Start » Proeflezen » [Steampunk] City of Crooks

[Steampunk] City of Crooks

Door: lordluud2
Op: 11 september 2012

Het is al een tijdje geleden dat ik wat heb gepost, maar heb wel enthousiast meegelezen en (hopelijk) veel kennis opgedaan.

Ik zit alleen met het vervelende probleem dat ik nooit, maar dan ook echt NOOIT iets voltooi (qua schrijven dan). Wanneer ik dan een boek lees om vervolgens met mijn eigen verhaal verder te gaan zakt de moed me in de schoenen omdat het naar mijn mening de kwaliteit van een al gepubliceerde roman nooit haalt.

Dit is misschien al mijn vijftigste probeersel. De vorige probeersels komen soms tot de dertig pagina's, maar vaak houd het bij drie pagina's, zo'n vier- a vijfduizend woorden al op.

Graag hoor ik jullie meningen over het begin van een nieuw verhaal waar ik mee bezig ben. Even ter info; Blender is de protagonist, een dief die is verbannen naar de stad Raga in een fictieve, Steampunk setting wereld (woestijn).

Alvorens bedankt voor de moeite!

Fragment: 

De nacht was gevallen over Raga en had het territorium van de schroeiende woestijn zon vredig overgenomen. De oranje gloed die het dorre woestijnlandschap en de vervallen, afgetrapte stad zowaar een pittoresk uiterlijk meegaven had nu ruimte gemaakt voor de zachte, rustgevende gloed van de wassende maan.
De temperatuur – die overdag boven de veertig graden Celsius uitkwam -, was nu gedaald tot een meer comfortabele achttien graden. Blender, een van de vele onfortuinlijke zielen die de rest van zijn leven was verbannen naar Raga, vond de koelte van de nacht wel aangenaam en besloot er op uit te gaan.
Hij liep door een smal steegje van nog geen twee meter breed en voelde zijn schoenen wegzinken in het mulle, nog steeds warme zand. Zowel aan zijn rechter- als linkerkant werd het steegje overschaduwd door een paar enorme gedrochten van gebouwen die hoog boven de rest van de stad uittorende. Overdag, wanneer de zon briljante hooglichten creëerde op de nog onaangetaste delen van het metaal waar het gebouw van was gebouwd en menig inwoner zijn ogen deed laten samenknijpen, was de top nog te zien, maar in het pikkedonker van de nacht leek deze samen te smelten met de hemel. Het kleine beetje licht dat de maan wierp op de gebouwen definieerde haar gerafelde contouren en wierp een bijna onzichtbare schaduw over het steegje. Het gele, gebroken licht dat hoog boven hem uit een van de vele klein raampjes ontsnapte verlichtte samen met de gloed van de maan het pad dat Blender moest bewandelen.
Hij liep snel, sneller dan de doorsnee Raga bewoner, zelfs al werd zijn progressie gehinderd door het diepe zand waarin hij constant wegzonk.
Diep weggezonken in zijn gedachten, merkte hij opeens op dat het steegje op zo’n twintig meter voor hem ophield met bestaan en uitmondde in een verhard pleintje midden in de stad. Hij hoorde het geschreeuw, gekwaak en gegrom van allerlei soorten wezens en mensen – veelal smerig, corrupt en alle behalve vriendelijk – die zich hadden verzameld op het pleintje en zich bezighielden met hun eigen, waarschijnlijk schimmige zaken. Hij bleef hier liever bij uit de buurt.
Blender kwam tot een halt en keek vluchtig om zich heen om de omgeving in zich op te nemen. De metalen wanden van de gebouwen waar hij zich tussen bevond leken zowat op hem af te komen, zo smal en benauwd was het steegje. Zo’n zeven meter voor hem, op oogniveau, misschien iets hoger, hing een koperen schoorsteen die leek alsof het zich van binnenuit naar buiten had gekauwd en nu naar jaren hard zwoegen en ploeteren tevreden in de buitenlucht hing en genoot van zijn pensioen. Nog twee meter daarboven bevond zich een gammel balkonnetje die zó schuin was bevestigd dat het erop leek dat die elk moment naar beneden kon komen zeilen. Blender deed een klein stapje terug en ging lichtjes door zijn knieën. Hij maakte een laatste berekening, toen lanceerde hij zichzelf.
Binnen een aantal luttele seconden bevond hij zich bovenop de koperen schoorsteen die leek te kreunen onder zijn gewicht, om zich vervolgens nog een keer af te zetten en als een atleet aan de spijlen van het balkon te bungelen. Het koste hem niet al te veel moeite om bijna vier meter omhoog te klauteren in slechts een aantal luttele seconden. Hij was geen vreemde wanneer het op klimmen aankwam. Hij was er goed in, zelfs al op jonge leeftijd toen hij nog maar een kleuter was. Maar nu, op zeventienjarige leeftijd, was klimmen meer geworden dan alleen een hobby uit zijn kinderjaren. Hij deed het niet meer voor de lol. Hij deed het om te overleven.
De krachtige armen van Blender trokken de rest van zijn lichaam omhoog waarna hij zijn rechterbeen omhoog zwiepte om zich vervolgens over de roestige spijlen heen te werken en op het balkon terecht kwam. Het balkonnetje piepte en kraakte elke keer als hij zich ook maar durfde te bewegen, maar was volgens hem stevig genoeg om niet met lijf en al naar beneden te donderen. Hij klopte zijn dunne, uitgeleefde lederen jack uit waarmee hij over de spijlen was geschuurd en keek omhoog en zag de contouren van nog veel meer balkons – honderden, zo dacht hij – aftekenen tegen het licht van de maan. Tevens zag hij een wirwar van waslijnen en touwen die van het ene balkon naar het andere balkon waren gespannen. Sommigen gingen zelfs van het ene gebouw naar het andere gebouw. Aan de lijnen hing van alles van kleding tot emmers, van banieren tot lakens en flikkerende olielampen.

