Lid sinds

8 jaar 10 maanden

Rol

[roman] Zingen zonder zorgen

Beste proeflezers, Mijn wens is om een boek te schrijven over twee vrienden die na een gewelddadig verleden in Afrika in Nederland proberen een ‘normaal’ bestaan op te bouwen. De vraag is of dat gaat lukken in zo’n andere wereld en met open eindjes uit het verleden. Na de eerste twintig bladzijden geschreven te hebben zit ik met de volgende vragen: 1- Hoe begin je een boek waarin je romantiek, spanning en humor wil verwerken? Met als achterliggende gedachte hoe voorkom je dat een deel van je potentiële doelgroep al na de eerste bladzijde afhaakt. 2- Ben ik sowieso in staat ook maar iemand te boeien die mij niet kent? Gebruik van leestekens, spelfouten, woordvolgorde, er zal wellicht nog veel te verbeteren zijn maar uiteindelijk ben ik op dit moment vooral geïnteresseerd in het antwoord op de volgende vraag: Als je het bijgevoegde stukje hebt gelezen zou je dan de rest van het boek ook willen lezen? Verder zijn alle andere opmerkingen natuurlijk ook welkom. Ik ben zeer benieuwd naar jullie reacties, bij voorbaat alvast hartelijk dank voor de moeite.

Fragment

Wat bezielen die mensen beneden toch? En wat spoken ze uit, zo aan het einde van een werkdag in december? Hoeveel mensen zouden er wonen? Honderdduizend? Honderdduizend dromen en misschien wel tweehonderdduizend verlangens. Hij zou ze allemaal willen helpen want hij houdt van mensen. Maar vanaf 400 meter hoogte kan hij dat niet. Gelukkig houdt hij ook van fantaseren, in alle stilte, vanaf het balkon van zijn geruisloos door de lucht zwevende Zeppelin. Meer fantast dan piloot. Aan de horizon kleurt de hemel rood door de laatste restjes licht van de in zee zinkende zon. Met een doekje veegt hij het condens van zijn scheepskijker en laat deze daarna langzaam over de stad glijden. Een vijfhonderd jaar oude kerkklok vraagt diep galmend aandacht voor de tijd. Hij zoomt in op de manshoge verlichte wijzers. Een duif stort zich vanaf de toren de diepte in en land elegant op de gietijzeren reling van de brug over de Oude Delft. Een jonge vrouw is druk gebarend in discussie met een man in uniform. Parkeerbonnen vallen altijd slecht en zeker in een feestmaand. Bakstenen, een gietijzeren regenpijp, houten raamluiken. Zoekend kruipt het beeld langs de gevel van een grachtenpand omhoog. Stop, scherpstellen. Uitgespreid over de houten zoldervloer liggen in hartstocht en haast uitgegooide kledingstukken. De hand van een jongen volgt de welvingen van een naakt meisje. Ze ligt op haar buik weggezakt in een dik donzen dekbed. Ze ligt met haar hoofd op haar armen en glimlacht gelukzalig. Kennelijk verstaat de jongen de kunst van de liefde. Hij zou ook zijn handen wel weer eens over de warme billen van een mooie vrouw willen laten glijden. Een paar tellen later zoomt de kijker in op de Oude Markt. In het licht van de etalage vergapen twee kinderen aan moeders hand zich aan de kleurige versiering van een bakkerswinkeltje. Het beeld dwaalt verder over de Markt. Fietsers zoeken, met slalommen de voetgangers ontwijkend, de kortste route over het autoluwe plein. Bouwvakkers en gemeentewerkers laden hun spullen, in de voor vertrek klaarstaande busjes. Versneld nu vervolgt de kijker zijn weg over de stad richting de ringweg. Negenhonderd meter naar het zuiden komt een druk kruispunt met een verwrongen fiets in beeld. De ambulance broeder sluit de deuren. Geen zwaailicht. Dood of slechts lichtgewond, wat zal hij er van maken? Hij kiest voor de dood en verlaat langs het donkere kanaal de stad. Afwisselend langs beide oevers, slechts gescheiden door dertig meter water zo dichtbij maar zonder brug ook zo onbereikbaar. Net zo onbereikbaar en gescheiden als goed en kwaad, heden en verleden, arm en rijk. Hij kijkt op, denkt even na en maakt dan een aantekening in zijn notitieboekje: “Linkeroever kwaad en verleden, rechteroever het goede en de toekomst.” Beneden op de rechteroever raast een zwarte SUV richting Rotterdam. Op het weggetje dat langs de oude boerderijtjes voert wordt een krantenjongen zonder werkend achterlicht op een haar na gemist. In zijn fantasie hoort die wagen niet daar maar op de andere oever te zijn. Misschien toch niet zo goed boekidee en scheurt het blaadje uit zijn notitieboekje. Het wordt koud, hij schuift zijn koperen kijker ineen en loopt naar de stuurcabine. Op de linkeroever ontwaakt op een vervallen scheepswerf ex huurling Jordan Graves. Op de rechteroever recht tegenover de scheepswerf maakt muziekdocente Suzanne Geers zich op voor de spiegel. In de windstille vrieslucht dwarrelt een notitieblaadje naar beneden.

