzelfde moment roept een vriendelijk klinkende vrouwenstem een bericht om. “In verband met een extra benodigde controle aan het toestel is de vlucht naar Helsinki van half vijf vertraagd. Het oponthoud kan maximaal drie uur duren”, galmt er door de vertrekhal. “Niets aan te doen, het zal allemaal wel meevallen”, stelt Peter zijn echtgenote gerust. “Laten we een cappuccino gaan halen”, stelt hij voor.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 30 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5741

Deonkundezelve

Interpunctie: bij dialoog in proza is gangbaar: Eerst Leestekens Dan Aanhalingstekens (ELDA-regel), en nieuwe spreker is nieuwe regel. Na einde dialoog ook nieuwe regel. Als voorbeeld je begin:

Het claxonneren van de taxi geeft aan dat het tijd is om te vertrekken. ''Nogmaals bedankt dat je de komende week op de kinderen wil passen, Michelle.'' Judith kijkt Michelle met oprechte dankbaarheid aan.
''Geen probleem,'' fluistert Michelle.
Het is half drie 's nachts. Van haar kinderen heeft Judith gisteravond afscheid genomen.
''Mama is maar een paar nachtjes weg,'' had zij hen toevertrouwd.

Het taalgebruik is naar mijn smaak te algemeen, voorbeeld:

Citaat:

Haar leven is de laatste jaren steeds verder in een ravijn gevallen. Het lijkt alsof er geen eind komt aan de negatieve spiraal. Vier weken geleden is ze als gevolg van een auto-ongeluk haar vader, haar moeder en haar beide broers verloren. Deze samenloop van omstandigheden heeft ervoor gezorgd dat ze in een depressie terecht is gekomen.

In een ravijn/het lijkt alsof/negatieve spiraal/ samenloop van omstandigheden/depressie. Het is een drama! Toon dat ook aan de lezer schrap het cliché taalgebruik.

Verder is het fragment gevuld met details die geen betrekking hebben op de personages. Vertrektijden, borden, een weerbericht. Concentreer je op de personages, zij moeten het verhaal dragen. Tip, kies 1 personages vanuit wie je het verhaal schrijft. Nu is er vooral een vertellende stem - dat geeft afstand.

Succes.

Uruguru
Laatst aanwezig: 46 min 47 sec geleden
Sinds: 21 Dec 2012
Berichten: 176

Ik neem aan dat dit fragment het begin is van de proloog*. Of het echt een proloog moet zijn kan ik nog niet beoordelen, maar ik waag het te betwijfelen. Het komt over als een eerste hoofdstuk, waarin personages geïntroduceerd worden, en noodzakelijke info verschaft zou moeten worden. En daar wringt meteen de schoen. Veel van de informatie in dit fragment en de soms storende toelichting daarop, is overbodig en heeft geen betekenis voor het verhaal conflict en het streven van de HP.

DeOnkundeZelve schreef:

Het claxonneren van de taxi geeft aan dat het tijd is om te vertrekken.

Al in de eerste zin begin je met de lezer uit te leggen waarom iets plaats vindt in het verhaal. Als er zou staan ‘De taxi claxonneert.’ En in de volgende zin neemt Judith afscheid, dan begrijpt elke lezer waarom die taxi claxonneert. Het leest prettiger als de schrijver je zulke eenvoudige conclusies niet voorkauwt. Echter na opschoning van die zin blijven slechts drie woordjes over, en wordt een ander mankement pijnlijk duidelijk: het gaat over een onbeduidend detail.

Je dacht misschien midden in de actie te beginnen. Maar de eerste zin is van geen betekenis voor de ontwikkeling van het verhaal. Als je die ongeduldige taxi weg zou laten, en het zou een bus vol met verveelde reizigers zijn, of een trein met een flegmatieke conducteur, dan zou dat het verhaal niet wezenlijk veranderen. Ook wordt de lezer niet direct geconfronteerd met verwikkelingen. Daardoor kwalificeer ik het begin van je verhaal als pseudo medias res.

Misschien was het je bedoeling om tijdsdruk te creëren. Dat kan een probaat middel zijn om de spanning op te voeren. Er is echter nog geen persoon om wiens lot ik mij kan bekommeren. Ik kan mij ook niet afvragen of mijn verwachtingen ingelost zullen worden, want die heb ik nog niet.
Bij gevolg grijpt de spanning die tijdsdruk op zou kunnen leveren nog niet aan. Overigens, als je al tijdsdruk wilde scheppen, dan doe je die even verderop weer teniet: ‘Het is maar een kwartiertje rijden, dus we zijn ruim op tijd,' zegt Peter.

Na al deze kritiek moet ik misschien met een alternatief op de proppen komen. Ik ga natuurlijk geen klinkende eerste zin voor je verzinnen. Wel heb ik een eerste idee. Eerste ideeën zijn gewoonlijk alleen maar goed als opstapje voor betere. Een ander probleem is dat ik niet alleen de eerste zin in twijfel trek, maar deze hele eerste scene. Lezers, zeker die van thrillers, willen spanning. Hoe spannend kan een verplaatsing zijn? Je zou het spannend kunnen maken, en misschien wordt het dat nog, met onverwachte wendingen, en krachten die proberen te voorkomen dat Judith op tijd arriveert in Helsinki, maar als het slechts gaat om een vertraagde vlucht dan kan die hele eerste scene wat mij betreft de prullenbak in.
Hoe dan ook: maak de spanning van meet af aan voelbaar.