Reacties

Dries Arnolds
beheerder
Laatst aanwezig: 2 dagen 14 uren geleden
Sinds: 9 Nov 2004
Berichten: 4847

In het nieuwe proeflezen moet je geen categorie meer in de titel tikken lordluud2, en aanhalingstekens zijn ook overbodig in de titel.

Scribendi salutem!

lordluud2
Laatst aanwezig: 4 jaren 49 weken geleden
Sinds: 7 Jun 2009
Berichten: 33

Mijn excuses.

Rookworst zonder 'R' is ook worst.

Joost Beersma
Laatst aanwezig: 6 jaren 34 weken geleden
Sinds: 1 Sep 2012
Berichten: 20

Ik ben gek op SF/Fantasy en begon lekker te lezen, maar had al snel het gevoel dat ik een machete tevoorschijn moest halen om door het oerwoud van bijvoeglijke naamwoorden te kappen. Haal er eens wat uit en je zult zien dat het geheel veel krachtiger wordt.

lordluud2 schreef:

De nacht was gevallen over Raga en had het territorium van de schroeiende woestijn zon vredig overgenomen. De oranje gloed die het dorre woestijnlandschap en de vervallen, afgetrapte stad zowaar een pittoresk uiterlijk meegaven had nu ruimte gemaakt voor de zachte, rustgevende gloed van de wassende maan. De temperatuur – die overdag boven de veertig graden Celsius uitkwam -, was nu gedaald tot een meer comfortabele achttien graden.
Blender, een van de vele onfortuinlijke zielen die de rest van zijn leven was verbannen naar Raga, vond de koelte van de nacht wel aangenaam en besloot er op uit te gaan.

De nacht was gevallen over Raga. De witgloeiende hitte van de woestijnzon had plaatsgemaakt voor de zachte gloed van de maan die de afgetrapte stad zowaar iets pittoresks gaf. De verschroeiende temperatuur van overdag was gedaald tot een aangename achttien graden. Blender genoot van de nachtelijke koelte en besloot er op uit te gaan.

NB. Dit is slechts een interpretatie mijnerzijds en ik bedoel het uiteraard niet vervelend. Misschien vind je het wel helemaal niks, maar zo zou ik het ongeveer doen. Ik denk echter wel dat, omdat je zo uitgebreid alles beschrijft, je onvermijdelijk gaat vastlopen. Je contrastwaardes staan eenvoudig te hoog ingesteld. Vergelijk het maar met een huis waarvan je de kamers in alle denkbare kleuren schildert waardoor accenten niet of nauwelijks meer opvallen. Dat vermoeit de lezer, maar dat zou ook wel eens kunnen gelden voor de schrijver. Wellicht dat daar een reden ligt voor de onafgemaakte werken.

Je schrijft om gelezen te worden. En als je gelezen wordt, dan maakt de lezer aan de hand van jouw woorden een film in zijn/haar hoofd. Dat vind ik mooi. smile

Angus
Laatst aanwezig: 1 jaar 11 weken geleden
Sinds: 19 Mei 2012
Berichten: 3286

@ Lordluud2

Doe je voordeel met bovenstaande reactie. Beter, kernachtiger en waardevoller zul je ze niet gauw zien.

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 1 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5928

Steampunk is een jong begrip, maar kent een lange geschiedenis. Hoewel het aanvankelijk stond voor cyberpunk in de sfeer van de Victoriaanse tijd, werden later steeds meer werken tot het genre gerekend. Zo worden de werken van Jules Verne wel tot de steampunk gerekend, omdat ze eveneens een mengeling zijn van Victoriaanse vertelling en technologie die toen nog niet beschikbaar was. Voor het begrip steampunk zijn intrede deed, stonden deze en soortgelijke verhalen bekend als scientific romance.

Met dank aan: http://nl.verbeeldingsliteratuur.wikia.com/wiki/St...

Citaat:

De oranje gloed die het dorre woestijnlandschap en de vervallen, afgetrapte stad zowaar een pittoresk uiterlijk meegaven had nu ruimte gemaakt voor de zachte, rustgevende gloed van de wassende maan.

@Lordluud2. De dag dat ik zulke mooie zinnen kan schrijven ga ik gillend de straat op en tracteer ik mijzelf op een gigantische ijsco. Om af te koelen.

Niks korter maken. Niks krachtiger maken. Vast houden deze stijl.

Citaat:

Blender is de protagonist, een dief die is verbannen naar de stad Raga.

Kom maar op met het vervolg. 1 lezer heb je nu. Yrret.

Citaat:

Dit is misschien al mijn vijftigste probeersel.

Je vijftigste pas! Ik wacht met spanning op je 51e over Blender die rondsluipt in Raga.

Citaat:

omdat het naar mijn mening de kwaliteit van een al gepubliceerde roman nooit haalt

Kletskoek. Doorgaan met schrijven van Steampunk. Tot de rook uit je oren komt. Of uit de mijne.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 1 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5928

Met taalfouten, punten en de komma kan ik je helaas niet helpen. Ik doe de dingen op gevoel zonder kennis.
Een paar dingen vallen mij op.

Citaat:

Zowel aan zijn rechter- als linkerkant werd het steegje overschaduwd door een paar enorme gedrochten van gebouwen die hoog boven de rest van de stad uittorende.

[ik denk dat het 'uittorenen' is]

Citaat:

Het gele, gebroken licht dat hoog boven hem uit een van de vele klein raampjes ontsnapte verlichtte samen met de gloed van de maan het pad dat Blender moest bewandelen.