Lid sinds

11 jaar 8 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik zou het boek graag willen lezen, want dit stukje maakt me erg nieuwsgierig. 1. Tja, hoe doe je dat. Het lijkt me sowieso onlogisch dat ze na de eerste pagina gelijk afhaken, maar om ervoor te zorgen dat je potentiële doelgroep niet afhaakt, is het belangrijk om verrassende wendingen in het verhaal te houden, die niet alles weggeven maar wel logisch en realistisch blijven. 2. Het boeide mij, en ik weet zeker dat ik niet de enige ben. Het voelde alsof ik door die scheepskijker keek, en ik denk dat dat ook wel de bedoeling was. Qua spelling kunnen er nog wel wat dingen verbeterd worden, bijvoorbeeld ex-huurling in plaats van ex huurling. Maar het is een zeer goed stukje en ik zou zeker verder willen lezen. Succes!

Lid sinds

9 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
Een fantast in een echte Zeppelin? Of is het een gefantaseerde Zeppelin? Of is het allegorisch bedoeld? Vreemd genoeg houdt die vraag mij bezig (irritant). Ik zou daar duidelijkheid over willen hebben, teneinde te weten aan wat voor verhaal ik begin. Verder vind ik het als begin erg leuk. Misschien omdat ik die omgeving zo goed gekend heb en het nog allemaal klopt met mijn herinnering. Vanwege dat kanaal moest ik altijd een eind omrijden (over de Hoornbrug?). Maar ook zonder die herkenning blijf ik graag doorlezen. Dus ik vind dat je er wel in geslaagd bent om zowel te boeien, als het begin van een boek te schrijven. Jammer van die fout in de eerste zin: "Wat bezielt die mensen beneden toch?" Succes ermee. Ik blijf het graag volgen.

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
--> Wat bezielt Hoe begin je een boek? Nou, door het eerst te schrijven. Vaak kun je pas goed beoordelen wat een sterk begin zou zijn, als je het verhaal al zo'n beetje hebt. Het is maar een tip, maar als je worstelt met het begin, laat dat je dan niet afhouden van het verderschrijven. 't Is maar een tip. Ik ga je stuk nog goed doorlezen en dan kom ik terug!

