Start » Proeflezen » [roman] - verwijderd -

[roman] - verwijderd -

Door: anoniem33
Op: 6 september 2012

Dit stuk is verwijderd op verzoek van de auteur, die wilde daar geen verdere reden voor geven.

Fragment: 

verwijderd

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 2 uren 11 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5928
Citaat:

Wanneer wordt een boek pornografisch genoemd? Ik bedoel waar ligt de grens?

Onmogelijk te beantwoorden.

Citaat:

Als ik b..v. een Nederlandse speelfilm zie, dan gaat dat behoorlijk ver. Dat zou je in een Duitse speelfilm niet snel zien. De Amerikaanse markt even daargelaten maar hoe zit dat nu met boeken.

Niet met elkaar te vergelijken. Als je dat wel doet neem ik een Japanse film erbij. Liever laat je dit over aan de weldenkende dames en heren van de filmkeuring.

Dan verwacht ik iets bijzonders in het fragment. Jammer. Het heeft niets met je intro te maken.

Citaat:

Eens kijken of er nog echte kritische lezers zijn..

Dit vraag je op SO specifiek aan een lezer. Mooi.

Het fragment is saai. Het leest niet vlot. Geen enkele zin boeit mij.

Citaat:

Elke houdt Ruby en Wendy stevig vast
Ze blijft staan en houdt Ruby en Wendy vast.
Wendy neemt Elke in haar armen en zegt

Dit staat in drie zinnen achterelkaar. Dat is voor mij als lezer twee keer teveel.

Citaat:

Dan staat ze op en loopt alleen, zonder verder te bewegen en strak vooruitkijkend, voorop naar buiten.

Deze zin begrijp ik niet. Hoe kan dit, zonder verder te bewegen. Ik krijg er geen plaatje bij wat er nu gebeurt.

Citaat:

Ik ben geen lezer. De reden hiervoor is dat ik mijn inspiratie en ideeën niet wil beïnvloeden. Ik weet eigenlijk helemaal niet of schrijvers ook lezers zijn.

Ik beschouw de schrijver die geen lezer is als een zeldzame uitzondering.
Mogelijk zelfs een contradictio in terminis.

Citaat:

Ja, er is een kleine oplage van zo’n tweeduizend stuks verkocht (Engelse versie)

Dit is het meest opmerkelijke wat ik in uw inleiding en fragment lees.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Anna Rivier
Laatst aanwezig: 3 jaren 18 weken geleden
Sinds: 5 Jun 2010
Berichten: 640

Het fragment werkt voor mij niet, waarmee ik bedoel dat ik het niet voor me kan zien en er ook niets bij voel. Je beschrijft veel handelingen die vaag zijn en verwarrend. Er is sprake van een sterke emotie in een van de personages, maar die komt niet bij mij binnen.
Je zegt dat van de Engelse versie stuks verkocht zijn. Heb jij zelf die Engelse versie geschreven? En hoe is de Nederlandse versie tot stand gekomen? Er is veel verschil tussen een Engelse tekst en een Nederlandse tekst. De talen worden op verschillende manieren gebruikt en beleefd.

Fae
Laatst aanwezig: 4 jaren 30 weken geleden
Sinds: 21 Dec 2010
Berichten: 231

Eerlijk gezegd snap ik heel je post niet.

Je schrijft 'Eens kijken of er nog echte kritische lezers zijn...' (op dit forum?) terwijl je er al een tegen bent gekomen 'die gast (...) bij een Nederlandse uitgever' (en deze kritiek naast je neer legt?).

Citaat:

Wanneer wordt een boek pornografisch genoemd? Ik bedoel waar ligt de grens?

Dit wil je weten omdat je in de tekst schrijft 'Haar benen liggen gespreid vooruit' of dat er 'een gescheiden biseksuele vrouw' in je verhaal voorkomt?

Voeg je wellicht, in een ander deel van je verhaal, een seksscène toe?
Heeft die scène een toegevoegde waarde voor het verhaal of voor de verkoopcijfers?

Gezien je vraagstelling en de tekst die je ter beoordeling geeft, krijg ik eerder het idee dat dit een verkapte vorm van promotie is. Met de vraag suggereer je tenslotte dat er 'pornografische' scènes in voorkomen, die je dan vervolgens niet prijsgeeft.