[kleine raampjes] [ik heb een vermoeden dat de komma`s op de verkeerde plek staan]
Het gele gebroken licht, dat hoog boven hem, uit een van de vele kleine raampjes ontsnapte, verlichtte samen met de gloed van de maan het pad dat Blender moest bewandelen.
Het nadeel van Steampunkisch schrijven kan soms de lengte van de zin zijn en het verliezen van de klemtoon.
Maar... mijn klemtoon kan anders dan die van jou zijn.

Citaat:

Zo’n zeven meter voor hem, op oogniveau, misschien iets hoger, hing een koperen schoorsteen die leek alsof het zich van binnenuit naar buiten had gekauwd en nu naar jaren hard zwoegen en ploeteren tevreden in de buitenlucht hing en genoot van zijn pensioen.

Het is een prachtige zin. De lengte intact houden. [schoorsteen die leek ] hier stokt de zin, het voelt niet logisch. Misschien: hing een koperen schoorsteen die zich van binnenuit naar buiten had gekauwd en nu na jaren hard zwoegen en ploeteren tevreden in de buitenlucht hing en leek te genieten van zijn pensioen.
nu naar jaren = nu na jaren
Of misschien is dit wel een zin die in twee moet.
Zo’n zeven meter voor hem, op oogniveau, misschien iets hoger, hing een koperen schoorsteen. Het leek alsof die zich van binnenuit naar buiten had gekauwd en nu na jaren hard zwoegen en ploeteren tevreden in de buitenlucht hing en genoot van zijn pensioen.
Kan een schoorsteen hangen? Is twee keer het woord 'hing' teveel?

Steampunk zinnen zijn fantastisch! Als ze 100% kloppen.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

lordluud2
Laatst aanwezig: 4 jaren 49 weken geleden
Sinds: 7 Jun 2009
Berichten: 33
Joost Beersma schreef:

Ik ben gek op SF/Fantasy en begon lekker te lezen, maar had al snel het gevoel dat ik een machete tevoorschijn moest halen om door het oerwoud van bijvoeglijke naamwoorden te kappen. Haal er eens wat uit en je zult zien dat het geheel veel krachtiger wordt.

lordluud2 schreef:

De nacht was gevallen over Raga en had het territorium van de schroeiende woestijn zon vredig overgenomen. De oranje gloed die het dorre woestijnlandschap en de vervallen, afgetrapte stad zowaar een pittoresk uiterlijk meegaven had nu ruimte gemaakt voor de zachte, rustgevende gloed van de wassende maan. De temperatuur – die overdag boven de veertig graden Celsius uitkwam -, was nu gedaald tot een meer comfortabele achttien graden.
Blender, een van de vele onfortuinlijke zielen die de rest van zijn leven was verbannen naar Raga, vond de koelte van de nacht wel aangenaam en besloot er op uit te gaan.

De nacht was gevallen over Raga. De witgloeiende hitte van de woestijnzon had plaatsgemaakt voor de zachte gloed van de maan die de afgetrapte stad zowaar iets pittoresks gaf. De verschroeiende temperatuur van overdag was gedaald tot een aangename achttien graden. Blender genoot van de nachtelijke koelte en besloot er op uit te gaan.

NB. Dit is slechts een interpretatie mijnerzijds en ik bedoel het uiteraard niet vervelend. Misschien vind je het wel helemaal niks, maar zo zou ik het ongeveer doen. Ik denk echter wel dat, omdat je zo uitgebreid alles beschrijft, je onvermijdelijk gaat vastlopen. Je contrastwaardes staan eenvoudig te hoog ingesteld. Vergelijk het maar met een huis waarvan je de kamers in alle denkbare kleuren schildert waardoor accenten niet of nauwelijks meer opvallen. Dat vermoeit de lezer, maar dat zou ook wel eens kunnen gelden voor de schrijver. Wellicht dat daar een reden ligt voor de onafgemaakte werken.

Bedankt voor je reactie!

Ik snap wat je bedoelt en om eerlijk te zijn moet ik toegeven nog steeds aan het worstelen te zijn met de stijl ik wil hanteren. Wat kortere, krachtigere zinnen lezen inderdaad wat gemakkelijker maar ik heb dan het gevoel dat de taal en de schrijfwijze wat kinderlijk overkomt. Dit is misschien niet zo, maar zo ervaar ik het. Als ik er dan bijvoorbeeld weer een boek bij pak van, wat zal ik zeggen, Clive Cussler bijvoorbeeld, dan zie ik dat deze schrijver ook vaak lange zinnen hanteert en veel bijvoeglijke naamwoorden gebruikt. Pak ik weer een ander boek, dan zijn de zinnen compacter en sneller/gemakkelijker te lezen.

Maar om nou te zeggen dat het een beter is dan het ander? Nee. Misschien dat ik maar een compromis moet sluiten.

Rookworst zonder 'R' is ook worst.

lordluud2
Laatst aanwezig: 4 jaren 49 weken geleden
Sinds: 7 Jun 2009
Berichten: 33
Yrret schreef:

Steampunk is een jong begrip, maar kent een lange geschiedenis. Hoewel het aanvankelijk stond voor cyberpunk in de sfeer van de Victoriaanse tijd, werden later steeds meer werken tot het genre gerekend. Zo worden de werken van Jules Verne wel tot de steampunk gerekend, omdat ze eveneens een mengeling zijn van Victoriaanse vertelling en technologie die toen nog niet beschikbaar was. Voor het begrip steampunk zijn intrede deed, stonden deze en soortgelijke verhalen bekend als scientific romance.

Met dank aan: http://nl.verbeeldingsliteratuur.wikia.com/wiki/St...

