Start » Proeflezen » [roman] Samen uit samen thuis

[roman] Samen uit samen thuis

Door: peter ceulemans
Op: 2 oktober 2019

Dit is het begin van mijn nieuwe roman.
Een ouder koppel waarvan de vrouw ernstig ziek blijkt te zijn, besluit dat ze niet zonder mekaar willen zijn en plannen om samen uit het leven te stappen. Hun naïeve aanpak wil niet lukken en uiteraard loopt er een en ander mis.
Dit is de eerste keer dat ik dit online doe, normaal stuur ik volledige hoofdstukken door aan vrienden. Ik hoop dat jullie op 740 tekens al een idee krijgen wat mijn stijl is. Ik ben een Vlaming dus er zullen wel wat verschillen op zitten qua uitdrukkingen, maar dat is andersom ook zo.
Wat is mijn vraag aan jullie?
Spreekt het aan om verder te lezen gezien het de intro is voor de rest van het verhaal?
verder nog suggesties?
groeten
Peter

Fragment: 

De ochtendzon scheen binnen langs het badkamerraam waarvan de onderste helft beplakt was met matte plasticfolie om inkijk te vermijden en waar een paar luchtbelletjes, omwille van de amateuristische plaatsing door de heer des huizes, al menige discussies hadden veroorzaakt. Over de bovenste helft werden herfstkleurige linnen gordijnen opzij gehouden door een sierlijk gordijnlint waardoor het geheel leek op een scene in het theater. De getemperde zonnestralen verwarmden de rug van een wat oudere man die met zijn hoofd op zijn armen op de wc-bril lag te slapen. Zijn benen lagen ongemakkelijk opgetrokken naar links op een Ikea-badmat die ooit fel turquoise moet geweest zijn. Een voet was ontbloot en bij de andere was de donkere wollen sok maar half uitgetrokken geraakt voor de man met een gesmoorde kreet omviel tegen het bijzettafeltje dat naast zijn favoriete zetel stond. Het glas dat daarbij kapot viel, was blijven staan na het aperitiefritueel dat hij en zijn vrouw hielden alvorens naar de brasserie te trekken op het gelijkvloers van hun appartementsblok. Naast zijn blote voet lag een halve rol wc-papier en een zwarte kunststoffen bril met op het linkse glas een dikke, matte, opgedroogde streep traanvocht. Door de verandering in temperatuur op zijn rug werd een lichamelijke kettingreactie op gang gebracht waarbij zijn lever weer koortsig begon te steken. Zweetdruppels parelden op zijn voorhoofd, het misselijke gevoel werd onhoudbaar tot op het moment dat zijn maag opnieuw samentrok waarbij galvloeistof naar boven werd gestuwd. Endrik schoot in paniek wakker en kotste in het toilet. Zijn buikspieren verkrampten zo erg dat het voelde alsof zijn ribben zouden breken. De hoofdpijn voelde als botte bijlen die genadeloos op hem inhakten. Hij wenste zichzelf dood en het besef dat hij dat niet was, bracht vage herinneringen aan de vorige avond naar de voorgrond.
Hij had erop gestaan om nog een digestief te nemen, zij dronk zoals gewoonlijk Amaretto met ijs en voor hem werd er een glas zwarte Sambuca geserveerd. Raymond, de patroon van de zaak, had lacherig gevraagd of ze het groot lot aan het vieren waren. Eerst een fles prosecco bij het voorgerecht, dan twee flessen Spaanse rode wijn bij het hoofdgerecht. Doorgaans waren zijn bovenburen niet zo bacchanaal ingesteld. Stil hoopte hij dat ze zonder problemen terug tot in hun eigen woonst zouden geraken. Endrik had grijnzend met een dubbele tong geantwoord dat er voor het laatste avondmaal ook niet op een kruik wijn meer of minder werd gekeken. Marianne had giechelend haar wijsvinger op zijn lippen gelegd. Waar was ze nu? Die gedachte werd als een emmer ijswater over zijn rug gegoten.
Zijn armen kwamen in beweging gevolgd door zijn romp. Een kanonskogel werd afgeschoten onder zijn schedeldak. Kreunend en permitterend richtte hij zijn hoofd op en zochten zijn ogen, die als spinnende kastanjebolsters rondtolden, naar zijn bril. Een walgreflex onderdrukkend om de ravage die hij had aangericht in de badkamer, deed hij een poging om zijn benen te bewegen. Rechtstaan was geen optie, als hij al de kracht had gehad om op te staan dan was de controle volledig zoek. Aangemoedigd door binnensmonds gevloek slaagde hij er in om op handen en knieën naar de deur te kruipen waarbij hij gruwend een plas onverteerde etensresten probeerde te vermijden. Er klonk ergens in het gebouw gebonk, de deurbel djingelde De vier seizoenen van Vivaldi op een klokkespel voor kinderen. Iemand moest op zijn deur aan het bonken zijn omdat Antonio’s muziek niet gemaakt was voor noodgevallen. Nog meer gevloek, hij kon zo toch niet opendoen? Aan de andere kant, het bezoek kon hem wel helpen om Marianne te vinden. De tweestrijd deed pijn in zijn hoofd. Zijn logische brein lachte hem uit, de pijn was er al, hij goot er enkel nog wat te hete chilisaus over. Nog meer gebonk op de deur achter in de hall. Endrik stopte even met voortbewegen om zijn draaiende hoofd wat rust te gunnen en luisterde naar het bezoek achter de deur. Iets alarmeerde hem. Het slot werd open gedraaid. Het was het gerinkel van de sleutels dat hij niet direct had kunnen thuisbrengen.
“Miljaar.” vloekte hij hardop. Het besef van het nakende menselijke contact maakte hem zelfbewust. Zijn witte onderhemd was vuil, zijn broek hing blijkbaar op zijn enkels en hij had één sok half aan. Geschrokken voelde hij aan zijn achterste maar zijn slip zat gelukkig op de juiste plaats. Het openzwaaien van de deur deed een drukgolf door de woonruimte gaan.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 7 uren 58 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 6012