Mijn kritiek, opmerkingen of vragen kun je naast je neerleggen.
Ik ben wellicht ook 'een gast' die het niet begrijpt.

Schrijvend ontdek ik de obscure uithoeken van mijn ziel

Kimym
Laatst aanwezig: 2 jaren 15 weken geleden
Sinds: 26 Jul 2011
Berichten: 151

Ik vrees dat ik het met de anderen eens moet zijn, het stuk dat hierboven staat werkt voor mij ook niet.
Door je manier van schrijven krijg ik een beetje het gevoel alsof je aan het opsommen bent, misschien om er maar zo snel mogelijk vanaf te zijn (?).
Ook voél ik inderdaad niets bij je verhaal. Een crematie is een heel heftig moment, zelfs voor iemand die eigenlijk niet wil erkennen dat haar moeder dood is. Nu heb ik nergens ook maar het idee dat ze er echt mee zit.

Citaat:
“Leuk hè, nou heb ik niemand meer. Papa is weg, mama is weg en straks zijn jullie er ook niet meer want iedereen die ik lief vind gaat dood. Nou dan ga ik ook maar dood!” Wendy rent naar haar toe grijpt haar vast en zegt huilend: “ Lieve schat zo moet je niet denken. We kunnen er allemaal niets aan veranderen maar wij zullen echt bij je blijven.”

Dit is een opmerking waar heel veel mensen oprecht ontzettend van zouden kunnen schrikken, maar ook hier voel ik de emotie niet.

Je geeft aan dat je geen lezer bent om je inspiratie en ideeën niet te laten beïnvloeden. Je vroeg ook of schrijvers eigenlijk lezers waren. Het antwoord daarop is naar mijn mening: JA. Een heel luid en duidelijk ja.
Inspiratie en ideeën kunnen juist groeien door te lezen, maar bovendien weet je door te lezen wat er al is geschreven en wat dus nog origineel is, wat mensen zoal graag lezen.
Van lezen kun je simpel ook gewoon heel veel leren, zoals hoe je spanning opbouwt, hoe je emotie in een stuk krijgt, waar je op een erotisch stuk moet stoppen, of juist niet.

Kortom:
Je omschrijving van Under my skin klinkt heel aantrekkelijk en het maakt nieuwsgierig, maar het fragment maakt het helaas niet waar.

Mijn YA verhaal Hoedster is opgenomen in de Dark Romance bundel, Onthulde geheimen.

Xuchiejlala
Laatst aanwezig: 2 jaren 48 weken geleden
Sinds: 20 Jul 2010
Berichten: 751
RobertDumoulin schreef:

Wanneer wordt een boek pornografisch genoemd? Ik bedoel waar ligt de grens? Als ik b..v. een Nederlandse speelfilm zie, dan gaat dat behoorlijk ver. Dat zou je in een Duitse speelfilm niet snel zien. De Amerikaanse markt even daargelaten maar hoe zit dat nu met boeken.

Ik denk als het hoofdplot alleen maar om seks draait? Dat seks de kern is van het verhaal. Misschien dat er geen eens een persoonlijke groei bijhoort, maar dat weet ik niet, ik ben niet zo thuis in dat genre stick out tongue

RobertDumoulin schreef:

Ik ben geen lezer. De reden hiervoor is dat ik mijn inspiratie en ideeën niet wil beïnvloeden. Ik weet eigenlijk helemaal niet of schrijvers ook lezers zijn.

Hoe kan het lezen van boeken je nou zodanig beïnvloeden dat je helemaal niet meer op nieuwe of originele ideeën komt? Boeken geven je juist inspiratie. Juist door heel veel te lezen leer je de markt kennen. Welke ideeën zijn al zo vaak aangehaald dat ze cliché zijn geworden? Juist door het lezen KOM je op nieuwe, originele, verfrissende ideeën om een originele invalshoek voor je verhaal te verzinnen. En je leert ook wat van de boeken die werken, die verkopen, hoe de auteurs hun stijl gebruiken, hoe ze het plot neerzetten, de structuur, personage ontwikkeling, hoe ze de lezer op de eerste bladzijde te pakken krijgen en het verhaal in sleuren, conflict, spanning enz..