Citaat:

De oranje gloed die het dorre woestijnlandschap en de vervallen, afgetrapte stad zowaar een pittoresk uiterlijk meegaven had nu ruimte gemaakt voor de zachte, rustgevende gloed van de wassende maan.

@Lordluud2. De dag dat ik zulke mooie zinnen kan schrijven ga ik gillend de straat op en tracteer ik mijzelf op een gigantische ijsco. Om af te koelen.

Niks korter maken. Niks krachtiger maken. Vast houden deze stijl.

Citaat:

Blender is de protagonist, een dief die is verbannen naar de stad Raga.

Kom maar op met het vervolg. 1 lezer heb je nu. Yrret.

Citaat:

Dit is misschien al mijn vijftigste probeersel.

Je vijftigste pas! Ik wacht met spanning op je 51e over Blender die rondsluipt in Raga.

Citaat:

omdat het naar mijn mening de kwaliteit van een al gepubliceerde roman nooit haalt

Kletskoek. Doorgaan met schrijven van Steampunk. Tot de rook uit je oren komt. Of uit de mijne.

Bedankt, Yrret!

Ikzelf houd ook wel van dergelijke zinnen mits deze goed leesbaar zijn. Het probleem is denk ik dat ik er anders tegenaan kijk omdat ik diegene ben die het heeft geschreven. Ik vind het dan ook moeilijk om mijn eigen werk op leesbaarheid te controleren. Vaak schrijf ik ook zinnen waarvan ik op dat moment al weet dat die zin beter kan of niet helemaal klopt, maar gewoon niet op de goede woorden kan komen. Ik heb namelijk constant het gevoel dat de schrijfstijl die ik hanteer te 'kinderlijk' is, te gemakkelijk en de lezer niet laat nadenken. Misschien komt dat (wederom) omdat ik de schrijver ben en alles al in mijn hoofd heb zitten, maar toch... Vind het maar lastig!

Rookworst zonder 'R' is ook worst.

Kimym
Laatst aanwezig: 2 jaren 15 weken geleden
Sinds: 26 Jul 2011
Berichten: 151

Dit stuk maakt me zeker nieuwsgierig naar meer.
Toch ben ook ik van mening dat minder bijvoegelijke naamwoorden in dit stuk prettiger zou lezen. Dat hoeft het natuurlijk helemaal niet "kinderlijk" te maken, het is gewoon een kwestie van een goede middenweg vinden.
Zelf hou ik ook wel van lange zinnen, maar als je alleen maar hele lange, beschrijvende zinnen gebruikt gaat dat vervelend worden. Soms zijn kortere zinnen goed om de vaart een beetje in het verhaal te houden. En wat minder precieze beschrijvingen van alles zet mensen juist aan het denken, omdat ze dan voor de uitdaging staan hun eigen fantasie te gebruiken.

Mijn YA verhaal Hoedster is opgenomen in de Dark Romance bundel, Onthulde geheimen.

Xuchiejlala
Laatst aanwezig: 2 jaren 48 weken geleden
Sinds: 20 Jul 2010
Berichten: 751

Ik vind je stijl mooi en je hebt een goed gevoel voor setting. Je brengt deze ook echt over, maar je zou deze krachtiger kunnen maken door wat meer dynamiek toe te voegen. Nu vertraagt het meer, omdat sommige beschrijvingen van de setting echt los staan van de actie van de hoofdpersoon, terwijl het stuk veel levendiger wordt en prettiger (door)leest als je de setting wat meer combineert met de actie van de hoofdpersoon.

Om dit te verduidelijken hier wat voorbeelden:

lordluud2 schreef:

De nacht was gevallen over Raga en had het territorium van de schroeiende woestijn zon vredig overgenomen. De oranje gloed die het dorre woestijnlandschap en de vervallen, afgetrapte stad zowaar een pittoresk uiterlijk meegaven had nu ruimte gemaakt voor de zachte, rustgevende gloed van de wassende maan.
De temperatuur – die overdag boven de veertig graden Celsius uitkwam -, was nu gedaald tot een meer comfortabele achttien graden. Blender, een van de vele onfortuinlijke zielen die de rest van zijn leven was verbannen naar Raga, vond de koelte van de nacht wel aangenaam en besloot er op uit te gaan.

Dit is bijvoorbeeld wat ik noem een 'statische beschrijving'. Je stopt het verhaal om een omschrijving te geven van de setting. Nu is dat op dit moment juist mooi als inleiding.

lordluud2 schreef:

Hij liep door een smal steegje van nog geen twee meter breed en voelde zijn schoenen wegzinken in het mulle, nog steeds warme zand.

Dit noem ik een 'dynamische beschrijving'. Terwijl je de setting omschrijft (het smalle steegje van nog geen twee meter breed, de mulle, warme zand), zet je de hoofdpersoon ook in beweging/actie (hij loopt door het steegje).

lordluud2 schreef:

Zowel aan zijn rechter- als linkerkant werd het steegje overschaduwd door een paar enorme gedrochten van gebouwen die hoog boven de rest van de stad uittorende. Overdag, wanneer de zon briljante hooglichten creëerde op de nog onaangetaste delen van het metaal waar het gebouw van was gebouwd en menig inwoner zijn ogen deed laten samenknijpen, was de top nog te zien, maar in het pikkedonker van de nacht leek deze samen te smelten met de hemel. Het kleine beetje licht dat de maan wierp op de gebouwen definieerde haar gerafelde contouren en wierp een bijna onzichtbare schaduw over het steegje. Het gele, gebroken licht dat hoog boven hem uit een van de vele klein raampjes ontsnapte verlichtte samen met de gloed van de maan het pad dat Blender moest bewandelen.