Lid sinds

10 jaar 7 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik stoorde me aan de vorm: geen alineaverdeling op -opbouw. Verder staan er een paar spelfouten in. Dan antwoord op je vragen:
De vraag is of dat gaat lukken in zo’n andere wereld en met open eindjes uit het verleden.
Dat kan prima. Er zijn meer verhalen geschreven vanuit deze opbouw.
Na de eerste twintig bladzijden geschreven te hebben zit ik met de volgende vragen: 1- Hoe begin je een boek waarin je romantiek, spanning en humor wil verwerken?
Ik denk niet dat dit iets is wat je bewust kunt doen. Je hebt drie elementen die terugkomen in je verhaal. Gewoon lekker gaan schrijven, schrappen, aanvullen en dat steeds opnieuw.
Met als achterliggende gedachte hoe voorkom je dat een deel van je potentiële doelgroep al na de eerste bladzijde afhaakt.
Wat is je potentiële doelgroep?
2- Ben ik sowieso in staat ook maar iemand te boeien die mij niet kent?
Dit fragment kon mij niet boeien, ondanks dat het thema me wel aanspreekt. Het ging van de hak op de tak, te veel beeldspraak, personificaties. Ik haak dan af. Maar misschien hoor ik ook niet bij je potentiële doelgroep.
Als je het bijgevoegde stukje hebt gelezen zou je dan de rest van het boek ook willen lezen?
Nee. En dat is niet op basis van het verhaal (dat spreekt me wel aan), maar op basis van schrijfstijl. Succes met je boek/verhaal!

Lid sinds

8 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@jopiedopie123 Bedankt voor je compliment, geeft energie. @Solidgrey Bedankt voor je positieve reactie. IHet antwoord op je vraag luidt: een fantast in een echte Zeppelin. Maar je hebt me wel aan het denken gezet en misschien ga ik het verder uitwerken als Allegorie. @Rikst Jammer dat het verhaal je niet boeit verder bedankt voor je opmerkingen. De eerste vraag waar je op reageert is overigens geen vraag die ik aan de proeflezers gesteld heb. Je reageert daar op een toelichting met betrekking tot de inhoud van de roman. Ik ben daar waarschijnlijk niet duidelijk geweest.

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
(...) uiteindelijk ben ik op dit moment vooral geïnteresseerd in het antwoord op de volgende vraag: Als je het bijgevoegde stukje hebt gelezen zou je dan de rest van het boek ook willen lezen?
Mag ik een tegenvraag stellen: op basis waarvan zou iemand de rest van het boek willen lezen (denk jij)? Wat moet de lezer verder trekken? Welk punt vind je zelf zo krachtig dat je zegt: Ja, dit móeten ze wel zó boeiend vinden, onweerstaanbaar! Niet om kritisch te zijn, maar omdat ik geïnteresseerd ben in wat je zélf zo boeiend in je tekst vindt - het meest boeiende, dat wat jou raakt; met andere woorden: Wat beoog je?
Ben ik sowieso in staat ook maar iemand te boeien die mij niet kent?
Het gaat niet om jou, maar om je verhaal (tenzij je verhaal om jou gaat, en dan nog gaat het om het verhaal). P.S. Wat bezielen die mensen beneden toch? moet zijn: Wat bezielt die mensen beneden toch? (Wat = enkelvoud, vandaar: Wat bezielt < ook enkelvoud).

Lid sinds

17 jaar 5 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Hi John, ik haak al na drie zinnen af. (Maar dan lees ik je stuk toch nog twee keer om je een antwoord te geven op je vragen). Waarom haak ik af? Omdat de vragen niet vanuit de hp zijn geschreven, en hij/zij niets zelf observeert. Ik zou denken dat als je in die ballon over de stad zweeft dat je focust (rotwoord) op iets of iemand, begin je opening daar wellicht mee. Ook: het verhaal staat stil, er gebeurt niets vanuit de hp, nou bedoel ik niet dat je met wilde actie moet beginnen, maar de hp mag wel wat meer om handen hebben, al is het alleen maar een diepe(re) gedachte, waaruit iets ontstaat. Kortom, herschrijven. Je ogen dichtdoen en je laten leiden door: a. je fantasie b. de emotie van de hp c. een combinatie van beiden :)