Thomach
Laatst aanwezig: 2 jaren 7 weken geleden
Sinds: 4 Nov 2009
Berichten: 1721

Het spijt mij dat ik dit zeg maar heel het fragment werkt voor mij niet. Je hebt een aantrekkelijk idee maar op papier vind ik het helaas maar niets. Ik raad je aan om toch een fervente lezer te worden. Ik snap niet, en ik zal het nooit snappen, dat iemand zich een schrijver noemt maar tegelijk zich geen lezer vindt. Waar haal jij je inspiratie dan vandaan? Waar leer je dan de knepen van het vak? Waar zie je dan andere voorbeelden van voortreffelijke schrijfsels? Ik sluit me dus aan bij de mening van Kimym of schrijvers eigenlijk lezers waren, ook met een heel luide 'ja'.

thomaszijnstrip.com

Xuchiejlala
Laatst aanwezig: 2 jaren 48 weken geleden
Sinds: 20 Jul 2010
Berichten: 751

Ik zou de volgende keer ook meer aandacht besteden aan de lay-out van je verhaal (alinea's, elke nieuwe spreker op een nieuwe regel), zodat het wat prettiger leest. Anders is het zo'n hoop tekst bij elkaar. Dat nodigt niet uit.

RobertDumoulin schreef:

Bij binnenkomst worden ze begroet en gecondoleerd door mensen van het crematorium. Dan vraagt één van de mensen hem te volgen.

Dit zou ik meer uitwerken om de lezer meteen de scene in te trekken. Het is best een dramatische gebeurtenis en daar zou ik de tijd voor nemen. Als je er heel snel doorheen rost, dan is de impact op de lezer ook minder.
Laat zien hoe de personages het crematorium binnenkomen, laat zien hoe de mensen van het crematorium hen condoleren --> wat zeggen ze? hoe reageren de anderen daarop? Dat zet al meteen de sfeer.

RobertDumoulin schreef:

Elke houdt Ruby en Wendy stevig vast, kijkt Wendy aan en zegt: “Ik ben bang, ik wil hier niet naartoe. Ik durf dat niet.” Ze blijft staan en houdt Ruby en Wendy vast.

Dubbel, ze hield hen toch al vast.

RobertDumoulin schreef:

Wendy neemt Elke in haar armen en zegt: “Lieverd, als je echt niet wilt dan gaan we terug maar ik denk dat je even aan mama moet denken. Ze heeft veel van je gehouden en ze zal het heel fijn vinden als je op deze manier afscheid van haar neemt. Het duurt maar even. Het is zo voorbij en mama zal het heel fijn vinden.”

Ik weet niet of ik dat zo tegen een kind zou zeggen, maar dat ben ik.

RobertDumoulin schreef:

Dan besluit Elke toch om te gaan en samen lopen ze verder achter de man aan die hun naar een ruimte brengt.

Hoe besluit Elke dan om toch te gaan? Wat voelt ze bij wat Wendy zegt? Ik heb nu niet gezien hoe ze daarop reageerde.
En welke ruimte? Een ruimte zegt mij niks, dat kan alles zijn, ook het toilet.
Show us.

RobertDumoulin schreef:

Als hij hen vraagt om plaats te nemen duwt Wendy de man iets naar achteren en als ze wat wil vragen aan de man, zegt deze: “Ik begrijp het. We houden het kort.”

Plaats nemen waar? Op stoelen? Op kerkbanken?
Kan je iemand naar achteren duwen? Duwen doe je vooruit, trekken naar achteren.
Waarom moet het kort gehouden worden? Zo'n crematie of zo'n ceremonie is toch een eerbetoon aan de overledene?
Als het kind het niet meer trekt, dan gaan ze toch weg? Moet het daarom voor de rest ook kort gehouden worden?
Ik snap je wel wat je hiermee wil zeggen, daar niet van, maar volgens mij zijn er wel meer mensen aanwezig op zo'n crematie (nu lijkt het namelijk net alsof alles om het kind draait), of is dat hier niet het geval?

RobertDumoulin schreef:

De plechtigheid verloopt rustig maar Wendy heeft de indruk dat Elke niets meekrijgt.

Laat die plechtigheid eens zien dan, dan kan ik zelf beslissen of het rustig is verlopen of niet. Hoe ziet Wendy dat Elke niets meekrijgt? Waar blijkt dat uit?