Hier stop je het verhaal weer om een omschrijving te geven van de setting (statische beschrijving). Hier vind ik het wel storend, omdat we net een stukje hebben gehad waarin Blender op weg was ergens naar toe en ik moet nu op het vervolg wachten omdat er weer een beschrijving tussendoor komt. Als je deze beschrijving zou combineren met actie, meer dynamischer zou maken, dan laat je het verhaal doorgaan en geef je toch een beschrijving van de setting.

lordluud2 schreef:

Hij liep snel, sneller dan de doorsnee Raga bewoner, zelfs al werd zijn progressie gehinderd door het diepe zand waarin hij constant wegzonk.

Hier weer een dynamische beschrijving. Raga's actie gaat door en toch krijgen we weer een beeld van de setting.
Ik weet alleen niet hoe snel een doorsnee Raga bewoner loopt, dus dan heb ik ook geen beeld hoeveel sneller Blender is stick out tongue

lordluud2 schreef:

Diep weggezonken in zijn gedachten, merkte hij opeens op dat het steegje op zo’n twintig meter voor hem ophield met bestaan en uitmondde in een verhard pleintje midden in de stad. Hij hoorde het geschreeuw, gekwaak en gegrom van allerlei soorten wezens en mensen – veelal smerig, corrupt en alle behalve vriendelijk – die zich hadden verzameld op het pleintje en zich bezighielden met hun eigen, waarschijnlijk schimmige zaken. Hij bleef hier liever bij uit de buurt.

In wat voor gedachten is hij diep weggezonken? Waar denkt hij aan?
Ik zou het leuk vinden (en het is ook bevorderlijk voor de dynamiek) als je hier wat meer liet zien van wat er op het plein gebeurd. Wat zeggen die wezens bijvoorbeeld? Hoe zien ze eruit? Welke schimmige zaken? Wat doen ze daar op het pleintje?
Als je dit laat zien, dan geef je meteen weer een beeld van de setting, maar dan op een dynamische/bewegelijke manier.

lordluud2 schreef:

Blender kwam tot een halt en keek vluchtig om zich heen om de omgeving in zich op te nemen. De metalen wanden van de gebouwen waar hij zich tussen bevond leken zowat op hem af te komen, zo smal en benauwd was het steegje. Zo’n zeven meter voor hem, op oogniveau, misschien iets hoger, hing een koperen schoorsteen die leek alsof het zich van binnenuit naar buiten had gekauwd en nu naar jaren hard zwoegen en ploeteren tevreden in de buitenlucht hing en genoot van zijn pensioen. Nog twee meter daarboven bevond zich een gammel balkonnetje die zó schuin was bevestigd dat het erop leek dat die elk moment naar beneden kon komen zeilen. Blender deed een klein stapje terug en ging lichtjes door zijn knieën. Hij maakte een laatste berekening, toen lanceerde hij zichzelf.

Hier wat statisch, maar dat stoort me op zich niet zo, omdat het niet te lang is en het ook onderdeel is van de actie: Blender gaat dat gebouw bespringen.

lordluud2 schreef:

Binnen een aantal luttele seconden bevond hij zich bovenop de koperen schoorsteen die leek te kreunen onder zijn gewicht, om zich vervolgens nog een keer af te zetten en als een atleet aan de spijlen van het balkon te bungelen.

Zou leuk zijn als er een spijl losliet stick out tongue
Ik zou Binnen een aantal luttele seconden schrappen. Hij lanceert zich en bevindt zich vervolgens op de koperen schoorsteen. Die overgang lijkt me genoeg. Of is hij sneller dan het licht?

lordluud2 schreef:

Het koste hem niet al te veel moeite om bijna vier meter omhoog te klauteren in slechts een aantal luttele seconden. Hij was geen vreemde wanneer het op klimmen aankwam. Hij was er goed in, zelfs al op jonge leeftijd toen hij nog maar een kleuter was. Maar nu, op zeventienjarige leeftijd, was klimmen meer geworden dan alleen een hobby uit zijn kinderjaren. Hij deed het niet meer voor de lol. Hij deed het om te overleven.

Het koste hem niet al te veel moeite om bijna vier meter omhoog te klauteren in slechts een aantal luttele seconden. Ik zou die zin veranderen in bijvoorbeeld: Behendig klom hij de vier meter omhoog. Dan laat je al zien dat het hem niet zoveel moeite kost en dat hij het snel doet.
Hij klimt dus over de daken om te overleven. Hoezo dan? Wat voor dreiging bevindt zich op de grond waardoor hij via de daken moet?

lordluud2 schreef:

De krachtige armen van Blender trokken de rest van zijn lichaam omhoog waarna hij zijn rechterbeen omhoog zwiepte om zich vervolgens over de roestige spijlen heen te werken en op het balkon terecht kwam. Het balkonnetje piepte en kraakte elke keer als hij zich ook maar durfde te bewegen, maar was volgens hem stevig genoeg om niet met lijf en al naar beneden te donderen. Hij klopte zijn dunne, uitgeleefde lederen jack uit waarmee hij over de spijlen was geschuurd en keek omhoog en zag de contouren van nog veel meer balkons – honderden, zo dacht hij – aftekenen tegen het licht van de maan. Tevens zag hij een wirwar van waslijnen en touwen die van het ene balkon naar het andere balkon waren gespannen. Sommigen gingen zelfs van het ene gebouw naar het andere gebouw. Aan de lijnen hing van alles van kleding tot emmers, van banieren tot lakens en flikkerende olielampen.

Dit vind ik alweer een lekker dynamisch stukje. Het laatste stukje (schuin gedrukt) is dan weer statisch, maar dat geeft niets, want je hebt een goede afwisseling.

Ik hoop dat ik het hiermee een beetje heb kunnen verduidelijken.

