Start » Proeflezen » [sofamonologen] 'Zagen, zagen... '

[sofamonologen] 'Zagen, zagen... '

Door: Suma
Op: 26 februari 2015

Sofamonologen. Vraag: is het duidelijk dat dit een monoloog is van iemand in een psychose?

Fragment: 

‘Zagen, zagen… ‘

‘Vraag ik me toch af waarom ik hier mijn hele ziel en zaligheid open en bloot op tafel moet leggen. Ze lijken wel gek. Ik ben hier het normaalste mens. Dat vinden anderen niet. De wittejassenmaffia op de afdeling zegt dat ik een ‘doorsmeerbeurt’ nodig heb bij Klaas, de psychiater. Nou, van een doorsmeerbeurt verwacht ik wat anders, hij zaagt alleen maar. Zijn stem, mijn god, ik kan die stem wel vermoorden met zijn eigen zaag. Ik weet dat moorden niet mag, maar soms… oh soms kan ik me amper bedwingen. Ik moet wel, anders verklaren ze me voor gek. Dat wil ik niet. Ik ben niet gek, misschien ietsje anders dan de doorsnee mens, maar niet gek.
Niet iedereen hoeft toch in diezelfde rookworst te passen? Daar zit alleen varkensvlees in, dat eet ik niet. Ik wil er ook niet inzitten. Rare kostgangers lopen op de wereld en ik zit daar niet tussen, zolang ik mijn stemmen maar gehoorzaam. Soms geven ze eenvoudige opdrachten en als ik daar niet aan toekom, worden ze boos.
Dan zeggen ze: “Jij verdient straf, je bent niet gehoorzaam.” Ik wil wel gehoorzamen, maar soms komt er iets tussen. Dan heb ik bijvoorbeeld honger en ga ik koken.
“Fout: voor straf vanavond geen eten.” Eigenlijk vind ik dit doodnormaal, wie niet horen wil, moet toch voelen?
Een andere keer geven ze vreemde opdrachten, zoals laatst.
‘Vanavond trek jij zwarte kleren aan en fik het winkelcentrum af. De jerrycan met benzine in je rugzak stoppen.’
Het werd donker. Goed voorbereid ging ik op stap. In mijn zwarte kledij, zwarte rugzak en een zwarte bivakmuts over mijn hoofd. Voordat ik bij het winkelcentrum was, reed een patrouillerend politiebusje langs me. De kit bekeek me van top tot teen. Ik kon er niets aan doen.
‘Steek je tong uit en zwaai.’
Toen kreeg ik een probleem. Ze hielden me aan. Ze controleerden mijn identiteitsbewijs en verblijfplaats.
Ik, de eerlijkheid zelf, zei: ‘In Huize Welgemoed.’
Daarna wilden ze in mijn rugzak kijken.
‘Nee, dat mag niet,’ antwoordde ik en ja, toen werd het menens. Mee naar het bureau en daar sloeg ik helemaal door. ‘Jullie mogen me niet vasthouden, het centrum moet in de hens, laat me gaan anders krijg ik straf, kom nou, ik stak toch alleen mijn tong uit? Geintje hoor, het is toch leuk als iemand een geintje uithaalt?’
Niets daarvan, ik werd vastgehouden en naar een isoleercel gebracht. Een tijdje later kwam Klaas me daar ophalen, samen met een paar van die stoere jongens van twee meter hoog en één meter breed. Dwangbuis aan, auto in en sjezen richting inrichting. Naar de isoleer. Een week. Koude douche om af te koelen, een brand is heet. Om uit de isoleer te komen moet ik me ‘normaal’ gedragen. ‘Wat is nou normaal,’ vroeg ik hem. ‘Hier ben ik de enig normale mens.’
Klaas met zijn zaag, nou, die is effe gek. Vraagt hij: “Hoor je stemmen?” Natuurlijk. “Klaas, ik versta jou toch? Ik hoor perfect, neem dat van mij aan. Het is hier geen audio-afdeling.”
Volgens mij was dit een correct, normaal antwoord.
Klaas dacht daar anders over. “Je hebt medicatie nodig. Om de stemmen te dempen, je gedachten, om alles te dempen.”
Wat niet dempte waren mijn haatgevoelens richting Klaas.
“Pik een figuurzaag.”
Hoe dan?
“Gewoon onder je trui.”
Dat deed ik, het moest. Van de recreatieafdeling nam ik er eentje mee.
Ze vertelden hoe ik het moest aanpakken. “Gewoon meegaan naar de wekelijkse sessie met de figuurzaag onder je trui.”
Daar moest ik op de bank. Klaas begint te zagen en te mieren over hoe andere mensen zich gedragen. Zij zouden mijn voorbeeld zijn. Nouhuh, me reet. Ik heb stemmen die mij helpen, dat hebben normale idioten niet. Ik doe alsof ik hem geloof, dan is-ie minder opmerkzaam.
Hij draait zich om en loopt naar de kast. Ik zie dat hij een flesje neemt, een spuit, naalden. Echt niet. Ik spring op, zet de figuurzaag tegen zijn halsslagader en zaag, zaag en zaag totdat het bloed zo door de ruimte spuit dat hij zijn spuitje wel kan vergeten. Het alarm gaat af.
Binnen tien seconden wordt de deur opengegooid. Vier grote kerels vangen me in een dwangbuis. Klaas valt niet te repareren. Hij wordt begraven, dan hebben de mieren nog iets aan hem. Ik ben hem kwijt en de stemmen zijn een tijdje stil.
Ze zeggen dat ik hem kilde, ik weet nergens van. Ik ben onschuldig. Leugenaars.’

