Start » Proeflezen » [Sci-Fi] Het Rode Eiland 2

[Sci-Fi] Het Rode Eiland 2

Door: TDL
Op: 22 oktober 2018

Ter toelichting van dit stuk: de HP's overnachten in een leegstaand huis en hebben uit voorzorg de deur geblokkeerd.

-Ik wil graag weten of het uitnodigt om verder te lezen (of op welke manier dit beter zou kunnen)
-wat vind je van de schrijfstijl?
-op welke manier zou het spannender geschreven kunnen worden?
-andere tips/verbeterpunten

Alvast bedankt!

Fragment: 

Een doffe klap maakte abrupt een einde aan een diepe slaap. Bijna synchroon met Roxy ging Dodger rechtop zitten.
'Wat was dat?' fluisterde Roxy angstig.
Dodger nam geen tijd om over het antwoord op deze vraag na te denken en stapte zo geluidloos mogelijk uit bed.
'Snel... pak alle spullen.' Binnen een paar seconden had hij zijn schoenen aangetrokken en stond hij bij het raam met een pistool in zijn hand. Op dat moment hoorden ze stemmen in de woonkamer. Dodger haalde het gerafelde, oude gordijntje voorzichtig voor het raam vandaan en opende heel langzaam het raam, dat nu een stuk makkelijker open ging. Halverwege deed hij het raam weer haastig dicht.
'Fuck!' zei hij bijna geluidloos. 'Er zijn ook twee mannen buiten.'
Ondertussen hoorden ze nog steeds stemmen in de woonkamer en ze beseften dat er elk moment iemand binnen kon proberen te komen. Dodger keek om zich heen in de kamer, zoekend naar een alternatief om uit de kamer weg te komen, maar besefte dat hij hier de afgelopen avond ook al tevergeefs naar had gezocht. Hij gluurde door een kier naar buiten, waar twee mannen in donkere kleding langzaam dichterbij kwamen en naar de voordeur liepen. Op dat moment hoorden ze het geluid van voetstappen in de woonkamer. Het geluid klonk steeds dichter bij de slaapkamer en plotseling hoorden ze de klink van de deur.
Verschrikt keek Roxy op en deed een stap in de richting van het raam. 'We moeten hier weg!' fluisterde ze angstig.
Dodger richtte zijn blik voor een seconde op de deur, maar hield nog steeds de twee mannen in de gaten, die - als ze door zouden lopen - binnen een paar seconden om de hoek bij de voordeur zouden zijn. Ondertussen had de man die de deur probeerde te openen, geroepen naar een andere persoon in de woonkamer. Opnieuw het geluid van voetstappen die de deur naderden, maar nu een stuk gehaaster. Dit keer werd er niet geprobeerd om de deur rustig open te doen, maar klonk een harde beuk op de deur en kwam er beweging in de kast, die een paar centimeter van de deur afkwam. Roxy had de spullen gepakt en stond klaar om te vluchten.
'Nog een paar seconden...' fluisterde Dodger terwijl zijn ogen de twee mannen in de schemering volgden, die nu bijna uit het zicht waren.
Een tweede beuk op de deur. Dit keer werd de kier tussen de deur een stuk ruimer. Het zou niet lang meer duren voordat er iemand naar binnen kon komen.
'Nu!' fluisterde Dodger. Hij schoof het raam zacht open en liet Roxy als eerst uit het raam klimmen. Vervolgens sprong hij zelf naar buiten. Toen hij net met zijn voeten op de grond was geland, hoorde hij een harde klap achter zich. Hij zag nog hoe de kast kantelde en in de richting van het bed omviel. In een fractie van een seconde besefte hij dat er geen tijd was om het raam nog ongezien dicht te doen. Roxy zat twee meter naast het raam gehurkt in het hoge gras, klaar om weg te rennen. Dodger dook snel naast haar en trok zijn pistool. Hij gebaarde naar Roxy dat ze moest gaan liggen tussen het gras, terwijl er haastige voetstappen in de slaapkamer klonken. Tussen het dikke, hoge gras door hadden ze een klein beetje zicht op het raam, terwijl ze zich roerloos verstopt hielden. Even was het stil. Kort daarna klonk een doffe stap en werd een onaangenaam gezicht zichtbaar van een oude, gerimpelde man, die zoekend uit het raam keek. Hij was grotendeels kaal en zijn ogen puilden uit zijn gezicht. Hij tuurde over het veld. Plotseling haalde hij een jachtgeweer tevoorschijn, dat hij driftig heen en weer haalde, alsof hij verwachtte dat er elk moment iemand kon opduiken.
Dodger dacht na. Doordat ze goed verborgen tussen het hoge gras zaten en het nog schemerde, hadden ze een goede kans dat de man hen niet zou zien. Maar er waren nog minimaal drie andere mannen binnen en voor het huis, die elk moment op zoek zouden kunnen gaan naar hen.
Ondertussen hoorden ze de voordeur aan de andere kant dichtslaan en een stem die iets onverstaanbaars riep. Dodger hield het pistool nog steeds vast. Hij had het voordeel ten opzichte van de oude man dat deze hem niet kon zien, maar door de andere aanwezige mannen besefte hij dat het erg risicovol was om nu iets te ondernemen. Ze hoorden de voordeur opnieuw opengaan en luide stemmen klonken over het veld. Het leek erop dat de andere mannen zich verspreidden, aangezien het geschreeuw van twee van de stemmen steeds zachter werd. Een andere stem kwam dichterbij. Eén van de mannen liep hoorbaar in de richting van het raam en ze voelden hem naderen.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 5 uren 27 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5741