Xuchiejlala
Laatst aanwezig: 2 jaren 48 weken geleden
Sinds: 20 Jul 2010
Berichten: 751
lordluud2 schreef:

Ik zit alleen met het vervelende probleem dat ik nooit, maar dan ook echt NOOIT iets voltooi (qua schrijven dan). Wanneer ik dan een boek lees om vervolgens met mijn eigen verhaal verder te gaan zakt de moed me in de schoenen omdat het naar mijn mening de kwaliteit van een al gepubliceerde roman nooit haalt.

Ik ken dat gevoel van de moed in de schoenen zakken als ik een gepubliceerde roman lees, maar als je nooit een verhaal afmaakt en nooit alles inzet om dat ene manuscript af te maken en naar dat 'top niveau' te brengen, dan kom je er ook nooit. Niet meteen de lat te hoog leggen. Je moet ergens beginnen smile Die gepubliceerde auteurs moesten ook ergens beginnen. Ik las laatst een schrijfboek van James N. Frey* waarin hij vertelde dat maar liefst 12 schrijfscholen hem afwezen. Hij kreeg een afwijzing hier, een afwijzing daar. 'Ik kan het nooit!' dacht hij en zo stopte hij vaak ook met schrijven. Toch probeerde hij het weer (schrijfkriebbels zijn soms gewoonweg niet te weerstaan) , hij bleef door gaan en 'faith' houden en kijk waar hij nu staat smile

*(schrijfdocent, auteur van meerdere romans en schrijfboeken o.a. 'Zo schrijf je een verdomd goede roman')

lordluud2
Laatst aanwezig: 4 jaren 49 weken geleden
Sinds: 7 Jun 2009
Berichten: 33
Xuchiejlala schreef:

Ik vind je stijl mooi en je hebt een goed gevoel voor setting. Je brengt deze ook echt over, maar je zou deze krachtiger kunnen maken door wat meer dynamiek toe te voegen. Nu vertraagt het meer, omdat sommige beschrijvingen van de setting echt los staan van de actie van de hoofdpersoon, terwijl het stuk veel levendiger wordt en prettiger (door)leest als je de setting wat meer combineert met de actie van de hoofdpersoon.

Om dit te verduidelijken hier wat voorbeelden:

lordluud2 schreef:

De nacht was gevallen over Raga en had het territorium van de schroeiende woestijn zon vredig overgenomen. De oranje gloed die het dorre woestijnlandschap en de vervallen, afgetrapte stad zowaar een pittoresk uiterlijk meegaven had nu ruimte gemaakt voor de zachte, rustgevende gloed van de wassende maan.
De temperatuur – die overdag boven de veertig graden Celsius uitkwam -, was nu gedaald tot een meer comfortabele achttien graden. Blender, een van de vele onfortuinlijke zielen die de rest van zijn leven was verbannen naar Raga, vond de koelte van de nacht wel aangenaam en besloot er op uit te gaan.

Dit is bijvoorbeeld wat ik noem een 'statische beschrijving'. Je stopt het verhaal om een omschrijving te geven van de setting. Nu is dat op dit moment juist mooi als inleiding.

lordluud2 schreef:

Hij liep door een smal steegje van nog geen twee meter breed en voelde zijn schoenen wegzinken in het mulle, nog steeds warme zand.

Dit noem ik een 'dynamische beschrijving'. Terwijl je de setting omschrijft (het smalle steegje van nog geen twee meter breed, de mulle, warme zand), zet je de hoofdpersoon ook in beweging/actie (hij loopt door het steegje).

lordluud2 schreef:

Zowel aan zijn rechter- als linkerkant werd het steegje overschaduwd door een paar enorme gedrochten van gebouwen die hoog boven de rest van de stad uittorende. Overdag, wanneer de zon briljante hooglichten creëerde op de nog onaangetaste delen van het metaal waar het gebouw van was gebouwd en menig inwoner zijn ogen deed laten samenknijpen, was de top nog te zien, maar in het pikkedonker van de nacht leek deze samen te smelten met de hemel. Het kleine beetje licht dat de maan wierp op de gebouwen definieerde haar gerafelde contouren en wierp een bijna onzichtbare schaduw over het steegje. Het gele, gebroken licht dat hoog boven hem uit een van de vele klein raampjes ontsnapte verlichtte samen met de gloed van de maan het pad dat Blender moest bewandelen.

Hier stop je het verhaal weer om een omschrijving te geven van de setting (statische beschrijving). Hier vind ik het wel storend, omdat we net een stukje hebben gehad waarin Blender op weg was ergens naar toe en ik moet nu op het vervolg wachten omdat er weer een beschrijving tussendoor komt. Als je deze beschrijving zou combineren met actie, meer dynamischer zou maken, dan laat je het verhaal doorgaan en geef je toch een beschrijving van de setting.

lordluud2 schreef:

Hij liep snel, sneller dan de doorsnee Raga bewoner, zelfs al werd zijn progressie gehinderd door het diepe zand waarin hij constant wegzonk.

Hier weer een dynamische beschrijving. Raga's actie gaat door en toch krijgen we weer een beeld van de setting.
Ik weet alleen niet hoe snel een doorsnee Raga bewoner loopt, dus dan heb ik ook geen beeld hoeveel sneller Blender is stick out tongue

lordluud2 schreef:

Diep weggezonken in zijn gedachten, merkte hij opeens op dat het steegje op zo’n twintig meter voor hem ophield met bestaan en uitmondde in een verhard pleintje midden in de stad. Hij hoorde het geschreeuw, gekwaak en gegrom van allerlei soorten wezens en mensen – veelal smerig, corrupt en alle behalve vriendelijk – die zich hadden verzameld op het pleintje en zich bezighielden met hun eigen, waarschijnlijk schimmige zaken. Hij bleef hier liever bij uit de buurt.