peter ceulemans,

Het spreekt mij niet aan vanwege de schrijfstijl.

Citaat:

De getemperde zonnestralen verwarmden de rug van een wat oudere man die met zijn hoofd op zijn armen op de wc-bril lag te slapen. Zijn benen lagen ongemakkelijk opgetrokken naar links op een Ikea-badmat die ooit fel turquoise moet geweest zijn.

De man ligt dus in badkamer.
dan gaat het ineens over een bijzettafel, een zetel en dergelijke:

Citaat:

Een voet was ontbloot en bij de andere was de donkere wollen sok maar half uitgetrokken geraakt voor de man met een gesmoorde kreet omviel tegen het bijzettafeltje dat naast zijn favoriete zetel stond. Het glas dat daarbij kapot viel, was blijven staan na het aperitiefritueel dat hij en zijn vrouw hielden alvorens naar de brasserie te trekken op het gelijkvloers van hun appartementsblok.

Dat maakt het rommelig - let op de chronologie van gebeurtenissen.

Na nog wat zinnen is de man ineens Endrik.
Tip: begin direct met Endrik, het liefst in de eerste zin.
Tip: doseer je details. Een goede die tot de verbeelding spreekt is sterker dan twee algemene.
Tip: schrijf het bachanaal uit in een scene, waarin de personages zelf handelen. Nu is er steeds een verteller aan het woord, dat schept afstand.
Tip: vermijd clichematige beeldspraak, zoals:
'De hoofdpijn voelde als botte bijlen die genadeloos op hem inhakten'
'Een kanonskogel werd afgeschoten onder zijn schedeldak'
'Die gedachte werd als een emmer ijswater over zijn rug gegoten.'
enz. (Schrijf niets wat je eerder las)

Maak het echt, schrijf vanuit je hoofdpersonage. Wat voelt hij daar op dat moment? Matig je vertellersstem, het verhaal gaat immers over Endrik, niet over wat de schrijver vindt.
Terzijde: ik proef dat je van mooischrijverij houdt, dat is prima als je het ten dienste stelt van het personage. Vooralsnog is dat in dit fragment niet het geval.

succes

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!