TDL,

Over stijl/spanning en verbeterpunten.
Het is bedoeld als een actiescène. Schrijf daarom zo compact en helder mogelijk wat er gebeurt. Vermijd de uitleg en details die niets met de actie te maken hebben. Verplaats je steeds in de personages – wat ervaren zij.
Je eerste zin:

Citaat:

Een doffe klap maakte abrupt een einde aan een diepe slaap.

Wat je personages meemaken is dit:
'Ze werden wakker van een doffe klap.' Waarom zou je dat wakker worden omschrijven met 'abrupt een einde aan een diepe slaap'?

Citaat:

Bijna synchroon met Roxy ging Dodger rechtop zitten.

Waarom dat bijna synchroom? Roxy en Dodger schoten (tegelijk) overeind. Dat is genoeg, vind ik.

Citaat:

fluisterde Roxy angstig.

schrap dat 'angstig'. Die angst blijkt uit de situatie.

Citaat:

Dodger nam geen tijd om over het antwoord op deze vraag na te denken en stapte zo geluidloos mogelijk uit bed.

maar de schrijver neemt wel de ruimte te vermelden wat Dodger niet doet! Ik zeg schrappen, houd de actie erin. Dit is voldoende:
Dodger gleed uit bed en trok geruisloos zijn schoenen aan.
'Snel ... pak alle spullen,' zei hij.

Citaat:

Dodger haalde het gerafelde, oude gordijntje voorzichtig voor het raam vandaan en opende heel langzaam het raam, dat nu een stuk makkelijker open ging.

Dit is geen moment in de scene om gordijntjes en het functioneren van het raam te beschrijven. Verplaats je in het personage. Wat doet hij? – Voorzichtig opende hij het raam – en verder met de actie.

Citaat:

'Fuck!' zei hij bijna geluidloos.

houd het altijd compact: zei hij zacht/zei hij binnensmonds. (Bijna geluidloos is vaag en niet beeldend)

Let ook op al de zinnen met beseften. Schrijf hoe de personages het ervaren.
Vermijd ook dit soort dingen: 'zoekend naar een alternatief'.

Enz.

lees deze tips eens: (ook deel 1)
https://schrijvenonline.org/nieuws/dit-zijn-de-10-...

succes

TDL
Laatst aanwezig: 6 dagen 2 uren geleden
Sinds: 2 Aug 2018
Berichten: 5

@janpmeijers dankjewel! Ik ga ermee aan de slag

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
MIs het komende nummer van Schrijven Magazine niet!

THEMA: Schrijf die familieroman!

  • 9 tips om jouw familieverhaal tot een succes te maken
  • Researchen voor een familieverhaal, hoe doe je dat?
  • 'Het begint met pure fascinatie' - succesvolle non-fictie-schrijvers over hun werkwijze
  • Elke Geurts schreef een roman over haar scheiding
  • Hoe schep je sfeer in verhalen?
  • Schrijf jij de nieuwe Game of thrones?
  • Rosita Steenbeek: 'Tijdens het wandelen vallen dingen op hun plek'
  • Essentieel in het schrijfproces: keuzes maken 
  • Hoe schrijf je een scenario?

Dit nummer ligt omstreeks 14 december in de winkel.

WORD ABONNEE