In wat voor gedachten is hij diep weggezonken? Waar denkt hij aan?
Ik zou het leuk vinden (en het is ook bevorderlijk voor de dynamiek) als je hier wat meer liet zien van wat er op het plein gebeurd. Wat zeggen die wezens bijvoorbeeld? Hoe zien ze eruit? Welke schimmige zaken? Wat doen ze daar op het pleintje?
Als je dit laat zien, dan geef je meteen weer een beeld van de setting, maar dan op een dynamische/bewegelijke manier.

lordluud2 schreef:

Blender kwam tot een halt en keek vluchtig om zich heen om de omgeving in zich op te nemen. De metalen wanden van de gebouwen waar hij zich tussen bevond leken zowat op hem af te komen, zo smal en benauwd was het steegje. Zo’n zeven meter voor hem, op oogniveau, misschien iets hoger, hing een koperen schoorsteen die leek alsof het zich van binnenuit naar buiten had gekauwd en nu naar jaren hard zwoegen en ploeteren tevreden in de buitenlucht hing en genoot van zijn pensioen. Nog twee meter daarboven bevond zich een gammel balkonnetje die zó schuin was bevestigd dat het erop leek dat die elk moment naar beneden kon komen zeilen. Blender deed een klein stapje terug en ging lichtjes door zijn knieën. Hij maakte een laatste berekening, toen lanceerde hij zichzelf.

Hier wat statisch, maar dat stoort me op zich niet zo, omdat het niet te lang is en het ook onderdeel is van de actie: Blender gaat dat gebouw bespringen.

lordluud2 schreef:

Binnen een aantal luttele seconden bevond hij zich bovenop de koperen schoorsteen die leek te kreunen onder zijn gewicht, om zich vervolgens nog een keer af te zetten en als een atleet aan de spijlen van het balkon te bungelen.

Zou leuk zijn als er een spijl losliet stick out tongue
Ik zou Binnen een aantal luttele seconden schrappen. Hij lanceert zich en bevindt zich vervolgens op de koperen schoorsteen. Die overgang lijkt me genoeg. Of is hij sneller dan het licht?

lordluud2 schreef:

Het koste hem niet al te veel moeite om bijna vier meter omhoog te klauteren in slechts een aantal luttele seconden. Hij was geen vreemde wanneer het op klimmen aankwam. Hij was er goed in, zelfs al op jonge leeftijd toen hij nog maar een kleuter was. Maar nu, op zeventienjarige leeftijd, was klimmen meer geworden dan alleen een hobby uit zijn kinderjaren. Hij deed het niet meer voor de lol. Hij deed het om te overleven.

Het koste hem niet al te veel moeite om bijna vier meter omhoog te klauteren in slechts een aantal luttele seconden. Ik zou die zin veranderen in bijvoorbeeld: Behendig klom hij de vier meter omhoog. Dan laat je al zien dat het hem niet zoveel moeite kost en dat hij het snel doet.
Hij klimt dus over de daken om te overleven. Hoezo dan? Wat voor dreiging bevindt zich op de grond waardoor hij via de daken moet?

lordluud2 schreef:

De krachtige armen van Blender trokken de rest van zijn lichaam omhoog waarna hij zijn rechterbeen omhoog zwiepte om zich vervolgens over de roestige spijlen heen te werken en op het balkon terecht kwam. Het balkonnetje piepte en kraakte elke keer als hij zich ook maar durfde te bewegen, maar was volgens hem stevig genoeg om niet met lijf en al naar beneden te donderen. Hij klopte zijn dunne, uitgeleefde lederen jack uit waarmee hij over de spijlen was geschuurd en keek omhoog en zag de contouren van nog veel meer balkons – honderden, zo dacht hij – aftekenen tegen het licht van de maan. Tevens zag hij een wirwar van waslijnen en touwen die van het ene balkon naar het andere balkon waren gespannen. Sommigen gingen zelfs van het ene gebouw naar het andere gebouw. Aan de lijnen hing van alles van kleding tot emmers, van banieren tot lakens en flikkerende olielampen.

Dit vind ik alweer een lekker dynamisch stukje. Het laatste stukje (schuin gedrukt) is dan weer statisch, maar dat geeft niets, want je hebt een goede afwisseling.

Ik hoop dat ik het hiermee een beetje heb kunnen verduidelijken.

Bedankt voor je input!

Het feit dat ik al vrij snel zulke uitgebreide beschrijvingen geef is om de lezer al snel een idee te geven van hoe de wereld er uit ziet. Steampunk is toch vaak een genre die gaat gepaard met een unieke, aparte wereld en vaak ook bepaalde visuele plaatjes. Het is deel van de sfeer en het verhaal en probeer dat al snel op te zetten.

De informatie die jij geeft te missen of denkt dat deze ontbreekt, heb ik expres zo gedaan. Hoewel ik de wereld al vrij snel duidelijk wil maken, wil ik het motief van Blender en het plot iets langzamer en 'mysterieuzer' uitwerken. Het is namelijk ook nog niet de bedoeling dat de lezer weet wat Blender van plan is. Dit komt later pas.

Ik zal wel proberen iets van dynamiek en interactie in de beschrijvingen te brengen of het geheel iets vloeiender door te laten lopen.

Rookworst zonder 'R' is ook worst.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 32 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
Joost Beersma schreef:

Ik ben gek op SF/Fantasy en begon lekker te lezen, maar had al snel het gevoel dat ik een machete tevoorschijn moest halen om door het oerwoud van bijvoeglijke naamwoorden te kappen. Haal er eens wat uit en je zult zien dat het geheel veel krachtiger wordt.