Lid sinds

9 jaar 6 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
John Rosco Gelar, 'En wat spoken ze uit, zo aan het einde van een werkdag in december?' even verder: 'Aan de horizon kleurt de hemel rood door de laatste restjes licht van de in zee zinkende zon.' In welk seizoen kijkt de hp door zijn/haar kijker? Je gebruikt veel constructies als: 'Een jonge vrouw is druk gebarend in discussie met een man in uniform.' Tip, maak het actief: Een jonge vrouw gebaart druk naar een man in uniform. (Je hp ziet dit door een kijker, dus de discussie is niet hoorbaar; hij/zij ziet alleen de beweging.) Zo ook: 'Zoekend kruipt het beeld langs de gevel van een grachtenpand omhoog', en 'met slalommen de voetgangers ontwijkend,' . 'hij schuift zijn koperen kijker ineen' ineen - in. Ik vind het een beetje mooischrijverij, op zich niet erg als er maar iets gebeurt. Dat is echter niet het geval, ik sluit me aan bij de opmerking in #7:
het verhaal staat stil, er gebeurt niets vanuit de hp
Groet,

Lid sinds

8 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@Thérèse Wat ik zelf boeiend vind? Het is de bedoeling om op een filmische wijze een indruk te geven van de periode en de omgeving waar een groot deel van het verhaal zich zal gaan afspelen. Daarnaast is het een introductie van de tegenstellingen die later uitgebreid aan de orde zullen komen. Verder wordt een opstapje gegeven naar de introductie van een aantal personen die later een belangrijke rol in het boek zullen gaan spelen. Is dat op onweerstaanbare wijze gedaan? Gelet op je vraag waarschijnlijk niet. De vraag of ik in staat ben iemand te boeien is gesteld om naast de mening van familie en vrienden meningen van 'onbekenden' te ontvangen. Mag ik nog een tegenvraag stellen? Heb je nog iets positiefs kunnen ontdekken in mijn stuk?

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
Ja, het idee om de lezer via een blik uit een Zeppelin te introduceren in het verhaal vind ik positief, origineel. Misschien zou je wat peper en zout over de stad kunnen strooien (verhaalinhoudelijk bedoel ik); het is wat tam, mag intrigerender naar mijn smaak. Hoe het zit met dat balkon aan de Zeppelin zie ik dan weer niet voor me.

Lid sinds

11 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Ik vind het boeiend. Ik vind je taalgebruik mooi. Het absurdisme van de situatie met de zeppelin, contrasterend tegen het realisme van alle ô zo herkenbare dingen die je omschrijft, treffen me wel. Maar dat een deel van je doelgroep inmiddels is afgehaakt, kun je wel uit bovenstaande reactie afleiden. Ik heb even zitten denken over suggesties hoe je het aangrijpender kunt maken. - Je personage eerst voorstellen voordat die zich verliest in zijn observaties. En daarmee bedoel ik zeker géén omschrijving van je personage, maar zet zijn karakter neer. Ik ken de situatie niet, maar je zou hem iets kunnen laten zeggen, of kunnen laten denken. Liefst is emotioneels. Een sterke emotie. Afgunst, haat, angst, wantrouwen. Daarmee trek je de lezer het verhaal in en daarmee kun je het fragment hierboven kleuren. - Je zou het zeker iets korter kunnen maken. Less is more. Kies de meest treffende elementen. Je hebt namelijk te maken met het volgende: als lezers in een boek een stuk tien beelden lezen, gaan ze die niet allemaal onthouden. Geef je ze maar één beeld in de opening, dan zal ze dat zonder meer het hele boek bijblijven (ga maar na bij je eigen ervaring, wanneer je zelf boeken leest met een treffende opening). Dus het is aan jou om de gulden middenweg te vinden tussen één en tien beelden in je opening. - Wees wel duidelijk. In de opening van het verhaal wil een lezer inderdaad weten of hij in een zeppelin beland is, of dat hij in het hoofd zit van een man die denkt dat hij in een zeppelin zit. Wat Dinand zei over dat de scène stilstaat is inderdaad ook een punt. Beginnen met een lopende scène, lekker de vaart erin, meteen de personages zien, dat is altijd een goede weg om in te slaan met openingen. Als je anders wil - en ik geloof zeker dat het ook anders kán - zul je inderdaad heel goed na moeten denken over hoe je de lezer erin meesleurt. Op je vraag 'hoe begin je een roman waarin je romantiek, spanning en humor in wil verwerken'? Ik meen - correct me if I'm wrong - dat je in je opening al deze drie elementen probeert te verwerken. Een nobel streven en knap als het je lukt, maar het hoeft niet. Staar je niet blind op 'hoe verwerk ik romantiek in mijn opening', bijvoorbeeld. Zorg eerst dat het pakkend is, inhoud volgt functie, and again: less is more. Ik hoop dat je er wat mee kan, in ieder geval veel succes!