RobertDumoulin schreef:

Als alles voorbij is loopt Wendy met Elke naar de kist. Elke is als verdoofd. Ze gaat op de grond zitten bij de kist, buigt naar voren en drukt haar wang tegen de kist. Ze staart in het niets en zegt zachtjes: “Dag mam.” Dan staat ze op en loopt alleen, zonder verder te bewegen en strak vooruitkijkend, voorop naar buiten. De anderen volgen haar.

Elke is als verdoofd, oké, maar waar kunnen we dat aan zien dan? Verstijft ze? Hoe kunnen we aan haar zien dat ze gevoelloos is?
Dit stukje: Dan staat ze op en loopt alleen, zonder verder te bewegen... Ze loopt toch, hoe is dat niet bewegen? Ik zou daar specifieker in zijn.
Die laatste zin: De anderen volgen haar, wie zijn die anderen? Alleen Wendy en Ruby of alle aanwezigen mensen. Het lijkt nu net of alle aanwezigen haar volgen, dat vind ik eng stick out tongue

RobertDumoulin schreef:

Als Wendy Elke vast wil houden, buigt Elke weg en roept boos: “Laat me met rust.” Even blijven Wendy en de anderen staan.

Waarom wil Wendy Elke vasthouden? Wat is de motivatie daarachter?
Hier ook weer: Wendy en de anderen, wie zijn die anderen? Het lijkt net op follow the leader.

RobertDumoulin schreef:

Even blijft ze zo zitten, staat dan op en roept over het terrein. “Leuk hè, nou heb ik niemand meer. Papa is weg, mama is weg en straks zijn jullie er ook niet meer want iedereen die ik lief vind gaat dood. Nou dan ga ik ook maar dood!”

Wie zijn die jullie waar ze het over hebt? Haar...groep?
Je hebt ook niet echt gebruik gemaakt van Elke's gedachten. Daar zou je echt wat mee kunnen doen. Wat gaat er in het hoofd van dat kind om waarom ze denkt dat ze nu ook maar dood moet?

RobertDumoulin schreef:

Wendy rent naar haar toe grijpt haar vast en zegt huilend: “ Lieve schat zo moet je niet denken. We kunnen er allemaal niets aan veranderen maar wij zullen echt bij je blijven.” Ook Ruby heeft zich nu aan hen vastgeklampt, ze huilt en zegt: “Elke, ik vind het zo erg voor je maar je moet verder. Ik zal er altijd voor je zijn.” Wendy laat Elke los en Ruby omarmt Elke. De moeder van Ruby troost Wendy die nu ook behoorlijk uit haar doen is. Even blijven ze zo staan. Het geluid van het huilen vermengt zich met het geluid van de wind…

Dat vastgrijpen van Wendy komt best ruw over. Wie zijn die 'We' waar Wendy het over heeft?
Grouphug.

Egni
Laatst aanwezig: 26 weken 5 dagen geleden
Sinds: 28 Aug 2012
Berichten: 112

Hoi Robert,
in tegenstelling tot bovenstaand stukje, vind ik je biografie wel leuk geschreven. Je woordenschat is duidelijk rijker dan wat het fragment laat uitschijnen. Voor mij is het fragment een eerste versie, en dus kwestie van schrappen en herschrijven.

Dries Arnolds
beheerder
Laatst aanwezig: 2 dagen 14 uren geleden
Sinds: 9 Nov 2004
Berichten: 4847

Jammer van alle bruikbare feedback, maar de auteur wilde graag geheel van de site verwijderd worden. Ik heb hem per mail verteld dat ik dat vrij onbeschoft vond zonder bericht of reden, maar hij wilde er verder niet op ingaan.

Scribendi salutem!

Lees Schrijven Magazine

THEMA: Week van het Schrijven | Overzicht schrijfcursussen

  • Kritiek geven en ontvangen: o zo moeilijk!
  • Ellen Deckwitz: zo word je een geweldige dichter
  • Schrijftips van Bert wagendorp (Ventoux)
  • Talent pools bij uitgeverijen: hoe kom je erbij?
  • Leer liedjesschrijven van Jan Rot
  • Hoe voorkom je fouten in perspectief?
  • Scenarioschrijven: zo geef je een personage vorm
  • Wat romanschrijvers van speechschrijvers kunnen leren (en vice versa)
  • Hoe vorm je familieverhalen om tot een roman?

Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 21 juli 16:00 u., dan krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Lees Schrijven Magazine

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Meld je aan vóór maandag 16:00 u.!

Word abonnee