Dat hoeft niet altijd. Als iets steampunk wordt genoemd, wil ik eigenlijk ook het bloemrijke taalgebruik uit de Victoriaanse tijd terugzien. Zoals hier, bijvoorbeeld: http://www.fantasywereld.nl/pages.php?id=33

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

lordluud2
Laatst aanwezig: 4 jaren 49 weken geleden
Sinds: 7 Jun 2009
Berichten: 33
schlimazlnik schreef:
Joost Beersma schreef:

Ik ben gek op SF/Fantasy en begon lekker te lezen, maar had al snel het gevoel dat ik een machete tevoorschijn moest halen om door het oerwoud van bijvoeglijke naamwoorden te kappen. Haal er eens wat uit en je zult zien dat het geheel veel krachtiger wordt.

Dat hoeft niet altijd. Als iets steampunk wordt genoemd, wil ik eigenlijk ook het bloemrijke taalgebruik uit de Victoriaanse tijd terugzien. Zoals hier, bijvoorbeeld: http://www.fantasywereld.nl/pages.php?id=33

Erg mooi geschreven, Jack, maar zoals je waarschijnlijk al weet is mijn taalkennis nog niet op zodanig niveau om zo te kunnen schrijven. Daarvoor zou ik bij het herschrijven van het verhaal erg veel moeite en tijd moeten steken in het veranderen van woorden, beschrijvingen en synoniemen opzoeken.

Tevens heb je een bredere kennis wat betreft het Steampunk genre wat mij weer aan het twijfelen zet over mijn eigen kunnen.

Rookworst zonder 'R' is ook worst.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 32 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132
lordluud2 schreef:

zoals je waarschijnlijk al weet is mijn taalkennis nog niet op zodanig niveau om zo te kunnen schrijven.

Doe jezelf niet tekort. Waar het om gaat is dat het "less is more" niet altijd opgaat en bepaalde elementen uit de Romantiek (de kunstperiode dus) en de oorspronkelijke Gothic Horror heel goed te gebruiken zijn voor steampunk. Daar hoort wat breedsprakigheid ook bij, en uitgebreide (natuur) beschrijvingen.
Het schrappen van bijvoeglijk naamwoorden is daarom niet altijd van toepassing en ook niet altijd een "goede oefening".

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Xuchiejlala
Laatst aanwezig: 2 jaren 48 weken geleden
Sinds: 20 Jul 2010
Berichten: 751
lordluud2 schreef:
schlimazlnik schreef:
Joost Beersma schreef:

Ik ben gek op SF/Fantasy en begon lekker te lezen, maar had al snel het gevoel dat ik een machete tevoorschijn moest halen om door het oerwoud van bijvoeglijke naamwoorden te kappen. Haal er eens wat uit en je zult zien dat het geheel veel krachtiger wordt.

Dat hoeft niet altijd. Als iets steampunk wordt genoemd, wil ik eigenlijk ook het bloemrijke taalgebruik uit de Victoriaanse tijd terugzien. Zoals hier, bijvoorbeeld: http://www.fantasywereld.nl/pages.php?id=33

Erg mooi geschreven, Jack, maar zoals je waarschijnlijk al weet is mijn taalkennis nog niet op zodanig niveau om zo te kunnen schrijven. Daarvoor zou ik bij het herschrijven van het verhaal erg veel moeite en tijd moeten steken in het veranderen van woorden, beschrijvingen en synoniemen opzoeken.

Tevens heb je een bredere kennis wat betreft het Steampunk genre wat mij weer aan het twijfelen zet over mijn eigen kunnen.

Maar er is toch ook zoiets als een 'EIGEN' stijl? smile

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 1 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5928
schlimazlnik schreef:

Als iets steampunk wordt genoemd, wil ik eigenlijk ook het bloemrijke taalgebruik uit de Victoriaanse tijd terugzien. Zoals hier, bijvoorbeeld: http://www.fantasywereld.nl/pages.php?id=33

Het lijkt op een exotisch boeket woorden uit Indië waar de karmeliethoningzuigers de saffraanbloemen verpletteren.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

lordluud2
Laatst aanwezig: 4 jaren 49 weken geleden
Sinds: 7 Jun 2009
Berichten: 33
Xuchiejlala schreef:
lordluud2 schreef:
schlimazlnik schreef:
Joost Beersma schreef:

Ik ben gek op SF/Fantasy en begon lekker te lezen, maar had al snel het gevoel dat ik een machete tevoorschijn moest halen om door het oerwoud van bijvoeglijke naamwoorden te kappen. Haal er eens wat uit en je zult zien dat het geheel veel krachtiger wordt.

Dat hoeft niet altijd. Als iets steampunk wordt genoemd, wil ik eigenlijk ook het bloemrijke taalgebruik uit de Victoriaanse tijd terugzien. Zoals hier, bijvoorbeeld: http://www.fantasywereld.nl/pages.php?id=33

Erg mooi geschreven, Jack, maar zoals je waarschijnlijk al weet is mijn taalkennis nog niet op zodanig niveau om zo te kunnen schrijven. Daarvoor zou ik bij het herschrijven van het verhaal erg veel moeite en tijd moeten steken in het veranderen van woorden, beschrijvingen en synoniemen opzoeken.

Tevens heb je een bredere kennis wat betreft het Steampunk genre wat mij weer aan het twijfelen zet over mijn eigen kunnen.

Maar er is toch ook zoiets als een 'EIGEN' stijl? smile

Dat is zeker waar, maar als ik nu heer en meester van de Nederlandse taal was, was het creëren van deze eigen stijl een stuk gemakkelijker stick out tongue Ik probeer me er in ieder geval toe te zetten gewoon door te schrijven; ik zie wel waar ik strand. Zal trouwens eens het 2e deel online zetten.

Rookworst zonder 'R' is ook worst.

Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 21 juli 16:00 u., dan krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Word abonnee