Start » Proeflezen » [roman] Probeersel

[roman] Probeersel

Door: miriam93
Op: 16 november 2018

Sinds een tijdje ben ik bezig een roman te schrijven. Dit is een gedeelte uit het eerste hoofdstuk.

Waar ik graag feedback over wil is:
- algemene indruk
- schrijfstijl
- nodigt het uit tot verder lezen

Fragment: 

Matthew Carey kloof op zijn nagels en bekeek zijn kaarten.
Hij had zich weer aardig in de nesten gewerkt, maar hij wist zeker dat hij dit spel zou winnen. Dat was ook de reden dat hij deed wat hij deed, namelijk een ondertekend document op tafel leggen waarin stond dat de eigendomsakte van het landgoed in Monmouth zou worden overgeschreven naar de winnaar.
Aangezien hij verwachtte dat hij dat zelf zou zijn, moest dat geen problemen opleveren.
Toch stond het zweet hem op de rug en had hij zijn nagels zover afgeknaagd dat het hier en daar bloedde en klopte.
Zijn verlies zou met één kaartspel een smet op de familienaam zijn, en het zou zijn broer dakloos maken. Als iemand dat niet verdiende, was hij het wel.
Drew was nog de enige die ook maar iets om hem gaf. Niet zo gek ook, als je bedacht dat Matt verder iedereen die zich met hem inliet financieel uitkleedde om zijn frivole levensstijl en zijn gokverslaving te kunnen bekostigen. Drew had hem ooit heel duidelijk gemaakt hoe hij daarover dacht en Matt had het daarna niet meer in zijn hoofd gehaald bij zijn broer te gaan bedelen.
Hij slaakte een zucht en probeerde de verwijtende blik van zijn broer, die hij bijna in zijn nek kon voelen branden, van zich af te schudden.
Eén voor één begonnen zijn medespelers af te haken tot hij nog alleen over was met Francis O’Connor.
Francis was een gezette roodharige Ier van een jaar of dertig, die op dit moment veel weg had van een smeltende klomp vet. Hij zweette overmatig en Matt walgde van de lucht die hij verspreidde.
Het was een misleidend beeld, wist hij. Francis zag er misschien meelijwekkend en traag uit, in werkelijkheid was hij onwaarschijnlijk schrander en onwaarschijnlijk meedogenloos. Zijn ogen waren ijsblauw en net zo koud. En die ogen waren nu op Matt gericht.
Matt was een goede speler en kon zijn gezicht prima in de plooi houden, maar het scheelde niet veel of hij had geglimlacht. Hij wist dat hij een goede hand had en draaide zijn kaarten.
‘Full House O’Connor.’ Hij grijnsde nu breeduit en legde de kaarten met zorg voor zich neer.
‘Spijtig voor je, Carey. Heel spijtig.’
Matts grijns verdween en de misplaatste triomf die hij voor een moment had gevoeld, maakte plaats voor paniek. Hij sloot zijn ogen en kon een kreun niet binnenhouden toen Francis nog altijd met een stalen gezicht zijn kaarten draaide en zei: ‘Royal Flush. Carey. Ga je koffers maar vast pakken.’

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 7 min 49 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5883

miriam93,

- het is redelijke scene naar mijn smaak
- schrijfstijl: je wilt het graag vertellen en uitleggen, juist daardoor ga je te snel. Vooral in het begin. Neem er meer tijd voor om te laten zien wat de inzet is van het kaartspel. Nu staat er dit:

Citaat:

Dat was ook de reden dat hij deed wat hij deed, namelijk een ondertekend document op tafel leggen waarin stond dat de eigendomsakte van het landgoed in Monmouth zou worden overgeschreven naar de winnaar.

allemaal uitleg - vooral dat 'namelijk'. (Dat woord is ook niet van toepassing, er volgt geen opsomming.)

Soms geef je juist te veel info:

Citaat:

Francis zag er misschien meelijwekkend en traag uit, in werkelijkheid was hij onwaarschijnlijk schrander en onwaarschijnlijk meedogenloos. Zijn ogen waren ijsblauw en net zo koud. En die ogen waren nu op Matt gericht.

kijk, na wat geschrapt te hebben:

Francis zag er meelijwekkend en traag uit, in werkelijkheid was hij schrander meedogenloos. Zijn ogen blauw en koud. En die ogen waren nu op Matt gericht.
(De lezer heeft een beeld, vertrouw daarop)

Citaat:

Matts grijns verdween en de misplaatste triomf die hij voor een moment had gevoeld, maakte plaats voor paniek.

Dit is een aardig beeld, echter het woord 'misplaatste' is niet juist. Hij voelde immers naar zijn gevoel terecht triomf. Pas na de kaart van zijn tegenstander blijkt dat die triomf misplaatst is. Schrijf zoiets altijd vanuit je personage. Je kunt het zelfs benadrukken. Laat Matt een paar zinnen genieten van die triomf. Vervolgens komt Francis met zijn kaarten - laat dan de emotie van Matt zien, zonder verder uitleg: zijn grijns verdween enz. (laat de lezer verder zelf een conclusie trekken)

Succes.

miriam93
Laatst aanwezig: 12 weken 2 dagen geleden
Sinds: 21 Feb 2017
Berichten: 12

Janpmeijers

Dank vdoor je nuttige feedback. Ik herken wat je zegt over het te snel willen gaan en de overkill aan info in het stuk erna. Ik kan hier zeker mee aan de slag!

AlanaLivingstone
Laatst aanwezig: 26 weken 7 uren geleden
Sinds: 19 Nov 2018
Berichten: 3

Ik wil alleen even zeggen dat het erg goed geschreven is! Naast wat Janpmeijers al opmerkte kan ik niets verzinnen. Ben echt benieuwd naar de rest:)

  • Carry Slee onthult haar schrijfgeheimen
  • Waarom je niet moet wachten met je debuut
  • Schrijftips van John Boyne (De jongen in de gestreepte pyjama)
  • Wat verdient een schrijver aan een boek? (En hoe eerlijk is dat)
  • 9 (te) gekke manieren om inspiratie op te doen
  • Ontdek waarom je van je leven een schrijf-mijnenveld moet maken. 
  • Interview met Simone van der Vlugt
  • Tips door Bregje Hofstede en Saskia de Coster, ze schreven allebei boeken die uitblonken in originaliteit en kwaliteit. Hoe deden ze dat? 
  • We spraken Sabine van den Berg over haar carrière, prozawerk, de liefde voor het schrijven van gedichten en over studenten zonder talent
  • Uitblinken in Spoken Word en/of Performance Poetry?

Als je je aanmeldt vóór maandag 27 mei 16:00 u. krijg je dit nummer thuis!

MELD JE AAN
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!