Lid sinds

8 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
Toelichting. De man in de Zeppelin is niet de hoofdpersoon daarom heeft hij ook geen naam. Hij zorgt enkel voor de inleiding naar de hoofdpersonen die in de laatste regels wel bij naam genoemd worden. (ex-huuurling Jordan Graves en muziekdocenten Suzanne Geers) Nogmaals dank voor jullie uitgebreide reacties ik ga er zeker iets mee doen.

Lid sinds

9 jaar

Rol

  • Gewone gebruiker
Hey John, je hebt al veel reacties gehad, maar toch doe ik nog even mee:-) Er zijn zeker positieve zaken te bekennen! De korte plotbeschrijving klinkt me goed in de oren, dus daar zou ik zeker wat meedoen. Wie is eigenlijk je potentiele doelgroep? Als negentwintigjarige Rotterdamse spreekt het me wel aan, maar ik lees echt een boek pas met plezier, als de hoofdpersoon me erin trekt, Als je man in de Zeppelin geen hoofdpersoon is, lijkt het mij wel verwarrend om daar mee te beginnen misschien. Wat voor perspectief ben je van plan te gebruiken? Het is verder leuk geschreven, maar doordat alles uit een zeppelin verteld wordt is het erg beschrijvend en daarom wordt ik het verhaal niet direct ingezogen. Ik zou persoonlijk ook die drie vragen weglaten engewoon met vertellen beginnen. Nou heel veel succes, ik ben benieuwd naar het volgende deel!

Lid sinds

13 jaar 1 maand

Rol

  • Gewone gebruiker
  • Pluslid
  • Moderator
Als ik het goed analyseer, is de man in de Zeppelin de schrijver zelf. Heb je die nodig, als naamloos personage in je verhaal? Wat zou er gebeuren als je hem liet kijken en kletsen - en daarna deletede? En het verhaal begon met: Op de linkeroever van de Oude Delft ontwaakt op een vervallen scheepswerf Jordan Graves, ex-huurling, terwijl op hetzelfde moment op de rechteroever muziekdocente Suzanne Geers zich opmaakt voor de spiegel. En dan zou ik linker- en rechter vervangen door west of oost, of noord of zuid, want links of rechts is een kwestie van perspectief wat je kunt omzeilen door een windrichting te kiezen < die is stabiel. Ook zou ik wat gerichtere informatie geven, want op welk tijdstip ontwaakt Jordan G., en waar op die vervallen scheepswerf? Zomaar ergens op de grond? Of onder een overkapping? Hoe moet de lezer dit voor zich zien? Hetzelfde geldt voor Suzanne G.: waarop de rechteroever? In een huis? Een huurkamer? Een hotel? Een bordeel? Even de lezer een beeld geven, zodat hij de situatie voor zich kan zien < en dan niet vanuit een Zeppelin die verder kennelijk geen functie meer heeft in het verhaal.

Lid sinds

8 jaar 10 maanden

Rol

  • Gewone gebruiker
@LethalPrincess Zeer bruikbare suggesties dank je wel. @Thérèse Correct , de man in de Zeppelin is de schrijver. Ik vind je opmerkingen zeer waardevol. Volgende week verwacht ik een gewijzigde versie te kunnen laten lezen.