Bij handhaving van de scene zou je bijvoorbeeld direct in de eerste zin Judith kunnen introduceren, die nauwelijks kan geloven dat zij is uitgenodigd door een beroemde professor om etc.
Daarbij zou ik slechts een tipje van de sluier oplichten en vragen open laten die later ingevuld kunnen worden. Maak duidelijk waar Judith (voorlopig) naar streeft (rouwverwerking is prima), en bouw een conflict in, of een vooraankondiging van het verhaal conflict dat zich later af zal spelen. Leg beslist niet alles uit over het hoe en waarom.

DeOnkundeZelve schreef:

''Nogmaals bedankt dat je de komende week op de kinderen wil passen, Michelle''. Judith kijkt Michelle met oprechte dankbaarheid aan.

Ik sluit me aan bij de opmerkingen van Janpmeijers, alleen zou ik de citaten tussen enkele aanhalingstekens plaatsen. Mogelijk ben ik niet op de hoogte van de laatste mode onder uitgevers.

Belangrijker is dat je in de begeleidende zin nog maar eens uitlegt hoe dankbaar Judith is. Die dankbaarheid blijkt al uit wat gezegd wordt, en behoeft geen toelichting.

Bij vrijwel iedere zin zijn soortgelijke kanttekeningen te plaatsen. Maar dat zal ik niet doen.
Omdat ik het niet kan laten, nog twee willekeurige voorbeelden.

DeOnkundeZelve schreef:

Nu zit Judith samen met Peter in de taxi richting het vliegveld, in de hoop dat het na het bezoek aan Finland allemaal goed gaat komen.

Wat is de meerwaarde van deze zin? Even hiervoor vertel je: Tegelijk met haar echtgenoot Peter stapt ze de deur uit. De taxi zal hen naar het vliegveld brengen. Zou ik nu nog niet snappen dat ze met haar echtgenoot in de taxi zit? In het vervolg passeren we borden langs de snelweg, draaien de ruitenwissers van de taxi op volle toeren, en helpt de taxichauffeur met het uitladen van de koffers (dat laatste in een zin met een gemankeerde tangconstructie, maar dat terzijde). Wat is in hemelsnaam zo bijzonder aan een taxiritje naar het vliegveld??

Als je iets wil zeggen over Judith’s gemoed, haar hoop en verwachtingen, wees dan alsjeblieft specifiek. De hoop dat het allemaal goed zal komen, is te algemeen en te nietszeggend, en is in zekere zin het gevolg van de voorafgaande uitleg over het grootste drama in haar leven, en de onspecifieke verwijzing naar een jarenlange negatieve spiraal: bloedeloze kwalificaties die uitnodigen om samen gevat te worden met ‘’allemaal’’.

DeOnkundeZelve schreef:

“Oslo, Stockholm, Athene, waar staat Helsinki verdomme”? Ook Peter krijgt nu een vertwijfelde blik. Op datzelfde moment roept een vriendelijk klinkende vrouwenstem een bericht om. “In verband met een extra benodigde controle aan het toestel is de vlucht naar Helsinki van half vijf vertraagd. Het oponthoud kan maximaal drie uur duren”, galmt er door de vertrekhal.

Fictie mag afwijken van de werkelijkheid. Maar waarom zou je dat doen met betrekking tot deze onbelangrijke details? Het verhoogt noch de geloofwaardigheid van je verhaal, noch het vertrouwen dat de auteur weet waar hij over schrijft. Een vlucht met een vertraging van drie uur verdwijnt niet van de borden. Achter het vluchtnummer en/of de bestemming wordt in plaats van de vertrektijd vertraagd/delayed weergegeven. Een maximale vertraging wordt nooit genoemd, hoogstens een geschatte of minimale duur van de vertraging.

Tot hier mijn opmerkingen. Ik hoop dat je iets hebt aan de gegeven motivatie voor mijn kritiek. Om je op de valreep nog enigszins op te beuren: de woordenschat en zinsbouw lijken ruim voldoende om een goed leesbaar verhaal te kunnen dragen.

*Achteraf epiloog gecorrigeerd naar proloog.

MIs het komende nummer van Schrijven Magazine niet!

THEMA: Schrijf die familieroman!

  • 9 tips om jouw familieverhaal tot een succes te maken
  • Researchen voor een familieverhaal, hoe doe je dat?
  • 'Het begint met pure fascinatie' - succesvolle non-fictie-schrijvers over hun werkwijze
  • Elke Geurts schreef een roman over haar scheiding
  • Hoe schep je sfeer in verhalen?
  • Schrijf jij de nieuwe Game of thrones?
  • Rosita Steenbeek: 'Tijdens het wandelen vallen dingen op hun plek'
  • Essentieel in het schrijfproces: keuzes maken 
  • Hoe schrijf je een scenario?

Dit nummer ligt omstreeks 14 december in de winkel.

WORD ABONNEE
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!