Reacties

Schrijfcoach Od...
Laatst aanwezig: 1 week 2 dagen geleden
Sinds: 24 Aug 2006
Berichten: 3832

Heftig verhaal, echt geen verhaal voor Op Ruwe Planken, meer iets voor Letterrijn. Spannend geschreven.
Psychoses zijn meestal niet zo gewelddadig. De meeste Psychoten hebben stormachtige maar niet echt schadelijke wanen. Ik vind het jammer dat je juist de extreme psychoot beschrijft.
Maar spannend is het verhaal wel.

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 53 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
Suma schreef:

Sofamonologen. Vraag: is het duidelijk dat dit een monoloog is van iemand in een psychose?

Neen, niet van iemand IN een psychose. Het verhaal beschrijft een zeer lang proces. Het is daarom - voor mij - geen [geloofwaardige] monoloog. Mogelijk wel een monoloog - innerlijke dialoog - NA een psychose. En... zo te lezen van/over iemand met blijvende psychische veranderingen.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Suma
Laatst aanwezig: 5 weken 13 uren geleden
Sinds: 6 Sep 2007
Berichten: 3625

Yrret, dat dacht ik naderhand ook, maar dan nog klopt het niet. Na een psychose weet de persoon niet meer wat er gebeurde tijdens die situatie. Duidelijk dat ik niet gewonnen heb, maar ik heb het wel met plezier geschreven en dat is mij meer waard. nod

Geef woorden aan gedachten.

Tja
Laatst aanwezig: 1 dag 1 uur geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14122

Ik heb het ook met plezier gelezen. Het is niet echt een monoloog. Het bestrijkt meerdere weken. Ik denk dat Yrret bedoelt iemand met een psychose i.p.v. in een psychose.

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

Mili
Laatst aanwezig: 5 dagen 9 uren geleden
Sinds: 1 Mrt 2014
Berichten: 3701

@Suma, je lezende dacht ik eerder aan 'multiple personality disorder' dan aan een psychose. Een monoloog is het ook niet helemaal maar zoals jij het met zoveel plezier hebt geschreven, heb ik het gelezen.

Auteur van 'Jitzak' en 'Congo_Artikel 15'
www.milivanveegh.nl

Suma
Laatst aanwezig: 5 weken 13 uren geleden
Sinds: 6 Sep 2007
Berichten: 3625

Milli en Tja, dank jullie. nod Ach, een wedstrijd vind ik een uitdaging én een kans om eens aan iets anders te schrijven dan waar ik mee bezig ben. Dus nog leuker schrijven... thumbsup

Geef woorden aan gedachten.

Tja
Laatst aanwezig: 1 dag 1 uur geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14122

Lekker gek doen is zo gek nog niet. Het valt me trouwens tegen dat er niet meer verhalen zijn.

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

Yrret
Laatst aanwezig: 3 uren 53 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5966
Tja schreef:

Het valt me trouwens tegen dat er niet meer verhalen zijn.

Ik heb ook een publicatiestoornis.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Tja
Laatst aanwezig: 1 dag 1 uur geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14122

Wat vervelend, Yrret. Je bent vast de enige niet. Misschien verzacht dat de pijn.

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór 23 september!

Word abonnee!